Chłopak dziwnie się zachowuje..

Zdecydowanie nie dojrzałaś choćby do obecnego związku, a co dopiero do zaręczyn....

Jesteście młodzi i macie jeszcze czas - nic na siłę. Sprawdzasz jego pocztę i opisujesz to na publicznym forum szukając pocieszenia/rady/wsparcia, bo twój facet rozmawiając z kumplem prowadził typowo męską rozmowę....

Nie martw się. Nie jesteś jedyna. Baaaardzo dużo jest takich dziewczynek jak ty. Faceci zawsze rozmawiają o dupach, cyckach, chlaniu, zabijaniu, broni, sporcie i polityce. Rozmawiając ze sobą mówimy o ruchaniu, jebaniu, zaliczaniu. rżnięciu itp. Rozmawiając z partnerkami mówimy okazywaniu miłości, seksie. W rozmowie z kumplem powiemy "ale suczka - szarpałbym jak Reksio szynkę", do swojej kobiety powiemy, że średnio nas interesuje taki pusty plastik.

Nigdzie nie ma w tym kłamstwa czy obłudy więc się tego nie doszukuj. Chyba, że twój facet napisze, że zaliczył numerek na boku, albo pisze do koleżanki "skarbie" tudzież "kwiatuszku". W innych wypadkach - daj mu być facetem i olej te pierdoły, bo wykończysz psychicznie siebie i jego.

Yoghurt007 ma racje. Faceci tacy juz sa. Zreszta niektore kobiety tez sie tak moga zachowywac. Taka mini kultura. To,ze ktos patrzy na sexowna babke czy przstojnego goscia nie znaczy ze chce ich zaliczyc czy miec z nimi romans. Poflirtuje, kolegom zaimponuje i tyle.

Z ta niedojrzaloscia, to tez bym sie zgodzila. W twoim wieku to zbyt mlodo zeby za maz wychodzic. Ty tylko "wczoraj" nastolatka bylas. Poczekaj z 5 lat, swiat zobacz, pozyj, to wtedy bedziesz wiedziala czego naprawde w zyciu chcesz.

A sprawdzanie poczty? Naruszasz prywatnosc! Jak bys Ty sie czula gdyby Twoj chlopak Twoj pamietnik czytal, heh?

Jesteście młodzi i właśnie ten czas jest na korzystanie z życia. Zaręczyny, na które nalegasz spowodują, że za chwilę będziesz chciała ślubu - a to oznacza koniec tzw "wolności" a pewne obowiązki. Powiedz, co Ci te zaręczyny dadzą? Nie czujesz się pewna miłości swojego partnera?
Twój partner Cię nie okłamuje - jak powiedział Yoghurt, to typowe męskie rozmowy. Mogę się załozyć, że Ty rozmawiając z koleżankami nie opowiadasz non stop o swoim facecie, a poruszacie inne tematy...
Problem jest całkiem wyolbrzymiony i OK - masz do tego prawo. Ale my patrzymy na wszystko inaczej, obiektywnie i wydaje mi się, że na wyrost kolorujesz daną sprawę. Nadajesz jej barw niepotrzebnych - sama się przez to dodatkowo nakręcając.
Po co przeglądałaś mu FB - ups kolejna nieufność?

A po co ma rozgłaszać całemu światu? Gdy nie jesteście razem tzn. przy sobie, on ma swój świat, swoje życie.. po co ma wygadywać i rozpowiadać różne rzeczy związane z Tobą? On wcale nie musi ciągle o Tobie nawijać.. no już bez przesady, nie jesteś pępkiem świata.

1. Dwa lata związku, i w tak młodym wieku, to faktycznie może być jeszcze za krótko. I nawet widzisz, że to za wcześnie na dalsze plany - Twój chłopak zachowuje się dziwnie. Warto więc się wstrzymać z planami i marzeniami żeby w razie rozpadu związku nie cierpieć.

2. Co do facebooka - wg mnie i mojego chłopaka normalnym jest, że w związku wie się wzajemnie o wszystkim. Nie mamy problemów z czytaniem swoich smsów czy maili. Jak ktoś decyduje się na związek to powinien się z tym liczyć. Wg nas automatycznie wtedy zgadza się na wspólne życie = wspólne wszystko. Chce być sam i mieć prywatność nie do tknięcia - to niech się nie pcha do związku. Nie jest to wolny związek więc chyba obowiązują jakieś zasady dla obu stron (takie same).

