Osobne sypialnie małżonków?

Uważam, że wspólna sypialnia sprawia, że między dwojgiem ludzi wytwarza się większa bliskość. Nikt z nas nie jest idealny a lat nigdy nikomu nie ubywa. Worki pod oczami , flanelowa piżama itp. czy to złe ? odstrasza ? czy przez to tracimy bliskość bądź coś wyjątkowego ? nie sądze. Dzięki takim stuacjom otwieramy sie bardziej przed partnerem , czujemy się akceptowani takimi jakimi jesteśmy. Czujemy się bezpieczni.

Nie wiem czy osobne sypialnie rozwiązują problem flanelowej piżamki..a co się dzieje rano, kiedy wstaję..biegiem szybciutko do łazienki, żeby tylko przed mężem zdążyć, żeby nie zobaczył jak wyglądam?
A bóle miesiączkowe - nie wiem jak Wy dziewczyny ale mnie jeśli boli to również i w sumie przede wszystkim w dzień i co mam sie wtedy zamknąć w pokoju i nikogo nie wpuszczać? I zdarza się że nawet wymiotuję z bólu bo niestety tak już mam i mój facet wtedy jest tak troskliwy i tak sie mną opiekuję i jakoś nie widzę żeby miał później do czegoś obrzydzenie..
Włosy na nogach...a co ze spontanicznymi numerkami?? Nie ma mowy w takim wypadku, każdy seks musi być zaplanowany no bo przeciez nogi.. A myślę, że każdy normalny facet wie, że włosy po depilacji czy goleniu odrastają..jak mu to przeszkadza to niech mi zafunduje laserowe usuwanie..:D

Jedyny plus jaki widzę w osobnym spaniu to więcej miejsca dla mnie w łóżku bo lubię zajmować cały materac

Podczas jednej z kłótni z mężem udałam się spać do innego łóżka... Wywołało to większą falę złości w mojej Drugiej Połówce niż sama kłótnia. Stwierdził,że nie po to się ze mną żenił żeby teraz spać osobno...
Wtedy z mojej strony był to tylko impuls, ale na co dzień preferuję spanie razem! To jest cudowne móc zasypiać codziennie w ramionach ukochanej osoby! I myślę,że podczas wspólnego dzielenia łóżka dochodzi do wielu więcej kontaktów seksualnych niż wtedy, gdy śpi się osobno.

Poza tym małżeństwo scala, każe poznawać się w każdej sytuacji. Nie wiem czy takie "udawane", a wręcz aranżowane na idealne małżeństwo będzie potrafiło zmierzyć się z trudami życia. Podejrzewa,że jak mąż zobaczy rozmazany makijaż u żony- zwyczajnie zagrozi jej rozwodem

Moi mili! Spijmy razem z partnerem! Nawet kiedy chrapie, rozpycha się czy nie wiadomo co wyczynia podczas snu. Przecież go/ją kochamy!  pozdrawiam

według mnie tracą.....

małżeństwo to nie tylko namiętność, randki, seks.... to przede wszystkim czułość..... uśmiech, akceptacja....... rozmowy.......

wspólna sypialnia to ich możliwość również...... są dni, że pogadamy, zaplanujemy następny dzień, przytulimy się..... i śpimy.....

a poza tym razem cieplej...... :D

porozumienia dusz nie zbuduje się samą namiętnością........ fajnie jest.... jak ma się zły sen.... przytulić się ..... i zasnąć na nowo.... spokojnie i bezpiecznie.......

dla mnie głupota... to jakby całe życie grać... a gdzie naturalność, nasza ludzkość, mamy ciągle być lalkami, marionetkami idealnie wyglądającymi przed partnerem?...
A gdzie bliskość, chęć zasypiania w czyiś ramionach, gdzie wsparcie w kłopocie.
Okej można mieć swoje pokoje jakieś kątki żeby oddać się swoim pasjom czytać lub oglądać osobno ulubione programy, ale spać powinno się razem to część ważnej intymności.

Odświeżam wątek, ale temat wydaje mi się ciekawy (mnie też dotyczy). Ja coraz częściej śpię osobno, przeważnie mąż zostaje w sypialni, a ja przenoszę się do innego łóżka. Nie jest to wygodne, ale zauważyłam, że przynajmniej umożliwia mi wysypianie się, co wcześniej było bardzo trudne z powodu mężowskiego chrapania. I własnie to chrapanie spowodowało osobne łóżka. Ale nie powiem, żeby mi się to podobało na dłuższą metę. Lubiłam się przytulać do męża, czuć go przy sobie, on lubił się do mnie przytulać, ale chrapanie zniszczyło ten aspekt związku. Teraz śpię w pojedynczym łóżku w pokoju dziecka, które dopiero się urodzi. Seks nie stanowi teraz problemu, bo jestem w 8 miesiącu ciąży i do porodu ta część życia mnie - niestety - nie dotyczy. Ale zastanawiam się, jak będzie po porodzie i połogu. Oboje z mężem jesteśmy spragnieni siebie, ale nie wierzę już, że przestanie mi przeszkadzać jego chrapanie. Tym bardziej, że jako matka już niedługo trójki dzieci mam bardzo czujny sen. Podsumowując, priorytetem jest zdrowy sen. Jeśli nie zaspokoimy podstawowej potrzeby ludzkiej jaką jest wypoczynek, to nie będziemy mieli ochoty na nic o miłosnych igraszkach nie wspominając. Ciągłe niewysypianie się powodowało u mnie zły nastrój i pogłębiający się żal do męża, że dzieje się tak przez niego. Dopiero osobne spanie otworzyło mu oczy, że to naprawdę jest problem. Lekarz stwierdził, ze nie ma krzywej przegrody itd., ale musi rzucić palenie i schudnąć. Po prostu. Mąż to - krótko mówiąc - olewał. Często po wspaniałym seksie wynosiłam się do innego pokoju, bo on budził mnie chrapaniem. Miałam dość. Okazało się, że mężowi widocznie zależy na mnie, bo rzucił palenie, zmienił dietę i stopniowo waga spada. Nadal chrapie, ale jeszcze ma trochę kilo do zrzucenia (jednak od czasu jak nie pali jest lepiej). Czasami zasypiamy razem, ale gdy zaczyna chrapać wynoszę się od razu. Nie wiem, jak będzie dalej, czy mąż wytrzyma w swoim postanowieniu i będzie żył zdrowo i jadł zdrowo. Mam nadzieję.

