sama z dzieckiem. Jak zacząć nowe zycie?

Witam, jakiś czas temu definitywnie rozstałam sie ze swoim dlugoletnim partnerem, mamy razem 2letnie dzeicko. Pisze definitywnie bo caly nasz zwiazek ok. 5 letni wygladał tak ze rozstawalismy sie i zchodzilismy, ale teraz postanowiłam sobie ze to koniec. Dodam że związek wykończył  mnie, wpadlam w depresje, trafiłam na oddział psychiatryczny z cieżka depresja, zanizona samoocena. Teraz dzięki terapi stanełam na nogi, w pewnym sensie, bo nie mam gdzie się podziać. Mieszkam u matki ale nie moge tu dłuzej zostac, moja matka to jedna z tych osób które krzyczą do swoich dzieci"szkoda że Cie urodziłam ". nie moge tu mieszkac bo ona wykańcza mnie psychicznie i nie chce zebym tu mieszkala, czasem jak wyjde z dzieckiem na spacer to ona zamyka mi drzwi od środka tak ze  nie moge dostać sie do domu i stoje na dworze z dzieckiem przez kilka godzin. Wiem ze jej się juz nie da zmienić, nie mam jednak nikogo oprócz niej, nie mam  gdzie się podzieć, i chyba własnie dletego tak dlugo zylam w tym związku, mogłam mieszkać u niego. Chcę zacząć wszytsko od nowa, chcę normalnie życ, wychować dziecko, nie chce żeby mój sym wychowywał się w takiej patologii. Wiem że jesli zostanę u matki ona mnie wykończy psychicznie a ja wróce do byłego. Dlatego tak bardzo zalezy mi żeby wyjechać, myslałam o jakimś większym mieście gdzie mogłabym znależć prace choćby w McDonaldzie albo na kasie w jakimś sklepie bo w moim mieście nie mam szans nawet na to. Tylko nawet jak znaję pracę to z kim zostawie dziecko, nie może iść do złobka/ przeczkola bo był chory i  ma ustalona niepełnosprawność do kwietnia 2013, i do tej daty nie mogę podjąć pracy na stałę tzn na umowę o prace, ani on  nie może iść do złobka państwoego, a na prywatny nie będzie mnie stać. nie wiem jak to wszytsko w ogóle zoorganizować, nie mam nawet auta, i tak naprawde to czy to w ogóle może sie udać?! Proszę jakąs obiektywną opinie... Z góry dziekuje...