..ku pokrzepieniu serca..

Zgadzam się, Twój post potrafi miło poprawić nastrój. Podoba mi się Twoje postępowanie i to jak odniosłaś się do męża (teraz już ex). Racja, walka o swoje należy się każdemu, szacunek wpierw do samej siebie potem do partnera to powinny być hasła przewodnie dla każdej kobiety. Twój post ukazał, że możliwe jest podniesienie się po upadku, życzę powodzenia w dalszym zyciu

Ana aż uśmiech pojawił mi się na twarzy ! nie z Twojej "życiowej tragedii" bo nie po to hajta sie by się z człowiekiem rozwieść ale uśmiechnęłam się z tego powodu że potrafiłaś podnieść sie po tym że znalazłaś swoją oazę spokoju jak to napisałaś i jestem dumna że ukręciłaś nosa swojemu ex !
Brawo !
życzę powodzenia na dalszej ścieżce życia !

ciesze się że tobie udało sie podnieść i walczyć o siebie o swoje prawa i dobro dziecka, wiele kobietom nie udaje sie tego osiągnąć poniekąd tez temu że są słabe psychicznie i nie umią "odżyć" na nowo po rozstaniu, wiem że nie jest to łatwe i łatwo mi sie mówi : weź sie w garść wszystko sie ułoży: ale niech Twój post i działanie będzie mobilizacja dla innych i że my kobiety umiemy o sobie zadbać a nie tak jak w myśleniu facetów że bez nich nic nie umiemy zrobić

wiesz co, j moze nie rozumiem co jest w tym smiesznego, ze alimenty placi jego kochanka, skoro wspiera go finansowo tzn ze go kocha i nie poleciala na jego kase tylko po to aby z nim byc.
Ja kochanka mojego obecnego nie bylam, nie przeze mnie rozpadlo sie jego malzenstwo, ale niejeden raz (jak jeszcze kazde mialo swoje konto) to ja placilam te nieszczesne jej alimenty, bo moj akurat mial problemy z robota. Ze mnie tez sie wysmiewala jaka to jestem glupia. My zapierniczalismy na poczatku pond sily, by zaczac wszystko od poczatku a ona ciagle miala nowych facetow i alimenty na siebie i dzieci ''inwestowala'' w siebie. Bo z jakiej racji ona ma isc do pracy? Dzieci sa male... ( a to ze w przedszkolu wszystkie przez 8 godzin, a pozniej zazwyczaj z jej siostra to juz pomijala). To on ja zostawil (bo miala ciagle nowych ''kolegow), wiec niech teraz cierpi. Wczesniej praktycznie od reki trwonila jego pieniadze, rzeczk piniazkow sie skonczyla, ale zrodelkiem tez sie zadowoli. A sady jak to w PL jest zwyczaj - facet be kobieta cud, miod, orzeszki... I wynik jest taki, ze wszytko co posiadamy jest na mnie bo inaczej juz dawno bysmy zyli od 1 do pierwszego bo ona walczy o kazdego grosika i oczywiscie wygrywa. Ja dzieciom niczego nie zaluje nigdy, ale jej to bym zlamanego centa nie dala z wlasnej woli. Zreszta ona ile by nie dostala i tak jej malo, a o dzieci walka nie skutkuje bo matka to matka, co z tego ze z ojcem byloby lepiej? Ojciec ma placic i kropka ...

moja zona zdradzila mnie, odeszla, corka postanowila mieszkac ze mna.... mimo wszystko w moim pozwie rozwodowym widnieje suma 50Pln alimentow jakie oczekuje, chce rozwodu za zgoda obydwu stron,  oddam jej 50% wszystkiego co mamy (mimo ze wiekszosc mamy "po mieczu") i do momentu rozwodu zamierzam byc 100% fair...mozecie mnie nazwac frajerem...a ja spokojnie zrobie swoje bo mimo bolu i zawodu robie to co uwazam za stosowne....byc fair do konca...
mozesz sie szczycic ze udupilas goscia i przytaczac regoly ze zlo powraca, ale z mojego punktu widzenia do Ciebie tez powroci...
Zycze dalej dobrego samopoczucia...

no to znamy drugi taki przypadek..

Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. To co AnetQueen nazywa oznaką miłości, ja nazwalabym sprawiedliwością. Jestem osoba niezależną finansowo, pracuję od zawsze, nigdy mój stan "posiadania'nie byl zależny od bylego. Alimenty nadane przez sąd są przyznane zgodnie z prawem i wskutek okoliczności które przesądziły o ich przyznaniu. A sąd opiera się na dowodach, a nie na wlasnym widzimisię, wystarczy dostarczyć dowody na udowodnienie faktów.
Jako ciekawostkę napiszę ci, że były z wielką ochotą wnioskował o zrzeczenie się praw do opieki nad dzieckiem, wspaniałomyślnie ofiarując mi śmieszne pieniądze na wychowanie. Ja wspaniałomyślnie odmówiłam, dając sądowi czas  na ocenę wysokości alimentów. I to sąd na podstawie dokumentów przyznal mi alimenty w bardzo satysfakcjonującej kwocie.
To twój punkt widzenia i nie zamierzam z nim polemizować. Reprezentujesz zupełnie odmienny pogląd, że byłe żony to powinny siedzieć cicho, o nic się nie upominać, i broń boże nic zlego nie pomyslec o niewiernym byłym i jego obecnej. Najlepiej to jeszcze wychwalać je pod niebiosa, że takie opiekuńcze i gotowe do poświęceń. Nic z tych rzeczy. Płaćcie, jak kochacie, póki klapki wam z oczu nie spadną, wtedy te same sprawy ujrzycie w innym świetle. I moze zapłaczecie nad własną naiwnością.

Kochać bezgranicznie to mogę kochać własne dziecko.
Energię, którą bezsensownie trwonicie na miłość do byłego, niewiernego, nic nie wartego lepiej obrócić w dzialania, które nam przyniosą korzyść. A nie naszą destrukcję.
Trzymajcie sie wszystkie dzielne kobitki.

