Planowanie ciąży u chorych na epilepsję

Małgorzatka ja nie mówiłam nic swojemu szefowi ponieważ jak mnie przyjmował to ja odstawaiałąm leki (brałam je jeszcze tylko przez 2 miesiące - a wiadomo że takie leki nie odstawia się z dnia na dzień). Miałam nadzieje, że jestem zdrowa EEG było w normie. Na początku pracy zmarła moja Mama - myślałam, że skoro wtedy nie dostałam ataku to już nic go nie wywoła (wiadomo, że stresogenne sytuacje powodują ataki, a śmierć bliskiej osoby jest właśnie taką sytuacją). Też przeszłam operacje miałam Malformacje Charchiego (płyn rdzeniowo-kręgowy nie mógł swobodnie przepływać czy jakoś tak) - myślałam, że może z tego powodu też mogły być ataki i po operacji już będzie dobrze. Potrzebowałam pracy wiec nie chwaliłam się padaczką ani operacją. Pracowałam i wszystko było dobrze aż do niedzieli.

Szef wczoraj jeszcze powiedział że potrzebuje zaświadczenia od lekarza że mogę zostawać sama w pracy bo bez tego ani rusz (szczerze mówiąc myślę, że poprostu on sądził że lekarz mi tego nie wypisze). Pani doktor napisała mi taką kartkę zobaczymy jak on sie do tego ustosunkuje.

Wracając do tematu ciąży u chorych na Epi.
Pani neurolog powiedziała że nie ma żadnych przeciwwskazań. Że mam uważać przez pierwsze 3 miesiące po ataku, a w przypadku leków na kwasie walpirynowym można zachodzić w ciąże i rodzić zdrowe dzieci. Epi nie jest chorobą dziedziczną! Dziedziczny może być niski próg pobudliwości.

Wykupiłam leki i tam na ulotce pisze że nie powinno się ich brać w czasie ciąży i zgłupiałam...

Dam znać jak będę wiedziała co postanowił mój szef.

zgadzam się z Tobą, że lepiej byłoby odstawić leki, ale.... ja miałam je odstawione. Już 2 lata nie brałam leków i tu nagle atak. Pani doktor z tego co ją zrozumiałam zasugerowała, że lepiej w ciąży brać leki niż miałby być atak (to jednak jest 9 miesięcy). Teraz powiedziała, że po ataku przez conajmniej 3 miesiące mam uważać, żeby nie zajść. Pod koniec października mam kontrolę więc dopytam jeszcze. Mój mąż też mówi, że taką informację dają na wszelki wypadek żeby nikt ich potem nie sądził że coś sie stało a miało być bezpiecznie.

ok ale to bez sensu...o ciąży dowiadujemy się w zasadzie w 2 miesiącu,więc jak tu w pierwszym nie brać leków?
Zresztą ja nie mogę przestać ich brać...moja Pani doktor powiedziała, że przez co najmniej 5 lat będę na lekach...nie zamierzam tyle czekać!!!!

Ja mam orfiril podobno przy dawce mniej niż 1000 mg na dobę ciąża będzie bezpieczna....Nie wiem jednak na ile moja Pani doktor jest wiarygodna...ale nie pozostaje mi nic innego jak mieć nadzieję, że wszystko będzie dobrze.

ja idę do ginekologa 20.02 a neurologa mam pod koniec marca jakoś....odstawiam właśnie tabletki anty...może koło maja odstawimy zupełnie antykoncepcje i będziemy się starać....

Ale wiesz udzielam się w wątku Nadzieja na dziecko... na naszym forum i tam dziewczyny starają się czasem po kilka, kilkanaście miesięcy...tak więc to z tym lataniem po laboratorium to chyba nie do końca tak jest.

witam mam na imie martyna ja rowniez choruje na epilepsje od 13 lat moja padaczka to mlodziencza janza mialam pare napadow ale od 4 lat zero biore orfiril 300 retard jestem szczesliwa mama zdrowej 5 letniej wiktorii i mysle o drugim dziecku pozdrawiam ))

bralam leki normalnie jedna tabletke na noc i jedna rano ale przez cala ciaze bralam kwas foliowy  i witaminy

mi zakazano zmieniac dawke i od poczatku ciazy jade tak jak przed ciazą 1 tab rano i 2 wieczorem do tego kwas foliowy 5 mg no i witaminki. Juz polmetek za mną;)

No właśnie...niedotlenienie...
Ja mam na tym punkcie masakryczna shizę... boję się że podczas porodu mogłabym stracić przytomność.
U mnie napady właśnie tym się objawiają. Tracę przytomność. Nie wiadomo kiedy, z jakiego powodu, jakie bodźce to nasilają. Każdy prawie napad, był w innej sytuacji, raz z bólu, raz z nerwów, ze zmęczenia, z powodu spadającego ciśnienia... 
Nie wiem czy u mnie jedyną opcja nie byłaby cesarka...

