Seks przed slubem - raz tak raz nie.

uruboros to twój wiek? Ile lat ma Twoja dziewczyna?

wiesz co...ona chce:) To jasne jak słońce, natury nie powstrzymasz ,ale skoro sobie tak ubzdurała że po ślubie...moim zdaniem nie wytrzyma:) gdyby taka moralna i czysta była to by w ogóle nie dopuszczała do sytuacji łóżkowych.(=jednoznacznych)

uruboros cóż, najlepiej w ogóle nie dopuszczać do sytuacji łóżkowych, najprostsza rada. A kiedy zamierzacie się pobrać?

No tak, chodzi o CZYSTOŚĆ PRZEDMAŁŻEŃSKĄ  a nie o WKŁADANIE CZŁONKA ;0

Dziekuje za odpowiedzi.
To nie mój obowiązek, ale to bardzo ważna dla mnie osoba i zależny mi na czymś więcej niż tylko na seksie. Dlatego mnie nie satysfakcjonuje sytuacja w której bede mógł zwalić winę i mieć "czyste" ręce. Chcę uniknąć czegoś co może nam zepsuć relacje. Stąd moje wątpliwości i stąd mój post. Ja mogę z tym poczekać do ślubu, to dla mnie nie problem. Ale też nie chcę dać sygnału że nie chce się z nią kochać przez co może poczuć się nieatrakcyjna. Zgrzyt leży w rozbieżności pomiędzy tym co mówi gdy rozmawiamy a co się dzieje gdy rozum gra mniejszą rolę Dodam też że nie chcę się spieszyć ze ślubem tylko ze względu na seks, żeby wskoczyć do łóżka.

nie może..ja to wiem i Ty to wiesz...ale ona na pewno nie będzie podzielać tego zdania..dla niej, jeśli dojdzie to przełamania pewnej granicy, a zanosi sie na to, że prędzej czy później to nastąpi, bo rozum nie zawsze odzywa się w porę, to ON BĘDZIE WINNY....bo mu mówiła, bo znał jej poglądy, bo je zaakceptował..a potem w chwili jej słabości ją wykorzystał....ona najprawdopodobniej tak będzie myślała i piękna miłość się posypie..ona będzie miała problem z zaakceptowaniem tego, co się stało..będzie czuła się brudna, a on będzie się jej kojarzył z tym "złym"...

uruboros, fakt, że nie wykorzystałeś tych momentów słabości, że szanujesz jej poglądy religijne, to naprawdę bardzo dobrze o Tobie świadczy...ona z pewnością bardzo to docenia...ale rozumowi nie można ufać, więc lepiej zaprzestać takich praktyk, które mogłyby spowodować, że granica zostanie przekroczona..

A może w takim razie powiedz jej, że Tobie też nie jest łatwo się powstrzymać jak masz ją taką zupełnie nagą przed sobą i bardzo chętną i że po prostu nie możesz jej zagwarantować, że to się nigdy nie stanie. Niech będzie tego świadoma, bo inaczej Ci zarzuci, że obiecałeś etc. Nie może być tak, że ona Cię kusi jak cholera, a potem będzie Cię obwiniać, że się dałeś skusić. To po co Cię prowokuje? Niech nie stwarza takich sytuacji to nie będzie problemu. Bo teraz to się zachowuje niemalże jak dziecko i na Ciebie zrzuca całą odpowiedzialność, mimo że sama jest przynajmniej tak samo "winna" jak Ty.

Nie czytałam całego wątku, dlatego przepraszam jak się powtórzę po kimś.

Jak to jest... chce z seksem poczekać do ślubu, ale pieszczoty są. Petting to też seks, tyle że bez wchodzenia w nią... Czy to nie jakieś oszustwo?
Stosunek analny tak samo. Możecie go uprawiać, ale czy to, że będzie miała błonę w dniu ślubu będzie oznaczało, że jest dziewicą?

No właśnie.

Zdecydujcie: albo wszystko, albo faktycznie czystość aż do ślubu, bo tak to się będziecie bujać w nieskończoność. Kiedyś nie wytrzymacie i dojdzie do penetracji, a wtedy może mieć do Ciebie pretensje, że nie zachowałeś trzeźwego umysłu.

