To mój dziewiczy tekst na tym forum, ale ?nie szanowałam się? i zdarzyło mi się na innych fora... ;-)
Wracając do tematu, zwykło się mówić o dziwictwie jako o szanowaniu się, ale dotyczy to tylko dziewczyn, nigdy nie słyszałam, by chłopak się szanował.
Może to jest aspekt językowy, ale dlaczego mówi się o dziewicy, że się szanuje?
Samo słowo kojarzy mi się znacznie szerzej, szacunek dla wartości, dla wybitny osób...
Słownik języka polskiego podaje: ?szanować się
1. ?mieć poczucie własnej godności?
2. ?postępować zgodnie z etyką zawodową, z przyjętymi w danym środowisku zasadami, normami? /.../?
Gdzieś w mojej głowie jest sprzeciw na określanie ?dziewictwa? szanowaniem się.
Jeżeli przyjąć pierwszą definicję ? to zdecydowanie protestuję! Moja godność nie sprowadza się do życia seksualnego i to w tak okrojonym rozumieniu jako - defloracja! Moje życie jest znacznie bogatsze, a wartości jakimi się kieruje nie kręcą się wokół pochwy.
Jeżeli przyjąć drugie znacznie, być w zgodzie z przyjętymi normami środowiskowymi... to już bardzo szeroki zakres. Grupy społeczne, w których zachowanie dziewictwa do ślubu jest wartością samą w sobie, to jakiś znikomy procent. Żyjemy w czasach, w których małżeństwo ma coraz mniejszą wartość, ludzie nie liczą się z przysięgą, nie baczą na dzieci w związku, na wspólne zobowiązania, itp tylko na swoje wygodnictwo.
Wiele dziewczyn ma wyobrażenie, że ten pierwszy raz będzie z ukochanym, czułym mężczyzną ? niczym z piosenki Krystyny Jandy
?Szukam kogoś, kogoś na stałe,
kto tu, wśród ludzi jest tak samo sam,
szukam kogoś na życie całe,
na wspólny śmiech i żal.
Niech by miał choć parę groszy
i w oczach ciepła dość,
i niech by nie był wśród ludzi najgorszy,
i niech by mnie kochał, kochał, jak ja jego.
Ech, czy znajdę takiego, kogoś na stałe?
Komu urodzić mam weselne dzieci,
gdy nadejdzie czas?
Kto jest tak samo sam na świecie?
Kto jest tak samo sam?
Komu mam dać nadzieję,
a zabrać noce i świąteczne dni?
Przy kim się postarzeję
i przed kim nigdy mi nie będzie wstyd? ?
Nie neguję, że model ?łabędzi? jeden partner na całe życie jest bardzo piękny, jeśli o to chodzi w ?szanowaniu się?.
Mając -naście, czy dwadzieścia parę lat cały czas się kształtujemy, uczymy się, wyrabiamy sobie własne poglądy na wartość, którymi chcemy się kierować w życiu. Życie seksualne jest częścią naszego życia, więc dlaczego nie uczyć się tego? Jeżeli chodzi o mnie - wyżej sobie cenię wartości, do których samemu się doszło, dojrzało niż zostało się nauczonym.
Pamiętam z dzieciństwa rozmowę z moją matką, po awanturze z ojcem; zapytałam się dlaczego się nie rozwiodą, tylko się kłócą. Odpowiedziała mi, że przed Bogiem sobie przysięgali, a przed Bogiem nie ma rozwodów. Ja mam inne wytłumaczenie dlaczego warto trwać w związku ze swoim ukochanym ? od wielu lat mam rodzinę, ale bez ślubu.
