Czy jestem pociągająca?

Przecież nie podałaś prawdziwego powodu jeszcze. Napisałaś tylko, że starasz się dbać o siebie i poprawiać wizerunek, a to nie skutkuje w poczuciu się atrakcyjniejszą. Mimo wszystko wydaje mi się, że chyba Cię rozumiem. Starasz się być coraz to atrakcyjniejsza, idziesz w tym kierunku, cwiczenia, figura, makijaż, skóra itd. po to aby zwiększyć swoje możliwości, żeby jak największe było prawdopodobienstwo tego, że ktoś się za Tobą obejrzy na ulicy. Zdaje się, że to przechodzi w postać manii na tym punkcie, a mania się nie konczy, bo zawsze jest mało. Gdy już dochodzisz wysoko, tak, że oceniasz siebie wyzej od innych, nadal jest mało bo ''bo przecież niekoniecznie można tego ze mną chciec.'' Dążysz więc do tego, aby KAŻDY tego chciał, będąc tym samym świadomą, że to niemożliwe. Mimo wszystko chcesz, abyś pociągała nawet gejów, żeby być pewniakiem. Zajmujesz dużo swojego czasu na udoskonalaniu siebie i tu jest chyba haczyk, nie czujesz się jeszcze wystarczająco 'zrobiona', dążysz więc do coraz lepszych parametrów, nie sprawdzając obecnej atrakcyjności i nie utwierdzając się w tym, że jesteś atrakcyjna, wiesz to, ale tego nie czujesz. ( w takim wypadku chyba jesteś perfekcjonistką). W głębi sądzisz, że atrakcyjność wypływa od Ciebie, ale co jeśli ktoś ją odrzuci. (tutaj właśnie jest taka tendencja, że te najlepsze, najbardziej dbające o siebie, są najbardziej wrażliwe na odrzucenie, nie chcą nawet nim ryzykować). Brakuje przy tym czasu i okazji na to aby uświadomić sobie, że popęd wypływa od partnera, a Ty im mniej wad masz, tym bardziej jego popęd będzie Ciebie akceptował. W sytuacji, gdzie mężczyzna nie ma popędu, żadna kobieta nie jest wystarczająco ładna aby się nią zainteresował.
Chyba, że powód jest inny, a to jest nietrafione. Napisz wtedy więcej szczegółów, żeby można było wysnuć inną odpowiedź na pytanie 'dlaczego', bo może ona mieć inne źródła, mimo wszystko postawiłem na to, bo zdaje mi się że perfekcjonizm będzie najprawdopodobniejszy.
Pozdrawiam
PS. jak jesteś dobra, to nie musisz sie martwić o kandydatów

Tu nie chodzi o to że wyglądałaś gorzej, tylko czułaś się lepiej, bo tak o to nie zabiegałaś, nie było to priorytetem. Teraz są tego plusy w wyglądzie i minusy takie jakie opisujesz. Pułapki perfekcjonizmu, znam to dokładnie ;P

PS. My girl

mam to samo...dążę do jakiegoś perfekcyjnego wyglądu...idealne wyrzezbione ciało,włosy ,skóra pilnowanie wagi,,zwracam uwagę na szczegóły których kiedyś nie widziałam , i chyba jestem trochę uzależniona od ubrań, zawsze muszę mieć coś innego wyjątkowego ,i zazwyczaj mi się to udaję ,takie unikaty,idąc ulicą widzę jak zerkają na mnie mężczyzni ,ale tłumacze to sobie tym że przecież na wszystkie patrzą...moj partner również nie prawi mi komplementów,obcy faceci mi często to mówią ale dla mnie to się nie liczy,bardzo bym chciała żeby mój ukochany mi tak pochlebiał czasem ,a jak już to mówi tak omijającą czyli " ładne kolczyki, o fajna nowa bluzka,nowa sukienka? " a ja zawsze że czemu nie powie że to JA ładnie wyglądam w tym tylko w ten sposób...widzę że się jemu podobam...chyba...skoro jego pociągam to tak mi się wydaje .ale on nie jest typem który mówi a raczej czynami.i daje mi też do zrozumienia gdy wręcz "zaciąga" się mną jak np leżymy i zawsze mnie wącha i mówi jak cudnie pachnę dobrze że chociaż to.Mam mimo wszystko mase kompleksów ,czuje się gorsza od innych dziewczyn i tak to wygląda ...

dziękuję ja bym nawet  chciała widzieć jak jest zazdrosny a miewa nie raz ku temu okazję ...on tego tak nie pokazuje , będzie to w nim siedziało i powie za jakiś czas podczas kłótni ...no ale nie będę tutaj rozwijała się w temacie mojego związku jest dosyć zawiły i po przejściach stąd pewnie te moje obawy ,wszystko co robię robie w dużej mierze dla niego , zdobywam wykształcenie ,jakieś kursy ,prawo jazdy ,żeby widział że do czegoś zmierzam ,małymi krokami ale zawsze .Od ponad pół roku właśnie widujemy się co dwa tyg nie raz częściej ponieważ pracuję w delegacji ,zawsze staram się wyglądać dla niego jak najpiękniej ...zawsze tak było i chciałabym żeby to docenił,nie raz stroje się nawet w jakieś sukienki ,czasem myślę że zrobie taki test i ubiorę się na spotkanie w jakiś dres ,kucyk , bez makijażu taki psikus ,ale chyba nie umiem .On założy zwykły t-shirt,jeansy i tyle ,dla mnie nawet w worku byłby atrakcyjny ,a przez moje poczucie niskiej wartości często są problemy w naszym związku ,bo jestem nie spokojna...

Joasiu ja myślę, że teraz po prostu bardziej zwracaszna to wszytstko uwagę i faktycznie coraz bardziej dążysz do perfekcji, a może wręcz wyszukujesz rzeczy, które według Ciebie jeszcze wymagają poprawy, zamiast cieszyć się tym co Ci się w Tobie podoba. Wcześniej nie skupiałaś się aż tak na wyglądzie i dlatego paradoksalnie, czułaś się pewniej siebie.

Też miałam tak jak Ty i ostatnio trochę przystopowałam - m. in. ograniczyłam makijaż (maluję się teraz bardzo delikatnie i naturalnie, co wcześniej było dla mnie nie do pomyślenia), przestałam się aż tak przesadnie przejmować włosami i strojem. Doszłam do wniosku, że szkoda życia (dużo czasu mi to wszytsko zajmowało) i o dziwo jestem pewniejsza siebie i jakoś tak lepiej czuję się sama ze sobą

Kiedyś uważałam, że jestem za chuda, że mam krzywe nogi, ale odpowiednie ubranie, makijaż itp. pozwoliły mi się poczuć kobieco i seksownie. Odpowiednie zachowanie również może być pociągające. Moje kobietki nie wolno zachowywać się jak facet. Należy czuć się kobietą i zachowywać jak kobieta. Stawajmy przed lustrem i powtarzajmy sobie "jestem pociągająca" , " jestem seksowna", jestem piękna". Tylko pamiętajcie nie wystarczy tylko mówić. Trzeba również w to uwierzyć a sukces murowany .