Cieszę sie niezmiernie, że mój post zebral taki szybki odzew. I jesli chociaż jedna osoba uzna, że warto walczyć o swą wartość, uznam to za sukces.
Były mój mąż wystarczająco mi udowodnił, że nie warto o niego walczyć. 40 kilku letni facet, ktory polecial za swym 23 letnim aniołkiem. Nie mam żadnych wyrzutów sumienia podając go o alimenty. Podjął bowiem decyzje, które obecnie mszczą się na nim. Życie dalekie jest od bajki. Mam już swoje życie, swój pomysl na przyszłość i jego nie ma w moich planach. Bo pokazał, że nie jest wart by być ojcem, mężem.
Żałosne jest zachowanie tych niewiernych, ogłupiałych swym chwilowym szczęściem. I nie żal mi ich ani trochę. On nie przejmował się ani trochę moim samopoczuciem, zdrowiem od momentu jak wyfrunął z domu.
Martyrs, czyżbyś placił alimenty? Wiele na to wskazuje...

Ps. Alimenty na byłą zonę są uregulowane w przepisach KRiO, radze sięgnąć wszystkim zainteresowanym

co do alimentow na osobe dorosla to jest tak ze ta ze stron, ktora ucierpi na rozowdzie, ktorej sytulacja materialna sie pogorszy a nei jest winna rozpadowi malzenstwa ma prawo oczekiwac uregulowania tej sytulacji, aby przez alimenty jej sytulacja materialna sie nie zmienila. mysle ze to sprawiedliwe, to taka oplata za to ze komus zycie sie zjeb...

co do autorki tematu, czytajac twoj list takze widze wielka nienawiesc, mam swoje doswiadczenia w tym temacie i zdaje mi sie ze jest ryzyko ze ta frustracje i zlosc przezucisz na nastepny zwiazek lub twoim celem bedzie dobijanie bylego, tak jak do tej pory skrupulatnie go dupisz.
radzilas sobie tak jak ci bylo lzej, ale jesli ktoras przeplakuje miesiace to widocznie to jej sposob na ta sytulacje, mysle ze kazdy musi tak czy siak po tych lzach wziasc sie w garsc, bo nie przezyje sie tylko placzac, roznica jest tylko taka ile czasu to kazdej osobie zajmie.
co do placenia ailemntow przez jego kobiete, tak jak ktos napisal, dla mnie to znaczy ze go kocha a nie kopnela gow  dupe za problemy ktore ze soba przyniosl. zdrada boli, moge tylko sie domyslic jak bardzo, ale mysle ze ta druga osoba nie jest przede wszystkim warta takiej zlosci i neinawisci jaka tworzy ta osoba-za wielka pustke moze w nas pozostawic takie wyniszczajace uczucie

mysle ze siedziec cicho nie warto, ja bym jedynie chciala podzielic sie pol na pol, kazdemu to co sie nalezy, alimenty jak najgardziej powinna placic ta osoba ktora jest bez dziecka-przypominam ze koszty utrzymania dziecka dzieli sie na pol-na obojga rodzicow.
mimo wszystko zycze ci szczescia i powodzenia w zyciu, aby kiedys twoj zal wygasl.
pozdrawiam

a ja Ciebie nie rozumiem, bo ja nie twierdze ze byle zony zdradzane w szczegolnosci maja siedziec cicho, niech walcza, bo im sie to nalzey za tez upokozenia, z te stracone lata za wszystko, ale bez przesady. Jak rozumiem Ty bys sie wstawila za ta nasza ''utrzymanaka'' bo inaczej nie umiem jej okreslic. Uwazasz ze ona ma prawo nic nie robic (tak jak przez cale zycie, no poza urodzeniem dzieci to nic nie robila i nie robi, wiem bo sprawdzalam ja na wlasna reke jeszcze na poczatku naszego zwiazku bo mysllam, ze koloryzuje, ale coz dowiedzialam sie nawet wiecej o niej niz mi moj powiedzial i tym bardziej jestem n nia anty) tylko ciagnac od nas kase ile sie da, uprzykszac nam zycie bo sie jej nalezy bo maz ja zostawil. Jestes za pasozytem bo to kobieta z dziecmi zostala ktora nawet nie m ochoty nimi sie zajmowac bo po co? Nie odda ich bo kasa sie skonczy. Ile razy dowiadywalismy sie o rozprawach juz po ich odbyciu sie? Ilu falszywych swiadkow on przyprowadzila, ile razy dzieki niej ja osobiscie juz mialam problemy? Nie mow mi tutaj, ze kazdej sie nalzy bo nie kazdej. A skoro Ciebie stac na zycie samodzielne na poziomie to po co Ty bierzesz te pieniadze od niego. Z zemsty? Jk dl mnie jestes bez honoru i tyle. Bardziej bys mu dopiekla jakby zobaczyl ze sobie idealnie radzisz sama, a tak? No nic, piekny przyklad dajesz dla Waszego dziecka. U Ciebie tylko widze dzika rzadze zemsty nic wiecej. Zdradzal, odszedl, czy tm go wyrzucialas, nie chce dziecka? Idealnie, zamkniete drzwi, nowy czysty rozdzial, qle nie, Ty wolisz robic wszytkim piekielko, ciagac sie po sadach i cokolwiek byle rozpalic ogien. Nie chce dziecka to nie, kiedys by sie opamietal ale byloby za pozno. Ciebie stc nq zycie na poziomie wiec po co sobie je komplikowac?

