Jego rodzice mnie nienawidzą...a bierzemy śłub

a dlaczego Cię nie tolerują ? czy Twój chłopak wie co ona do Ciebie powiedziała?

ile macie lat?długo jesteście ze sobą,może jakiś ma wymogi względem swojej przyszłej synowej,a Ty ich niestety nie spełniasz? a może to po prostu toksyczna mamusia?

to jednak rodzaj toksycznej mamusi,która z syna chce zrobic maminsynka,a tu pech bo synek woli dziewczynę,ciężka przeprawa przed Wami,a ojciec Twojego chłopaka jaki ma problem? pewnie został wytresowany przez Twoją przyszła teściową
i ile lat oni mają?
tych gróźb z jej strony bym się obawiała,możesz przy każdej rozmowie z nią wszystko nagrywać po kryjomu np.na komórkę,zawsze to będzie jakiś dowód na wypadek gdyby coś jej szczeliło do głowy

JEsli jest tak zle to wyslalabym im list.
Niech sie wyburzy zanim staniesz przed obliczem "jasnie pani matki"

ja tam bym wzięła ślub i dopiero jej powiedziała

Tiaaaa... piękne perspektywy. Wojna od zarania
Można spytać kiedy planujcie ten ślub? Czy Ty pracujesz, uczysz się, jakąkolwiek samodzielność życiową posiadasz? A przyszły małżonek czasem jeszcze nie studiuje? Bo jakoś próbuję zrozumieć DLACZEGO matka miałaby mieć zastrzeżenia... Z czegoś TO wynika(przeważnie nie z typu urody)
Ja bym wysyłała narzeczonego pierwszego do matki z "zapowiedzią" niedzieli, by się nastawili (zarządał przy tym godnej i pełnej szacunku oprawy tego wydarzenia) i z pytaniem JAKIE ewentualnie MA zastrzeżenia. Niech ten twój narzeczony trochę Cię chroni, a nie wystawia obie strony na szok i wybuch emocji. MOŻNA PRZECIEŻ "MIARKOWAĆ" EMOCJE powoli wprowadzając wieści o swych zamierzeniach...
A co o ewentualnym ślubie myślą Twoi rodzice?

bzdura. najezdzacie na matke a wcale nie znacie jej strony w tej historii. Ja tez nie wierze, podobnie jak Anhedonia, ze ta awersja wziela sie ot tak z powietrza. Przyszla dziewczyna na spotkanie matka na nia spojrzala i juz fora ze dwora? BARDZO rzadko tak bywa. Tu zreszta ponoc bylo ok na poczatku. Wiec napisz szczerze micsliwa, co sie stalo ze sie popapralo? Tak bez powodu przyszla tesciowa zaczela Cie z dnia na dzien nietolerowac? Obudzila sie z takim nastawieniem czy moze jednak cos sie wydarzylo?

Opiekunko, juz w drugim poscie autorka odpowiedziala na to pytanie.
Wedlug mnie musi byc jakis powod popsucia sie tych relacji.
Autorka musi dokladnie opisac sytuacje...jak i kiedy to sie zaczelo zmieniac.

Jak przeczytałam Twój post to od razu mi się przypomniała moja sytuacja , fakt ... ja z tym chłopakiem nie planowałam ślubu choc mamy dziecko 2 miesięczne  bo on zdecydował jednak inaczej ale mimo to jego matka patrzec na mnie nie może ... najbardziej mnie obwinia o to że zmarnowałam mu życie , że sobie nie ułoży jej synek życia ... taka prawdziwa nadopiekuńcza mama . tylko jej zdanie się liczy i zawsze tak będzie .
A ty się nie przejmuj , jeśli WY się kochacie i WAM nic nie stoi na przeszkodzie , tylko teściowa ... to miejmy nadzieję że wszystko sie ułoży . a wy się trzymajcie razem ! .

przecież sami moga sobie zasponsorowac,oczywiście jeśli maja kasę nie wszyscy oczekują bądź żądają sponsorowania wesela przez rodziców

a po za tym ślub nie musi oznaczac zaraz wesela

Cały ślub płacimy my. Ja studiuję,a narzeczony pracuje. Słyszałam raz jak mówiła swojej córce,że lece tylko na kase jej syneczka, że mu zycie zmarnuję, że jestem rozpieszczona,ale kurde jak jechałam tam na impreze rodzinną i widziałam ten syf,nie ład i brud kurz a bez słowa zaczełam sprzątać,to byłam najlepszą dziewczyną pod słońcem,wtedy mnie ubustwiała,bo jej 2 córeczki nigdy nic nie robią oprócz wiecznych awantur.

Chodziło mi dokładnie o to, o czym napisała Anhedonia. Czyżby autorka tematu chciała zostać "doktorową", czy "inżynierową"? Kurczę, jakby mi odebrano moją obecną pracę zawodową, to bym sobie chyba w łeb strzeliła, a micsliwa ostro chce wychodzić za mąż będąc pewnie na drugim roku studiów, gdzie rodzice sponsorują mieszkanie/jedzenie/ studia. No rewelacja wprost.

Wiesz co, ja też studiowałam dziennie w dużym mieście. Wiem ile to kosztuje i wiem, że z pracy na pół etatu nie można się utrzymać. Wiem też, że na drugim roku studiów, cięzko jest z dodatkową pracą. Kwestionuję w tym miejscu twoją stuprocentową samowystarczalność, a ty się o to nie bulwersuj, tylko spójrz realistycznie.