3. To, że zachowuje się przy Tobie i przy nich zupełnie inaczej raczej nie świadczy dobrze o nim. Człowiek, który ma jakieś wartości wyznaje je niezależnie od grona osób wśród których się znajduje. Jeśli zmienia się w zależności od otoczenia to widocznie ma jakieś zachwiania osobowości. Jest słaby. Chce poszpanować przy kumplach i tam się czuć akceptowany więc zachowuje się jak oni tego 'wymagają' + chce Cię mieć dla własnych potrzeb i zachowuje się przy Tobie tak, żeby dostać to czego chce i żeby to jemu było ok (wyrachowany).

4. Nic nie udawaj i nie ukrywaj. Na dłuższą metę w ten sposób niczego dobrego nie zbudujesz (zbudujecie). Rozmowa, rozmowa i jeszcze raz rozmowa - tylko tak do czegokolwiek możecie dojść.

5. Nie czuj się źle, że masz jakieś wątpliwości czy wymagania co do partnera. Obowiązkiem w związku jest dbać o siebie wzajemnie i rozmawiać o swoich potrzebach. Inaczej to nie związek ale wykorzystywanie. Walcz o swoje szczęście i zdrowie. Zadbaj o to żebyś się czuła w związku szczęśliwa i szanowana. O udając kogoś innego w różnych środowiskach kogoś okłamuje - albo Ciebie albo ich. Albo tak naprawdę sam nie wie jaki jest i potrafi jedynie się dostosować do innych bojąc się własnego zdania. Być może boi się odrzucania i bycia gorszym. Porozmawiaj z nim. Najlepiej z troską. Powodzenia!:)

Wg mnie to normalne, że facet opowiada o swojej kobiecie, Nie rozumiem jak można tego nie robić? Nie, że ciągle ale normalnie o niej opowiadać. Jeśli nic nawet nikt nie wie o jej istnieniu to znaczy, że niewiele dla niego znaczy.

Swój świat? Swoje życie? To te dwa lata związku niewiele dla niego w takim razie znaczą jeśli kiedy nie są razem to on o niej nie pamięta! Trochę to naciągane..

Pępkiem świata? A to nie jest przypadkiem tak, że kobieta z którą się jest jest dla faceta najważniejsza? No chyba, że masz inną koncepcję związku to współczuję...

Wg mnie facet jak wielu ma kilka oblicz. Przy Tobie zachowuje się inaczej, przy mamie zachowuje się inaczej i przy kumplach. Pewnie ma jeszcze kilka masek których nie znasz. Może to oznaczać, że łatwo manipuluje ludźmi swoim zachowaniem lub oni nim manipulują. Coś o tym wiem. Sam taki byłem. Same destrukcyjne znajomości. Tylko dlatego zeby ludzie mnie akceptowali, Bardzo trudno było mi odkryć samego siebie. Ale da się. Trzeba chcieć.

Jestem teraz w trakcie odkrywania samego siebie. Odkrywania historii. Widzę w tym co napisałaś dużo siebie. Miałem wiele masek. Wiele grup które się wzajemnie nie stykały. A jeśli już sie stykały, nie wiedziałem jak sie zachować - nie wiedziałem jakiego schematu mam uzyć. Może on ma podobnie. Boi się odrzucenia od strony kumpli i dlatego tak piszę i z nimi w ten sposób rozmawia. A może oni Ciebie nie akceptują? Może się wstydzi o Tobie rozmawiać? Nie mówię żeby go bronic ale żeby pokazać jak czasem myślimy. Ale jak napisałem wyżej da się to zmienić. Jesli się oczywiście chce.

I jak to madrze ktoś powiedział: Warto rozmawiać.

Krzysztof, ty wcale nie rozumiesz o co chodzi. Jedna sprawa wspomniec swoja panne czasem, inna zanudzac ludzi jej wspanialoscia i pieknem i co tam jeszcze. Ludzie maja rozne grupy znajomych- z jednymi gadasz o sporcie, z innymi o polityce, z innymi moze o kulinariach czy sztuce. Nie oznacza to zakladania masek ale byciem towarzyskim i realistycznym.

O czym ty myslisz ja gadaz z moimi kumpelami? Ciagle o moim chlopaku? Nie. On ich chlopakiem nie jest. Ich to nie interesuje jak cudownie rano wygladal a czy jaki on tam kochany. Z moimi gejowskimi kumplami? Tez nie, ich inni faceci interesuja, chyba ze maja oko na mojego to troche posznupia Z normalnymi facetami? Albo o innych babkach jakie im sie podobaja albo o krykiecie. TO JEST ZUPELNIE NORMALNE PODEJSCIE. Nie oznacza to,ze nie kocham mojego chlopaka, ale, ze nikomu glowy nie chce zawracac tym co ich po prostu nie obchodzi.

Ta dziewczyna co tu pisze ten watek jest mloda i przewrazliwiona.

Naprawdę zachowujesz się i wypowiadasz w taki sam sposób na spotkaniu kumpli przy piwie i grillu, jak i na randce z kobietą w wykwintnej restauracji? Naprawdę poruszasz te same tematy?

