Związek bez chemii??

Osobiście nie wyobrażam sobie związku bez tej "chemii". Próbowałam raz, czy dwa, co było podyktowane obawą, że może nie tędy droga (ja zawsze czekałam aż dostanę obuchem w łeb, co skutkowało i skutkuje nadal permanentnym wręcz singielstwem) - ale nigdy nic dobrego z tego nie wyszło. Nie byłam w stanie zakochać się w kimś takim, nawet jeśli poza brakiem chemii wszystko było ok. Co więcej - wspominanie kontaktów intymnych z tymi osobami jest dla mnie nieprzyjemne... najsłabszy seks z osobą, do której czułam ową chemię, wspominam lepiej niż obiektywnie dobry seks z kimś, do kogo tej chemii nie czułam.
Może inni tak potrafią, u mnie to się nie sprawdziło, więc nie mam zamiaru powtarzać tych samych błędów.

Ale znam osoby, które mimo braku tej chemii stworzyły udane, trwałe związki. To chyba zależy od człowieka. Dla mnie to taki "półśrodek" trochę.

ShyShe - mogłabyś podać linka do tematu na forum, o którym wspominasz w swoim poście? Chętnie poczytam, a nie mogę znaleźć

Dla mnie owe motylki to domena kobiet, ja czegoś takiego nie przeżywałem. Co do chemii to też mam swoją koncepcję tego zjawiska. To coś co wytwarza się kiedy pewne typy się spotkają i pomiędzy nimi dochodzi do mimowolnych wyładowań elektrycznych. To coś co powoduje, że atmosfera gęstnieje i zaczyna brakować tlenu. Moment, w którym tu i teraz przestaje istnieć, kiedy dwoje mysliwych poluje na siebie wzajemnie i bez końca. To moment, dla którego warto żyć.

Z moich doświadczeń wynika, że jeśli pierwotnie galaretka nie znajdowała się na cieście, to ani czas, ani różne siły i zabiegi nie sprawią, że w magiczny sposób na nim nagle wyrośnie Ale - różni ludzie, różne doświadczenia.

Bullitt - interesująca teoria, taka elektryczno-poetycka I tak, warto dla takich chwil żyć, natomiast szkoda, że tak rzadko się zdarzają.

Ja po ostatnim związku nie zgodzę się na półśrodki.
Nie potrafię być z kimś kto mnie nie pociąga, czy do którego nic nie czuję.

Myślę że tak.

Ja zaczelam byc z moim facetem po wieloletniej przyjazni i mimo tego, ze naprawde jest miedzy nami super i rozumiemy sie na wielu plaszczyznach - "motylkow" nigdy nie bylo. Nie potrafie obiektywnie ocenic, czy to dobrze, czy zle. Ale wydaje mi sie, ze te "motylkowe" fazy czesto szybko przemijaja i wtedy zaczynaja sie schody.. a u nas jest (na szczescie?) po prostu caly czas tak samo.
Pewnie, troche sie teskni za tym szalenstwem, tesknota i uniesieniami.. ale wydaje mi sie, ze to domena mlodosci. Ostatni raz tak mialam w liceum. Teraz juz nawet nie pamietam, jak to bylo. Chyba bardzo dramatycznie i.. bolesnie.

he dokładnie lov, w tych związkach co się od chemii zaczynają to się naprawdę potrafi dziać, walka na noże...

domena młodości lov? przecież ty młoda jesteś:)

zresztą, szkoda ze uważa się iż to szaleństwo i uniesienia to tylko są dla młodocianych zarezerwowane...

A tam Mloda Czuje sie staro, a i moj zwiazek jest dosc nudny i stateczny

Warto przeżyć choć raz w życiu taką "chemię" która wbija się aż do dna serca, która jak potem zgnie to zostawia trwały ślad w sercu czy duszy. Ja tak miałem dwa razy. To jak narkotyki. Ale czy ta chemia to miłość? Tego nie wiem.

Gorzej jeśli jest się w świetnym związku, a chemia pojawi się poza związkiem... ale już nie będę tutaj rozstrząsał, co wtedy należy zrobić, bo z jednej strony to zdrada, a z drugiej monogamia niekoniecznie pasuje do tego co jest naturalne.