tak bardzo nie chce rozwodu

Po pierwsze nie sluchaj jej.
Po drugie sam nie wiem o czym mysli Twoj maz.Gdyby naprawde mu zalezalo na Tobie to by wyprowadzil sie od niej.Nie wiem co Ci poradzic ale moze naprawde porozmawiaj szczerze z mezem i ustalcie ze albo wracacie do siebie albo to koniec.
A Ty chcesz zeby wrocil?Masz tyle sily w sobie zeby wybaczyc i byc dalej z mezem?

Czysta prawda. Teraz jak mój będzie próbował mi wciskać kity, że kocha itd. przypomnę sobie te słowa...bo to klasyczny przypadek, co innego mówi a co innego robi. To na tyle. Dobranoc

To raczej jest usprawiedliwienie swoich czynow,to jest wymowka.

Kiedy umiera nadzieja?

Gdy na to pozwolisz.
Gdy zaczynasz patrzeć przytomnie na świat, na siebie samą, na innych otaczających Cię ludzi.
Gdy przestajesz się oszukiwać.
Gdy ujawniasz swe uczucia, nawet (a zwłaszcza) te trudne.
Gdy naprawdę chcesz zmienić swe zachowanie.

Dlaczego "niestety"?

Jeśli chcesz naprawdę coś zmienić, to zrób to, bez oglądania się na cokolwiek.

Jeśli zaś nie chcesz robić, to powiedz to sobie uczciwie w oczy. Powiedz: "decyduję się na takie życie, jak dotąd". Takie postawienie sprawy przynosi ulgę, już nie musisz się szarpać, już nie musisz udawać.

O naszych decyzjach świadczą zachowania, nie słowa.

te niestety to dlatego bo odniosłam te słowa do męża bo jeśli by chciał to by znalazł sposób i wrócił prawda a on jak narazie znajduje tylko powód dla którego zrobił co zrobił....

martatam, wydaje mi się, że mąż żyje wspomnieniem tamtej miłości i sentymentem do niej; tylko rzeczywistość i ludzie się zmieniają. Ktoś, kogo się kochało 10, 15 lat temu, jest już dzisiaj innym człowiekiem. Nie wiem, czy ta ich ponowna fascynacja przerwa,ma jeszcze dzieci, tak jej przyjemnie zabierać dzieciom tatusia?? Co za egoistka skończona, że tak buntuje faceta przeciwko wam, a mąż też nieuczciwy; tyle lat żył z tobą myśląc o innej. To niestety może być prawdą, ale te 2 sprawy: dzieci i uczciwość małżeńska mają znaczenie. Nie wiem, czy macie ślub kościelny, ale bądź co bądź, składał przysięgę.
Czy on chce rozwodu i ożenić się natychmiast z tamtą panią? Jest taka opcja, że ta pani złapie go na dziecko, a Ty zostaniesz sama z 2 dzieci. Pech, nie można się też od razu pchać w ramiona kogo popadnie, ale też nie robić przedstawień i nie okazywać swojego żalu i przygnębienia, gdyż odbija się to na dzieciach już wystarczająco. Po 2, on będzie miał satysfakcję z twojej rozpaczy. Chciałabyś do niego wrócić, jeśli z tamtą by mu nie wyszło? Jak dla mnie, nie byłoby odwrotu, z dziećmi mógłby się widywać, ale nic więcej. Chłodno i z dystansem. Jedynie, aby zapewnił byt dzieciom, bo to nadal jego dzieci, do końca życia nimi zostaną. Zawsze będzie z tobą przez nie związany. Jak to facetom łatwo wszystko rzucić i iść gdzieś w dal. Czy do innej czy powrócić do kawalerskiego życia.

A jeszcze jedno w emocjach mówi się różne rzeczy często nie miłe, padają oskarżenia itp.  Ale czy to co on często mówił że bardzo tęskni ma jakieś znaczenie? znaczy mieszkając już z tamtą w smsach do mnie mówił że bardzo tęskni że zaczyna rozumieć co zrobił że chciałby wrócić ale za późno ... jak przyjeżdzał na spotkania z dziećmi to też mówił że bardzo tęskni za nami i nie widać po nim wielkiego szczęścia..

W czerwcu kiedy zaczął mówić o odejściu kiedy jeszcze się wahał co zrobić odejść czy zostać to spotykając się już z nią pare razy z jego inicjatywy nie z żadnego musu byliśmy w łóżku na kocham z mojej strony odpowiadał że on nie wie czy mnie jeszcze kocha co czuje. We wszystkim się pogubił potrzebował czasu....

Dziękuje bardzo za te słowa:) narazie ona jest tą wygraną i jak to gdzieś na forum tym przeczytałam bolą myśli że oni są razem,miło spędzają czas, są szczęśliwi a ja i dzieci tęsknimy, starsza córka przeżywa że tatusia nie ma z nami, synek też rozumie a jak próbowałam walczyć o rodzinę to słowa od nich nie zasłaniaj się dziećmi,nie ty pierwsza nie ostatnia wychowasz dzieci sama a dzieci zapomną przyzwyczają się, tatuś spotka się z dziećmi w weekend i myśli że to wystarcza.

