Witam. Mimo iż mam niespełna 18 lat nie mogę sobie poradzić z pewnym dręczącym mnie problemem.
Jestem w związku, bardzo kocham swojego mężczyznę, on mnie również. Jestem szczęśliwa, ale...
jest też druga strona medalu. Wszystko byłoby dobrze gdyby nie moja obsesja i zazdrość o niego.
Słyszałam już wiele opinii na temat mojej zazdrości, które kończyły się na "każdy jest zazdrosny, nie masz problemu."
Jednak ja wiem, że mam problem. Strasznie mnie to męczy. Czasem siedzę sama, wieczorami i zalewam się z tego powodu łzami.
Uświadamiam sobie jaka jestem beznadziejna w swoim zachowaniu, w swoich myślach.
Wstyd się przyznać, ale moja zazdrość o niego jest WSZĘDZIE. Oglądamy film, pojawia się scena erotyczna, kawałek nagiej kobiety, a ja już mam myśli, że on pewnie wyobraża sobie seks z nią. Jesteśmy na imprezie - wydaje mi się, że ma na każdą ochotę, że gdyby mnie nie było - zdradziłby mnie. Ma nową znajomą na portalu społecznościowym - już wyobrażam sobie skąd ją zna, co go z nią łączyło/łączy... Najgorsze jest to, że on w ogóle nie daje mi powodów do zazdrości. Mówi mi, że bardzo mnie kocha, że nie zamieni mnie - kobiety, która go tak dobrze rozumie, kobiety, z którą wiąże przyszłość, kobiety, którą kocha, która jest dla niego piękna dla innej, która mu się tylko podoba. Ciągle powtarza, że przecież to normalne u faceta, że widzi mnóstwo kobiet, które mu się podobają.
Rozumiem to - ja także widzę mnóstwo facetów, którzy mi się podobają, ale dla mnie to normalne jeśli ja to robię.
Jeśli robi to on - zakrawa mi to pod zdradę. Często tłumię w sobie moje myśli, moje zdenerwowanie, bo nie chcę żeby przeze mnie się denerwował. Jest bardzo wrażliwy na to kiedy pytam go co robił z kumplami (bo myślę, że mógł być wtedy z jakąś dziewczyną), uważa, że nie mam do niego zaufania... Chciałabym, bardzo bym chciała być NORMALNA... Chciałabym się cieszyć tym co mam.
Jakie szczęście znalazłam. Cieszyć się nim, jego miłością, tym, że jest przy mnie... że mnie znosi.
Proszę o jakąś radę... żeby udać się do psychologa nie mam niestety pieniędzy więc jestem ograniczona.
Podobne tematy
Jeśli Ci to pomoże to spojrzyj na to może tak: jest taki film nazywa sie najlepsi z najlepszych 2, lubie go sobie czasem ogladać, i jest tam taka bardzo mądra scena/dialog - czym jest odwaga? odwaga nie jest wtedy gdy sie nie boisz ale wtedy gdy robisz to co należy zrobić pomimo tego ze sie boisz. Przekręcając to do Twojej sytuacji tak po chłopsku powiem że wierność nie jest wtedy gdy faceta nie pociągają inne kobiety ale wtedy gdy jest wierny pomimo tego że pociągają go inne kobiety. Wiesz, nigdy nie będzie tak że facet będąc w związku nie będzie zauważał innych dziewczyn ale to nie oznacza zaraz zdrady.
może spróbuj czegoś takiego - w każdej sytuacji, gdy czujesz się zazdrosna wyobrażaj sobie odwrotną (zamiana miejsc) między tobą a nim - oglądanie filmu/impreza/rozmowa/znajomość. i analizuj co czujesz- że cię nie obchodzi inny,choćby przystojny facet na ulicy, bo kochasz swojego; że rozbierana scena w filmie sprawia jedynie, że nabierasz ochoty na ukochanego; uśmiech/rozmowa z innym chłopakiem na imprezie powodują, że czujesz się pewniejsza siebie,bardziej atrakcyjna właśnie dla swojego, a ten inny nie ma tak naprawdę znaczenia 
przyglądaj się swoim uczuciom i reakcjom i stopniowo próbuj je przełożyć na wersję, gdy w tej sytuacji jest twój facet - zależy mu na tobie, więc inne będą mu obojętne tak, jak tobie w analogicznej sytuacji.
