Cześć, wiem że to forum dla kobiet ale chciałbym się was jako kobiety poradzić w pewnej sprawie. Otóż w moim bloku mieszka pewna dziewczyna, jest ona ode mnie starsza o ok. 6-7 lat (ja mam 20) i chciałbym ją trochę bliżej poznać. Zawsze kiedy się mijamy czy coś to mówię jej "dzień dobry" bo osobiście jej nie znam więc jakoś nie wypada mówić mi jej "cześć", ona jednak zwykle odpowiada mi "cześć" rzadziej "dzień dobry" do tego się ładnie uśmiechnie. Według mnie dziewczyna nie ma żadnego chłopaka. Zwykle nie widuję jej aby gdzie kolwiek wychodziła ze znajomymi, bardzo rzadko się to zdarza, ale prawie codziennie widuję ją jak wychodzi z psem i zazwyczaj jeździ gdzieś tylko z rodzicami. Jak dla mnie jest to trochę dziwne bo zwykle dziewczyny w tym wieku to na co dzień zwykle spotykają się ze znajomymi, nie które już mają rodziny, rzadziej chyba zdarza się tak żeby były przy rodzicach, no chyba że się mylę. Dziewczyna jest na prawdę bardzo ładna, ładnie się ubiera i na pewno mogła by mieć każdego faceta. Chciałbym ją poznać albo może na sam początek przejść z nią na "ty" chociaż nie wiem jak jej to zaproponować (może to ona powinna pierwsza?). Zazwyczaj widujemy się na spacerze z psami. Czasami zdarzy się krótką chwilę porozmawiać i wydaje się miłą, rozmowną i sympatyczną dziewczyną. Co radzicie mi abym zrobił? Jak nawiązać z nią jakiś lepszy kontakt? Od czego może zacząć?
Pozdrawiam
Wypatrzyłem taką 25-28 letnią (tyle jej dawałem na oko) dziewczynę na osiedlu obok. Piękna. Szczupła, zadbana, bujne krucze włosy, zawsze kobieco się ubierała i delikatnie podkreślała swoje wdzięki. Żadna solara, naturalna blada piękność. A już wcześniej sobie wydumałem, że następną (byłem wtedy w związku który się sypał) wyrwę starszą 
nieskażoną gimnazjum i tym lekkim stylem życia. Też byłem niemal pewien, że jest sama, co również mnie dziwiło. Tyle że ja nawet nie miałem okazji żeby do niej zagadać (nie mijaliśmy się), a do tego niewiele później pojawiła się moja obecna narzeczona - wtedy licealistka, no i dalej się potoczyło. Później tamtą widziałem jeszcze kilka razy i choć już tak pożądliwie na nią nie spoglądałem, to zawsze mi się podobała 
