Niesmialy chłopak

Pewnie połowa mojej opowieści nie będzie Was interesowała, ale postanowiłam napisać wszystko szczegółowo. Wszystko się zaczęło od 3 listopada - dnia moich urodzin. W tym dniu pojechałam do brata mojej mamy do domu bo tam miałam organizować imprezę rodzinną. Przyjechałam i zastałam dwóch kolegów mojego wujka. Podkreślę że Ci koledzy wylądowali u wujka w domu po jego wieczorze kawalerskim, siedzieli do rana i pili. No i ten chłopak ciągle się na mnie patrzył. CIĄGLE, natrętnie. Ja początkowo nie zwracałam na niego uwagi. Nie patrzyłam się na niego. Ale on, cały czas, odwracał się do mnie. Gdy ja się patrzyłam w ekran laptopa to widziałam kątem oka jak on stoi przede mną i patrzy sie na mnie. I chyba mu to w cale nie przeszkadzało że inni zauważyli że sie na mnie patrzy. Dodatkowo, kiedy wyszłam z salonu, a mój brat tam z nimi został i siedział to słyszał ich małą pogawędkę - mój wujek mówi : co, ładna no nie? a ten chłopak : no ładna ładna ( i wtedy zrobił ten gest brwiami - poruszał nimi w górę i w dół i przy tym się uśmiechnął). Widać że mojemu wujkowi też zależało żeby coś zaiskrzyło pomiędzy mną a nim. W końcu on pojechał do siebie do domu. Chciałam podkreślić ze od mojego wujka i od tego chlopaka dostalam 100 czerwonych roz na urodziny. On mi je podarowal i zlozyl zyczenia. I pytam się potem wujka, kiedy zostaliśmy sami : Ej czemu on cały czas się tak na mnie patrzył? o co mu chodziło? a wujek mówi że mu się chyba bardzo spodobałam. A ja sie tym w ogole nie przejelam, w ogole sie chlopakiem niezainteresowalam. dopiero po kilku dniach doszlo to do mnie ze chyba sie w nim zauroczylam. Jak to się stało nie wiem. Może dzięki temu, że mnie tak obserwował i dał mi te róże, zdobył moją sympatię. Tydzień później odbył się ślub mojego wujka, na którym ten chłopak miał być. Ale się nie pojawił bo zachorował. Za to byli jego rodzice. W ogóle ich nie znałam i nie widziałam na oczy, dopiero wujek mi pokazał którzy to są państwo. W końcu podchodzi do mojego stolika jakiś Pan. Prosi mnie do tańca. Przedstawia sie jako tata tego chlopaka. Ja zamarłam. Uśmiechnęlam sie i powiedzialam milo mi pana poznac. On prosi mnie do tanca, a ja mu glupia odmowilam!!!! (podkresle ze jestem niesmiala) usmiechnelam sie do niego i powiedzialam ze ja nie lubie za bardzo tanczyc. A on na to : ale przecież dostałaś od mojego syna 100 róż na urodziny. A ja na to mowie: wiem i bardzo dziekuje ale nie lubie tanczyc. Potem bardzo tego zalowalam ze z nim nie zatanczylam. Ale potem przez reszte nocy sie usmiechal do mnie, nawet podszedl i porozmawialismy i on na koniec chwycil moja dlon i powiedzial ze fajna ze mnie dziewczyna. Potem dowiedziałam się od wujka, że podeszła do niego mama tego chłopaka, i prosi go żeby wskazał mu Paulinę (czyli mnie), dziewczynę którą sie bardzo fascynował jej syn. Wujek mnie wskazał, ale ona nie podeszła do mnie, tylko po prostu chciała mnie zobaczyć. Rano, gdy było śniadanie dla gości, weszłam tam a tata tego chłopaka woła do mnie : OO moja synowa! no i sie przywitalismy. No nie ważne. Tydzień po ślubie, w niedziele przyjechał ten chłopak do mojego wujka i jego żony żeby im pogratulować chajtnięcia się. Ja tez tam bylam. Jak ten chłopak mnie zobaczył - zwariował. On jak jest przy swojej rodzinie, czy kolegach - dusza towarzyska, uśmiechnięty, gadatliwy, dowcipny. A jak ja się pojawiłam i powiedziałam mu : cześć, to on mi chyba z szoku nie odpowiedział tylko się bardzo zmieszał. Podczas spotkania widać że bardzo się przy mnie denerwował, speszył się. Cały czas na mnie zerkał. Oczywiście próbował to ukryć. W pewnym momencie to ja pierwsza popatrzyłam na niego. Po sekundzie on na mnie popatrzył i nasze spojrzenia się spotkały. Patrzyliśmy się tak sobie w oczy przez moze nie wiem 15 sekund i to ja sie pierwsza odwrocilam w bok. Chłopakowi wtedy bardzo błyszczały oczy. Kiedy się zbliżyłam