10 lat poszlo sie ...

julita29
no powiem Ci odpowiedziałaś na mój wątek - a widzę, że Ty to dopiero masz przechlapane.
Przepraszam że tak szczerze i bez ogródek. Ale lubię bezpośrednio.
A I również widzę, że ten słynny portal nie tylko mi dał się we znaki.
Przepraszam, ale nie pojmuję jak można "zdradzać" - jeżeli mogę tak to nazwać - z nudów?
Mój ex bynajmniej tłumaczył tym, że mnie już nie kocha, i nie jest szczęśliwy - a że ona jest "inna" -
czyli coś na pozór zainteresowania/ fascynacji?
A Twój mąż? - z nudów?
Piszesz, że jesteś atrakcyjną kobietą - a czy Twój mąż o tym pamięta? Czy ma powody by czasem być zazdrosnym?
Może faktycznie jesteś za dobra? - może powinnaś, sprawić żeby on się postarał trochę o Twoje względy.
Wiem - nie mam doświadczenia - ale, tak z tego co zdążyłam przejrzeć te forum to wywnioskowałam że "Facet to jednak zdobywca"
Pokaż mu trochę pazura, trochę wredności, może lekki chłodek? Może to go zmotywuje?
Jeżeli, źle piszę - to nie bierz ich do serca (moich sugestii) ale staram się, pomóc w jakiś sposób, lub chociaż wesprzeć.

Doskonale cię rozumiem co teraz czujesz. Ja miałam podobna sytuacje pare miesięcy temu. Z tym, ze nawet nie dał nam szansy, nie przepraszał, nie żałował. To jest chyba gorsze, bo wiedziałam, ze nie zależy mu na mnie. To ja chciałam , żeby wrócił ( tez mamy 2 dzieci). Teraz po paru miesiącach wiem, ze złe zrobiłam walcząc o niego, bo jeszcze bardziej sie upokarzalam.  Ty jesteś  w o tyle dobrej sytuacji (w całym tym nieszczęściu), ze on żałuje. Co ty z tym zrobisz to już musisz sama zdecydować. Tłumaczenia sa w jego przypadku idiotyczne. Jeśli jest on osoba z która da sie rozmawiać to próbuj, ale sie nie zmusza. Musisz byc pewna, ze chcesz mu wybaczyć.  Jak chcesz dam maila możemy pogadać. Ciekawa jestem skąd jesteś? Wiem, ze potrzebujesz rozmawiać z kimś kto ma podobne problemy, bo to trochę pomaga. Powodzenia

Płacz kochana, płacz to może da Ci lekką ulgę. Ja też płakałam i to jak...
Teraz, dzięki wam - czuję się lepiej.
Postaram się pomyśleć w pracy nad tym problemem.
Jestem młoda, ale łeb też nie mam tylko do ozdoby. - wiem że nie jest Ci łatwo.
Być zdradzoną - okrutne uczucie.
Ale wierzę w Ciebie, że jesteś silną kobietą.
A zdarzyło się to 1 raz? Bo może faktycznie z jego strony - to tylko głupia zabawa z tą dziewczyną.
Chociaż nie wiem.
Rozum mówi mi - że jeżeli masz możliwości - to żeby od niego odejść.
Moja siostra ma też ciężką sytuację z mężem. Nie zdradza jej a pije.
Ale ona oświadczyła mi od razu. Że gdyby nie to - że ciąży na niej duży kredyt na mieszkanie.
To by zostawiła chama - żyłaby skromniej, biedniej ale szczęśliwiej i spokojniej.

Bede chamska ale to nie ja tylko on musi odejsc jesli dojdzie do tej decyzji mieszkanie jest moje czuje, ze nie bedzie latwo..