marena - nie kazda dostaje grosze, uwierz my placimy od nedawna juz ponad 4000 zl na miesiac, dostaje wszystkie zapomogi jaki udalo nm sie zalatwic dla niej z naszego kraju (na dzieci) w tym oplacamy cale wyprawki dla dzieci dodatkowo bo ona ''nie ma''. Ona ma na tipsy za 400 zl (nie wiedzialam ze takie sa) na fryzjera co tydzien, na najlepsze ciuchy, na imprezy, wyjazdy ale na dzieci NIE MA. Mieszka w domu zostawionym dla nich przez mojego, ma dobry samochod, tez prezent. Ona ciagle jest zmeczona bo ma dzieci, mimo ze e dzieci ciagle sa w przedszkolu, albo siostra (taka ciapa) jej z nimi siedzi bo ona ''musi miec czas dla siebie''. Nie pracuje bo nigdy nie chciala pracowac, wiec nie bedzie pracowac, a dzieci to dla niej pretekst. Kazdemu opowiada ze pieniazki ma tylko od bogatej nastepnej siostry, ktora tez mieszka daleko, a on niego nic. Bo niby to ja wszytko mu zabieram. Chciala nawet udowodnic ze od roku alimentow nie placimy, i co? Nie wyszlo. Jest bezczelnym rozpuszczonym pasozytniczym pustakiem, ktory widzi tylko siebie i to jakos w dziwnie rozmazanym zwierciadle. Dzieci nie chce nam dac nawet na wakacje, na stale tym bardziej. Z widzeniech z nimi kaze sobie placic! Nie mow mi ze kazda jest biedna dostaje grosze bo tak nie jest.
Oczywiscie, ze przewazajaca wiekszosc to niestety kobiety zostawione na pastwe losu z dziecmi i marnymi groszami, ale istnieja tez takie ''biedne'' jak ta nasza. Ja bym nic do niej nie miala gdyby byla normalna, ale ona nawet w stosunku do dzieci nie jst normalna, ma za soba 2 proby samobojstwa, oddzial psychiatryczny, ale i tak sad twierdzi, ze z matka dzieciom lepiej,.
Teraz tylko czekam, az zrobi to co planuje... i zrodelko sie skonczy, ona spadnie na ziemie i moze jak sama zostanie to troche jej rozumu do glowy wroci. Jest juz tak pewna siebie, ze jak zisci swoje plany to zostanie bez dzieci i pieniazkow, a facet zapewne tez ja zostawi bo on zyje na jej koszt. Wiec? Jestem za normalnymi matkami, kobietami zdradzonymi, zostawionymi na lodzie, ale nie za pasozyrtami, albo zwyklymi wydrami.

Ludzie, ten pan zniszczył jej życie! Pogrzebał samoocenę, uczucia, zadał tyle cierpienia, złamał przysięgę, zniszczył fundamenty, na których stał jej świat, a Wy mu współczujecie, że dostaje po tyłku za puszczanie się po kątach? To się nazywa KONSEKWENCJE. Ten pan wyraził zgodę na to wszystko swoimi podłymi czynami, ale widocznie w chwili dokonywania zbrodni nie myślał dość perspektywicznie. Ale nie żal mi go ani o ciut. Jak napisała marena, alimenty dla żony to dla mnie całkowicie normalna i akceptowalna sprawa, szczególnie kiedy zostają z nią dzieci. No, ale to marena już wyjaśniła bardzo prosto i przejrzyście.

Pogratuluję Ci Ano! Wygrałaś, winny został ukarany. Teraz jednak porzuć ten temat, ciesz się swoim życiem i porzuć żal. Pomyśl, że "aniołek" tak naprawdę uczynił Ci przysługę, i zabrał ze sobą nic nie wartego człowieka. Otworzył Ci drogę, by uczynić Cię w pełni szczęśliwą. Życzę wszystkim kobietom takiej siły i wytrwałości, bo jesteśmy warte tego, co najlepsze!

PS. Anhedonio, mam po części podobne odczucia. Ja jednak odczytuję właśnie te alimenty jako zadośuczynienie, a nie zemstę. Dla mnie to jest obraz sprawiedliwości- kara za zbrodnię, i tyle.

autorka zaznaczyla, ze z finansami problemow nie miala, a alimenty dodatkowo na siebie chce miec w ramach chyba ''rekompensaty za zdrade''
eh ja juz koncze w tym temacie, jeszcze tylko dodam ze szczerze wspolczuje autorce tego watku ze zostala w ten sposob potraktowana (chodzi mi o zdrade), ale mogla lepszy wybrac sposob na pomoc sobie niz zemsta. Ona nic nie daje na dluzsza mete, a w sumie prowadzi do samodestrukcji, bo niepotrzebnie sie zapetla w swojej nienawisci zamiast zapomniec i zaczac nowe zycie. Ale to tylko moja opinia

Przekonałaś mnie
Uznaję zatem "wynagrodzenie"(krzywd) do cna - poparte argumentem majusi:"skoro sąd jej przyznal alimenty, to musialy byc ku temu solidne podstawy."
Dobrze mi dziewczyny robicie na myślenie

Witam ponownie.
Dopiero teraz udało mi się dorwać do komputera. Cóż praca na pełnym etacie, druga praca domowa czeka w domu, pies, zakupy, to szczelnie zapełnia mój dzienny czas. Trudy samotnego macierzyństwa zna każda samotna matka. Niewiele czasu zostaje na cokolwiek. Ale to w niczym mnie nie zraża, bo widzę jak dorasta mój syn, uczestniczę w jego życiu, nic ważnego mnie nie omija. W przeciwieństwie do byłego, który widzi się z synem raz na 2 miesiące, oczywiście za każdym razem wypominając mi jaki to teraz dla niego wielki wydatek, bo przecież musi alimenty płacić.
Wracając do tematu.. ciesze się ze wywołal taki wielki odzew. Żeby nie było, nie mam do nikogo żalu ni pretensji względem opinii, które tu wyrażają. Po to wrzuciłam tu swoją historię, by pokazać, że nawet najbardziej tragiczne historie mają czasem nieoczekiwane zakończenie. Każdy ma prawo wyrazić swą opinię, co nie znaczy że się z nią zgadzam. Moje przesłanie jest jasne i czytelne: każdy ma obowiązek ponosić konsekwencje swoich nieprzemyślanych i bezmyślnych decyzji (tu akurat cytuję wyrok sądowy). Płacenie alimentów na żonę jest prawem, które nadano z mocy prawa niewinnej a jednocześnie pokrzywdzonej w procesie rozpadu małżeństwa stronie, której sytuacja po rozpadzie małżeństwa sie pogorszyła. I tyle, a może aż tyle. Szkoda,że tak mało kobiet korzysta z tego prawa, że woli rozstać się byle szybko, byle już nie oglądać swego Pana i Władcy, rozstać bez orzekania o winie. Bo potem emocje opadną, materialnie się pogorszy i co? I nic nie można zrobić. Bo wyrok zapadł, a o alimenty będzie trudno...
Nie byłam wspaniałomyślna wobec byłego, to prawda. Przez niego przez pół roku żyłam jak w zawieszeniu, na lekach. Powrót do normalności byl trudny. Zaczęłam myśleć o swojej przyszłości, o swoim zabezpieczeniu materialnym. Zaczęłam kierować się rozumem nie sercem. Nie mam wyrzutów sumienia, tak jak on nie miał skrupułów porzucając rodzinę wcześniej. Nie mam żadnych wyrzutów sumienia, a tylko satysfakcję, że jest jakaś sprawiedliwość na tym świecie
Daleko mi obecnie do złości, nienawiści i gniewu. Żyję swym życiem, realizuję swoje hobby, cieszę się że mój syn dorasta zdrowo. Wygrany proces sądowy o alimenty był dla mnie zamknięciem pewnego etapu w życiu, ot uregulowaliśmy nieuregulowane sprawy i pa.. Że z niekorzyścią dla byłego? Z mojego punktu widzenia w pełni na to zasłużył. To ze płaci jego kochanka? Dla mnie to bardzo komiczna sytuacja. Ale w niczym to nie zakłóca mego snu. Jak to ktoś napisał..to nie mój problem

