Bo ja jestem proszę pana na zakręcie...

A tam. Takim gadaniem to wiesz co? Sama dorzucasz sobie 100 kilo wagi i 200 kilo celulitu.
Pogon buraka, jak mu tak dobrze u swojej panienki to niech spada, brakuje jeszcze zebys mu obiady gotowala, a on na weekend do tamtej na rozrywki latal.
Cos sie skonczylo, ale zaczelo cos nowego. Sama jestes pania swojego losu, nie trac czasu.

Matulu! I krew Cie nie zalewa wtedy? Bo mi sie w kieszeni noz otwiera i epitety takie cisna na usta, ze chyba Ciebie bardziej bym zwyzywala od glupich niz jego! Nudzisz sie, nie masz co robic, to pakuj mu walizeczki iniech do "Pani Basi" zjezdza! Radze dobrze, chociazby z szacunku do samej siebie.

temu pasożytowi po prostu jest wygodnie nadal z tobą mieszkać.. mój ojciec robił to samo z moją mamą...
niby nie wchodzili sobie w drogę, ale np:
-masło, cukier, kawka, jedzonko-wszystko w domu było, więc pasożyt sobie podżerał i nie musiał się martwić zakupami...
-łazieneczka posprzątana...
-ręczniki wyprane...

i coś trochę brutalnego, ale:
czy ty naprawdę masz ochotę myć kibel po tym pasożycie? a ręczniki? rozumiem, że pierzesz wasze ręczniki razem, a co jeśli cię zarazi jakąś rzeżączką czy innym syfem od kochanki (przez ręczniki można, poza tym skąd wiesz,czy się np twoim nie wyciera)

i zobacz, co jeśli poznasz jakiegoś fajnego faceta i nie będziesz go mogła zaprosić do domu, bo tam mieszka twój pasożyt? i co taki facet sobie pomyśli, jak się dowie, że mieszkacie razem???

daj sobie szansę. powiedz jasno, że sprzedajecie mieszkanie i koniec.
a jak słyszę, że biedaczek się do innej nie wyprowadzi, bo to za wcześnie, żeby wiedzieć, czy to poważny związek...to krew mnie zalewa... gość chce mieć wygodny domek pełny jedzenia i kochaneczkę na boku...
kopnij w d....... tego gościa.

Ej Beladonna, przecież jesteś lekiem na całe zło :-), tylko nie rozumiesz tego, a co gorsza ten Twój facecik tego nie rozumie, mam nadzieję, że jak zrozumie, to już będzie za późno, tak Ty będziesz już daleko do tego swojego dzisiejszego losu, Twój los się obróci na Twoją korzyść, pójdziesz swoją drogą, zapomnisz i zrozumiesz, że zamknęły się jedne drzwi, a za chwilkę otworzą się następne, przez które przejdziesz do nowego etapu swojego życia. Trzymam kciuki za Ciebie. Buziaki

A weź Ty go kobieto spakuj raz na zawsze, wystaw graty za drzwi i niech spada do kochanicy mieszkać!!!
Mam nadzieję, że mu już nie gotujesz, nie pierzesz, nie sprzątasz itd

Rzuci go nowa niunia to przyleci jak piesek.

najpierw pytania, potem moze jakies, rady:)

pytanie1: postanowiLISCIE sie rozwiesc czy on postanowil? Bo skoro obopolna decyzja to skad zal, ze uklada sobie na nowo zycie? Zazdrosc, ze on znalazl kogos a Ty jeszcze nie? Znajdziesz i Ty tylko wstan z tej sofy:)

pytanie 2: skad wiesz jaka ta druga jest? widzialas ja, jej zdjecia, on opowiadal? to Twoja ocena tej pani czy jego czy moze obiektywna osob postronnych?

pytanie 3: skoro teraz czujesz sie bleee, to jak czulabys sie po kolejnych nastu latach coraz wiekszej pustki w malzenstwie? Ladniejsza, szczuplejsza, mlodsza, weselsza?

pytanie 4: dlaczego boisz sie, ze zawsze bedziesz sama? masz 35 lat a przecietna dlugosc zycia ludzkiego to 70-80 lat - troche czasu Ci zostalo na znalezienie drugiej polowki..nawet duzo lepszej niz ta pierwsza.

