Miłość....

Musisz przede wszystkim być pewna swoich uczuć względem męża i mężczyzny, który tak Cię (być może) zauroczył.
Odejść jest łatwo, ale trudno może być wrócić, jeśli okaże się, że jednak się pomyliłaś.

Czeka cię wielki wybór. Musisz tylko pamiętać że często  "lepsze" jest wrogiem "dobrego". Jak wybierzesz inną miłość to możesz nie mieć gdzie i do kogo wracać.  Oczywiście nie wiem jak u ciebie jest w obecnym związku.

To chyba lepiej się rozstać, byleby to była faktycznie miłość.

A Twój mąż, czy on Cię kocha?? Coś musiało być nie tak, skoro oddaliłaś się uczuciami do drugiego faceta. Proponuję bardzo rozsądnie przemyśleć całą tą sprawę. Z jednej strony jest mąż, zwyczajny, już poznany, z drugiej on uroczy, do odkrycia. Na początku wszystko jest piękne, tylko żeby nie spotkało Cię rozczarowanie. Dziecko, na pewno przeżyje i ewentualne rozstanie, i ciągły konflikt domowy. Trudna decyzja, ale wierzę, że podejmiesz słuszną dla siebie. Życzę sił, pozdrawiam

Stokrotunia czuje calym sercem co przezywasz. Sama znalazlam sie w podobnej sytuacji - jestem na rozdrozu ktorego niegdy nie bylam w stanie przewidziec! Ale kto to potrafi Prosze przemysl sobie po pierwsze co sie stalo ze pozwolilas sobie na zakochanie? Co dzialo sie w Twoim malzenstwie? Czego brakowalo ze nie bylas w stanie zignorowac zainteresowania nowego mezszczyzny? Przeciez wszyscy pragniemy serdecznosic, ciepla i milosci! Opowiem Ci tutaj co sie dzieje w moim zyciu.

Ja sama (35 ) znalazlam sie na takim rozdrozu, kiedy po 12 latach razem (5 malzenstwa) poznalam czlowieka ktorego ciepla w moim kierunku nie moglam zignorowac. Juz od dlugiego czasu widzialam wiele niedopasowan w malzenstwie ale na wiele zeczy mozna przymknac oko bo przeciez nigdzie nie ma perfekcji. Az do pewnego momentu, kiedy zaczelam zadawac sobie pytania czy jestem szczesliwa i jak bede widziala terazniejszy zwiazek za 15 - 20.... lat? Jak bede mogla odpowiedziec sobie na pytanie Czy bylam szczesliwa? Odpowiedz coraz czesciej byla NIE! Pytania te przychodzily do mnie co kilka tygodni, dni az w koncy codziennie ...niestety odpowiedz zawsze byla Nie Nie szukalam zwiazku z nowa osoba ale nie moglam zignorowac uczuc jakie mialam kiedy poznalam nowego mezszczyzne w ktorym zauroczylam sie od pierwszego wejrzenia (on tez) co w krotce przerodzilo sie w milosc! Oczywiscie milosc ukrywana (z czym bylo mi strasznie trudno - nigdy nie chcialam zranic mojego meza, choc wiem ze czynami go bardzo zranilam. Gdyby nie to ze mam dwoje dzieci (4 i 3 latka) odeszlabym od meza juz dawno ale ze wzgledu na dzieci postanowilam dac naszemu malzenstwie szanse. Czulam potrzebe dania szansy zeby byc calkowicie pewnym swojej decyzji - zrobilam to tylko i wylacznie dla dzieci! Poprosilam nowego mezszczyzne o zrozumienie i danie mi 6 miesiecy czasu (zapewnial ze poczeka nawet i dluzej)! Podczas tego czasu nie bylo dnia kiedy nie wylewalam ton lez i moje serce nie krzyczalo co Ty tu dalej robisz przeciez kochasz i tesknisz za kims innym! Niestety nie przetrwal on testu czasu, nawet przed jego zakonczeniem. Stwierdzil ze nie sadzi ze zostawie meza i ze on juz nie moze na mnie czekac Teraz juz prawie mija 6 miesiecy a w moim sercu nic sie nie zmienilo! Kocham i nie moge przestac kochac! Czy stracilam szanse na milosc? czy uratowalam sie przed tragedia (bo moze i tak by nasza milosc nie przetrwala przy komplikacjach jakie by nas czekaly) Co do meza to nie wiem czy jestem w stanie go kiedykolwiek znowu pokochac - jestesmy od siebie tak oddaleni, czuje ze jestem tutaj z rozsadku niz z milosci. Brak mi ciepla milosci i satysfakcji. Gdyby nie dzieci to czy bym tutaj jeszcze byla? Ale z drugiej strony nie wiem co nieszczesliwa mama moze dac swoim dzieciom. Przeciez one widza i czuja.... szczegolnie kiedy udaje ze wszystko jest OK a one czuja ze nie. Czego uczymy ich ? ze malzenstwo to ma byc ciag udawania i smutku, skad beda one wiedzialy jak kochac i byc kochanym w ich zwiazkach. Rozumiem jak najbardziej ze rozwod rodzicow ma wielki wplyw na dzieci ale przeciez jezeli naprawde nie ma innego wyjscia to przeciez mozna to zrobic po ludzku i z sercem. Dwoje doroslych ludzi jezeli chce to moze zapewnic dzieciom milosc i cieplo ktorego potrzebuja w dwoch oddzielnych domach pelnych milosci i serdecznosci). Dlatego sadze ze trwanie w nieszczesliwym zwiazku tylko dla dzieci jest dla nich i dla rodzicow tragedia! Co ja zrobie?...Jeszcze sama nie wiem Czy uda mi sie nabrac odwagi i zawalczyc o swoje szczescie? Wiem ze na poczatku bylo by bardzo trudno (szczegolnie bedac samotna matka) Czy warto wziasc to ryzyko zeby byc sczesliwym? Czy pozostac w nieszczesliwym zwiazku i ludzic sie ze mozna odzyskac milosc ktora juz zgasla i minela a pozostal smutek i poczucie zobowiazania.

Nie wiem czy to co napisalam pomoze Ci zrozumiec lepiej swoja sytuacje ale zycze Ci z calego serca swiatla zebys podjela decyzje ktora bedzi dla Ciebie najlepsza. Pamietaj ze uczysz swoje dziecko bardzo wiele i ze szczesliwa mama moze to zrobic duzo duzo lepiej! Daj znac co sie dzieje i jakie decyzje podjelas! Pozdrawiam