Witaj,

Przepraszam z góry, ale pomijając kwestię zdrady - nie wnikając w jej szczegóły będę szczery do bólu.
Typ zachowania Twojego męża to toksyczne traktowanie - szantaż emocjonalny, manipulacje i etc. w skrócie: postawić wszystko na jedną kartę, by osiągnąć swoje - zniszczyć partnera psychicznie. Jak to mawia Jay Carter w książce pt "wredni ludzie" on jest umniejszaczem a Ty ofiarą. On próbuje podbudować swoje ego poniżaniem Ciebie - o tym piszesz w pierwszym poście. I to nawet dosłownie tak wygląda biorąc pod uwagę choćby sam poziom jego traktowania Ciebie, co można się domyślić z postu.
I przede wszystkim przyjmij do wiadomości jedno: to nie z Tobą jest nie halo, tylko z nim. Wiem to doskonale po sobie, bo przerabiam ten sam temat w cięższym wydaniu i w 3 osoby już od 7 miesięcy.

Spróbuj nagrać jego odzywki do Ciebie bez jego wiedzy; zapisz co mówił a nie udało Ci się nagrać porozmawiaj potem konkretnie z rodzicami/teściami i przedstaw Im nagrania i zapiski. Musisz zrobić wszystko, by rodzice stanęli murem za Tobą, przemówili mu do rozumu i rozsądku i nie zaszkodziłoby gdyby doszło do konfrontacji swatów (Waszych rodziców) z nim w 4 oczy.
Jeśli masz zaufanie do rodziców i możesz uzyskać od Nich wsparcie w tej sytuacji - odetnij się od niego, wyprowadź do rodzinnego domu i niech Ci pomogą w trzymaniu go na dystans od Ciebie.

Jeśli mógłbym Ci jakoś pomóc, doradzić, to polecam do przeczytania - ze względu na Twoją sytuację - wspomnianą już wcześniej książkę Jay Cartera oraz Jamesa Dobsona "miłość wymaga stanowczości" - obie można ściągnąć w formacie pdf z chomika. Może też ktoś tu ma je na forum.
Poza tym tak na już, to propagowana jest tu na forum metoda 180 stopni - 34 kroków - przeznaczona dla małżeństw w kryzysie (nie przeredagowana):
1. Nie śledź, nie przekonuj, nie proś i nie błagaj.
2. Nie dzwoń często.
3. Nie podkreślaj pozytywnych elementów związku.
4. Nie narzucaj się ze swoją obecnością w domu.
5. Nie prowokuj rozmów o przyszłości.
6. Nie proś o pomoc członków rodziny.
7. Nie proś o wsparcie duchowe  - z tymi 2 pkt-ami bym trochę polemizował jeśli ktoś Nas faktycznie i szczerze wspiera.
8. Nie kupuj prezentów.
9. Nie planuj wspólnych spotkań.
10. Nie szpieguj jej. To cię zniszczy. Jeżeli chcesz to zrobić dla spokoju umysłu, wynajmij profesjonalistę.
11. Nie mów ?Kocham Cię?.
12. Zachowuj się tak, jakby w twoim życiu wszystko było w porządku.
13. Bądź wesoły, silny, otwarty i atrakcyjny.
14. Nie siedź i nie czekaj na żonę ? bądź aktywny, rób coś, idź do kina, wyjdź z przyjaciółmi, itp.
15. Będąc w kontakcie z nią (jeżeli to ty zazwyczaj rozpoczynasz rozmowę) postaraj się mówić jak najmniej.
16. Jeżeli zawsze pytasz, co robiła w ciągu dnia twoja żona, PRZESTAŃ PYTAĆ.
17. Musisz sprawić, że twój partner zauważy w tobie zmianę i zda sobie sprawę, że jesteś gotowa żyć dalej, z nim lub bez niego.
18. Nie bądź opryskliwy czy oziębły ? po prostu zachowuj dystans i obserwuj, czy twój partner zauważy i, co ważniejsze, zda sobie sprawę, co traci.
19. Bez względu na to jak się DZIŚ czujesz, pokazuj jej jedynie zadowolenie i szczęście. Niech widzi osobę, z którą chciałby być.
20. Unikaj wszelkich pytań dotyczących związku do chwili, gdy Ona zechce o tym rozmawiać (co może potrwać jakiś czas).
21. Nigdy nie trać kontroli nad sobą.
22. Nie okazuj zbytniego entuzjazmu.
23. Nie rozmawiaj o uczuciach (to tylko wzmacnia te uczucia).
24. Bądź cierpliwy.
25. Słuchaj tego, co naprawdę mówi do ciebie ona.
26. Naucz się wycofać w chwili, kiedy chcesz zacząć mówić.
27. Dbaj o siebie (ćwicz, śpij, śmiej się i skoncentruj się na pozostałych elementach swojego życia).
28. Bądź silny i pewny siebie; naucz się mówić cicho i spokojnie.
29. Pamiętaj, że jeżeli zdołasz się zmienić to twoje wszystkie KONSEKWENTNE działania będą mówiły więcej, niż jakiekolwiek słowa.
30. Nie pokazuj rozpaczy i zagubienia nawet w sytuacji, gdy cierpisz najbardziej i jesteś zagubiony.
31. Rozmawiając z nią, nie koncentruj się na sobie.
32. Nie wierz w nic, co słyszysz i w mniej niż 50% tego, co widzisz. Ona będzie wszystko negowała, ponieważ jest zraniona i przestraszona.
33. Nie poddawaj się bez względu na to, jak jest ciężko i jak źle się czujesz.
34. Nie schodź z raz obranej drogi.