Teraz konkrety i jakies akcje..bo od takiego siedzenia i biadolenia, uzalania sie nad soba to tylko zmarszczek i kilogramow przybywa:)

Mieszkanie na kredyt: sprzedac i podzielic zysk 50/50 (prawnik od spraw podzialu majatku wyjasni Ci jak to zrobic, zebys nie stracila). Wczesniej wniosek rozwodowy (chyba, ze juz jest).

W tym samym czasie poorientuj sie jakie masz szanse na male cos dla siebie przy wkladzie wlasnym..czyli to co ze sprzedazy dostaniesz. Moze Ci ktos z bliskich w tym jakos pomoc?
Samotnosc: wez sie za te w/w sprawy a czasu Ci na myslenie o swej samotnosci nie starczy. Malo tego, jeszcze mozesz poznac nowych ludzi jak zaczniesz krecic sie po agencach nieruchomosci, kancelariach, urzedach.

Rozdzial pozycia: to odnosnie teg prania czy gotowania: oznajmij ex-mezowi (bo de facto to juz zaden maz), ze te uslugi juz go nie dotycza. Koniec zakupow i gotowania (postoluj sie przez jakis czas na miescie albo u znajomych), koniec prania brudow (brudy do torebki foliowej i poloz przy jego lozu, bo domyslam sie, ze juz nie wspolnym).

I zamiast siedziec i plakac to wez przyklad z niego i wyjdz dokads, zacznij zyc, bo Twoje zycie dopiero sie zaczyna a nie konczy. Konczy sie etap nieudanego malzenstwa, to tyle. Teraz moze byc juz tylko lepiej.

A mi się podoba ta troska o męża u belladonny. To dobrze o Tobie świadczy, że po 13 latach wspólnego życia nie traktujesz męża jak zupełnie obcego faceta, bez uczuć (jakichkolwiek). Tak się nie da. Choć pewnie on na to zasługuje..

przepraszam, o KOGO? Mezem to chyba juz tego pana nazwac nie mozna, sam sie wypisal z pewnych przywilejow wiec skoro jest powod czy przyczyna to musi byc i skutek.

poodpowiadam w takim razie na powyższe i inne pytania. będzie długo

gotuję sobie więc i on je. nie będę kombinować z jedzeniem na mieście, po co? korona mi z głowy nie spadnie. nie mam  tym problemu.

dzieci nie mamy

ad 1. postanowiliśMY. razem wspólnie.  w maju. po wyjątkowo nieudanych wakacjach, które obnażyły jak bardzo się od siebie oddaliliśMY.  przestało nam zależeć chyba. ot takie życie obok siebie + brak seksu.
i teraz tak, skąd żal że układa sobie życie na nowo? no właśnie stąd. w optymalnym scenariuszu oboje cierpimy, rozstajemy się z godnością i każdy jest sam... a tu skucha. pani Basia jest czerwcowa, więc już jakby po. się napatoczyła. i tak jest to zazdrość. poczucie, że jemu się udaje a mnie nie. że ja siedzę teraz w domu marynując grzyby a on właśnie wyszedł.

ad.2 tak wiem jak wygląda. jak się nazywa, co robi, ile ma lat, nawet to, że jest rozwódką. i mimo, że myślę sobie o niej że jest dziwką i szmatą - to tak naprawdę wyłącznie dla poprawienia sobie nastroju. bo może być całkiem miła, na pewno jest niegłupia i też ma prawo sobie układać życie. stety. whatever.
podobno nie sypiają ze sobą, więc określenie kochanka jest być może na wyrost. podobno spotykają się tylko, chodzą do kina... no,   jak to zakochani?!