Zastanawiałam się, kiedy to napiszesz.

No ja też zastanawiałam się kiedy w końcu Ci się znudzi. przecież jesteś zdrowym dorosłym facetem i mówisz że slub conajmniej za 2 lata. Nie wyobrażam sobie żebyś tyle czekał. Przecież to nie normalne jest. A później płacz że chłopak mnie zdradza ech....... A to Co wy uskuteczniacie to jest jedno wielkie oszukiwanie siebie. Robicie wszystko oprócz penetracji i nie nazywacie tego seksem ?

Witam,

Pozwoliłem sobie założyć konto specjalnie. Podłączyłem się pod ten temat bo uważam że mam trochę podobny problem.

Mam 29 lat, ona 26. Mieliśmy za sobą nieudane związki ale bez seksu. We wrześniu mija nasza 2 rocznica. Za 1,5 roku mamy zaplanowany ślub. Problem to seks, a tak naprawdę jego całkowity brak. Spotykamy się niemal codziennie od tych 2 lat. Dziewczyna oznajmiła mi kilka miesięcy temu że chce czekać aż do ślubu. W sumie od początku związku dawała mi to do zrozumienia, tylko teraz to potwierdziła. Powód to: "tak będzie dla nas lepiej". Owszem dziewczyna jest religijna, ale nie uważam że aż do tego stopnia. Bardzo mnie to zaniepokoiło bo już wtedy wiedziałem że będzie ciężko wytrzymać, a latka uciekają. 30 na karku.
Bardzo ją kocham i nie potrafiłbym jej nigdy zostawić z powodu seksu. Nawet po tym wszystkim jej się oświadczyłem. Jednak mój limit powoli wyczerpuje się. Ostatnio zacząłem jej dawać do zrozumienia że jest mi ciężko. Jednak bez skutku. Ostatnio zacząłem trochę naciskać i wtedy doszło do kłótni. Nie ma w ogóle mowy o seksie przed ślubem. Temat się kończy. Są oczywiście pieszczoty ale na całowaniu piersi i delikatnym dotykaniu jej miejsc intymnych się kończy O pettingu nie ma mowy.
Jesteśmy tak bliscy sobie, ufamy sobie i przepadamy za sobą. Wykluczając problem seksu to jest nam naprawdę cudownie. Uważam że byłbym idiotą jakbym ją zostawił przez brak seksu. Jednak jak pisałem wyżej brak seksu to coraz większy problem, niestety tylko mój problem. Dziewczyna chyba wyznaje zasadę 'jak kocha to poczeka'. Tylko ja nie rozumiem na co czekać! Ślub zaplanowany, kochamy się, przeszliśmy już bardzo wiele. Czuć tą miłość pomiędzy nami na każdym kroku, codziennie. Ja tego nie pojmuje. Czasem jestem przez to nerwowy. Mam stresującą pracę i obowiązki. Jestem facetem prawie pod 30 i mam potrzeby. Ona niestety tego nie rozumie. Zaczynam się bać że po ślubie będzie problem z częstotliwością zbliżeń. Ja mam niestety dość duży temperament. Są momenty kiedy Ona ma na mnie ochotę ale po przekroczeniu pewnej granicy się hamuje.
Nie wiem co już mam robić...

Amen.

Tak, mówiłem że się zaspokajam. Ja przyśpieszyłem ślub bo Ona chciała go duuuzo później i stąd te zaręczyny. Ja ją strasznie kocham ale sam widzę po sobie ze jest coraz gorzej. Ale nie potrafię jej zostawić. Z drugiej strony zastanawiam się dlaczego Ona jest w tej perspektywie tak oziębła i nieugodowa. W innych aspektach dogadujemy się w mig a w tym jest jak jest. Naprawdę to jest trudna sytuacja...

