Witam!
Nie jest może to do końca idealny przykład rozejścia, chodź może i się mylę. Byliśmy parą kilka lat, Ona kochająca chodź z charakterem, ja kochający lecz zapewne nie do końca potrafiący to pokazać.
Ostatnie tygodnie przed rozstaniem popadliśmy w jakiś dziwny trans, Ona bez humoru a ja tym irytowany. Nie było żadnych kłótni czy nie smacznych sytuacji lecz ja byłem zbyt pewny jej. Czekałem i sądziłem że minie.
Myliłem się, nadszedł dzień rozmowy, miesiąc temu. Podjęliśmy wspólnie decyzję że się rozstajemy ja oczywiście bo pewny jej, Ona gdyż uwierzyła że jej nie kocham i dalszy związek sensu nie ma. Po dwóch dniach nastąpił dzień pakowania, tylko ubrania i dzień pęknięcia. Oboje w ryku, oboje nie szczęśliwi, Ona błagała bym nie zrywał z nią kontaktu. A jak tak bardzo nie chciałem by w ogóle odchodziła.
Świadomy powodów robiłem co mogłem by pokazać jej że jednak to Ona jest całym moim światem, zdałem sobie sprawę jak bardzo błądziłem.
Mimo wszystko Ona zaczęła się zachowywać tak jakbym ją rzucił tyle że nie mówiła mi miłosnych słów. Zaczęła maksymalnie angażować swój wolny czas, koleżanki, imprezy, znalazł się nawet "kolega, przyjaciel, chłopak".
Ostatnim razem rozmawialiśmy dwa dni temu, wiem że nie zrobiłem jej jak dotąd przykrości, wiem że przy mnie czuje się źle chodź sama nie kończy spotkań, jest miła, troskliwa, dotyka mnie i jednak chce bym był "blisko", nie ma apetytu, cierpi, chudnie, czasem płacze, nie śpi, unika wszystkiego co nasze wspólne, zna moje wady i moje zalety, znieczula uczucia, zarzeka się że to nie jest jej chłopak, absolutnie nie kwapi się aby porozwiązywać rzeczy które nas łączą, przyznała iż nie spodziewała się mojej reakcji że sądziła że będzie raczej na odwrót, mówi że sama być może zwariuje....
Wszystko mnie to trzyma przy duchu, ale strasznie z tym cierpię, bo wiem że ucieka, wiem że się oddala, a z jej charakterem.... wszystko możliwe.
Myślę że powiedziałem już wszystko co miałem... jedyną rzeczą którą mogę chyba zrobić to się odsunąć ale jak, jak to zrobić by już nigdy nie poczuła że mi na niej nie zależy, aby już nigdy nie zaznała powodów dzięki którym odeszła. Może też się całkiem w tym wszystkim mylę.