Moje odczucia są mieszane. Z jednej strony rozumie się ból, rozpacz, ale z drugiej wyczuwam w tym wszystkim chęć zniszczenia drugiej osoby za wszelką cene i super zadowolenie z tego. To ma być taka kara za zdradę?  Nie wiem czy miałabym taką satysfakcję jak ty.

Alimenty są na dzieci  i ewnetualnie na matkę, ktora siedziała z nimi całe życie i nie środków do życia. Zdrada nie jest nigdy jednostronna, też zawaliłaś ten związek. Tak naprawde to dopiero przy rozwodzie z wielu kobiet wychodzi prawdziwe oblicze.

Absolutnie się zgadzam - alimenty na dzieci - żadna mecyja - jasne jak to że wschodzi słońce. Alimenty na rodzica któremu się w wyniku rozpadu pogorszyła sytuacja materialna - jak wyżej.

Tak jest - z wielu kobiet wychodzi prawdziwe oblicze - powiedziałabym że absolutnie ze wszystkich uczestników "zabawy", ale skupmy się na kobietach. Oblicz generalnie wychodzą dwa.

Albo się okazuje że była żona jest maksymalnie zakompleksiona, zapluta i zdominowana - wtedy mamy wersję najbardziej upragnioną przez kochanki - czyli exowa zapada się pod ziemię ze wstydu "że dopuściła do rozwodu", przeprasza za to że żyje, wpada w nałogi, jeszcze bardziej się zapuszcza z braku kasy i tyra na trzech etatach aby utrzymać to co jej zostało z rodziny. Kochanka z radości klepie się piętami po dupie i zaciera łapki, a zrecyklingowany pan może odetchnąć pełną piersią i przestać używać viagry.

Albo się okazuje że byla żona posiada samoświadomość, ma poczucie krzywdy - ona umowy dotrzymała = nie puszczała się, zajmowała sumiennie swoimi obowiązkami, zdaje sobie sprawę że nadal ponosi odpowiedzialność za siebie i rodzinę która jej pozostała - i rusza by od opornego byłego wyegzekwować to, co jej się prawnie, a zarazem moralnie należy.

Ciekawe że rozpatrujemy tutaj oblicze byłych żon wyłażące w trakcie rozwodu nie rozpatrując oblicza kobiet które świadomie biorą sobie do łóżka faceta z nieuregulowanymi sprawami prawno-rodzinnymi, albo - co gorsza - faceta, któremu w momencie "brania" owe regulacje nawet nie przechodzą przez mózgoczaszkę.

Interesuje mnie generalnie logika w szerokim tego słowa znaczeniu. No bo tamtej też przysięgał, całował, tulił, robil minetki i co tam jeszcze. Ślub w kościele, przed Allachem czy innymi Bóstwami Hindu - zgodnie z tradycjami. Świadkowie. Dawane obietnice podczas trwania zalegalizowanego związku - i nagle trrach.

Co taka kobieta sobie myśli jestem ciekawa? Że jest w lepsza? On jej tego nigdy nie zrobi bo ją kocha? Żonę też kochał. Ona się nie zapuści? Żona pewnie też kiedyś zapuszczona nie była - przecież nasz lowelas za nią szalał onegdaj na tyle, że wręczył jej pierścionek i obrączkę przy świadkach. Że jest mloda? No cóż, czas nie k.tas - nie staje. Kiedyś zmarchy ją dopadną a cycki opanuje grawitacja. No więc?

Facetów w takich ukladach nie rozliczam z przyczyn oczywistych - jeśli są na tyle debilni aby rozwiązaniem kłopotów małżeńskich bylo zanurkowanie między nogi innej kobiety - to nie ma nad czym deliberować. Uważam że jeśli w jakimkolwiek związku są problemy - najpierw robi się wszystko aby je rozwiązać- a dopiero w momencie kiedy wszystkie środki i chęci zostały wykorzystane - strony się rozstają. I dopiero wchodzimy w związki następne. Uczciwie.

A jeszcze jedno Shedir napisała - "zdrada nigdy nie jest jednostronna" - tak jest!!! Chyba że zdradzający zdradza z własną rąsią - ale czy to można porównać?

Zdrada jest dwustronna - zdradzający + osoba z którą zdradza. Zdradzany nie może być osobą winną - to tak jakbyśmy powiedzieli że żona zarobiła w mordę od pijanego męża - bo wlazła mu pod łapę i niepotrzebnie miala pretensje. A dlaczego pije? Bo ma zrzędliwą żonę, ktora pić mu nie pozwala - bo wtedy ją bije.
Albo dziewczyna została zgwałcona - bo sama się prosila. Była ładna i założyła spódniczkę mini. Widać - sama chciała.
Bzdura dla ciężko myślących.

A ja się z tobą nie zgodze Kriss, zdrada zaczyna się w małżeństwie. Owszem to zdradzający dokonał wyboru ostatecznego ale generalnie w małżeństwie szwankuje z obydwu stron. Kochanka/ek wcale nie muszą wiedziec o rodzinie.
Co kochanka sobie myśli, że jest wolna i robi co chce, nie ona zdradza, nie ona przysięgała. A facet jak nie  z nią to z inną. Skoro w malżeństwie jest już tak źle, że się zdradzamy to wina leży po obu stronach małżonków.