czytałam kiedyś takie porównanie czemu facet ogląda się za kobietami na ulicy - kobiety też się oglądają za ładnymi ciuchami, a na kim leżały nie ma już takiego znaczenia 
powodzenia
Tamtaram, gdy czytam Twoją wypowiedź to tak jakbym słyszała własne myśli kilka miesięcy temu, a może nawet teraz... Każdą z sytuacji, którą opisałaś znam na pamięć - niestety... Wiem co to znaczy nie przespać nocy gdy on dostał głuchy telefon (przecież to zapewne jego kochanka!), wiem co oznacza sobota oddzielnie (na pewno poszedł sam na imprezę!) i mogłabym tak wymieniać w nieskończoność. Gdy zaczęła się moja chorobliwa zazdrość - syndrom Otella - byłam odrobinkę młodsza od Ciebie. Z pewnej siebie i lubianej dziewczyny zamieniłam się w kłębek nerwów i urwałam wszelkie kontakty z dawnymi znajomymi - bo jakże to on ma mieć koleżanki?! Tak właśnie myślałam...
Tyle, że kiedyś byłam przeświadczona że mam rację, że wszystkie moje wyssane z palca powody są prawdziwe (poczytaj sobie moje posty, a zobaczysz jakie można mieć urojenia!) - teraz wiem tylko tyle że zniszczyłam to COŚ - coś w związku co zespala dwoje ludzi, co daje szczęście ze wspólnych spotkań itd.
Nie idź tą drogą! Zniszczysz wszystko tak samo jak ja! Pojawiają się nieustanne kontrole - on wie że nie masz do niego zaufania... Pojawiają się awantury - będzie unikał spotkań, unikał rozmów i szczerości w obawie o to, że dostaniesz ataku zazdrości... Pojawią się tajemnice! Nie zdziw się, gdy pewnego dnia (idąc tą złą drogą) zaczniesz dowiadywać się, że był z kumplem na piwie i była tam też koleżanka a Tobie powiedział, że siedzi w domu - będzie chciał uniknąć ciągłych zaczepek z Twojej strony! I mogę tak pisać i pisać... Powtarzam raz jeszcze - zniszczysz to co między wam jest piękne!
Jak to zrobić? Jak przestać zadręczać swoją głowę kolejnym zaproszeniem na nk (i tak się dziwię że jeszcze ich nie usuwa bo mój szybko zaczął) czy kolejnym spojrzeniem na ładną dziewczynę? To już pytanie nie do mnie... Sama długo szukałam odpowiedzi na to pytanie, ale jej nie znalazłam. Szkoda że los pokarał nas takim charakterem. Ja swoją miłość przegrałam i dałabym wiele aby móc cofnąć czas. Jesteśmy nadal razem i dziwię się jak on tyle wytrzymał?! Myślę jednak że to tylko przyzwyczajenie...Przykre, lecz prawdziwe.
Agnieszka321 jak Ci się udało to przezwyciężyć? Też mnie nachodzą czasem takie chore myśli, mimo że nie mam powodów żadnych, nigdy przez rok mój chlopak mnie nie okłamał, nie chodzi na imprezy odkąd ze mna jest bardzo się ustatkował. A jednak znam jego przeszlość, sam mi ją opowiedział na początku znajomości i przez to czasem wariuje, wkręcam sobie jakieś głupoty od razu psuje mi się humor, co on też odczuwa. Nie wiem jak z tym walczyć. 