Witam. Wiem, że to kobiece forum, ale mam nadzieję, że nie zostanę jakoś brutalnie odrzucony.
Mam 20 lat, byłem z dziewczyną przez 3 lata, zostawiła mnie, po pół roku wróciła, po miesiącu zostawiła dla typa, który choć w moim wieku miał ustawionego ojca, a więc, prace samochód itp. Ja mogłem dac jej to wszytsko za jakiś czas, bo chcę iść na studia dzienne. Myślałem, że połączyła na wielka miłość i po czasie dałem się zranić znowu.
Stąd moje pytanie i prośba - czy wierzycie w bezgraniczną i praktycznie bezwzględną miłość? Bo ja zaczynam wątpić, a bardzo chciałbym wierzyć. I chciałbym troche wsparcia, żeby po prostu z kimś porozmawiać. Wiem, że może zachowuję się jak ciota, nie daję sobie rady itd., ale moim znajomym wstydzę się zwierzać, bo to raczej takie "chłopaki z osiedla", a koleżanek nie mam, bo całe moje "dojrzałe" życie kręciło sie wokół niej. Może ciężko Wam uwierzyć, po tym co napisałem, ale nie jestem jakimś nieudacznikiem, czy nadwrażliwcem, po prostu w tej materii jakoś średnio sobie radzę;/ Prosze, wspomóżcie mnie w tych ciężkich chwilach towarzystwem. Sorry, jeżeli to wszytsko zbyt ogólne. Pozdrawiam.