hej, mam prośbę o radę. Spotykam się z chłopakiem od września i do tej pory nasze spotkania były naprawdę bardzo udane. Jest to osoba która bardzo się swojej pracy poświęca i nie zawsze jakieś planowanie naszych spotkań wypala właśnie ze względu na to, że musi coś nadrobić albo że w nocy też musi popracować. Dodam, że ma własną firmę. Na każdym kroku jeśli się umawiamy on podkreśla to że musi specjalnie rezerwować sobie czas żeby się ze mną spotkać. ostatnio właśnie zaproponował też spotkanie chociaż dodał że powienienen pracować ale chciał nawet dodał jako powód pragnienie , tęsknota za moimi ustami. Na drugi dzień od rana cisza i się go pytam i oczywiście odpowiedź, że nie postepuje tak jak oczekiwal, że jeszcze brzuch go boli , że nie chce pracowac przy mnie , ze jesli sie spotykamy to czas jest tylko dla nas obojga. ja oczywiscie sie wkurzylam. on to zauwazyl i powiedzial ze chyba nie bedzie praktykowal tego dodatkowego planowania bo chyba jest to dla mnie mylące. więc tylko pożyczyłam mu wyzdorwienia i że wychodzę. Na drugi dzien jak gdyby nic czesc co u Ciebie ,ze mam najbardziej pracowity tydzien jaki kiedykolwiek mialem. ja na to . czesc tez u mnie duzo sie dzieje. i zadnej reakcji odpowiedzi. i 2 dni cisza. Teraz sie zastanawiam czy faktycznie to jest troche ignorowanie mnie i jak sie do tego odniesc. czy nadal sie nie odzywac i poczekac jak on sie odezwie. ja sama nie czuje sie pewnie czego on chce , co on mysli o mnie . moja mama swtierdzila ze pewno jestem tylko przerywnikiem w jego pracy i tyle.
Podobne tematy
Ile masz lat ty a ile on?
ja 21 studiuje on 27 lat
widzisz nawet nie wykazał ciekawości co się u Ciebie dzieje, po tym jak napisałaś że dużo . jak pokaże że jest zainteresowany to będzie można myśleć co dalej..
Kreuje się tutaj typ faceta: "Jam jestem tak zajęty, ale poświęcam się i znajduję dla Ciebie czas, masz mi być wdzięczna za to dozgonnie, iż takie wyróznienie Cię spotkało" Tak to widzę.
Nie czułabym się dobrze, gdybym na każdym kroku słyszała ileż to on dla mnie poświęca bo się spotkaliśmy na 2 godziny, a on w tym czasie mógł giełdę zawojować.
Zajmij się sobą, nie leć na każde zaplanowane przez niego spotaknie. Jak Ci napiszę, żebyście spotkali się w piatek, odpisz, że z przykrością musisz odmówić, ponieważ masz już plany i zaproponuj np. wtorek. Nie daj się tak wodzić za nos.
zaproponował też spotkanie chociaż dodał że powienienen pracować ale chciał nawet dodał jako powód pragnienie , tęsknota za moimi ustami. Na drugi dzień od rana cisza i się go pytam i oczywiście odpowiedź, że nie postepuje tak jak oczekiwal, że jeszcze brzuch go boli , że nie chce pracowac przy mnie , ze jesli sie spotykamy to czas jest tylko dla nas obojga. ja oczywiscie sie wkurzylam. on to zauwazyl i powiedzial ze chyba nie bedzie praktykowal tego dodatkowego planowania bo chyba jest to dla mnie mylące.
Nie chciał Ci zrobić przykrości. Tęskni. Chce, gdy się umówi z Tobą, być tylko dla Ciebie. Być może jest pracoholikiem, nie wiem. Ale może naprawdę ma dużo zajęć w firmie.
Wolałabyś bezrobotnego? Będzie zawsze miał dla Ciebie czas. Za wszystko będziesz płaciła Ty, on się będzie opieprzał.
Jeśli naprawdę go kochasz, zainteresuj się jego pracą. Może mogłabyś mu pomóc?
To mężczyzna, który do czegoś dojdzie. Na razie nie umie zachować równowagi między pracą a wypoczynkiem; tak bywa. Ale dla mnie ktoś, kto prowadzi własną firmę a nie jęczy, że nie ma pracy, to gość.
Ja bym się włączyła w jego pracę. By go częściej widywać, by być w temacie. Ty zrobisz jak zechcesz. Pewnie spieprzysz wszystko, bo będziesz słuchać mamy.
Tylko właśnie o to chodzi, że ja nie chce aż tak się angażować bo ja nie wiem nawet co on do mnie czuję czy nie jestem dla niego właśnie takim przerywnikiem. Jak będę się wysilać to może mnie tylko rozczarowanie czekać, to jest tak niepewne jak nic. Interesuje się jego pracą nawet 2 razy mu pomogłam a to z logo a to rysunek na prezentacje zrobiłam tylko szkoda że z jego strony nie ma aż takiego zainteresowania. Poczekam aż się odezwie , nawet dobrze się czuję kiedy mniej piszemy i każdy jest zajęty swoimi rzeczami bo do tej pory to pisał do mnie prawie codziennie i trochę to stało się męczące. jedyną wiadomość zwrotną jaką dostałam było raz że bardzo mnie lubi. ale nie wiem na czym stoję. z tym radzeniem się mamy , faktycznie powinnam przestać to robić chociaż ona ma trzezwe podejscie do facetow i zwiazkow a ja raczej bardziej emocjonalne wiec tez troche zaslepione. i kto tu ma racje 
Ja bym nie traktowala jego zbyt powaznie, poniewaz on sam sie tak nie zachowuje. Znacie sie krotko i poki co widac, ze dla niego jest najwazniejsza praca. Fakt ma odpowiedzialna role ale to nie zmienia faktu, ze jakby mu zalezalo to znalazlby czas dla Ciebie i z mila checia go z Toba spedzal,a on jeszcze Ci wypomina.Moim zdaniem nic z tego nie bedzie,jak na 27lat facet jest niedojrzaly.Traktuje cie jak pania na zawolanie. Sama czasem odmow spotkania, nie odp od razu,zaintryguj go,niech zateskni...
Wolałabyś bezrobotnego? Będzie zawsze miał dla Ciebie czas. Za wszystko będziesz płaciła Ty, on się będzie opieprzał.
Jeśli naprawdę go kochasz, zainteresuj się jego pracą. Może mogłabyś mu pomóc?
To mężczyzna, który do czegoś dojdzie. Na razie nie umie zachować równowagi między pracą a wypoczynkiem; tak bywa. Ale dla mnie ktoś, kto prowadzi własną firmę a nie jęczy, że nie ma pracy, to gość.
Ja bym się włączyła w jego pracę. By go częściej widywać, by być w temacie. Ty zrobisz jak zechcesz. Pewnie spieprzysz wszystko, bo będziesz słuchać mamy.
Weź sobie do serca to, co Ci Artemida napisała. Zrezygnuj z egocentrycznego myślenia.