Daj Jemu teraz przestrzeń, odsuń się w cień i zajmij się sobą. W żadnym razie nie proś o powrót, nie zmuszaj go do rozmów, nie wyznaczaj czasu na zmiany. Odsuń się, stań się trochę nieosiągalna, tajemnicza, niezależna. OBSERWUJ Z DYSTANSEM a nade wszystko nie daj się prowokować, bo mimo tego, że też i On jest bardzo nie w porządku względem Ciebie, to teraz bardzo potrzebuje argumentów, że dobrze robi, "bo Ty taka piiiiii byłaś". Z wyczuciem prowadź rozmowy. I nie pozwól sie wpędzać w poczucie winy, bo gdy tylko zaczniesz przepraszać, starać się być lepsza to tak, jakbyś potwierdzała, ze było miedzy Wami źle. Na takie zachowania będzie czas dopiero po Waszym powrocie do związku.
 
Poza tym są dostępne w internecie dwie dobre książki Jerzego Grzybowskiego pt "nieporadnik małżeński" i "zdrada i co dalej" - o ile dobrze pamiętam tytuł.
Co do nimfomanki, to poradziłbym się kogoś z fachowym doświadczeniem (np psychologa z poradni małżeńskiej) i zastosował wobec niej "metodę" z filmu ognioodporny. Nie wiem czy to dobre rozwiązanie, ale jakoś trzeba ją odizolować od Waszego małżeństwa.

Zbieraj wszelkie namacalne dowody jakie możesz na niego w razie "w" jakim jest rozwód, bo przemoc psychiczną udowodnisz tylko poprzez nagrania. Na świadków bym za bardzo nie liczył w tej materii, gdyż gdy przyjdzie im zeznawać pod przysięgą - dostają amnezji.

Witaj dziekuje za podpowiedzi skorzystam ksiazki uwielbiam wiec bede miala czym zajac mysli... Co do rodziny niestety nie mam co liczyc na wsparcie tata zmarl a mama jest schorowana nie moge obarczac ja swoja osoba.. Jest tesciowa ale ona stanie murem za mezem... Mam 2 braci ale oni predzej go polamia niz pomoga wyprowadzka hmmm moglabym ale tez balabym sie ze spowrotem mnie nie wpusci a dom jest moj.. Myslisz, ze nagrania sad wzialby pod uwage ? Akurat na tym wydziale sie nie znam ale podpytam znajomego bo pomijajac fakt rozwodu juz dawno chcialam zalozyc mezowi niebieska karte.. Boje sie tylko tego, ze jestem na tak starconej pozycji we wszytskim, ze juz nic nie zyskam.. A co do ulozenia sobie zycia to juz moge zapomniec.. Bardzo dziekuje za posta jeszcze raz zwlaszcza, ze jestes mezczyzna pozdrawiam .