A cóż tak naskoczyliście na Tą dziewczynę?
Ja z tymi "prawdami" nie zgadzam się, bo takie zachowania świadczą o dwulicowości... Tu cacy, ą, ę, a z kumplami, za plecami się takie teksty wali. Sorry, ale dla mnie to jakaś dwulicowość.
A co do sprawdzenia profilu i odkrycia: może i to dobrze, że dziewczyna zobaczyła z jakim gościem chce być? Tajemnica korespondencji... Jasne, uszanować, a potem pluć sobie w brodę
Czemu tak wszyscy ją chcą odwodzić od pomysłu zamążpójścia? Osobiście uważam, że w związki powinno się wchodzić w wieku dojrzałym, czyli na oko po 30... Ale jak ktoś chce wcześniej... W sumie i dziewczyna dwudziestoletnia może być dojrzalsza od 38-latka, nie?
Skupmy się lepiej na problemie miast wytykać (zasadnie, przepraszam?) domniemaną niedojrzałość...

Kosmiczny nick, ona wyraznie jest niedorosla do malzenstwa jak nawet nie moze uszanowac prywatnosci swojego chlopaka. Jezeli tak sie teraz zachowuje, to co bedzie robila mezowi po slubie- klatka na usta, areszt domowy i ciagle szpiegowanie?
Problem jest w tym, ze ona nie rozumie ze zwiazek to nie jest jakas parazytyczno symbiotyczna komorka, ale kontrakt zawarty pomiedzy dwojgiem osobnych indiwidualnych ludzi.

Nie rozumiem? Właśnie można mówić o swojej partnerce. Wręcz chwalić się nią. Nie napisałem, że ciągle ale żeby ludzie którycvh znam nie wiedzieli o jej istnieniu? No sorry.. Chciałabyś by Twój facet po roku czy dwóch związku nie powiedział nikomu, ze jesteście razem? Nawet ludziom z którymi ma dobry kontakt?

Nie mówiłem o zanudzaniu. Mówiłem o podstawowych informacjach jakimi człowiek aż chce się podzielić z innymi. Np o tym, że planują razem coś dalej albo że dobrze się dogadują w takiej a takiej kwestii. Przecież to jego druga połowa. To dla mnie jasne, że w trakcie normalnej rozmowy ze znajomymi powie się "a moja to tamto zrobiła ostatnio, albo z tym sie nie zgadza bo coś tam". Takie normalne ludzkie sprawy.

A jeśli facet gada o czym innym to niech to nie bedą dupy i cycki bo to świadczy o braku jakiegokolwiek szacunku do niej. Co on - traktuje ją jak towar?

I nie! Nie wszyscy faceci tak mają! Autorko wątku (i inne zainteresowane tym panie) - tak sie Wam tylko wmawia byście nie zwracały uwagi na to jak faceci Was poniżają i mają w dupie...

"posznupia" - nie znam takiego słowa. sjp pwn też nie..

Jak wyżej. Nie napisałem nigdzie, że ciagle. Nie sądzę by była przewrażliwiona. I nie sądzę by było to normalne podejście. Jak już napisałem, nikt nie mówi o ciągłym trąbieniu i wychwalaniu pod niebiosa dziewczyny ale o normalnym pokazaniu, że istnieje i mu na niej zależy.

Aha - i nie krzycz, proszę.

wedlug mnie powinnas sie uspokoic. to normalne ze facet inaczej zachowuje sie w rozmowie z kolegami a inaczej z toba. czesto martwie sie tak jak ty ale po chwili namyslu zauwazam ze tak naprawde sama sie nakrecam i jest to zbyteczne. Nie zmuszaj chlopaka do zareczyn... nawet jesli czujesz ze jestes na to gotowa on moze nie byc i musisz byc w tym wzgledzie wyrozumiala

Specjalnie zaznaczyłam w Twojej wypowiedzi słowo POWOLI bo ono pokazuje, że to co mówisz jest czymś innym niż wymagasz. Partnerowi powiedziałaś, że chcesz zaręczyn - a to nie jest powoli. Ty chcesz i już!! NIe wybiegaj w przyszłość i nie krakaj "tyle ludzi ginie". Gdyby każdy tak myślał, to wszyscy realizowali by swoje marzenia w wieku kilkunastu lat Jak dla mnie takie słowa nie są tłumaczeniem
Owszem jeśli jest się w życiu czegoś pewnym, ale... Kto jest pewnym Ty czy Twój partner? Mi się osobiście wydaje, że Ty na pewno i starasz się wpłynąć na partnera swoimi "ja chce"... A on woli jeszcze poczekać... A może zaręczyny byłyby dla Ciebie dowodem na to, ze TYLKO Ty się liczysz i żadna inna. Wiesz, mówię tu o pewności po tym jak zobaczyłaś te wiadomości na FB... Posiadanie na palcu pierścionka spowoduje, że będziesz pewniejsza swojej pozycji w związku i co? Że niby będzie się chwalił znajomym? Czy tak przypadkiem nie jest? ;>