A więc tak to wygląda. Hmmm... ciężka decyzja. Mógłbyś niby z nią porozmawiać, jak wyobraża sobie Wasze życie seksualne po ślubie, jak często chciałaby się kochać, może to by trochę pomogło, wiedziałbyś na co czekasz. Ale to trochę bez sensu, takie teoretyzowanie. Ona jest dziewicą, więc nie wie jak to jest, nie wie czy by się jej to podobało, jak często by chciała. Zawsze pozostaje kwestia dobrania, dopasowania seksualnego, choć jeśli ona nie miała żadnego partnera seksualnego przed Tobą, to odpadają na szczęście np. problemy z rozmiarem penisa (choć zawsze możesz być dla niej za duży, tak też się zdarza). Na pewno przed Wami wspaniałe chwile (noc poślubna ) ale świadomość, że to jeszcze 1,5 roku... Nie zazdroszczę. Myślisz, że jest choć cień szansy, że byś ją przekonał?

Pomijając problem tego co robicie i jak to jest widziane ze strony religii, nasuwa się pytanie: dlaczego ona nie chce ślubu teraz lub najszybciej jak się da? To bardzo ciekawe jak  tę kwestię widzi "religijna" osoba jak ona. W zależności od jej odpowiedzi możesz zdobyć silny argument "za" ślubem.

DayDream88. Próbowałem jej dać do zrozumienia ale Ona zdania nie zmieni. Ostatnio nawet zacząłem naciskać (ale nie szantażować) to doszło do kłótni. Temat jest zamknięty. Próbowałem wiele sposobów z romantycznymi kolacjami i świeczkami włącznie.
takijedenfacet820. "Jak kocha to się przełamie" - też tak uważam. Dlaczego tu zawsze na wygranej pozycji jest ten kto nie jest gotowy? Zastanawia mnie tylko na co tu już w naszym przypadku czekać? Co to da że po ślubie a nie teraz? Wspominałem jej o tym i niestety te argumenty nie działają.
Nirvanka87 - Ona ma na mnie ochotę ale to kończy się tym o czym mówiłem. Nie ma tak że jest kompletnie aseksualna. To wszystko dodatkowo robi mi wodę z mózgu. A nóż po ślubie będzie ok. Sam już nie wiem...

"Jak kocha to się przełamie" do ślubu czy do seksu?
Jeśli Twoje panna dopuszcza do takich kontaktów, akceptuje Twoje ręczne robótki i nadal uważa się za religijną to ciekawe co to za religia.
Jeśli wasze uczucia są szczere, wszystko wam w sobie odpowiada i/lub możecie żyć /radzić sobie ze swoimi wadami to jedynym sposobem abyście zaczęli żyć "po bożemu" jest ślub.
Jeśli "zbieracie" na wesele, czekacie na "stabilizację" to postępujecie tak, jakbyście wierzyli w mamonę a nie w Boga. Według tego co napisałeś ona jest temu bardziej winna, ona odwleka. Może nie jest tego świadoma? Co się stanie jeśli wytkniesz jej taką "religijność"? Jeśli nie jesteś gotowy na tornado to zapomnij o tym pytaniu.

Po ślubie może nie być ok właśnie dlatego, że Ty zaspokajasz się sam, a kto wie, czy ona nie robi tego samego, "napalona" po waszych kontaktach. To już temat na inny wątek, wiele osób na inne zdanie.

Trafny pomysł.

Dlaczego nie szczera rozmowa? rozmowa to genialna rzecz. Niech Autor powie o swoich obawach i zobaczy jej reakcję. Jeżeli ona powie, ze o czym tu rozmawiac i będzie w ogóle unikała tematu, to uciekać gdzie pieprz rośnie, bo związek- małżeństwo bez komunikacji i tak jest spisany na straty

Dziewczyna na początku związku powiedziała mi, że zawsze chciałaby po ślubie. Później gdy zaczynało dochodzić pomiędzy nami do pieszczot powiedziała że nie koniecznie po ślubie, tylko wtedy gdy będzie na to gotowa. Pomyślałem ok, przełamie się. Nie miałem w tym przypadku żadnych podstaw do obaw. Dopiero w późniejszej fazie związku (po ok 1,5 roku) oznajmiła mi że dopiero po ślubie. Od tej pory zaczęły się moje obawy. Czuję się trochę oszukany bo mi jasno nie powiedziała na początku ze po ślubie i koniec.
Nirvanka87 - Niestety podjąłem kilka prób rozmowy ale jak grochem o ścianę. Powiedziałem jej jasno że jest mi bardzo trudno i mam swoje potrzeby i że to mi przeszkadza, ale Ona jest na to głucha. Najgorsze jest to że w innych kwestiach dogadujemy się bezproblemowo i potrafimy rozmawiać o wszystkim.
takijedenfacet820 - tu masz racje. Właśnie ta jej "religijność" daje mi najwięcej obaw bo skoro byłaby religijna to powinna mi to jasno na początku powiedzieć, a nie dawać nadzieje że wtedy gdy będzie gotowa.
agnik - jestem pewien że nie ma żadnej nieciekawej przyszłości. Jest jeszcze jedna niepokojąca rzecz. Gdy dochodzi pomiędzy nami do pieszczot to Ona pozwala się dotykać ale jak proszę ją aby Ona po dotykała mnie i sprawiła mi trochę przyjemności to już się hamuje i do tej pory nigdy tego nie zrobiła. Jakby się mną brzydziła albo coś nie pozwalało jej tego zrobić.

