Jak długo karmiłyście piersią?

Ja swojego sześciomiesięcznego syna karmiłam piersią tylko miesiąc
Równo miesiąc po porodzie dostałam miesiączke i mleka już nie miałam.
Synek ciągle płakał mi z głodu, dlatego przeszłam na mleko modyfikowane.
Na szczęście mój skarbuś się dobrze rozwija i jest wszystko w porządku

ja też swojego synka karmiłam tylko tydzień...w ogóle nie miałam pokarmu.już w szpitali zaczęli małego dokarmiać mlekiem modyfikowanym,

U nas było to samo.... Przez cały okres karmienia nigdy nie miałam kryzysu laktacyjnego o którym sie często mówi. U mnie zupełnie odwrotnie, wieczne nawały pokarmu, zdecydowanie do przesady. Mleka miałam jak dla trojaczków, córa mimo, że ubóstwiała nie przepijała tej ilości, którą miałam. Nie było to komfortowe, bo zawsze i wszędzie ciekło mi z piersi. Pod prysznicem, podczas snu, oglądając tv, o seksie nie wspomnę:)

Widzę, że odbiegnę od normy, ja mojego syna karmiłam prawie do trzeciego roku życia, z dumą mogę napisać, że moje słoneczko nie wie co to mleko zastępcze, oraz co było dla mnie bardzo ważne, smoczek
Dodam również, że obecnie mój synek ma 12 lat, choruje raz w roku na zwykłe przeziębienie (ale to i tak dużo, a odporności nie odziedziczył w genach, bo ja i jego ojciec ciągle coś łapiemy), nie wie co to antybiotyk i ma piękne zdrowe zęby. Czyli chce przez to powiedzieć, że brak mleka zastępczego nie spowodowało żadnych ubytków w Jego rozwoju, wręcz przeciwnie, długie karmienie piersią, spowodowało pozytywne skutki w Jego organizmie
Drogie kobiety polecam i nie rezygnujcie z tego z powodu Waszych piersi, nie zastanawiajcie się jak one będą wyglądać po długim okresie karmienia, wszystko wraca do normy, kilka ćwiczeń i po paru miesiącach zapominacie o tym, że karmiłyście, a warto, bo dziecko i jego zdrowie jest najważniejsze.
ps. za tego "synka" moje dziecko z pewnością by się obraziło, ale jak tu inaczej można??

Moje drogie panie karmienie piersią jest nie zastąpione dla zdrowia dziecka i matki . Mój przypadek jest może nie wyjątkowy ale na pewno ciekawy . Gdy miałam 26 lat wyczułam w piersi guzek , oczywiście pobiegłam z tym do onkologa. Okazało sie że mam mastopatię , czyli zmiany zwyrodnieniowe spowodowane zaburzeniami hormonalnymi . Niestety takie zmiany "lubią" się zezłośliwić.
Doktor powiedział że najlepszym lekarstwem dla mnie jest urodzić dziecko i co najmniej przez rok karmić . I to zaczęły sie schody byłam wtedy już po dwóch poronieniach . Kolejna ciąża i znów poronienie. Byłam załamana . Az w końcu urodziłam śliczną córeczkę , byłam przeszczęśliwa . Niestety długie leżenie , leki a potem cięzki poród sprawiły że nie miałam pokarmu wcale . Nie poddałam sie walczyłam przez półtora miesiąca aż w końcu zaczęłam karmić i karmiłam dwa lata . Batalia była ciężka i wymagała dużo cierpliwości , karmiłam córcię łyżeczką i przystawiałam ją do piersi . I tak kilka łyżeczek mleka i cyś i tak w kółko . Butelkę dostawała tylko na noc żeby lepiej spała a w dzień walka. Opłacało się obie jesteśmy zdrowe. Nie poddajcie sie dziewczyny warto walczyć.

witam:)
ja moją córcie karmiłam ponad dwa lata, zawsze chciałam karmić piersią to fantastyczne uczucie:) Miałam duże szczęście że mój pokarm był treściwy i jej wystarczał.Są oczywiście plusy i minusy takiego długiego karmienia.plus taki że moja córka jest ze mną bardzo związana, do tej pory(a ma 6lat) bardzo lubi przytaulać sie do piersi nawet na sekundke:) widzę że czuje się wtedy bezpiecznie. jedynym minusem było to że przez praktycznie cały okres karmienia nie chciała z nikim zostawać nawet na godzinę, tylko mama i cycuś;)

Niestety krótko, bo po miesiącu wróciłam do pracy

Ja nie mam jeszcze dzieci ani praktycznie ani w planach, ale z tego co mi wiadome to karmienie ma ogromny wpływ na dziecko. Nie tylko o więź tutaj chodzi. Czytałam kiedyś artykuł na ten temat. Jak powszechnie wiemy karmienie piersią wspomaga odporność maluszka i pomaga mu zwalczać infekcje różnego rodzaju. Ostatnie wyniki badań wykazały jednak, że ten sposób karmienia wpływa także na mózg dziecka. Naukowcy podjęli się badań i przez wiele lat śledzili losy kilku tysięcy dzieci. Polegało to na tym, że każdego malucha karmionego piersią porównywali do tego, który był karmiony mlekiem z butelki. Okazało się, że dzieci, które były karmione piersią przez minimum cztery tygodnie od urodzenia, osiągały w szkole dużo lepsze wyniki, niż ich rówieśnicy karmieni sztucznym pokarmem. Różnice dało się zauważyć m.in. podczas lekcji czytania, pisania i matematyki. Ciekawe, prawda?

Ja swoją córeczkę karmiłam około 3 tygodni, pote dostała butlę bo się nie najadała moim mlekiem, a ja przyznam że sama też nie byłam przekonana do karmienia piersią, nie czułam tej bliskości i że to konieczność dla dobra malutkiej. I choć karmię malutką butelką to widzę że jest szczęśliwa, uśmiechnięta, zdrowa i chowa się dobrze. Myślę, że sprawa karmienia jest indywidualna i nie można naciskać na matki w tę czy inną stronę, bo to stresuje i wtedy dopiero kobieta może stracić pokarm bądź wyładowywać złość na dziecku. Lepiej podjąć decyzję osobiście i nie obwiniać się że jest się złą matką.