Mam wyrzuty sumienia że czytałam jego prywatność.. Na pewno już to nie zrobię. Zrobiłam to z ciekawości.. Chyba każdy jest trochę ciekawski.. a szczególnie tego co robi jego ukochany. PEch chciał tylko że musiała trafić na takie wiadomości.. I przyznam się ze męczę się z tym okropnie!! Nie wiem.. Mam z nim o tym porozmawiać..? Przyznać się? Wyciągać od niego prawdy? Proszę pomóżcie...

Jasne, jasne... Skoro tak bardzo nalegasz na zaręczyny to tylko kwestią czasu będzie, aż wyznaczysz datę ślubu...Doprawdy podczas narzeczeństwa człowiek się bardziej poznaje na drugiej osobie? W jaki sposób? Przecież to żadna różnica - jedynie pierścionek na palcu kobiety i mówienie o partnerze "narzeczony/narzeczona". Człowieka poznaje się przez całe życie i nie wymaga to od tego specjalnych momentów, przez całe życie będziesz robiła to samo, rozmawiała na te same tematy itp.a stan narzeczeństw czy małżeństwa nie zmienia sposobów poznawania drugiego człowieka...I na pewno owy stan nie pomoże Ci w poznaniu lepiej drugiej osoby a bardziej czas przeznaczony na to. No chyba, ze się myle - jak tak, to prosze wyprowadź mnie z błędu.

Czytanie wiadomości na FB to nie tylko naruszenie prywatności własnego partnera ale również drugiej osoby, z którą Twoj partner korespondował. Jak dla mnie nie ufasz swojemu facetowi a bycie"jego narzeczoną" podniosło by Twoją pewność siebie i samoocenę. Jak dla mnie zrobisz jak uważsz - osobiście przyznałabym się do przeczytania i wyjaśniła powody, dla których to zrobiłam - czemu?Chcesz szczerości od partnera a sama nie możesz być szczera - to działa w 2 strony

To sorry to odnośnie czego? Wyjaśnij mi proszę, co ono wnosi do tego zdania i co znaczy.
Ad Twój podpis: jeśli muzyka faktycznie jest Twoją jedyną miłością, to raczej masz marne podejście do związków i pojęcie o ich funkcjonowaniu.

Niby nie wnikasz w to o czym z kolegami rozmawia, ALE chciałabyś żeby o Waszych sprawach za dużo nie mówił. Więc jednak masz jakieś wymagania względem jego zachowania przy jego kumplach. A wiesz co on robi z Waszymi sprawami? Musiałabyś go wypytywać bądź liczyć że o tym opowie. A może po prostu wolisz żyć w błogiej nieświadomości i liczyć na ślepy los, że jest wszystko tak jakbyś chciała..?

Zagubiona w niczyje sprawy nie ingeruje, jedynie chce znać swojego chłopaka, chce wiedzieć z kim tak naprawdę ma do czynienia. To co znalazła w jego korespondencji ją zaniepokoiło, i słusznie. Bo jest się czym niepokoić. Jeśli kumple jej chłopaka 'wymagają' od niego takich tematów i słownictwa, to to świadczy o tym, że jej chłopak też taki jest jak oni. No przecież w końcu się z nimi zadaje, nikt go do tego nie zmusza. Zagubionej takie jego 'drugie/obce' zachowanie nie odpowiada i ma prawo domagać się prawdy o swoim partnerze.

Gdyby mój niby ułożony mężczyzna rozmawiał z innymi, nawet 'przyjaciółmi', o dupach i cyckach, to by się związek szybko skończył. Gdzie tu szacunek do własnej kobiety? Gdzie tu chronienie jej i tego co sam na najwspanialszego? Własna kobieta dla niego tak mało znaczy, że warto sobie o innych dupkach porozmawiać na boku?

Nie pochwalam bycia ciekawską, ale naprawdę wg mnie dobrze się stało. Na przyszłość panuj nad sobą;) W ogóle wydaje mi się, że jeśli będziesz miała naprawdę dobrą relację, to chłopak sam chętnie z Tobą się podzieli tym co u kumpli słychać czy jak się im dogaduje. To przecież część jego życia, a ludzie będący w związku czymś się chcą dzielić ze sobą, o czymś opowiadać. A to jaki ktoś jest przy innych ludziach jest ważne, bo świadczy o całokształcie tej osoby. Bycie sobą to bycie sobą, niezależnie od miejsca czy osób nas otaczających (to ostatnio ulubiona zasada mojego mężczyzny).