Ok! Dogadujecie się, kochacie itd. Super. 
Możesz zrobić coś rewolucyjnego i przestać "dbać" o swoje potrzeby! Prawda jest taka, że nie musisz się zaspokajać. Nie wywoła to raka, nic Ci nie spuchnie ani nie odpadnie. Nie sądzę aby ona czekała na taką deklarację i Twoje działanie. Choć kto wie? Pytałeś? Skoro pojawia się taka opcja?
Może nie chce Ciebie dotykać bo boi się, że dojdziesz? Jeśli nie ma doświadczenia to i nie ma wyczucia. Teraz balansuje (w swoim mniemaniu) na granicy grzechu, której nie chce przekroczyć. Pewnie towarzysząca temu ekscytacja nie pozwala jej odmówić pieszczot. Pomyśl o tym.
Jeśli zdecydujesz się na ten rewolucyjny krok, Twoje życie zamieni się w piekło, ale jeśli wreszcie się pobierzecie może być lepiej niż myślisz.
Rozważ jeszcze to: jeśli się przełamie i nie będzie takich fanfar jakie jej obiecałeś/ona się spodziewała (wda się infekcja, lub inne sprawy mogę pójść nie tak) to możesz skończyć w małżeństwie bez seksu. Będzie uraz lub inne problemy lub opory psychiczne. Wtedy będziesz miał przechlapane.

To nie jest Wasza wina, że macie takie dylematy moralne. Brud, czystość... Dajcie spokój. To nie czynności seksualne są obrzydliwe. Obrzydliwa jest ta słowno-skojarzeniowa manipulacja zboczonych przywódców religijnych. Budowane przez tysiąclecia skojarzenie seksu z brudem jest okrucieństwem sadystów, które było przyczyną dramatów dziesiątków czy setek milionów ludzi. Jeśli wierzycie w Boga i sądzicie, że On chciał być tak okrutny, to grzeszycie...

Zupełnie inną sprawą jest, że seksualna wstrzemięźliwość na pewnych etapach życia ma wymiar w pełni racjonalny. Dobro potomstwa, unikanie chorób przenoszonych drogą płciową, także dobro kobiet (bo to one zachodzą w ciąże i głównie one ponoszą tego konsekwencje). Uważam, że podobnie ważna, nawet bez kontekstu religijnego, jest wierność.

Tak. Także i to miałem na myśli.

Osobiście zostawił bym taką dziewczynę. Nie zaryzykował bym ślubu z kimś, kto nie potrafi patrzeć na relację z punktu widzenia MY, nie JA i moje wartości/dysfunkcje. Moim zdaniem ona albo nie potrafi wartościować priorytetów, będąc ślepo posłuszną wpojonemu nakazowi (notabene istnieją inne - sprzeczne), albo jest to jedynie wymówka ukrywająca jej dysfunkcyjność w sferze seksualnej, a może jedno i drugie łącznie, bo wychowała się w rodzinie gdzie seks był czymś złym.

Myślę, ze w tym przypadku, na takie postawienie sprawy, odpowiedział bym: nie ma seksu, nie ma ślubu. Dlatego, że nie ma warunków do decyzji o podjęciu zobowiązania i złożenia przysięgi. No chyba, że jesteś gotów całe życie być petentem, ale nie sądze by było to do wytrzymania na dłuższą metę.

