Witam, postanowiłam napisać, bo nie wiem, co mam o tym wszystkim myśleć. Pokłóciłam się ze swoim mężczyzną, z jednej strony to jest moja wina, źle zareagowałam na jego zachowanie. Ale nie chcę o tym pisać, przejdę do sedna. Zawsze, kiedy się kłócimy to ja od razu chce się pogodzić, płaczę, mówię żebyśmy pogadali a on nic, nic nie reaguje, za to dziś zostawiłam go samego i poszłam do pokoju obok do siostry i jej chłopaka (mieszkamy wszyscy razem), siedząc u niej oglądałyśmy telewizje i się zaśmiałam. Starałam się nie płakać by nie było ze zawsze ja musze płakać i się przejmować. Chciałam byśmy z moim mężczyzną się uspokoili, byśmy mocniej nie zaczynali się kłócić. Gdy wróciłam do pokoju i chciałam z nim pogadał powiedział ze jestem dwulicowa, że z jednej strony żałuje ze źle zareagowałam a z drugiej strony się śmieje. Tylko wiecie chodzi o to, że gdy zawsze się kłócimy on mówi że to nic nie daje, mogę płakać prosić i nic, zawsze chciał byśmy nie rozmaili jakiś czas i potem spokojnie porozmawiali. Poszłam spokojnie uspokoiłam się tak jak chciał zawsze i proszę jestem ta zła.. Nie rozumiem zachowania mojego mężczyzny? Naprawdę nie rozumiem. A co Wy o tym myślicie? Źle zrobiłam, idąc do siostry się uspokoić? Z jednej strony nie chciałam się upokarzać, płakać i prosić byśmy pogadali. Proszę poradźcie coś mi, czy naprawdę jestem dwulicowa?
Podobne tematy
Nie jesteś dwulicowa 
Po prostu po awanturze jeszcze w nim emocje nie opadły. No i zaskoczyłaś go swoim nie typowym zachowaniem Przyzwyczaił się, że jesteś mazgaj a tu zonk Spróbuj w takich newralgicznych momentach zachować zimną krew i "nadawaj" krótkie komunikaty - "widzisz - słucham i realizuję twoje sugestie - POSZŁAM się uspokoić, jak sobie zawsze życzyłeś".
Nie daj sobą manipulować i odkręcać kota ogonem.
- SamaKfiatka
- Na razie czysta sympatia
- Nieaktywny
Jak najbardziej! Masz faceta mruka i choleryka lubiącego kontrolę nad otoczeniem - ale to nie są śmiertelne wady! Trzeba tylko nauczyć go, że nie jesteś plastelinką i słabeuszem, że kłótnia to nie koniec świata dla Ciebie, a jego humorki potrafisz przeczekać więc niech się obraża, w końcu mu zawsze przejdzie, a gdy przesadzi zrób awanturę i trzaśnij drzwiami - nie daj się 
Ja miałam na myśli raczej tzw. Stoicki spokój nie trzaskanie drzwiami i awantury. Coś w stylu:"widzę, że jeszcze nie jesteś gotowy na dojrzałą rozmowę. Powiedz kiedy będziesz gotów"
5 2011-04-15 19:35:20 Ostatnio edytowany przez katarzyna89 (2011-04-15 19:35:58)
Dziękuje bardzo za wasze komentarze, zrozumiałam ze nie jestem ?dwulicowa? i podniosłyście mnie na duchu. Chciałabym jeszcze przeprosić, że nie pisałam wcześniej, ale musiałam wyjechać i nie miałam w tym czasie internetu (nie chciałabym abyście pomyśleli ze założyła wątek i nic nie piszę w nim)
Pewnie, że nie jesteś dwulicowa. Twój mężczyzna zwyczajnie przyzwyczaił sie do tego, że za każdym razem płaczesz i dlatego mówi, że to nic nie da itp. Zaskoczyłaś Go, poszłas do siostry, nie płakałaś, nawet się śmiałaś i to go "zabolało". Musicie porozmawiać ze sobą bo szkoda czasu na kłótnie
Buziaki :* I nie daj się, bądź silna :*
niezapominajka85, masz racje. Mój mężczyzna nie spodziewał się pewnie takiej zmiany w moim zachowaniu. Najważniejsze, że wszystko sobie na spokojnie następnego dnia wytłumaczyliśmy, i wszystko wróciło do normy Na pewno teraz będę zachowywała się inaczej podczas kłótni, nie będę płakać, bo wiem, że jak jesteśmy na siebie zdenerwowani to nic nie daje, teraz będę bardziej pewniejsza siebie. Nie dam się, będę silna !!!
8 2011-04-16 15:44:41 Ostatnio edytowany przez niezapominajka85 (2011-04-16 15:44:57)
Cieszę się kochana i wszystkiego dobrego dla Was :*