Nie umiem sobie poradzić.

Wiesz co, ja dopiero niedawno wypałętałam się z podobnego pseudo-związku i nie pisz, że nie zdradza na pewno, bo być może właśnie pojawiła się nowa kobieta na horyzoncie... Tacy faceci (bo gdy powiem, że wszyscy to skłamię, bo nie wszyscy) są świniami. Pomyśl sobie jak Ty byś się czuła gdyby on przez Ciebie płakał. Fatalnie, co? Bo jak się kocha to chce się dla kogoś jak najlepiej, nie kocha się za coś - ale mimo wszystko!
Dziewczyno, wiem co mówię. Facet z którym się spotykałam porafił powiedzieć do mnie przy ostatnich dniach spotkań : "spier*alaj wieś*iaro, wypier*alaj" itp., a potem płakał wróć wróć. Tylko wiesz co jest we mnie najgorsze? Że ja wracałam. I dopiero jak się dowiedziałam, że spotyka się z inną to skończyłam.
Chce Ci tylko powiedzieć, że nie warto! Ja wiem, na ulicy jest mnóstwo par, po mieście chodzą zakochańce, faceci trzymają swoje królowe za rękę, a nam się serce kraja o tylko ta myśl - czemu ja tak nie mogę? A właśnie, że możesz! Uwierz mi, jestem w Twoim wieku, mam 20 lat i też płaczę czasem, boję się samotności, każdy się boi. Ale pomyśl sobie ile razy już sobie obiecałaś, że to zakończysz? Nic z nim nie zrobisz, to już taki typ. Ludzie się nie zmieniają, bynajmniej nie pod tym kątem. Zamknij ten rozdział i rozpocznij coś nowego.
Pamiętaj - każdy koniec jest początkiem czegoś nowego.

Ps. Wyśmiewanie własnej dziewczyny do braci? Za to oni powinni w twarz dostać, a nie Twój luby jeszcze dołączył do "kółka szyderców". A kim on do jasnej cholerki jest, żeby się śmiać z kogoś? Masakra, dziewczyno, naprawdę proszę Cię zastanów się czy ta gra jest warta świeczki...

Dziewczyno, nie mów mi takich rzeczy, że czegoś się nie da. Wszystko w życiu się da. Jesteś nieszczęśliwa, płaczesz przez niego, on to czuje i wykorzystuje przeciwko Tobie! Będzie jeszcze gorzej, zobaczysz. Wspomnisz moje słowa, obiecuje Ci to Nie jestem złym prorokiem, po prostu nie stworzysz udanego związku będąc desperatką.
Nieudacznikiem? A co niby w życiu Ci się nie udało?

Ciągle mi coś nie wychodzi. Czego się nie dotknę to to spartole. W końcu dlatego mój facet się ze mnie wiecznie nabija.
Zresztą to nawet się da, ale z takim moim poczuciem wartości to mogę jedynie do psa zagadać. Czuję się głupia, brzydka i gruba! Mam obrzydzenie do swojego ciała. Czuję się okropnie w swojej skórze i charakterze. Przydałby mi się chyba psycholog...

Właśnie chodzi o to , że kocham   Jeśli jeden dzień nie jesteśmy razem, bardzo za nim tęsknie i chociaż piszemy sms'y.  Dlatego tak ciężko mi z tym.

Emanuelle1209 ma rację. Nie patrz krótkowzrocznie na to co jest teraz, ale spójrz przyszłościowo na problem i pomyśl co będzie kiedyś. Musisz się wziąć w garść.

Co jest złego w byciu brzydkim i grubym?
Najbardziej obrzydliwe w ludziach jest poczucie niskiej wartości. Jeżeli ktoś urodził się brzydki, niewiele może z tym zrobić, natomiast jako dorośli ludzie z pełnym arsenałem środków (np. wiedzy) mamy prawo i obowiązek zadbać o swoją psychikę, a nie stawiać się w pozycji ofiary, którą się gnoi.