Jestem to w stanie zrozumieć. tak jak ktoś lubi jeść to a tamto nie tak samo powinien mieć prawo spać tak jak mu wygodnie. I nie musi to być nic złego! I mysle ze nie ma znaczenia na zwiazek czy sie spi razem czy osobnpo tylko czy ludzie sie rozumieja i maja zaspokojone wszystkie potrzeby

Ja uważam ,że ma to swoje zalety
I jestem za,sprawdziłam w długi związku;
tyle tylko ,że nie spaliśmy oddzielnie codziennie a 4 razy na tydzień.

Z jakiego powodu?

Dla mnie osobne sypialnie małżeńskie kojarzą się ze starością, spanie z mężem/żoną w jednym łóżku to bliskość, dopełnienie związku.

Każda para jaką znam, a jaka się na to zdecydowała, przezywała problemy w związku i oddzielne sypialnie weszły mechanicznie w rytuał wspólnego życia    I właśnie z tym mi się kojarzą: z oziębłością, konfliktem.

Nigdy nie patrzyłam na to ze względu podsycania atrakcyjności..... może coś w tym jest, ale jeśli chodzi o umawianie się na randki....nie wiem, czy to by tak działało: raczej byłoby po prostu przejście z jednej sypialni do drugiej.

ps. ale jeśli ktos ma wystarczająco miejsca w domu, może poeksperymentować:)

a ja zapytałam mojego męża co o tym sądzi. cóż, nie był przychylny, oswiadczajac, że w naszym wspólnym łóżku moge: czytać ksiązki do późna, spać z kotem, kruszyć ciastkami itd.   Stwierdził również, że nie pociąga go to, by na noc się "rozłaczać", ale przeciwna sytuacja: aby w ciągu dnia (jak zresztą czynimy) każdy zajmował się swoimi sprawami, pracą, hobby, a wieczorem spotykać się we wspólnym łóżku.

Związane to też było z trybem życia(czytaj spania

Może w moim przypadku się to sprawdzało z uwagi na silne indywidualności, które potrzebowały przestrzeni.
Wcale to nie osłabiało naszego związku wręcz przeciwnie.
Być może dla większości to jest absurd.
I faktycznie niektórzy ludzie tak robią ostatnio czytałam ,że śpią osobno
Monica Bellucci i Vincent Cassel Taki artykuł był

mój facet chrapie ale nie tak głośno żeby mnie budził ale wystarczająco tak żebym nie mogła zasnąc, więc wtedy na sekude zaciskam mu nos i niechrapie na tyle długo że moge zasnąc

Znalam malzenstwo ktore przestalo sypiac razem, a pozniej sie rozeszli.
Moja aktualna znajoma nie sypia z mezem i niedawno dowiedziala sie, ze ja zdradza.
Ja wynosilam sie do innego lozka tylko w kryzysie i wcale nie czulam sie lepiej, a moj maz przychodzil w nocy i prosil, zebym wrocila, bo nie moze spac.
Wiec, jak dla mnie spanie osobno = nic dobrego.

Mi spanie oddzielnie kojarzy sie z rozpadem zwiazku, malzenstwa... bo tak bylo w przypadku moich rodzicow. jak zaczeli spac oddzielnie, wiadome bylo, ze sie rozwodza.
Kiedys jak sie poklocilam z exem tez poszedl spac do innego lozka, myslalam, ze szalu dostane...

Mialam tak w jednym zwiazku. Rozstalismy sie,fakt, ale zdecydowanie nie przez te osobne sypialnie.

Osobna sypialnia to wlasna przestrzen, spokoj. Mozesz isc spac kiedy Ci wygodnie, grac muzyke jaka Ci sie podoba, nikt Cie nie budzi chrapaniem. Jest to wg mnie duzo zalet.

Teraz spie z moim facetem, ale na szczescie mam wlasna biblioteke z kanapa do ktorej moge pojsc gdy nie moge zasnac, albo po prostu chce byc sama. Nie wyobrazam sobie bycia ciagle "przykuta" do partnera.

Ja sobie nie wyobrażam mieć osobnych sypialni.
Moi rodzice całe lata spali razem. W którymś momencie w pokoju po babci zrobili sypialnię (wcześniej spali na rozkładanej kanapie w salonie). No i efekt był taki, że mamie spało się tam super, a ojcu źle. No i ojciec został w salonie, a mama śpi w sypialni. Stwierdzili, że nikt nikomu nie chrapie nie przeszkadza i generalnie tak jest wygodniej. W ogóle nie wpłynęło to źle na ich związek, po prostu jak chcą naprawdę spać, a nie uprawiać seks, to każde idzie spać na swoje miejsce i jest ok.

-on chrapie
-oglada przemoc wieczorem w telewizji-filmy akcji,ktore potem mi się snią w postaci koszmarów
-przeszkadza mi telewizja wieczorem,chce spac i nie chce sluchac pudla
nie jest to zaden rozpad związku, bardziej bysmy sie klocili gdyby budzil mnie co godzine w nocy