do niego to zauważyłam że bardzo zaczął sie wtedy wiercić. To się opierał o kolana, to potem opieral sie o oparcie sofy, to potem znów się podniósł, pocierał z nerwów dłońmi o uda, wzdychał, tupał nogami. Po wyjściu rozmawialam z wujkiem co sadzi o zachowaniu tego chlopaka, stwierdzil ze sie bardzo speszyl i byl dziwnie cichy jak na niego. Po tym spotkaniu bylo dwa tygodnie ciszy. Potem przyszedl czas na andrzejki, poszlam na impreze bo on tam mial byc jednak sie nie zjawil. Byli za to jego rodzice. smialam sie bo juz jestesmy na etapie - synowa, teść, teściowa. Jego rodzice - widac ze im tez zalezy na tym zebym byla z tym chlopakiem. Mówią : noo! musisz się ożenić w naszej rodzinie to zobaczysz jak to z nami jest! . Ja czułam się tym troche speszona i glupio mi bylo, nie wiedzialam co mialam na to odpowiedziec, bo ja chlopaka nie znam a oni takie rzeczy mowia, wiem wiem ze w zartach ale tez maja tam pewnie jakies nadzieje. Potem przyszedl czas na moja studniowke - 11 styczen. Stwierdzilam ze do niego zadzwonie i zaprosze go. Chlopak byl zachwycony. Mowi ze chetnie pojdzie ze mną, potanczymy i milo spedzimy czas. Po chwili powiedzial ze jeszcze nie wiadomo czy bedzie mogl ze mna pojsc na studniowke bo ma jechac do niemiec z tata i mowi ze mi da znac na nastepny dzien czy idzie ze mna czy nie. Napisał mi smsa że nie może ze mną pójść bo jedzie do Niemiec i nie wyrobi się na moją studniówkę ale że nadrobimy ją jakąś imprezą. Ja mu odpisałam : No ok szkoda :-) . Tyle. Po czym dowiedziałam się że oni jednak odwołali ten wyjazd do Niemiec. Moj wujek probowal w dniu mojej studniowki dodzwonic sie do tego chlopaka, jednak on nie odbieral telefonu, bo wiedzial w jakiej sprawie dzwoni moj wujek. A ten chłopak zamiasy mi powiedzieć że jednak nie jedzie do niemiec i może pojsc ze mna na studniowke to siedzi cicho. No i ok. Ja stwierdziłam że nie będę się nic odzywać, bo to do niego należy decyzja czy chce iść ze mną na studniówkę czy nie. Kilka dni po studniówce odważyłam się do niego napisać smsa. Napisałam : co tam slychac?  odpisał że chory jest, złapał jakiegoś wirusa i się kuruje. A tak to w porządku i pyta się co u mnie, jak po studniowce. Ja odpisuje : Ja też jestem chora, to się kuruj bo na impreze trzeba iść na studniówkę w końcu nie poszłam ale podobno było super. I na tego smsa juz mi nie odpisal. Myslicie ze chlopak sie speszył? czy co?  w ogole nie kontynuował rozmowy a miał taką szansę. Znów kilka dni temu, przyjechał on do mojego wujka, żeby mu coś podrzucić. Ja też byłam tam ale się nie pokazywałam mu, tylko stalam cicho w kuchni. Jak wujek spytal sie go : to co moze usiadziesz, to chlopak powiedzial ze musi jechać bo siostra coś tam... i nam się wydaje że on nie chciał wejść bo zobaczył mnie w oknie gdy podjechał pod dom. A pod oknem nie ma  firanki ani nic, wiec bardzo mozliwe ze mnie zobaczyl bo ostre swiatlo sie swiecilo bo byla pozna noc. Chłopak ewidentnie unika spotkań ze mną. A wskazuje wszystko na to że mu się bardzo podobam. Nie wiem czy on jest na tyle nieśmiały żeby do mnie zagadać? Ja już próbowałam : zaproszenie na studniówkę, napisałam smsa do niego. No i lipa. A widać że chłopakowi zalezy. Nie wiem co mam robić?
Niby chłopakowi może nie przeszło i nadal zalezy - to czemu teraz próbuje mi pokazać ze jestem mu obojetna?
niby jest niesmialy - to dlaczego tak długo się we mnie wpatrywał, patrzył mi w oczy i nawet się nie krył z tym skoro inni to zauważyli?
możliwe też że sobie myśli : aa nie mam u niej szans - ale kiedy on się na mnie patrzył, to ja to spojrzenie odwzajemniałam, więc chyba zauważył że jestem nim zainteresowana.
Co może oznaczać jego zachowanie?
Chłopak opowiadał o mnie swoim rodzicom!! fascynował się mną podobno. To o co chodzi Podobno jak siostra mu przyprowadzała koleżanki do domu, to żadna mu się nie podobała. A ja? ja mu się spodobałam i takie sceny odstawia