Emily, dziękuję
To mam podobną sytuację. Ja miałam 3 ataki. Po drugim ataku zaczęłam brać leki, i że ataków nie było to je neurolog odstawił. Bez leków spokój miałam 2 lata. I znów atak no i teraz każe mi je brać - więc biorę.
Za to obawiam się porodu. Neurolog zasugerowała, jak jeszcze w ciąży nie byłam tylko planowałam, że raczej mam nastawiać się na cesarkę (jestem po operacji), a obecnie nie widzi żadnych wskazań. Za to hematolog była zaskoczona...bo ona stwierdziła, że neurolog na pewno zaleci cesarkę. A ginekolog mówi, że jeszcze mamy czas na te rozmowy, póki co mam donosić. No i nie wiem co mnie czeka.

u mnie nie chodzi o epi tylko o ta operacje, po której jestem. Zobaczymy co będzie.

Margolinko....czytałąm, że często epi wycisza sie w czasie ciąży. I jeśli ktoś ma często ataki to ma ich dużo mniej w ciąży lub wcale. Ale wiadomo strach zawsze jest. Ja przed ciążą bałam się, czy mogę urodzić zdrowe dziecko...nieobciążone chorobą. Ale podobno to nie jest dziedziczne...choć tak naprawdę żaden lekarz tego nie gwarantuje. Ja miałam mało ataków, ale na długo traciłam przytomność...sztywnienie, drgawki i piana. Jeśli chodzi o poród naturalny to nie sądzę, żeby u mnie ból był czynnikiem wywołującym ataki. Zdarzało mi się to raczej przy zmęczeniu. Natomiast po operacji mogę mieć problem z napięciem się tak żeby przy skurczach móc przeć. Raz mi się zdarzyło, że bolało mnie to miejsce jak miałam....(przepraszam za wyrażenie) zatwardzenie. A to przecież nic w porównaniu do porodu. Na razie staram się nie nastawiać. Muszę zaufać lekarzom, chyba będą wiedzieć co robić. A ty Margolinko planujesz dzieci? (przepraszam za takie pytanie wprost , ale po ostatnim poście wnioskuję, że nie byłaś w ciąży)

Jakie późno Margolinko ....od wielu osób słyszałam, że macierzyństwo najlepiej przeżywa się po 30 . Moja koleżanka ma aktualnie 35 lat, w kwietniu urodzi swoje pierwsze dziecko. Kwitnie, czuje się dużo lepiej niż ja i to bardzo widać. Podobnym przykładem jest małżeństwo dyrektora sprzedaży w firmie w której 2 lata temu pracowałam...jego żona też ich pierwsze dziecko urodziła mając chyba 32 albo 34 lata jakoś tak.
Myślę, że najistotniejsze jest to żeby to była świadoma decyzja. Jeśli wcześniej się nie zdecydowaliście to widocznie mieliście jakiś powód (finansowy, zdrowotny, może brak gotowości - nie wnikam bo to Wasza prywatna sprawa:)). Ale skoro teraz się nad tym zastanawiacie i jeśli się zdecydujecie. To życzę owocnych starań. Oby nie trwały długo. U nas było 8 miesięcy - masakra - w zeszłym roku zrobiłam 10 testów ciążowych (dosłownie!). 3 ostatnie były pozytywne

witaj Mimbla...

po pierwsze gratuluję ciąży

Po drugie pamiętaj, że kobiety z epi rodzą zdrowe dzieci (procentowo mniej-więcej tak samo jak zdrowe kobiety).

Ja mam aktualnie 8 tygodniową córcie, neurologicznie zdrową, choć mam epi i całą ciążę brałam leki(orfiril retart 300 mg, dawka 300-0-600). Teraz najważniejszy jest dla ciebie kwas foliowy. Ja brałam przed ciążą, bo moja neurolog zapobiegliwie mi go przepisywała w dawce 5 mg (tak na wypadek ciąży), zresztą my się staraliśmy o dzidziusia prawie rok.
Na moim leku jest napisane, że jest nie wskazany w ciąży, ale moja neurolog zapewniała mnie że miiała już pacjentki na tym leku i rodziły zdrowe dzieci. Musisz wziąć pod uwagę to że każda zmiana tego typu leków może wiązać się z ryzykiem dla ciebie, a co dopiero dla dziecka. Spytaj swojego neurologa czy miała kobiete w ciąży na tym leku i ja skonsultowałabym się jeszcze z jakimś innym ginekologiem - co o o tym myśli.