Dokładnie - nie ma absolutnie żadnych podstaw do tego, aby sądzić iż po ślubie będzie lepiej. Ja bym powiedział, że jednak będzie gorzej...

Zastanawiam się, czy ona przypadkiem sama się nie zaspokaja, ewentualnie czy nie ma kogoś na boku (niekoniecznie w sensie seksualnym, chodzi raczej o jakąś niespełnioną miłość, z której się nie wyleczyła).

W jej domu sex nie jest tematem tabu, a wręcz przeciwnie. Poznałem dostatecznie jej rodziców i nie wierze że wpajali jej takie zasady. Jeśli dziewczyna hamuje się z powodów religijnych to szczęście w nieszczęściu. Gorzej jak faktycznie jest inny powód. Na pewno nie ma nikogo na boku bo spędzamy ze sobą tyle czasu że nawet nie miałaby na to czasu O ex dawno zapomniała.
Zamierzam jeszcze raz poważnie z nią na ten temat porozmawiać. Głownie aby poznać powód dlaczego tak jest. Muszę walić prosto z mostu. Nie mam innego wyjścia. Wszystko mi już jedno czy będzie tornado czy też nie. Zobaczę co z tego wyniknie. Nie chce od razu skreślać naszego związku i naszego przyszłego życia. Być może dziewczyna faktycznie potrzebuje tylko przełamania. Za bardzo ją kocham aby już dziś ją zostawić...

Może być też tak, że on pomęczy się jeszcze dwa lata do ślubu i potem założy kolejny temat, że współżyje z żoną raz na miesiąc....

Gdybać to sobie możemy do jutra a nie wyczerpiemy wszystkich scenariuszy.

Muszą porozmawiać i dojść do jakiegoś porozumienia, ale to jak im będzie w łóżku to dalej jedna wielka loteria, dopóki nie spróbują to się nie dowiedzą.

Prawda, ale ja miałem raczej na myśli to, że coś co dzisiaj wydaje się ważne bo jest potrzebą od dawna niezaspokojoną (np. seks), po kilku miesiącach może zejść dla obojga na drugi lub trzeci plan. Z mojego doświadczenia wynika, że w dłuższej perspektywie znacznie ważniejsze od seksu są wspólne zainteresowania, poczucie humoru, troskliwość, system wartości, przyjazne relacje między rodzinami...

Przedstawiłem podejście kościoła katolickiego.

Dla mnie też takie pieszczoty to sex,w ogóle nie wiem co można widzieć w tym złego jeśli dwoje ludzi się kocha i ze sobą są, sex jest tak naturalny jak jedzenie i krew nie woda...nerwicy się nabawić można takim już jesteś blisko a tu obejdź się smakiem...

Racja, ale dużo zależy od potrzeb danej osoby. Są pary, które są w pełni usatysfakcjonowane seksem 2 razy w miesiącu, inne raz w tygodniu, jeszcze inne 2 razy dziennie. Co ludzie to reguła. I ważne żeby tu obok tej otoczki wspólnych zainteresowań i innych wspólności, dobrać się mniej więcej pod kątem preferencji łóżkowych.
Pośród wielu czynników spajających związek seks nie jest najważniejszy ale nie jest też mniej ważny niż np. wspólne zainteresowania. Jeśli oczywiście mówimy o, że tak to ujmę, "pełnej" relacji.

Ponieważ dyskusja fika i bryka, pozwolę sobie na kilka uwag.

Wybacz Wielki_Kocie, ale piszesz przebiegle bzdury. Przebiegle bo to na mnie spada ciężar udowodnienia Twojego mijania się z prawdą (gdybym miał na to ochotę). Bardzo nieładnie ...

Jest prawdopodobne, że skutek będzie jak opisaliście, ale nie jestem pewien kto, według was, będzie odpowiedzialny za taki rozwój wypadków. Wyjaśnicie?

Jeśli ktoś ma duże potrzeby to bierze ślub i jest "czysty" jak łza z punktu widzenia religii. Może zaspokajać się z żoną/mężem aż obojgu odpadną kończyny. Kto mu tego broni?
Poza tym, nadpobudliwość jest nienaturalna, co dziś się leczy, kiedyś kończyło się wyeliminowaniem osobnika ze społeczności. 

Co masz na myśli pisząc o dopasowaniu?