Powiedzmy sobie szczerze, kobieton/żoną w często zapominają, że facet to też człowiek. Że też może mie gorszy dzień, że może miec dosc zrzędzenia, ciągle słucha trajkotania kobiety zrób to zrób tamto, a dlaczego te śmieci jeszce nie są wyrzucone itd. A jak chce odsapną i wyjś gdzieś sam to kobieta robi afere. Niestety prawda jest taka że kobiety mało o mężczyznach wiedzą i zamiast przyjąc do wiadomości to jacy, są mężczyźni i co im potrzebne żeby czu się dobrze to próbują na siłę zrobic z nich kobietę i wtedy się zaczyna. Kochanka powie że jest męski, przystojny itd rosnie jego poczucie wartości, a żona dlaczego mu tego nie powie?. I szczerze powiem, widząc wiele małżeństw moich znajomych wcale się nie dziwie że niektórrzy poszli na bok albo chodzą albo dziwie się że jeszcze nie poszli. Kobiety są straszne.

Co do rozwodu to żona też powinna mie swój honor, jeśli zostaje z dziecmi to alimenty na dzieci i tyle, a nie jeszcze na siebie, no chyba że siedziała w domu, nie ma pracy i środkó do życia. A kobiety robią sobie z dzieci kartę przetargową.

A teraz powiem z własnego doświadczenia, razem z męzem staramy się o opiekę równoprawną nad jego córką z poprzedniego związku, prawnie opieka jest z matką a on ma nieograniczone prawa. Dziecko już od lat mieszka u nas ponad pół każdego miesiąca, jest normalnie utrzymywane, ma  kupowane ubrania, zabawki, wszytko co potrzebuje, do tego płacimy na nią jej matce alimenty, a mamusia mieszka w naszej garsonierze nie ponosząc żadnych kosztów. I co, mimo że u nas opieka równoprawna funkcjonuje od lat jest jazda bo...mamusia straci karte przetargową i jedyny argument szantażu jak coś jest nie po jej myśli "zabiore ci dziecko i alimentów dam 1000zł". Będzie musiała do dziecka zacząc dokłada coś sama i walka w zasadzie jest o te pieniążki bo jak na razie my dziecko utrzymujemy w zasadzie dwa razy a mamusia wydaje pieniążki na siebie. Ot takie są kobiety, zero honoru, dotyczy to przede wszytkim kobiet zostawionych.

Shedir, nie generalizuj, są różne kobiety i różni mężczyni.
Przykro się czyta, gdy kobieta wyraża się z pogardą o innych kobietach. "...kobiety są straszne...", "...zero honoru, dotyczy to przede wszystkim kobiet zostawionych..."
Piszesz o byłej żonie swojego męża, więc używaj liczby pojedyńczej.

NIE MOGE POJAC dlaczego rozczulacie sie nad ex mezem Ani37 ???

Gdyby jej sie te pieniadze nie nalezaly to by ich nie dostala !!!

Mi osobiscie post autorki dodal otuchy, ze chociaz spotkala ja jakas zaplata za jej krzywdy i ze jej zycie nabralo barw.

I dziwi mnie, ze nie macie na tyle zrozumienia.  Wiekszosc z was gdyby z dnia na dzien zostala bez meza / zony, bez jego wsparcia to chcielibyscie by wasze krzywdy w jakis sposob byly wynagrodzone. Finanse to jeden ze sposobow, moze jedyny, sprawilo to ze autorka poczula sie lepiej, a nie jakims smieciem, ktorego mozna wyrzucic, zostawic po latach ktore mu dala...

Ciekawe czy litowalibyscie sie nad losem waszego wiarolomnego partnera i jego kochanki, Jesli tak to przyznaje jestescie - wielkimi ludzmi, zaslugujacymi na podziw...  tylko czy aby na pewno byscie tacy byli gdyby to was spotkalo???  W teorii to kazdy jest madry a w praktyce jest zupelnie inaczej...

Kriss, nie obrażaj mnie bo to że mam męża z przeszłością, który postanowił odejśc od żony bo  się nie dało z nią zyc, przestał ją kochac i nie miał zmaiaru zatruwac sobie i dziecku życia ciągłymi awanturami, nie znaczy że ja z nim ją zdradzałam, a to sugerujesz mi w ostatnim twoim zdaniu. 
Ja mam ze swoim mężem rozwiązane wszystkie sprawy. Obowiązki ma i owszem ale w stosunku do swojego dziecka, a nie w stsunku do kobiety i tu jest wasz problem. Wydaje się wam,że facet do końca życia jest wam coś winien, a to jakoś bzdura. Ma obowiązki w stosunku do dziecka, a z kobietą się rozwiódł i ma swoje życie. To dziecko ma życ na takim poziomie jak sprzed rozwodu a nie kobieta. Mój mąż się zajmuje dzieckiem świetnie, spędza z nim mnostwo czasu i staje na wysokości zadania i nie wymiguje się, nie ma też problemu żeby dziecko było na stałę z nim. Z honorem się zachowuje jak najbardziej. Rozwiódł się z nią i nie ma w stosunku do niej już żadnych obowiązków, dziecko to co innego. JA do męża nie mam żadnych pretensji, dlaczego mam  miedc do niego pretensje? On był i ok w stosunku do mnie i do niej, rozwiódł się, napisał z nią wspólnie pozew, to jej się pozmieniało jak się dowiedziała że postanowiliśmy się pobrac, no cóż czysta zawiśc.  Poza tym nie każdy facet, ktory się rozwodzi jest winien zdrady więc nie sugeruj nic.
Czy uważasz że facet, który nie przyznał się jawnie do zdrady nie zdradzi. Albo czy facet który mówi, że nie też nie zdradzi. Litości. Kolejna niunia może i byc u faceta, który mówi że nigdy nie zdradził, a znami i takich, którzy zdradzili, potem znależli odpowiednią kobietę i nigdy więcej nie tkneli innej baby. Nie masz 100% pewności nigdy.

Marena7 dlaczego mam stac po stronie kobiet tylko dlatego że jestem kobietą? Co za głupoty. Uważasz, że to że mamy jajniki zobowiązuje mnie do tego zeby ślepo popierała kobiety?