ad.3 celne pytanie. pozwól że nie odpowiem ;)a tak na serio to trochę jest tak, że  z jednej strony decyzja o rozstaniu jest słuszna, bo jak długo można żyć obok siebie, kiedy coś skończyło się, coś wypaliło się. nie ma namiętności jest tylko wygodne trwanie, jałowe bycie ze sobą... bez uczuć... z drugiej zaś strony, jak to kobieta, bo przecież szkoda, bo pół życia prawie razem, bo łącza nas wspólne zainteresowania, bo tak wiele razem przeżyliśmy. i tylko tej iskry brak, ale to może da się jeszcze naprawić?

ad.4 moja wizja świata po rozwodzie... czasami hurra optymizm, lecz najczęściej czarne barwy. że nikomu nie zaufam, że nikomu się już nie spodobam. bo za stara, bo za gruba, bo...
w jakimś gównianym wynajętym na razie mieszkaniu, znów na początku drogi...
bo boję się tej samotności, że zostanę kompletnym freakiem, zanurzona w moich książkach z psem u stóp. bezdzietny odpad. (przy okazij jeszcze kompleksy wyszły)

konkrety: mieszkanie/kredyt/rozwód. wiem co i jak pozałatwiać. z wykształcenia jestem prawnikiem a pracuję w banku właśnie przy hipotece... pozwu rozwodowego jeszcze nie ma.

nowe mieszkanie? nie wiem czy chcę znów coś na kredyt. na razie chciałabym wyjść na czysto, zostać z niewielką nadwyżką po sprzedaży mieszkania i spłacie kredytu. wtedy się zastanowię co dalej.

samotność? cóż nie jest łatwo mi się otworzyć, nie mam całego stada przyjaciół wokół siebie. z najbliższych wiedzą tylko dwie przyjaciółki i rodzina. pozostali krewni i znajomi królika nie wiedzą nic. nie umiem się otwierać. stąd może jestem tu, bo tu łatwiej...

pranie - nie piorę. o gotowaniu - wyżej...

utrudnianie życia na złość? po co... i tak jest ciężko a przecież zanim sprzedamy mieszkanie trochę czasu jeszcze upłynie.

troska o męża? to nie troska, tylko po prostu nie da się przekreślić tych wszystkich lat. dręczyć się wzajemnie? nie ma po co... to że jest mi źle, nie oznacza, że mam się odgrywać. poza tym, nikt nie powiedział też, że i jemu jest dobrze. na pewno łatwiej, bo jest chyba bardziej zdecydowany no i ma teraz wsparcie.

a to co mi ratuje życie, pozwala  żyć, codzienne chodzić do pracy, gotować zupę z dni i jakoś przeżywać to wszystko to.. bieganie.  przynajmniej 4 razy w tygodniu...

tyle.

Jakbym czytała o mnie! Też się w moim malżeństwie popsuło, wypaliło, wspólne zainteresowania przestały cieszyć, dom na kredyt. Nie ma jeszcze tej drugiej, ale to chyba kwestia czasu. Widac po nim, że jest strasznie nieszczęśliwy, że go już żona nie podnieca. No i sa nastoletnie dzieci, to trochę uspokaja sytuację. Są obiadki, pranie, on też wywiązuje się z wszystkich obowiązków. Jest miło, ale bezdusznie, bezuczuciowo, żałośnie. Też nie wyobrażam sobie sobie życia w samotności, a mam trochię więcej lat i nie taki dobry zawód. Ciagle  próbuję, zależy mi na nim, chyba ciągle go kocham. Rada? Twój już ułatwił Ci zadanie, zdradził może nie fizycznie, ale emocjonalnie. Ja na razie czekam, zdaję sobie sprawę, że przeważnie to się dobrze nie kończy. Jak jest już ktoś inny - przykro- trzeba sie rozstać. Możemy być jeszcze szczęsliwe. Wśród 40-letnich znajomych są kryzysy, sa rozwody. Ale jak zawierają drugie związki, są duuuużo badziej szczęśliwi. Uczą się na błędach? Szkoda może, że nasi mężowie chca się już starać tylko dla nowej partnerki, poprzednie obrosły tyloma pretensjami, że im się nie opłaca. Nowa kobieta nie wie, jaki facet był w przeszłości. Startują od zera, z poprzednią musiałby się przyznac do porażki?