Gdzie jest to własne JA...?

Wow nie spodziewalem sie, ze spotkam tutaj osobe ktora bedzie tak trafnie pisala o tym co tak naprawde jest wazne Powiem wam, ze ja w zyciu siegnalem dna jesli moge to tak nazwac uzalalem sie nad soba, popadlem w depresje, rozne nalogi, zylem w przekonaniu ze ktos taki jak ja nie moze byc szczesliwy. Najlepsze w tym wszystkim jest to ze tego mi bylo trzeba zaczalem sie zastanawiac nad zyciem i doznalem oswiecenia Jak to sie mowi czlowieku musi czasem siegnac dna zeby moc sie od niego odbic Tak naprawde w moim zyciu nie wydarzylo sie absolutnie nic szczegolnego, nie spotkalem swojej zyciowej milosci, nie wygralem w totka, nie dostalem zadnego spadku. Teraz wiem, ze jedyna osoba ktora moze mnie uszczesliwic jestem ja sam moze do brzmi troche narcystycznie ale to swieta prawda

Po moich przezyciach zaczalem sie interesowac duchowoscia i moze zacytuje 1 z moich ulubionych duchowych Anthonego de Mello ktorego cytaty/przemyslenia daja bardzo do myslenia:) Moge polecic jego ksiazke Przebudzenie ktora jest dla mnie mistrzostwem swiata

- Dlacze­go wszys­cy tu­taj są tak szczęśli­wi, a ja nie?

- Dla­tego, że nau­czy­li się widzieć dob­ro i piękno wszędzie - od­rzekł Mistrz.

- Dlacze­go więc ja nie widzę wszędzie dob­ra i piękna?

- Dla­tego, że nie możesz widzieć na zewnątrz siebie te­go, cze­go nie widzisz w sobie.

Absolutnie nie:)
Staram się "walczyć" o te szczęście co nie znaczy, że droga jest gładka, usłana różami bez kolców, że wszyscy mi chylą nieba.
Nie:) Tylko staram się patrzeć na siebie, w siebie. Taki zdrowy egoizm.
Nie jestem wiecznie uśmiechnięta, łapie mnie chandra, dotyka mnie wszystko to co ludzkie. Jednak bardzo staram się nie zapominać o tym, że okropnie łatwo można się pogubić, zatracić w smutku, a ja tego nie chce. Wiem, że czasami decyzje innych rujnują nasz spokój ducha ale to tez nie oznacza, że jest to powód do tego aby iść na sam "dół", bo to jest niesamowicie proste. Ciężej iść nam "do góry" mimo, że mamy świadomość tego, ze tam "świeci słońce". To wszystko zależy już od nas.
Doonna, spójrz na swoja sytuację/może nie powinnam tutaj przytaczać Twego wątku no ale jednak/...nie jedna Kobieta załamałaby się, zatraciła w żalu po tym co spotkało Ciebie; bo okazuje się, ze człowiek, który daje swą miłość, po kilkunastu latach dowiaduje się, ze jego życie z druga osoba to była "fikcja". Można dostac kręćka? Można. Ale spójrz na siebie. Starałaś się wpierw wyprostować swe życie, zaakceptować dany stan ale niestety się nie udało. Mimo tego nie  poszłaś "w dół" a "w górę", a wymagało to ciężkich, trudnych decyzji. O tym właśnie mówię. Nie zatraciłaś swojego JA mimo, że okropnie Cie skrzywdzono. Nie możesz powiedzieć jeszcze teraz, że jesteś szczęśliwa bo to długa droga ku temu. Ale chodzi o to, że w tym wszystkim nie zapomniałaś o sobie, o swojej wartości, o tym, że chcesz być szczęśliwa. O tym mówię.

Może namotałam troche no ale cóz...:)