Zgadzam sie z tym. Tak samo jak faceci tłumacza sie tym, ze ogladają pornole - bo oni tak maja i kazdy ogląda.
Głupie wmawianie. Nie kazdy tak ma, a takie wytlumaczenie jest najgorsze ze wszystkich ;-) ten kto szanuje, nie ogląda jak ma swoja kobiete u boku.

z tym, ze autorka tematu zajrzala na jego FB to nie popieram, bo liczy sie zaufanie. Ale sama np niechcialabym (  a nawet gdybym sie dowiedziala ) zeby moj TZ mowil do kolegi ' patrz jaka dupa, ale bym ja wyruchal '.
Dla mnie zdrada jest nie tylko fizyczna ale i psychiczna, jesli ktos mysli o tym majac dziewczyne to chyba cos nie tak z nim.
' Czasem myślenie o jakiejś kobiecie jest gorsze niz pojscie z nią do łózka ' cos w tym jest.

Ja majac chlopaka wiadomo, czasem z kolezanka gdzies ide i widze kogos i mowie ' ale przystojny' ale nigdy bym nie powiedziala , ani nie pomyslala ' ale bym chciala z nim pojsc do lozka' - to tez zdrada. emocjonalna.

Nie ma to jak się nakręcać nie wiadomo na co. A może tak poczekać i zobaczyć, a dopiero potem reagować?

A powiedziałabyś tak swojemu chłopakowi o innym? No raczej nie. Ale koleżance już tak. Zasada działania ta sama jednak zróżnicowana względem płci.

No właśnie - ja bym nawet posunął się do postawienia tezy, że facet zachowujący się dokładnie tak samo w towarzystwie swoich kumpli, jak i w towarzystwie swojej kobiety jest po prostu podejrzany.

Nie gniewaj się, ale stanowczo protestuję...
Jestem facetem i to co przypinasz "facetom" dotyczy chyba tylko tych o nieokreślonej osobowości i zagubieniu...
Ciekaw jestem, jak wyglądałaby Twoja mina, gdybyś jakimś cudem dowiedziała się, że Twój Luby właśnie rozmawia ze swoimi kumplami w sposób niewybredny o Waszym życiu seksualnym...? Jak zareagowałabyś? Że to normalne, bo "faceci" tak mają?
Wybacz...
P.S.
A może ja ...nie jestem facetem?

Cóż, zasmucę Cię, ale właśnie czytam i - jak mi się wydaje - ze zrozumieniem...
Jakoś Twoje słowa: "...Oczywiscie,ze nie chcialabym,zeby moj chlopak mowil duzo np odnosnie naszego zycia seksualnego,ale to chyba jest normalne...Tego chyba mozna wymagac?...w ogole nie znasz facetow. To normalne,ze w towarzystwie kumpli zachowuja sie inaczej..." świadczą właśnie o czymś, co uprzednio napisałem... Nie chcesz poruszania pewnych tematów i ślepo wierzysz, ze ich - Twój partner - nie porusza w rozmowach "czysto męskich". A skąd ta pewność? A gdyby się okazało...? Nie okaże się, bo ślepo ufasz... Ok, to czyni Cię szczęśliwą i -być może - nieświadomą. Dlatego szczęśliwą.
A Twoje słowa, że "tego chyba można wymagać" są dowodem jakiejś niepisanej ...cenzury, zakazu, bariery w swobodzie Twojego partnera. Niby jest wolny i może robić/rozmawiać o czym chce, ale jest wytyczona granica... Jakaż tu więc dla niego wolność?
Przykro mi, że uważasz, że tzw. faceci zmieniają się zależnie od towarzystwa. Dziwnych chyba znasz facetów...
Więc swoje uprzednie - retoryczne - pytanie podtrzymuję...
Dajmy spokój takim rozważaniom, bo tylko niepotrzebnie się nakręcamy. Przepraszam, jeśli Cię uraziłem...

Oczywiście, że nie. Zawsze pozostaje ufność, że partner szanuje nas i nasze wrażliwe punkty i nigdy tego nie pogwałci... Owszem, to piękne, co w Twoim związku ma miejsce. Nie wszyscy są jednak tak wyrozumiali i ufni. I wystarczy jakiś sygnał, przebłysk olśnienia, niefortunny przypadek by wszystko legło w gruzach...
Owszem, wolność, tolerancja. Ale sama widzisz, czy to na przykładzie autorki wątku, czy na wielu tu - na Forum - innych, że taka wiara w partnera często okazuje się ułudą i katastofą...