Bisiu  i rónież ty nie wyciągaj pochopnych wniosków i nie obrażaj.  Jest mnóstwo kobiet, które nie mówią złego słowa na ex. Ja znam kilka takich kobiet i zazdroszcze im. Ex ich partnerów rozwiodły się, mają swoje życie i kontakty z ex mają w sprawie dziecka i tyle. Niestety niektóre kobiety nie potrafią i trują innym bo sie im wydaje ze ich byli mężowie mają w stosunki do nich jakieś obowiązki albo czysta zazdroś.

" Bo dla mnie na przyklad zero honoru mają osoby które zdradzają, oszukują, klamią, puszczają się z żonatymi/mężatkami - a potem dorabiają do całości strawną społecznie ideologię." Oto moje ostatnie zdanie z poprzedniego postu. Mogłabyś przybliżyć gdzię Cię tu obraziłam - i co Ci zasugerowałam personalnie?

Ja to "ja" a nie "wam" - napisałam co hipotetycznie byłby mi winien mąż. To Ty napisałaś: "do tego płacimy na nią jej matce alimenty, a mamusia mieszka w naszej garsonierze nie ponosząc żadnych kosztów" - to masz te pretensje że jest nierozwiązana sprawa czy nie, bo znowu nie rozmumiem. Ale - to Wasza sprawa. Moim zdaniem jednak pretensje masz, a pisząc "wy żony" też do "ich żon" należysz nie? Co za paradoks.

Czy mogłabyś przytoczyć moje zdanie w którym zasugerowałam że każdy rozwiedziony facet jest winny zdrady?

Lecisz nadinterpretacją - i tyle.

Pewna to mogę być tego co jest tu i teraz tak samo jak i Ty. I mieć zaufanie do osoby ktorą kocham, trzymać pion moralny i żyć w zgodzie z własnymi przekonaniami. Do męża mam ZAUFANIE to wszystko. Brzydzę się kłamstwem, oszustwem i zdradą. Nieważne czy w wydaniu męskim czy żeńskim, jest identycznie obrzydliwa i płaska. Jestem kategorycznie przeciwna dorabianiu teorii na zło i jego konsekwencje. Tak mam i koniec. Jeśli Ty masz inaczej - wolno Ci, ale nie wciskaj mi w klawiaturę czegoś czego nie napisałam. Interesuje mnie czysta merytoryka a nie bicie piany.

Z twojej pokrótce przytoczonej historii wywnioskowałam że jednak masz dużo żalu - tylko moim zdaniem adresat jest bliżej nieznany. Skoro była żona Twojego obecnego męża to tak fałszywa baba nierób - dlaczego pozwalasz jej żerować na swoim małżeństwie? Dlaczego na nią płacisz? Jeśli jest to Twój świadomy wybór - czemu psioczysz? Jeśli zostalaś w sytuację wmanewrowana wbrew sobie - dlaczego na to pozwoliłaś?

Dalej nie zgadzam się na rozgraniczanie złych ludzi według płci. Nadal nie zgadzam się na stwierdzenie że jeśli osoba zdradza - winę ponosi na równi współmałżonek "bo w związku dzieje się źle". Na tej płaszczyźnie się nie porozumiemy.

To czy się mówi źle o ex czy nie - zależy od okoliczności w jakiej nastąpiło "exowanie". Zastanawia mnie że sobie dajesz prawo na mówienie źle o exowych mężow - a innym nie. Czy to nie podwójna moralność.

Mogę zrozumieć że jesteś rozgoryczona generalizowaniem które lekko wymknęło się spod kontroli i odbiegło od glównego tematu "ku pokrzepieniu serc" ale dlaczego sama generalizujesz? Ja na przyklad nie jestem byłą żoną, miałam w swoim życiu kilka poważnych związków, zawsze uważałam aby nie wdepnąć "na trzecią". Mój mąż też ma za sobą parę poważniejszych związków - nie był co prawda niczyim mężem (aż do tej pory), wieloletnich - nie widzę w tym żadnego problemu. Mało tego jestem przekonana że tak jak mnie ukształtowali po części tamci mężczyźni, tak na jego rozwoj mialy wpływ tamte kobiety. Normalna kolej rzeczy. Jeżeli ktoryś z exów wyjątkowo zalazł mi negatywnie za skórę - daję sobie prawo do plucia jadem. dlaczego nie? z drugiej strony gdyby nie te nasz nieudane związki - nigdy byśmy się nie poznali.

Shedir - czy Twój mąż jest opisany w tym wątku?: http://www.netkobiety.pl/t5861.html

