Zostawiłam a dziś żałuje...

Chyba lepiej odpuścić. Może chłopak ułożył sobie już życie , a Twoja "fanaberia" znowu mu je  pokomplikuje. Tak to już w życiu jest , że w życiu trzeba ponosić konsekwencje swoich czynów.

Wydawało się Tobie, że go nie kochasz, a teraz też nie wiesz czy go kochasz. Zanim się nie dowiesz, lepiej nie staraj się zafundować mu poprawki z rozrywki. Może zostałaś sama i to po prostu samotność, a nie miłość do tego konkretnego faceta.

Nie wiem czy napewno jego kocham czy to rzeczywiście samotność.Wiem tylko, że popełniłam błąd, nie powinnam była jego zostawiać, a już napewno nie w sposób jaki to zrobiłam.Każdy zasługuje na drugą szanse i ja też.Tylko nie wiem czy powinnam z niej korzystać i przypomnieć jemu o swoim istnieniu.Chciałabym przynajmniej złapać z nim jakiś kontakt, uświadomić sobie wartość swoich uczuć.I nie patrze przez pryzmat dwoch spędzonych lat ze sobą, bo nie zawsze było kolorowo.Było normalnie.I wlasnie przez tą normalność wydaje mi się on tym jednym.I nie zgodzę się z tym, że w poprzednich partnerach szukałam tego co on miał.Przeciwnie.Szukałam zupełnej odwrotnosci.

Czysty egoizm?Tak zgadzam sie.W chwili rozstania myślałam tylko o sobie. Nie znasz mnie i wyobraź sobie, że jestem nad wiek dorosła. Prosiłam tylko o rade. a nie odrazu o krytykę. No właśnie minoł już rok, ponad rok, a ja nie umiem zapomnieć więc to chyba jest jakiś dowód na to że jednak mi zależy. Zbagnić jego życie, nie jestem z tych osob ktore rozstają się i wracają do siebie po 20 razy.Jak już pisałam wcześniej był to mój błąd i przytocze jeszcze raz ludowe powiedzenie"człowiek uczy się na błędach", więc nauczyłam się. A jeżeli chodzi o szansę to każdy na nią zasługuje i nie dlatego, że ktoś chce.