tęsknota za byłym facetem

jak bym miala okazje to bym z nim porozmawiala... ale jak? ja go nie poprosze o spotkanie, boje sie odrzucenia, chcialabym z nim pogadać tak przypadkiem gdzieś, ale jak go widze to on zawsze jest z kolegami ktorych nie lubie i nie podejde do niego przy nich... nie wiem co mam robic ;/

byly takie momenty ze wydawalo mi sie ze zapomnialam o nim ale i tak po czasie wszystko wracalo... wystarczy ze mam jakieos dolka i zaraz pragne sie do niego przytulic i zaczynam wspominac i znowu kilka dni chodze przygnebiona ;/ teraz wlasnie znowu mnie dopadlo cos bo widzialam go w piatek...;/

ja mam jego dane, mam jego numer tylko on mojego nie ma bo zmieniłam... ale nie wiem czy warto się osmieszac, bo moze on nie chce? sama nie wiem... bo nie mam z nim kontaktu od kilku miesięcy tylko czasami go widze ale nie odzywamy sie do siebie... nie wiem co on czuje i nie wiem czy pisac ;/

Droga Blanko mam podobne doświadczenie do Ciebie. Również rozstałam się z partnerem i jest ciężko. Choć to jeszcze świeża sprawa tak jak Ty gdy złapie mnie dół chciałabym się do niego przytulić i otoczyć się bezpieczeństwem jakim mnie obdarowywał... Wiem jak ciężko jest się przełamać i zrobić pierwszy krok, jednakże jak to mówią "jak nie spróbujesz to się nie dowiesz, a potem będziesz żałować, że okazja była, ale strach Cię powstrzymał". ja tak zrobiłam - odezwałam się po pewnym czasie do niego i jest dobrze, choć bywają nadal kryzysy to staramy się by było między nami dobrze. Wyjaśniamy sobie codziennie czy to przez smsy/telefony/czy wczoraj poprzez rozmowę wiele spraw, które nas bolą, które uwierają... W ten sposób staramy się odnaleźć wiele przyczyn, które doprowadziły nas do rozstania i takiego stosunku do siebie nawzajem, staramy się wszystko naprawić bo zalezy nam na znajomości...
Ja bym zaryzykowała i napisała do niego. Nic wielkiego i szczególnego, ot że co u niego, że wiem, że się nie odzywałam, ale chciałabym wyjaśnić sytuację i byłoby mi miło gdyby zgodził się na spotkanie.
Jeśli nie spróbujesz nie będziesz wiedziała na czym stoisz, odrzuci Cię - to znaczy że nie należy sobie nim zawracać głowy.

najgorzej niestety zapomnieć... jednak warto bawić się dalej i żyć dalej, nie pierwszy nie ostatni drogie Panie

Blanko, mi też się wydaję, że powinnaś choćby z nim porozmawiać, na spokojnie, wytłumaczyć dlaczego tak zareagowałaś. bądź szczera! nie zostawiaj sobie niedokończonych spraw, będą się za tobą ciągnąć i ciągnąć. I daj nam znać jak się rozmowa potoczyła!

Blanka, trzymam za Ciebie kciuki!
napisz, jak sie cos wydarzy.:)

jeszcze się nie odważyłam napisać do niego, boję się strasznie a dziś myślałam że to on mi napisał...
dostalam smsa od jakiegos numeeru nieznajomego i zapytalam kto pisze a on odpisal i napisal Mateusz... jak ja to zobaczylam to bylam pewna ze to on bo to jego styl pisania byl, jejku mowie wam az ręce mi się trzęsły i tak mi serce walilo, ale oczywiscie udalam ze nie wiem i zapytalam jaki Mateusz, bo znam wielu takich Mateuszow no i co się okazało to inny Mateusz, moj kolega ktorego poznalam na ognisku ;/

strasznie się boje napisac do niego bo tyle czasu z nim nie rozmawialam nie wiem jak on zareaguje na wiadomosc co napisze ... ach

DZIEWCZYNY POMOCY ! odnawiam wątek ..
Ze swoim chłopakiem byłam 2 lata ,a znamy się juz ponad 3 lat .. oczywiście po pewnym czasie przestało się nam po prostu układać, ja też zawiniłam bo przez jakiś czas traktowałam go jak popychla. Przez kilka ostatnich tygodni naszego związku ostro się kłóciliśmy, a to ja zrywałam ale po chwili znowu było wszystko w porządku.
Jednak po jakimś czasie on zaczął się dziwnie zachowywać ,nigdy mnie nie olewał, szanował, zawsze był na każde moje zawołanie. Nagle coś się zmieniło i z dnia na dzień zakończył 2 letni związek przez SMS ! Oczywiście była olbrzymia kłótnia ,groźby z mojej strony ale stwierdziłam ,że to oleje i nie będę się do niego odzywać bo to na pewno on przyleci z przeprosinami po 2 tygodniach. Kilka tygodni płaczu wyjętych z życia ,ale w końcu się otrząsnęłam i zaczęłam układać sobie życie. Czasami tylko dowiadywałam się ,a to od znajomych a to z fb że nic się u niego nie dzieje..( nie ,nie ma żadnej dziewczyny ) 2 miesiące zleciały ,jak z bata strzelił. Jasne ,że czasami o nim myślę ,ale raczej po kilku minutach znowu wszystko wracało do rzeczywistości. Jak wcześniej wspominałam urwał się nam kontakt , 0 kontaktu z mojej strony i 0 z jego strony. Jednak jednego razu nie wytrzymałam ,na początku lipca napisałam do niego. Kulturalnie zapytałam co słychać czy wszystko ok? Jego odpowiedz "wszystko ok." zapytałam o coś jeszcze ,a on natychmiast mi odpowiedział i na końcu swojej wiadomości dodał Dobranoc .. i tak oto zakończyła się nasza rozmowa po kilku SMS'ach.

Jednak mój problem ,z którym zwracam się do was miłe panie jest następujący .. od 4 dni nie mogę przestać o nim myśleć ,mam ochotę znowu do niego napisać ,ale tym razem już bezpośrednio zaproponować spotkanie. Nie wiem co robić ,boję się ze mnie oleje ( oczywiście nie oddał mi moich rzeczy ,ani ja jego tez wiec mam wymówkę .. ) ale mam ochotę z nim porozmawiać ,zakopać topór wojenny. Przecież 2 letniego związku nie zakańcza się w ten sposób ,nie możemy zachowywać się wobec siebie jak obcy ludzie. DZIEWCZYNY BŁAGAM POMÓŻCIE ! Totalnie nie wiem co robić ,boję się ze będzie miał satysfakcję i na pewno nie będzie chciał się ze mną spotkać bo po co ? Myślicie ,że jeżeli nic by już do mnie nie czuł to po prostu nie odpisałby na SMS ,albo napisał miło/obojętnie ?
W mojej głowie jest pełno pytań ,na które nie umiem sobie odpowiedzieć ,po prostu podświadomie chciałabym znowu z nim być i chce się spotkać .. PROSZE POMÓŻCIE BO OSZALEJE !