mozne zna ktos jakas sensowna rade choc wiele juz slyszalam...

Lina20 ja ci powiem tyle,że nie ma na twoje pytania jednej i sensownej odpowiedzi.To wszystko zależy od ciebie,jaka ty podejmiesz decyzje,przemyslisz za i przeciw i wyciągniesz wnioski.Wiem doskonale o czym piszesz i co masz na mysli,bo przeżywam właściwie to samo.Wyzwiska,brak czułości i zrozumienia z jego strony i szereg innych problemów.Ja zrozumiałam,że takie życie nie ma sensu,wreszcie pomyślałam o sobie ,a nie tak jak do tej pory ,,on" najważniejszy i jego zachcianki.Dlatego podjęłam decyzje o odejści ,bo duszę się w tym związku.Zrozumiałam,że to związek bez żadnej przyszłości.Znudziły mnie kłótnie,a później przeprosiny,słowa że on się zmieni. Takie mydlenie mi oczu,bo w rzeczywistości nic się nie zmienia.A ja nie będę udawała,że jest dobrze.Ty tez pomyśl wreszcie o sobie,zacznij zyć na nowo i spójrz prawdzie w oczy,a nie łudz się ,że będzie lepiej.

dzieki za pomoc... jak wiem ze ktos juz sobie z tym poradzil to daje troche sily... najgorsze ze niemoge o tym  z nikim porozmawiac bo jest mi wstyd... ciagle musze klamac... i bliskich i co najgorsze ciagle oklamuje sama siebie....

W wielu miejscowościach są grupy terapeutyczne dla osób współuzależnionych (a Ty nią jesteś), czyli dla bliskich alkoholikowi.

To, że odważyłaś się napisać o swoich problemach tutaj na forum - to sukces. Kolejny krok to opowiedzenie rodzinie o alkoholizmie twojego mężczyzny.Jak napisała to już Anhedonia, to osobą, która ma się wstydzić jest on, a nie Ty. Poza tym ukrywając jego alkoholizm wspomagasz jego picie.

Okłamujesz rodzinę i bliskich nie dlatego, że musisz, tylko dlatego, że podjęłaś taką decyzję.
A siebie nie okłamujesz (niby w jakiej sprawie), bo sama najlepiej znasz prawdę o Twoim związku.

Wydaje mi sie, że on Ci bardzo mocno wykorzystuje, znalazł twoje słabe punkty i je wykorzystuje..... Pomógł Ci.. Jesteś mu za to wdzięczna, odpłaciłaś swoj dług wobec niego jeżeli mozna tak napisac przyjmując go do siebie, natomiast jeżeli on nie wychodzi z żadną inicjatywą ze swojej strony. Nie daje od Siebie nic tylko bierze, Nie jest tak łatwo odejsc od osoby z która sie trochę przeżyło. Odpowiedz sobie na pytanie czy go kochasz jeżeli nie to wybieżcie sie razem do psychologa, on na odwyk, jakaś wspólna terapia. Zaś jeżeli nic do niego nie czujesz spakuj jego rzeczyi podziekuj za piekne spedzone chwile, ktore teraz sa tylko wspomnieniami. Powodzenia Trzymam kciuki za Ciebie

mnie podobny zwiazek doprowadzil do tego ,ze rzucilam wszystko i ucieklam za granice. Bo inaczej odejsc sie nie dalo. A wszystko przez to ,ze tak kochamy,przywiazujemy sie. Jestesmy naiwne,wierzymy w powtarzajace sie obietnice zmian itd itp...ah szkoda gadac. Moim zdaniem powinnas wziac sie w garsc i zostawic Go,uwierz,ze mozna zyc inaczej,lepiej.  Tacy ludzie sie nie zmieniaja.

mam 22lata nawet niespelna bo w czerwcu i taki dorobek na swoim koncie. wczoraj wzielam najpotrzebniej sze rzeczy z domu (wlasnego domu a nawet rodzicow moich a nie moj) i powiedzialam ze odchodze nie chcial mnie puscic ale jakos ucieklam. dzis juz spalam u kolerzanki. na razie jest ok on sie jeszcze nie odzywal ale pewnie mysli ze dzis wroce boje sie tego ze zacznie pisac dzwonic bardzo tego ie chce nie wiem czy mam wyrzucac karte do tel i zmienic nr . mieszkac u kol tez zawsze nie bede bo wiecie jest. jestem w nia w 1 pokoju i tutaj po czasie moze powstac "konflikt interesow" na razie jakos sobie radze... zawsze 1 dnia sobie radzilam... najgorsze ze on wie gdzie ja pracuje...boje sie....