Edit:
wiem że nie można pisać postu pod postem ale chciałabym coś dodać, chciałabym tu się wyżalić więc
widziałam dziś kochankę mojego męża w samochodzie, jest ode mnie atrakcyjniejsza,szczuplejsza, boli strasznie mocno....
Niby się z tym wszystkim godze, z jego odejściem bo co innego pozostaje ale nie zmienia to faktu że mi bardzo ciężko źle na duszy, czasem myśle że już gorzej być nie może ale kurcze nie widze swojej przyszłości, nie ma jej, teraźniejszość jest nie do zniesienia a przeszłość boli, wspomnienia ranią:(((

Pod postem jest przycisk "Edytuj", klikając w niego możesz coś dopisać coś do postu - nie musisz pisać kolejnego.
Mod. Wielokropek

dzięki:) jak się dziś mam czy lepiej coś? nie nie lepiej i chyba już lepiej nie będzie, nie mam żadnych nadziei na przyszłość.
Karolina jaka tragedia? jeśli można spytać.

ach z moim tak samo:( kiedy w końcu będzie dobrze, kiedy znowu wstanie słońce......

Martaatam - jak napisała Artemida - patrz co robi...
Fakty są takie, że ciebie zdradził, odszedł, jaki miał powód? Rutyna. To nie do pojęcia, że z powodu rutyny myślący facet znajduje sobie kochanke i olewa swoją rodzinę. Krzywdzi a potem daje nadzieje złudne. Ona już i tak postara się, byście nigdy razem nie byli. Dla ciebie - temat męża, który zdradził i odszedł do innej powinien zostać w głowie zamknięty. By przeżyć to i za jakiś czas być szczęśliwą.
Wiesz, czytając historię początkowo chciałem, byście byli ze sobą, by powróciło co kiedyś. Czasem popełnia się błędy a małżeństwo to nie jakaś zabawa, jak mi się znudzi zabieram zabawki. Po przeczytaniu całości jest mi zwyczajnie szkoda ciebie, bo spotkało cię coś okrutnego, na co nie zasłużyłaś.
Myślę, że czasami za wami tęskni, ale tylko czasami. Jednocześnie myślę, że wy nie powinniście dla waszego dobra tęsknić za nim.
Wszystkiego co najlepszego.

Bo on Ciebie obwinia. I Ty myślisz, że to może naprawdę Twoja wina.

Ale... Czy wiesz, że zawsze wykazywałaś maksimum dobrej woli? Czy pamiętasz, że nie szczędziłaś sił, żeby było dobrze?

Ja wiem. I dlatego było mi łatwiej. A gdy zapominałam, przypominałam sobie. Że ZROBIŁAM WSZYSTKO CO MOGŁAM. Że nigdy nie działałam przeciwko niemu. Że człowiek może dać to, co ma. Nic innego.

HEJ , CHOCIAŻ TO BOLESNE CHWILE DLA NAS TO DOBRZE ŻE NA TAKIM FORUM MOŻEMY SIĘ WYŻALIĆ I POGADAĆ . JAK CZYTAM WASZE WYPOWIEDZI TO RACZEJ WSZĘDZIE TEN SAM SCHEMAT. CZEMU FACET WCIĄŻ SIĘ WACHA. DLACZEGO NIE UMIE STANĄC I PATRZĄC W OCZY POWIEDZIEĆ PRAWDY. MÓJ TEŻ ODSZEDŁ BYŁ POD WPŁYWEM TEJ DRUGIEJ PÓŻNIEJ ZACZĄŁ WRACAĆ NIR ZDECYDOWANY A TERAZ ZNÓW SIEDZI POD JEJ ROZKAZAMI. JAK PANI ZAGRA TAK ON TAŃCZY. NAWET DZIECKO POŚWIĘCIŁ DLA NIEJ, PŁCZĄC DZIECKU U NIEJ W DOMU POWIEDZIAŁ ŻE MAMY NIE KOCHA A MI NIE CHCIAŁ. ŚW SŁOWA ŻE NA NIESZCZĘSCIU INNYCH NIE ZBUDUJE SIĘ WŁASNEGO. ACO GORSZA TA PANI MA TEŻ DZIECKO. CZEMU LUDZIE TAK GŁUPIEJĄ , MAJĄC JUŻ ZA SOBĄ BOLESNE DOŚWIADCZENIA. TRZYMAJM

DZIĘKI TEMU FORUM JAKOŚ UDAJE MI SIĘ ZYĆ. CZYTAM DUŻO WASZYCH WYPOWIEDZI, CO DAJE MI WIĘCEJ SIŁ ŻEBY PRZETRWAĆ TE NAJGORSZE CHWILE I NIE TRACIĆ NADZ. WIĘKSZOŚĆ TEGO CO TU OPISUJEMY TO SCHEMATY , FACET ODCHODZI, WRACA NIE ZDECYDOWANY A PÓZNIEJ ODCHODZI I MÓWI ŻE TO KONIEC. MY PŁACZEMY CIERPIMY. TYLKO CO ZTYMI KOBIETAMI CO ICH PRZYGARNIAJĄ CZY SAME NIE CIERPIAŁY CZY ICH DZIECI PŁAKALY ZA SWOIMI TATUSIAMI. TO MNIE DZIWI. JA ŻYJE NADZIEJĄ , NIE WIEM SKĄD JĄ MAM ALE...... I PRAWDĄ JEST ŻE NIE ZBUDUJESZ SZCZĘSCIA NA CUDZYM NIESZCZĘSCIU