O rany, ludzie, rozgorzała dyskusja na temat tego jacy są faceci, a jacy nie są, co jest dojrzałością, a co nią nie jest i chyba można o tym pisać i pisać, ale w niektórych sprawach przecież nie jest tak, że tylko jedno stanowisko jest słuszne. Osobiście nie wyobrażam sobie czytania poczty czy smsów mojego faceta i uważam to za karygodne, ale sądzę, że jeśli dwoje ludzi w związku ma takie samo podejście, to niech się kontrolują - ich sprawa. Podobnie jak nie chciałabym żeby mój facet rozmawiał o naszym seksie z super szczegółami i opowiadał wszystkim kumplom, ale nie uważam, że jest coś dziwnego w rozmowach, tak facetów jak i kobiet, na temat seksu z osobami bliższymi. Także nazywanie kobiet "fokami", "laskami", "lalkami" jest dla mnie głupie, ale znam wiele dziewczyn, które lubiły sobie podśpiewywać modną dobre kilka lat temu piosenkę "ej suczki lala lalala" - co dla mnie znaczy, że jeśli facet je tak nazywa, to im pasuje.

A wracając już do samego tematu wątku - sądzę, że trudno jest tu mówić o tym, że on się dziwnie zachowuje. Zagubiona0019, to, że Twój facet nie myśli o takich sprawach wcale nie musi wynikać z tego, że nie chce tego w przyszłości, że sobie tego nie wyobraża, albo że Cię nie kocha. Po prostu nie czuje się jeszcze na tyle dojrzały do takiego kroku. Związek to przecież nie tylko to, czego Ty chcesz, a masz przecież jeszcze sporo czasu na takie sprawy. Być może Ty wkroczyłaś już w ten etap a on jeszcze nie i sądzę, że pozostaje Ci albo się rozstać, albo cierpliwie poczekać, jeszcze jakiś czas. Wywieranie presji niestety nie przynosi najczęściej nic dobrego. Zastanów się na ile narzeczeństwo zmieni coś w relacji między Wami i na ile zaczekanie z czymś takim może okazać się też dobre dla Ciebie samej. Zwłaszcza że masz wątpliwości w stosunku do swojego faceta.

Ja jeszcze tak sobie mysle..a co jesli nie wyjdzie i rozstana sie takie osoby?wracac wtedy w laski do znajomych?bo nagle zostaja sami?zalosne.

Dokładnie! Ludzie dojrzewają w różnym tempie. Skoro czuje się na siłach i bardzo tego chce niech się hajtnie. A Wy od razu po niej jedziecie. Każdy ma marzenia, jej jest akurat zaręczyny a potem małżeństwo. Nie musi od razu brać ślubu, tylko na razie chce tego pierścionka. Dziewczyny, jesteście kobietami i nie wiecie jak to działa nas?? Zaręczyny to już jest pewna deklaracja ze strony faceta, wtedy czujemy się bezpieczniej, wiemy, że jemu na nas zależy. Nie ma w tym nic dziwnego. Ja osobiście jestem zdania, że ludzie nie powinni chodzić ze sobą w nieskończoność, tylko jak oboje uważają, że się kochają, sfinalizować ich związek. Mówicie, że ślub nie jest żadnym zagwarantowaniem, że się od siebie nie odejdzie. No nie wiem. Pewnie, że są rozwody i wo ogóle, ale chyba trudniej wziąść rozwód niż odejść z nieformalnego związku.

Teraz dziewczynko na spokojnie jeszcze raz przeczytaj moje posty, znajdź w nich dokładne informacje o tym, że odcięliśmy się od świata, nie mamy innych znajomych niż my, wszystko robimy razem itp itd ..., i łaskawie tu zacytuj. Z góry dziękuję. Bo ja jakoś nigdzie nie widzę dowodów na to, żeby takie stwierdzenia rzucać i być tego takim pewnym. Tworzysz sobie w swojej główce coś czego nie ma w rzeczywistości i próbujesz to zmaterializować pisząc głupoty. Btw: pies=osoba?? I wyżej w hierarchii niż mama? I co rozumiesz przez zrobienie sobie czegoś samemu ze sobą? Bo patrząc na obecne czasy to mi się tylko z jednym kojarzy - samozaspokajaniem fizycznym... To też przykre co te czasy sobą reprezentują... Info dla Ciebie jak Cię to tak bardzo ciekawi: ubieramy się wg nas nienormalnie jak na te czasy, bo nie jak szpanerzy czy ku*wy, których tak teraz wszędzie pełno na ulicach (bo wyglądanie na 'łatwych' jest teraz modne), ale przyzwoicie i skromnie. A czy tak samo? Można to wliczyć w podobny styl. Teraz to prawie całe plemię ludzkie dookoła wygląda niemal identycznie, więc nie wiem jak ubiór się ma do pokazania zależności od siebie. Tu można rzucić nawet stwierdzenie, że jak ubierasz się jak cała ta rzesza 'łatwych' to jesteś zależna od tej bandy idiotów co modą kierują, oraz od własnych koleżanek ubierających się podobnie jak Ty. I wg mnie właśnie TO jest straszne.