Przedewszystkim głowa do góry, myśl pozytywnie. Niestety nikt z nas nie jest alfą i omegą i często musimy zaufać lekarzom.
Dużo zdrówka życzę i żeby dzidziuś się dobrze rozwijał

Mimbla...tzn tak...moje dziecko prawdopodobnie boryka się z refluksem (jesteśmy w trakcie diagnozowania) ale to nie jest związane z moimi chorobami neurologicznymi.
Ja brałam kwas foliowy 5 mg raz dziennie.
Co do badań...prenatalnych nie robiłam...tylko te standardowe które każe robić każdy ginekolog (morfologia, mocz, gr. krwi, przeciwciała, cytologia, odczyn wassermanna, toksoplazmoze, wagę, ciśnienie, cukier na czczo, pod koniec ciązy HBs, KTG).

Nie robiłam badań prenatalnych bo...po pierwsze nie zabardzo mnie stać na dodatkowe koszty, po drugie i tak by to nic nie zmieniło...kochałabym swoje dziecko nad życie tak jak kocham je teraz. Niechciałabym przez kilka miesięcy żyć i myśleć o tym że dziecko będzie chore a i tak nic nie moge zrobić. Ale rozumiem to że ktoś może chcieć wiedzieć i ewentualnie się przygotować na to jakoś.

Nie możesz siebie obwiniać, bo wiele rzeczy nie zależy od Ciebie...teraz musisz przede wszystkim dbać o siebie...próbować się nie stresować, jeść leki według zaleceń i myśleć pozytywnie... będzie dobrze.

Dziękuje za post, jednak założyłam wątek dawno temu...od tego momentu wiele sie zmieniło...urodziłam śliczną córeczkę (w ciąży ataków nie miałam). Lenka jest zdrowa neurologicznie, ale rodziłam cc ze względu na problemy z krwią
Mimo wszytko dziękuję i życzę owocnych starań i zapraszam do wątku nadzieja na dziecko  - tam jest dużo staraczek, ciężarówek i mamusiek 

Emily 86 wspaniale !!!
Gratulacje!!

Leki pewnie będziesz dla bezpieczeństwa brała całą ciąże i kwas foliowy 5 mg też do końca (przynajmniej ja tak miałam).
Napisz koniecznie jak sie czujesz? mdłości miewasz czy cos ?? Wybrane imiona?
super ciesze sie, że na tym wątku taka radosna nowina :D:D :*

W tym chodzi o problemy z przyswajaniem kwasu foliowego zawartego w żywności i z tego powodu zaleca sie suplementacje kwasem foliowym.

Jestem teraz w 14 tygodniu ciąży i na razie wygląda na to, że z dzieckiem wszystko jest w porządku. Na początku 10 tygodnia trafiłam do szpitala z krwotokiem i jest jak dla mnie małym cudem, że dziecko jest nadal z nami. Od tamtego momentu przyjmuje Luteinę 100 mg (choć mam nadzieję, że będę mogła ja po najbliższej wizycie odstawić) i żadne alarmujące sytuacje się nie powtarzały. Jedynie w zeszłym tygodniu na usg genetycznym dowiedziałam się, że mam bardzo nisko położone łożysko na tylnej ścianie macicy i to może powodować komplikacje i na pewno muszę uważać na dźwiganie. Na razie liczę na to, że wraz z rozrostem macicy łożysko pójdzie w górę i nie będzie już przy szyjce. Jeśli chodzi o neurologiczne kwestie to żadnych ataków do tej pory nie miałam.

W 15 tygodniu lekarz potwierdził mi, że to będzie chłopiec. Takie miałam przeczucie Teraz u mnie jest koniec 16 tygodnia i czekam na pierwsze ruchy i na usg połówkowe, żeby lekarz dokładnie obejrzał dziecko. Odpoczywam w domu i się na pewno nie przemęczam, czasem wręcz nudzę

Witam, wszystkich bardzo serdecznie.
Choruje na epilepsje od 13 lat epilepsja pourazowa.
Ataki tylko podczas snu.
Do dnia dzisiejszego brane tabletki Tegretol 400mg, dwa razy dziennie, czasem bywało, że brałam nawet 3 razy dziennie jak się ataki nasilały, a po czasie powrót do dwóch.
Tydzień temu dowiedziałam się, że jestem w ciąży, wczoraj z USG wyszło, że to 6 tydzień.
Dzisiaj byłam u neurologa, to mój lekarz, chyba nie jest na bieżąco i nie bardzo wie jak leczyć kobiety w ciąży.
I wydzwaniał do klinik żeby dopytać jakie tabletki mogę brać.
I przepisał mi Lamotrix, to co podali lekarze z kliniki neurologicznej.
Przez pierwsze dwa tygodnie 25 mg, po dwój tygodniach już 50mg.
Ale jakoś nie jestem pewna tego wszystkiego i zamierzam jeszcze to skonsultować z moja lekarz rodzinną, bądź jakimś młodszym neurologiem który się ciągle uczy na bieżąco i ma do czynienia z kobietami w ciąży.
Pozdrawiam