Twoje 1,5 roku, to jeszcze niewiele przy moich 6 latach spędzonych z kimś niewartym tego. Kiedy przeczytałam o tym dogadywaniu Ci, że niby "spasłaś się" to jakbym słyszała to o sobie. Jesteś w gorszej sytuacji, bo go niestety kochasz, a ja jak się okazało tkwiłam w tym związku z głupoty, wygody i braku własnej wartości. Teraz, kiedy mam 29 lat naprawdę kocham siebie i mogę świadomie podejmować decyzje dotyczące mojego życia... A "spasłam się", bo zamiast cieszyć się i kochać zajadałam smutek. Teraz po diecie znów jestem taka jak kiedyś i mam problemy sercowe.
Tylko szkoda mi tych zmarnowanych lat, dlatego nie chciałabym, żebyś i Ty marnowała swój cenny czas, bo on nigdy nie wróci. Nie ma na świecie ludzi bardziej i mniej ważnych. Wszyscy jesteśmy tyle samo warci i naprawdę ważni! Dlatego pokochaj siebie i nie pozwól żeby ktokolwiek zabierał Ci siebie. Nawet, jeśli go kochasz, on nie pokocha Ciebie, dopóki Ty nie uszanujesz siebie...
A może, kiedy go sobie odpuścisz uświadomi sobie, jak naprawdę cenna jesteś...

Ja sama na pewno nie wytrzymałabym w takim związku. Każdy musi znać swoją wartość. I Ty również. To nie jest normalne, że facet z którym jesteś się z Ciebie naśmiewa. Są sytuacje z których oboje możecie się pośmiać, ale jeżeli jednemu z Was to nie sprawia przyjemności to w ogóle nie powinno być tematu.
Słuchaj, najważniejsze jest to, żebyś zrozumiała że taki związek nie ma w ogóle przyszłości. Ty możesz kochać, ale skoro on Ciebie nie darzy takim uczuciem, to na co Ci takie życie? Przecież w związku najważniejsze są potrzeby drugiej osoby - gdyby mój partner nie liczył się z moimi uczuciami, dawnno temu bym go już sobie podarowała. I Ty musisz uwierzyć w to, że dasz radę zacząć wszystko na nowo.

Witajcie ponownie! Kolejny raz proszę Was o pomoc (
Problemów tysiące, ale ten najtrudniejszy. Widziałam wątek założony o mężu komputerowcu, ale to inny przypadek. Proszę pomóżcie mi, bo nie wiem co mam robić.
Z chłopakiem jesteśmy ponad 1.5 roku. Nie mieszkamy razem, a zarazem mieszkamy  Albo jesteśmy w jego domu, albo w moim. Ale ciągle razem. Nigdy osobno.
Mój chłopak jest uzależniony od komputera! Wstaje z łóżka o 7 godzinie, zanim się ubierze już ma guziczek włączony. Ledwo znajdzie czas na zjedzenie czegoś. Gra od 7 do 23. A ja? U siebie to inaczej, ale u niego... Nie jestem u siebie, nie mam co robić. Siedze, leże, patrze jak gra. Jak chcę się przytulić krzyczy, że ciągle coś od niego chce.. Uważa, że spędza ze mną wystarczająco czasu. Tak mu się wydaje. Jak ubiorę kurtkę i chcę wyjść "opamiętuje" się i mówi, że jak gra to ma taki ciąg, że nie  może przestać. Ostatnio prosiłam go żeby wieczorem wcześniej przyszedł do łóżka:))) I co? Ja usnęłam, obudziłam się o 24 a on się dopiero kładł spać. Odwrócił się do mnie plecami i spał... Ani nie przytuli, nie da buzi ani nic.. Nie mam siły walczyć o ten związek. Zastanawiałam się czy nie zakonczyc tego, ale za bardzo go kocham. Choc nie widze tego z jego strony. Ma 21 lat a zachowuje sie jak 15 latek. Nie ma uczucia juz miedzy nami przez to pieprzone pudło.. Zmienił sie calkowicie. Jestesmy ze soba ciągle, ale czuje sie jakbym byla sama. Bez faceta, bez milosci. Czuje ze moje serce jest puste w srodku, nie czuje sie kochane. I to wszystko przez brak czulosci ze strony mezczyzny. Odpychanie, zero buziaka, zero Kocham Cie, NIC, kompletnie NIC przez to pudło!!  Strasznie sie z tym czuje:(  Nie wiem jak go odciagnac od tego bo to trwa juz dlugo. Kazdy sposob zawodzi. Moge lezec naga przed nim i nic.. Pomocy!