Przepraszam za słowa, które może i są mocne, ale jadąc kilka minut tramwajem szlag mnie trafiał od słuchania tych inteligentnych ludzi mówiących z pięknym akcentem 'jaka dupa (...) wyruch**bym'. Może właśnie jechali do swoich ukochanych...

yoghurt007 - jakie zmęczenie drugą osobą? Jaki dystans? To trzeba było wzajemnie pracować nad tym żeby tak się nie stało. Jak się 'czymś' zmęczysz czy zniechęcisz to lecisz do innych żeby Ci dali więcej rozrywki bo zabaweczka już nie daje tego co producent obiecywał? A może by tak włożyć w związek coś (nie kogoś) nowego, rozwinąć go RAZEM? Albo go po prostu skończyć i nigdy więcej się w niego nie mieszać (bo przecież kumple Ci więcej radości dają)?

Ja wolę iść z moją kobietą do sklepu i przymierzać te 20 par klapek (co się zdarza) niż tolerować to wszystko co mimowolnie kładzione jest do głowy przez większość dziewuch z którymi mogłaby sie spotykać.

Następny... Znajdź se dziewuchę, która nie łazi po sklepach jak nawiedzona, bo ma tylko taki priorytet w życiu, to nie będziesz stękał i się męczył. Kwestia dobrania podobnych wartości a nie totalnie różnych, bo masz np. swój typ kobiety okreśony tylko przez jej wygląd. Wszystko się da tylko trzeba chcieć poszukać a nie brać pierwsze lepsze z brzegu, które w Twoim kierunku cycki wystawi. I taka co lubi samochody i inne 'męskie' sprawy się znajdzie (stwierdzenie, że kobity nie lubią samochodów to jak określenie, że faceci nie lubią się bawić lalkami..).

Co Ty rozumiesz przez własne życie?

Założeniem związku jako 'instytucji'  jest żeby życie było 'nasze' a nie 'moje'.

Wg Ciebie własnego zdania nie mam bo nie mam tony koleżanek tylko kilka i to normalnych np w pracy? Skąd Ty wiesz, że nie mam własnego zdania? Mam, i je tu wyrażam. Mam czas, który chcę spędzić z partnerem (bo go przecież kocham, lubię, i jest mi najbliższą osobą, uwielbiamy spędzać ze sobą czas, jest mi bliższy niż jakieś przyjaciółeczki) zamiast spędzać z koleżaneczkami w sklepach albo z kumplami przy piwku. No co kto lubi, ale widać mam (i mój partner także) inne priorytety niż Ty. I jakoś nie mamy problemu z rozwijaniem związku, wręcz przeciwnie. Jak Ty chcesz rozwijać związek kiedy Cię w nim nie ma, bo jesteś 'na zewnątrz'? Dla mnie zmiana statusu związku to zmiana statusu życia - już nie jestem tylko 'ja', ale jest też 'on', i resztę życia chcemy spędzić 'razem', a nie nadal osobno. I nad tym pracujemy, bo tego chcemy. Nie mamy wcale ochoty szaleć ze znajomymi za swoimi plecami. Nas to nie bawi. Tamci w końcu kiedyś też pozakładają rodziny i co wtedy zrobisz? Myślisz, że jak jeden z drugim będzie miał kochającą rodzinę i dzieci to będzie z Tobą nadal skakał po imprezkach? Żebyś się nie przejechał z takim podejściem bo zostaniesz sam i gdzie wtedy będziesz 'nabierał własnego zdania i życia'? Związek nie należy do Twojego własnego życia?:| Albo się dba o związek albo o 'boki'. Każdy wybiera co dla niego ważniejsze. Nie da się po równo, bo niczego się wtedy dobrze nie zrobi.

Przeczytaj jeszcze raz post krzysztofa. Wyraźnie napisał, że właśnie takich pierdołowatych dziewczynek nie toleruje. Proszę, czytaj to co inni piszą a nie to co chcesz tam widzieć, bo będzie zaraz masa nieporozumień.
Dałeś śliczny przykład Twoich wartości (odruchowo?) - kobieta na zakupy, chłop na piwo. A fajnie by było tak po całym dniu usłyszeć od lubej 'Cudnie mi minął dzień kochanie, bez Ciebie'? Jeśli dla Ciebie pierdołą jest to jak czas spędziła Twoja dziewczyna to widzę, że wybitnie się nią interesujesz...  Najważniejsze żebyś miał święty spokój żeby sobie wyskoczyć na piwko, a wieczorkiem zadowolić się spotkankiem z kobietą? Jakieś randki? Co to w ogóle za zjawisko? Dzień osobno a razem raz na jakiś czas wieczorny wyskok? To jest wg Ciebie dojrzały związek - spotykanie się co jakiś czas zamiast uczyć się siebie będąc blisko w normalnych codziennych sytuacjach? Może o różnym rodzaju związków tu mówimy (może o wolny związek Ci chodzi, bo wtedy pewnie człowiekowi wszystko jedno co się u partnera dzieje)?