przeczytalam wszystko i wywnioskowalam ze najlepiej by bylo:
zyc z zona/mezem tak jak przysiega ich zobowiazala, ale jesli juz cos nam odbije to przedewszystkim ratowac, ratowac i jeszcze raz ratowac tak dlugo jak sie da, nie dopuszczac do sytulacji krytycznych, do "uspania" lub co gorsze calkowitego znikniecia uczucia, ale jesli nawet, jedna ze stron lub razem przeoczymy ten moment i juz nie ma co ratowac to bylo by najlepiej, porozmawiac, dojsc do obtymalnej obcji aby sie dogadac, aby dzieci i wspolmalzonka/ek nie byl poszkodowany, aby bylalo jak najmniej, dogadac sie z kasa, z czasem poswiecanym dla dziecka i rozmawiac, aby rodzice wciaz byli rodzicami, mieli podobne zdanie i nie zmieniali decyzji w sprawie dziecka postanowionych przez ex.
to bylo by cudowne jakby tak bylo, ale uczucia, mysle ze to nas gubi.
owszem zdrada to ucieczka to tchurzostwo nie podjecia tematu z zona/mezem, to nie branie odpowiedzialnosci za swoje czyny, to egoizm myslac tylko o swojej przyjemnosci. niestety ludzie sa slabi i mam wrazenie ze coraz slabsi, ida na wygode i latwizne, w koncu miec zone, rodzine na wieszku a pod koldra podupczyc sie z inna to na zewnatrz wyglada najlepiej, tylko jak to wyjdzie najaw...uuuu wtedy chalasu ze ho ho.
a wiec owszem, najlepszym wyjsciem i prawdziwa dojzaloscia jest jesli po wielu probach nic nie idzie, odejsc a nie zdradzac, odejsc pobyc samemu wspochac sie w siebie i wtedy dopiero po uregulowaniu spraw znalesc se kogos, wydaje mi sie...jestem pewna, ze gdy sie rozwodzi gdy ma sie kochanke czy kogos na oku to latwiej odejsc bo czlowiek nie umie byc sam, ale to nie jest racjonalne ocenianie sytulacji, mysle ze gdyby nie mial kochanki to bardziej by sie straal i nawet juz przy rozwodzie bardziej by myslal o rodzinie bo nie mial by glowy zajety np nowa pozycja z aniolkiem(jak to mowi Ania)
co do alimentow, zgadzam sie, zasrany obowiazek placic, czy na zone/meza tez? chyba tak(choc ciekawe mi sad nie przyznal po pracowalam na kasie a ex maz byl bezrobotnym ronikiem-choc na czarno kasy mial jak lody) owszem, wtedy "zabraklo mi jaj" aby walczyc, mialam 20lat...z paromiesiecznym dzieckiem, ze strachem choc nie tak duzym aby zlozyc pozew.
Alimenty na stone ktora sytulacja materialna sie pogorszyla to chyba normalne, w koncu tak jak mowi Kriss zawinil niech placi, to chyba logiczne. mowicie ze dobija go bo on biedny bezrobotny,Aniu jesli to czytasz, a czy jesli by odszedl z innego powodu, bo cie przestal kochac, czy drogi wasze sie rozeszly i byl sam, odszedlby by nie umie zyc z toba, czy wtedy tez bys chciala alimenty na siebie??
ja swego ex nienawidze, bardzo bardzo bym chciala zyc z nim na stopie choc jakiejs oficjalnej ale nie umiem, mam taki uraz zalu i skrzywdzenia ze mi niedobrze jak go musze czasem widziec(niezamienilismy ze soba od 5lat ani slowa). mysle ze dla dzieci, powinnismy sie rozwodzic tak, aby zlosc i zal omijal dzieci i bron Boze aby dziecko nie bylo targa przetargowa.
Tylko pytam sie was, jak to zrobic?
jak rozmawiac o dziecku z burakiem ktory skrzywdzil?
jak utrzymywac kontakt z ex gdy on dziecko na wlasne zyczenie widuje coraz zadziej?
jak zachowac sie gdy prosi aby mu dziecko dac na pare godzin a potem nie przychodzi wogole na spotkanie?
co zrobic gdy juz bedzie chcial dziecko zabierac(gdy bedzie zima i bedzie musial jezdzic do dziecka zamiast narybki) zawsze do siebie na weekend??
a przede wszystkim, jak nie skrzywdzic dziecka, ktory nie ma zadnej stabilizacji w nim, jest 3-5miesiecy w weeknd potem go nie ma reszte roku?
(pytania sa konkretnie do mojej sytulacji)

Powtórzę coś, co napisałam już wcześniej. Żyjemy dziś w takich dziwnych czasach, że złamanie zasad, zdrada, kłamstwo jest łatwo akceptowane przez otoczenie. Bo to już tak spowszedniało, że nie budzi oburzenia. Owszem ciekawość, sensacje, ale coraz rzadziej nietolerancje. Trzeba samemu doświadczyć tego bólu zdrady, tego gromu z jasnego nieba, by zrozumieć ogrom cierpienia związany ze zdradą. Ja tego doświadczyłam, bo ufałam memu mężowi, odczułam cały ten koszmar na własnej skórze. Wszystkie zdradzone wiedzą o czym piszę, te tygodnie na lekach, te bezsenne noce, ten ciągły stres. Trzeba tego doświadczyć, by wiedzieć co to jest. Ale najgorsza jest ta świadomość, że zdradza cię najbliższa osoba, którą się kochało, wierzyło, której powierzało się sekrety. Ból ciała miesza się z bólem duszy. Bo ma się świadomość że to już nieodwracalne.
Tydzień przed rozstaniem planowaliśmy wyjazd na wakacje. Dzień przed rozstaniem robiliśmy duże zakupy. Normalna rodzina. Śmialiśmy się rozmawialiśmy, chociaż już wtedy przeszkadzały mi te ciągłe sms przychodzące na telefon męża. W dniu rozstania mąż nagle oświadcza, że odchodzi bo chce zacząć żyć sam. Paranoja, stek kłamstw. Od razu domyślilam się w czym rzecz. Kilka stanowczych pytań i prawda wychodzi na jaw. Woli żyć z dziewczyną, ktorą poznał raptem dwa miesiące wcześniej, a spotkał się ze trzy razy.
Nie zapomnę tego co mi zrobił. Podeptał kilkanaście lat wspólnego życia dla tego zauroczenia. Pokazał że jest egoistycznym samolubem, dla którego najważniejsze jest jego włąsne szczęście, a nie szczęście rodziny, którą przecież współtworzył.  Nie mam nawet specjalnego żalu do kochanki męża, nie ona mi obiecywała wierność i uczciwość małżeńską. Niech żyje według swego sumienia, może go po prostu nie używa i nie widzi nic złego w tym co zrobiła. Nie zmienia to faktu że nie mam szacunku dla kobiet które świadomie wchodzą w taki układ i godzą się na rolę tych trzecich.
Ale mam prawo domagać się zadośuczynienia za to zło które zostało mi wyrządzone przez męża. Zdradził, okłamał, porzucił nie tylko mnie ale i syna, który rozpaczliwie w tym czasie potrzebował ojca. I ten ojciec się wypiął na niego. To ja musiałam uspokajać po nocach syna jak szlochał, to ja musiałam wypisywać zwolnienia, bo przychodził ze szkoły z bólem brzucha, to ja musiałam umawiać go na wizyty u psychologa, bo tatuś go nastawiał przeciwko mnie. Mimo całego wstrętu i pogardy dla bylego doprowadziłam do spotkania mojego z byłym w obecności psychologa, by ten ostatni wytłumaczył memu byłemu czego nie powinien robić względem syna. Koszmar!!
Ten człowiek zawiódł mnie na całej lini, oszukał, poniżył i zdradził. I ja mam niby unosić się honorem i umożliwić mu nowe beztroskie życie? Ja mam mu nie zakłócać w niczym jego idylii, nic nie domagać się a najlepiej to zniknąć. JA właśnie uniosłam się honorem i zażądałam tego, co mi się prawem należy. I sąd mi przyznał rację, bo były ku temu przesłanki. Alimenty nie dostaje się na ładne oczy, tylko wtedy kiedy zaistnieją okoliczności, które pozwolą je przyznać. Jestem świadomą swych praw kobietą, która nie pozwoli się więcej poniżyć. Szkoda tylko że to prawo jest tak rzadko stosowane. Bo gdyby bylo częściej to może niejeden z tych zdradzaczy zastanowił by się nad swoim postepowanie, może włączył by mu się szybciej rozum a nie ślepy pęd i może tak szybko i łatwo nie poddał się ślepym żądzom.
Myślę, że oburzenie niektórych forumowiczów spowodowane było brakiem wiedzy na temat alimentów na byłych małżonków. Może sami zmuszeni są płacić, stąd ich nieprzychylność dla tego rodzaju zadośćuczynienia. Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia.
Ale na pewno nie dam sobie wmówić, że zdradzany sobie jest winny zdrady. To najgłupsze stwierdzenie jakie przeczytałam.
Pozostawię to bez komentarza.

