Taka historyjka :P

Nie da sie edytowac wiec pisze dalej....---->

Chodi mi jedynie o to ze nie chce sie wstawic na spotkanie gdzie bede doslownie w nieodpowiednim miejscu
o nieodpowiedniej porze.

Takie miejsce jest wtedy kiedy ona np: wiedziala by ze wogule nie chce mnie jako kogos tylko cos tam wymyslila, ze
np: przyjaciel czy kolega, nie wiem....

Ale inni ludzie potrafia mowic co mysla a ja tu jestem i zastanawiam sie czy mam sie wogule spotkac. Wiec doradzcie mi cos

Czyli musze wytlumaczyc dokladniej jak to jest.

Wlasnie, spotkalismy sie raz, jutro mamy znowu sie spotkac. Ja jestem nastawiony na to ze kogos chce, nie szybko
czy cos ale idzie to bardziej w tym kierunku. Nie wiem wogule co ona mysli o mnie, nie mowila niczego zlego ale
tez niczego dobrego. Zadnego komplementu typu ze cos tam jest fajne i jakiejs ideologii do tego, tylko ze np:
jestem spokojny dzis i rozmawiam ze spokojem. Troche dalo mi to do myslenia po spotkaniu ze cos tu chyba jest
moze nie tak, ale przypominajac sobie ze kazdy jest inny wnioskuje ze nie ma co panikowac, trzeba wybadac sytuacje.
Ale do tego dochodzi znowu wypalajace mnie uczucie by nie zrobic z siebie glupca, przy niej, spotykajac sie tez
niepotrzebnie. Dodatkowe fakty to ze ona np: rozmawia na gg z jakims gosciem, juz baardzo dlugo ale on nawet
nie mieszka w naszym kraju i bedzie go widziec raz za jakis tam czas krotko i pozniej znowu beda osobno. Nawet sie nie widzieli nigdy a pisza kilka lat ze soba. Wiec niby mozna sie spotykac ale to wszystko juz mnie denerwuje bo nie wiem czy gdy do niej dzwonie i ona nie ma nic zbytnio do powiedzenia tylko tak jak by sama chce cos uslyszec to czy normalne. Nie jestem nauczony byc w takiej dziwnej sytuacji, gdzie czuje ze cos jakos chyba jest nie tak. Pomozcie jesli ktos byl w takiej sytuacji.

Na drugim czy pierwszym spotkaniu nie musi Tobie rzucać komplementów. Zapewne ona jest nieśmiałą osobą i potrzebuje dużo czasu, żeby się otworzyć i zacząć 'normalnie' rozmawiać. To,że Ci powiedziała,że jesteś spokojny nie musi ci dawać nic do myślenia. Przecież to nic złego.

Ja byłam w takiej sytuacji, tylko,że po tej drugiej stronie.

No wlasnie nic na sile ale ja juz jestem troche bardziej dorosly, jednak zaczynam tu czuc sie jak w przedszkolu (tam*). Racja, dziewczyna ma cos wyjatkowego w sobie, i to mnie wlasnie bardzo przyciaga gdy przy niej jestem i to widze, ale ta scenografia mnie przerasta. Spotkam sie jutro i zobacze co z tego bedzie, moze nie zaglebie sie w pewnym momencie w uczucie gdzie czuje sie jak kukielka na planie komediowym Przykladowo kazda inna osobe jest od razu bardziej otwarta, wiec rozumiem i wasza perspektywe, i swoja. Chyba wszedlem na zly plan filmowy Bo czuje ze za tym spotkaniem z mojej strony idzie w kierunku poznania sie, ale u niej chyba jestem traktowany jakos cos zupelnie innego. Tak przynajmniej tlumacze sobie to specyficzne uczucie ktore ciagle mowi mi ze cos jest nie tak.

A wiec sama sie rozmyslila. Wiec to nie w moim nastawieniu byl problem tylko ona poprostu nie chciala. Ale nie ma sie co martwic, bo byla jedynie testem czy cos z tego wyjdzie, a nie celem jak to nie jedna niedoswiadczona osoba potrafi zakochac sie w 3 min