Zaufanie się z powietrza nie bierze. A ktoś kto ufa nieznajomemu ma wyraźny przejaw głupoty.

Nie ma co sie spieszyc jak nie jestescie  pewni

Ok,
Sztuka polega na wypośrodkowaniu...
Ale wracając do "dwulicowości". Wiesz przecież, w czym rzecz? Poznałem wielu ludzi - kameleonów, którzy zależnie od towarzystwa zachowywali się i wypowiadali w sposób adekwatny do środowiska... To jest dwulicowość. Znam ten typ: taki jak opisałem wcześniej... Co innego żartować, zachowywać się, rozmawiać na skrajnie różne tematy z dziewczyną/kochanką/żoną, a na skrajnie inne tematy z grupą wtajemniczonych kumpli. Jasne.
Ale czymś zgoła odmiennym jest struganie z siebie w towarzystwie kobiety faceta na poziomie i jednoczesne - w paczce kumpli - robienie z siebie ostatniego kmiota...
To dość ograniczone i skrajne przykłady, ale chciałem naświetlić problem. I wyjaśnić zaistniałe nieporozumienie...
Jest tu chyba jakaś różnica, prawda?
Owszem, doskonale wiem i znałem (bo z tym gatunkiem mi nie po drodze) osoby wydające się być istotami rozumnymi z wykształconą osobowością, które w sprzyjającym środowisku okazywały się intelektualnie, werbalnie i moralnie pierwotniakiem
W tym tkwi cały problem.
Cytat wyjęty z kontekstu Twojej wypowiedzi dotyczy sprawy rzekomych dobrowolnych ograniczeń... Kto powiedział, ze tak ma to wyglądać? Są znajomi, wspólni, prywatni, ok. Są różne - wzbogacające - światy. I nie ma całkowitego zespolenia, bo rzeczywiście kwestią czasu jest ...zmęczenie. Już to sam przerabiałem
Ale problemem jest tu postrzeganie tych znajomości i zachowanie partnera/partnerki w tym środowisku.
Osobiście miałbym spore wątpliwości, gdybym zorientował się, że moja partnerka w towarzystwie własnych znajomych zamienia się np. w nawiedzoną erotomankę taksującą każdego gacha i komentująca w niewybredny sposób... Miałbym mieszane uczucia, czy ta kobieta JEST SOBĄ przy mnie, czy jej PRAWDZIWA NATURA wydobywa się w innym towarzystwie...
Mam nadzieję, że na tym przykładzie przedstawiłem wyraziście swoje spojrzenie na zagadnienie...
Widzę, że podzieliliśmy się w tym wątku na dwa odmienne obozy...
Czuję, ze będzie się działo

Wiesz co krzysztof_?chyba male masz pojecie o kobietach.Pewnie jestes tym typem faceta,ktory mysli,ze kobiety to tylko o ciuchach,kosmetykach i facetach rozmawiaja?Nie wiem ile Twoja dziewczyna ma lat i jakie ma kolezanki,ale zapewniam,ze mamy lepsze tematy,niz te wymienione.
Najlepiej,zeby dziewczyna w ogole nie miala kolezanek,bo to przeciez zagrozenie,co one jej nagadaja,na co namowia..a ona ma taki maly mozdzek i od razu poslucha.

Nie, to nie jest dwulicowość. To jest dopasowanie się do grupy. Dwulicowość polega na zmianie zdania na dany temat w zależności od tego z kim się rozmawia. A to jest coś zgoła odmiennego.

Ano...aby jednak te wzbogacające się światy mogły istnieć, to w związku potrzebna jest prywatność.

No, ale nie liczę, że zrozumieją to osoby, które są w związku te 2-3 lata, bo to jeszcze okres zakochania, gdzie to faktycznie wszędzie się za rączkę chodzi - nawet z pokoju do pokoju.

Akurat w takim związku bylem lat ponad szesnaście...
Więc chyba mam świadomość o czym piszę, prawda?
A ta "dwulicowość", to tylko uproszczenie... Dopasowanie się do grupy - niech będzie - oportunizm?
Przecież wiesz doskonale, ze nie chodzi o termin, a o zjawisko...