ha ha ... to tylko wlasny punkt "siedzenia" i brak odpowiedzialnosci za swoje czyny.
Jesli czlowiek przysiega przed Bogiem, ze "obiecuje ci wiernosc...", decyduje sie na potomstwo i mie ma skrupulow by zlama przysiege, olac diecko... to nie powinien sie dziwic, ze poniesie jakies konsekwencje.
Nie mozna tak "nabroic" i nie ponosic konsekwencji.
Twoj byly partner nadal tych konsekwencji nie ponosi.. zalatwia to za niego jego kochanka...
Sorry ale nie widze litosci dla takich gnojkow...
Masz racje Ana.
Ja tez jestem fanka "wystawiania walizek za drzwi"... chocby bolalo

DOklanie Ania zrobila, to co trzeba.

I miala sile i miala sile walczyc o to co jej sie nalezy. I nie szkoda mi ani jednego zdradzacza, ktory zostawia rodzine z dnia na dzien.

Ale o co właściwie chodzi? Mąż Any zdradził, pozwolił na rozpad związku, i jeszcze z łaską wyparł się dziecka, proponując groszowe alimenty (nie przeszło mu przez myśl, żeby je zabrać ze sobą, pewnie byłoby "przeszkodą"). Nie pomyślał, że niszczy rodzinę, rozwala dzieciństwo dziecku. Czy to nie jest paskudne i godne potępienia zachowanie? Czy obok takiej niegodziwości należy przejść obojętnie i udawać, że nic się nie stało? Czy na pewno doczytałaś o bólu i cierpieniu, jakie musiała znieść Ana? I ona niby miała walczyć jeszcze o typa, który na ich miłość, wspólnie spędzone lata splunął, a następnie poleciał do młodszej dupy, która również miała w poważaniu to, że rozbija rodzinę?

Powtarzam: to nie jest mściwość, zawiść. To jest fakin' zwykła, ludzka sprawiedliwość, nic więcej! Spaskudziłeś coś- licz się z karą, to jest przesłanie! I ja się cieszę, że kara dosięgnęła winowajcę, i może ta historia będzie motywacją dla innych kobiet do tego, żeby walczyć o siebie!

(Z resztą... co ja się produkuję. Tyle mądrych postów przez tyle mądrych osób zostało już walnięte. Jak do kogoś nie dotarło, to chyba już nie dotrze...)

Tralalala,

czy masz jakies doswiadczenia podobne do Ani37?  Ze tak ja skrytykowalas? Bylas kiedys w jej sytuacji, znasz jej zycie i jej meza?

A o tych dwóch cechach to należało by pomówić z byłym mężem. Gdzie on je miał?

Poniżona to ona została przez męża. A co Ty zrobisz - Twoja sprawa.
Tak szczerze, chłopaku: Które z Was dwojga (Ana37 czy Ty) się poniżyliście? Bo ja nie mam wątpliwości.
Facet porzucił dziecko, chciał się zrzez praw do niego - ma to, na co zasłużył.
A Ty - jakbys został jeszcze z dzieckiem? Co byś zrobił? Unosił się honorem?
A słowo "ŻEBRAŁY" to chyba lekka przesada. Sąd uznał jej rację i dostała to, co powinna dostać.

Z chwilą, kiedy winowajca popełnił przewinienie ofiara nie musi czuć się zobowiązana do jakichkolwiek odruchów szlachetności wobec niego. Ma prawo robić wszystko, co jej przyniesie ulgę. Osobiście nie chciałabym na siebie alimentów od byłego, ale jeśli Ana uznała, że to da jej satysfakcję - popieram ją. Tak jak napisała Kriss - skoro wszyscy mają być szczęśliwi to wszyscy, nie tylko on ze swoim nowym życiem. Zresztą nikt mu szczęścia w nowym życiu nie odbiera - te pieniądze, niezależnie od kwoty są tylko mizerną przypominajką o tym, że kiedyś do czegoś się zobowiązywał i jak bardzo kiedyś coś schrzanił.

Zabawne jest to, że jeśli jakaś porzucona przez męża kobieta pisze jak jej źle, jak jej się nie chce żyć, jak to nie je nie pije tylko leży i wyje to dostaje dziesiątki rad w stylu, że "zło wraca do tego, który je wyrządził", że "jego też dosięgnie sprawiedliwość od losu" i takie tam. A jak jakaś się odważyła losowi pomóc i nieco zmącić beztroskę byłego małżonka (w jak najbardziej etyczny, moralny i zgodny z prawem sposób) to zaraz się sypią gromy, że ona bez honoru... Ludzie! Znaczy kobieta kopnięta w cztery litery ma prawo tylko płakać i czekać aż los się zemści i wtedy ma honor?

Nie znalazłam fragmentu, który by mówił o tym, że Ana traktuje dziecko jak kartę przetargową. Za to znalazłam fragment, który mówi, że tatuś potraktował dziecko jak zużytą zabawkę, którą się zostawia i zapomina...

I te słowa odnosimy do zdradzającego ex-męża.

Nie przekładaj SWOICH doświadczeń na doświadczenia innej osoby.
"Biedny" - no chyba sobie żartujesz...

No chyba jednak sam napisałeś, że masz.