Kochani jakiś czas temu miałam problemy z eks żałuję że nie miałam takiej możliwości by poznać tak przyjaznych ludzi a propos rad net faceta

Julita masz świetny styl pisarski - podoba mi się że w takiej sytuacji potrafisz podejść do tego z humorem. A sytuacja nie do pozazdroszczenia. Czy on Cię z nią zdradził czy tylko pisali? Macie dzieci więc tutaj poważnie trzeba się zastanowić...

Julita Bags ma rację. Zbieraj dowody. Jeżeli mieszkanie jest Twoje to pod żadnym pozorem się z niego nie wyprowadzaj. Użyj metody 34 kroköw. Ona działa sam się o tym przekonałem. Nie pozwól na siebie krzyczeć, nie jesteś byle kim. Jesteś matką jego dzieci i ten palant musi to sobie uświadomić. Możesz swojego jm spakować wystawić walizki za drzwi i kazać się wyprowadzić do nimfomanki. On musi, powtarzam musi być utwierdzony w przeświadczeniu, że nia ma litości dla niego. To on zdradził a nie Ty i to on musi ponieść konsekwencję swojego czynu. Ty musisz być twarda, nie wzruszona, pewna siebie dziewczyna, która wie czego oczekuje od życia. To on jest słaby, lichy bo na Twoje pytania i dowody reaguje krzykiem. Tak tak zachowują się ludzie tchórzliwi i słabi. Nie mają argumentów na swoją obronę. Dlatego postaraj się mu pokazać kto rządzi w Twoim, powtarzam Twoim domu. To jest bardzo ważny argument dla Ciebie. Jak mu się postawisz to zapewniam, że wygrasz.  O dzieci się nie martw. Często dla nich jest lepiej  jak rodzice się rozstaną niż tkwić w toksycznej rodzinie. 10 lat w plecy kobieto jesteś jeszcze młoda i ułożysz sobie życie. Zobacz ile jest takich przypadków na tym właśnie forum. Zobaczysz dasz radę bo jesteś twardą dziewczyną

Julita29 co u Ciebie? Jak,sie maja sprawy? Masz jakiś kontakt z mezem? Jakis plan działania?

Oj Julita...
Nie mogę patrzeć jak się dołujesz tym, co Ciebie spotkało.
Ja tu przyszedłem pół roku temu jako praktycznie wrak faceta po zdradzie w innym wydaniu; z przeświadczeniem, że po tym wszystkim mój małżeński świat się zawalił. Wydawałoby się, że facet jest silniejszy... a jednak.

Napisałem do Ciebie, napisał Lexpar i tylko patrzeć jak moja wątkowa ekipa zwali się do Ciebie w całości. Ale zanim się tak stanie, to ja - w imieniu całej Naszej paczki - zapraszam Cię do Nas. Wątek Fluffiego pt. "Jest źle, mam 36 lat i rozwód". Ciągaliśmy się za uszy równo i dokładnie, by wyjść na prostą z sytuacji o wiele gorszych od Ciebie. Pociągniemy i Ciebie a czytając ten wątek od początku znajdziesz wiele wskazówek dla siebie.
Uwierz mi, szkoda czasu na kwasy a pokażesz jeszcze swojemu poteflonowi swoją mocną i seksowną kobiecą stronę, z której On teraz drwi. Będzie miał czego żałować lecz Ty... już raczej nie.

wystarczy zaklikać - napisać posta

Dziekuje Wam wszystkim za posty i przede wszystkim za wsparcie mysle, ze wiecie ze nawet kilka slow znaczy bardzo duzo... Co do meza w sobote wieczorem bede sie z nim widziec wtedy bede mogla cos napisac wiecej .. Nie wiem czy jest na 100% u mamusi czy moze poznaje nowe pozycje kamasutry tak czy siak w sobote bedzie...

Hej jak to znajoma na forum powiedziala wykurz skunksa z domu.. Tak zrobilam tyle, ze czuje pustkę...

julita29 cieszę się że jest dobrze.
Też się obawiałam o Ciebie. - Ale szczęście że jest ok.
Pustka - minie. Teraz masz czas dla siebie, dla dzieci. Wykorzystaj to.
Zadbaj o to byś czuła się dobrze we własnej skórze i nie przejmuj się niczym innym.
Dasz radę, uśmiechaj się, żyj