Czy jak odłożycie ten ślub o dwa-trzy lata, to coś między Wami się zmieni? Czy on Ci ucieknie? Skończ najpierw szkołę, a potem planuj ślub. 

I nie dziw się, że ci kilka osób puka do głowy, bo ja na drugim roku studiów byłam już z moim obecnym mężem od jakiś 3 lat, ale nie oddałabym za nic zabaw z koleżankami, ploteczek, zakupów. Nie byłam wtedy gotowa na tworzenie "rodziny", mimo że od zawsze byłam osobą raczej poukładaną.

Do czego ty się tak spieszysz?

Zgadzam sie z tobą lena. Ja studiuje w małym mieście, gdzie za pracę na pół etatu da się zapłacić mieszkanie

To nie Ty powinnaś im powiedzieć, że wychodzisz za ich syna, ale syn powinien, że żeni się z Tobą.
Cokolwiek zadzieje się, to przecież nie chcecie od nich niczego, a i mieszkać będziecie oddzielnie.
Jeśli kochacie się szczerze, to nie macie o co martwić się, bo rozsądek Twojego męża i odpowiednia postawa
powinny wyznaczyć teściowej granice, których przekroczyć nie powinna, a z tego o czym później napisałaś, to on maminsynkiem nie jest, więc jest nadzieja, że nie pozwoli mamie ingerować w wasze sprawy.
Jeśli Twoje wobec nich zachowania będą takie, że niczego sobie wyrzucać nie będziesz musiała, to już dobrze.
Nie radzę robić teściowej porządków, bo ma dwie córki, a być może lubią lepić się do brudu - to jest ich sprawa.
Nie kupisz sobie miłości teściowej za nic na świecie, bo albo będzie wszystkiego za mało, albo niedobre.
Jednak warto pamiętać o tym, że jest to matka Twojego męża i okazywać jej szacunek.
Najważniejsze w tym wszystkim jest to, jak Wy dwoje sobie swoje życie ułożycie.

To z czego będziecie żyli jest zupełnie Waszą prywatną sprawą.
Nie pytasz przecież o rady w tym zakresie, więc nie wypowiem się na ten temat.
Powodzenia w życiu i na studiach.

a skąd ten pospiech? wpadłaś?

tak naprawdę dużo zależy od postawy lubego. jeśli jest uzależniony od rodziców (wspólny biznes etc), to słabo to widzę, będziesz musiała mieszkać ze wszystkimi pod jednym dachem i wtedy teściowa już napewno znajdzie sposób, żeby synkowi pomóc zrozumiec życiowy błąd.
jeśli nie jesteście samodzielni finansowo (co sugerują koleżanki na forum), to nie pakowałbym sie w żadne szybkie śluby, tylko spokojnie popatrzył, jak się sytuacja rozwija. no chyba, że to jakaś promocja i trzeba łapać okazję w locie

Zaraz, zaraz.
Nie ma czegoś takiego jak nienawisc bez powodu.
Coś mi się zdaje, że ktoś nam tu prawdy do końca nie mówi.

Lepiej być starą panną niż forsować takie przemocowe rozwiązania i nakręcać konflikt.
Co ten narzeczony (do tego wojskowy) ślepy jakiś czy niegramotny? Pogonić żołnierzyka, niech stawi czoło mamuni i dokona zwiadu w czym problem leży. Co on tupnąć nogą nie może - powiedzieć, że jest dorosły i wie czego pragnie i co robi? Dziewczyna ma się wystawiać na strzał i od początku być wrogiem? Niech ON nie będzie taki wygodny i weźmie problem na klatę - ot co.

Ślub to związanie się z kimś na dobre i na złe, to wybór drogi wspólnej pieczętowany łaską Boga. To potwierdzenie miłości obojga ludzi.
A powiedzmy sobie szczerze - co może wiedzieć o miłości 20-letnia dziewczyna, ledwo co studia też zaczęła. Śpieszy się jej do tego ślubu - ciekawe czy nie czasem po to, by dziany wojskowy nie uciekł.
Dziś standartem ślub po studiach a nie przed. Przed to jest gdy wpadka, albo brak pomysłu na życie, albo chce się kogoś usidlić, a potem rozwody.

Rebel - na dziecko jest konkretny - to jakieś 37-39 lat by mieć szansę na zdrowe pierwsze dziecko, pomijając sprawy wyjątkowe.
Napisałem, że dzis dziewczyny wychodzą później za mąż niż jeszcze 20, 40 czy 100 lat temu. I to normalne, bo cywilizacja idzie naprzód, a kobiety chcą pracować, być niezależne.
Nie wiem dlaczego tak emocjonalnie podeszłaś. Nie chciałem Cię urazić ani nikogo. Szanuję zdanie każdego i fajnie, jakby każdy szanował moje

Rebel - wyszłaś za młodu za mąż i jest dobrze. Twój tok myślenia również może być uogólnieniem. Wiem, że drażni coś co ktoś pisze, a ja wiem, że jest inaczej, bo ja tak mam. Więcej zrozumienia, chyba że podasz mi dane ile młodziutkich mężatek po kilku latach jest szczęśliwych, a ile nie jest, lub czy mężatki które wychodzą za mąż za młodu są szczęśliwsze niż te które wychodzą za mąż w późniejszym wieku.

Jeśli czegoś nie cierpisz, zacznij od siebie