jestem w piekle błagam pomocy!!!!

ale tak szczerze to nie chcę wierzyć w to co ona mówi bo to nie do końca ma sens jeśli faktycznie mnie nie kocha od tak dawna to coś bym zauważył? nie martwiła by się o mnie nie była szczęśliwa w moim towarzystwie!

bylam z kims piec lat, 4 dni temu mnie zostawil z tych samych powodow co twoja dziewczyna, tez niczego nie zauwazylam, mysllalam ze byl szczesliwy, ale sie kamuflowala, twoje dziewczyna tez, co innego mowla a co innnego myslala, ja mam 24 lata, praca, studia wszedzie on tam bedzie... od 4 dni nie wstaje z łóżka, siedze w pustym mieszkaniu, walentynkowe kwiaty od niego stoja a wsrost mnie, telefon milczy. Nie ma do czego wracac skoro ktos mowi ze nie kocha cie, rozumiem cie lepiej niz myslisz, z dnia na dzien wszytsko sie zmienilo, nie ma kogos kto byl dla nas najwazniejszy i tylko w glebi siebie czuc taka ogromna pustke ktorej nie da sie wypelnic niczym, moze czasem

Witaj,

skoro ona płakała to myślę, że sama się z tym nie najlepiej czuje... Pewnie nie zrobiłeś nic złego, co mogło ją sprowokować do takiego działania.
Wydaje mi się, że faktycznie jest zagubiona i nie może znaleźć w sobie tego uczucia do Ciebie, którym Cię darzyła wcześniej...

Ona potrzebuje teraz czasu, daj jej do zrozumienia, że ją bardzo kochasz, ale nie bądź nachalny... nie wydzwaniaj co 5 min. Jeśli ona nie będzie chciała powrotu, nic nie zrobisz.

Uzbrój się w cierpliwość... czas sam pokaże

eserada czas może działać na jego korzyść bądź na niekorzyść ..

Wszystko zależy od problemu jaki między nimi powstał...

Najlepszą walką w takiej sytuacji jest odcięcie się i nie walczenie. Jeśli będziesz do niej wypisywał/dzwonił/przychodził to będzie miała Cię serdecznie dość i wzbudzisz w niej pogardę dla własnej osoby. Najlepiej odpuścić, jak zauważy, że się nie odzywasz, nie będzie miała z Toba kontaktu to wtedy jest szansa na to, że poczuje, że Cię traci, będzie mogła zatęsknić i przemyśleć decyzję. Jednak jak będziesz jej się narzucał i próbował jej nieba przychylić to nigdy nie poczuje rozstania i straty Ciebie, a to oznacza, że nie poczuje konsekwencji swojej decyzji.

jari jak na Twój gust jest jeden problem, ale Twój gust nie zauważył problemu więc może jednak coś jest w tym głębszego. Jest skutek musi być i przyczyna a jej zagubienie jest skutkiem, więc może warto się zastanowić nad tym co jest przyczyną jej zagubienia ??

Skoro przez cały rok nie potrafiła Ci powiedzieć o zmianie jaka w niej zaszła to na pewno ciężko Ci będzie się dowiedzieć co tą zmianę spowodowało ale moim zdaniem musisz się tego dowiedzieć.

Przeanalizuj swój związek i zastanów się czy aby na pewno wszystko było tak pięknie ??

Tisha ma rację, przede wszystkim nie bądź nachalny. Nie wydzwaniaj, nie proś, daj jej po prostu przemyśleć to co się stało i poukładać. Poniekąd wiem co ona teraz czuje, dlatego zostaw ją samą z tym wszystkim. Może sama sobie przemyśli sprawę i wróci do Ciebie - skoro twierdzi że nikt trzeci nie istnieje. Daj jej i sobie czas.

No cóż... tak jak mówię, ja skupiłam się na sobie. Zaczęłam chodzić na basen, zgubiłam 9 kg, poszłam na treningi capoeiry. Po pewnym czasie okazało się, że jestem szczęśliwa, nawet bez niego, że źródło mojego szczęścia jest we mnie, niezależne od ludzi dookoła.

A czy bez niego stałam się gorszym człowiekiem? Na pewno nie.

Kiedy przyszło otrzeźwienie, zaczęłam dostrzegać, że nie wszystko w moim związku było idealne, jak mi się wydawało do pewnego momentu. Nagle okazało się, że był egoistą. Że podnosił na mnie głos. Że nie panował nad swoimi emocjami. Że nie lubiła go moja rodzina, moi przyjaciele, i wszyscy byli zaskoczeni tym, że taka dziewczyna jak ja wybrała jego. I dużo innych detali, które pozwoliły mi się otrząsnąć.

Kiedy chciał wrócić, było mi ciężko odmówić. Ale tylko dlatego, że nigdy nie lubiłam dawać kosza komukolwiek, bo zwyczajnie było mi szkoda drugiej osoby. I wiedziałam, że będzie zaskoczony, zawiedziony, rozżalony.

Może kiedy jari 'otrzeźwieje', on także dostrzeże, że nie wszystkie elementy pasowały do układanki.

Miłość, jeśli tylko istnieje, ma wiele etapów, pierwszy etap to zauroczenie, mrówki w brzuszku, brak logicznego myślenia, liczy się tylko ta jedyna/jedyny, klapki na oczach. Myślę, że Twojej dziewczynie o to głównie chodzi. Poznaliście się już na tyle, by można stwierdzić, że do Waszego związku wkradła się monotonia. Jeśli Ona uważa, że nic do Ciebie już nie czuje, to pewne, że nigdy nie czuła, była po prostu zauroczona. Nic na siłę, nie przyciągniesz jej na siłę, bo wcześniej czy później i tak odejdzie, taki związek nie ma sił przetrwania. Możesz walczyć, ale z drugiej strony po co? Na kolejne upokorzenie? Jedynie co Ci pozostaje to wyleczyć się z tego uczucia i tyle, pocierpisz, bo to nie jest łatwe wyzbyć się z pamięci wspomnień, dobrych chwil itp. Życzę Ci cierpliwości i prawdziwej odwzajemnionej miłości. Pozdrawiam

A dokładnie to w tej wypowiedzi masz 50 % odpowiedzi

Walka jest wskazana,ale do czasu.
Popatrz jej w oczy i wszystkiego się dowiesz tak intensywnie jak nie potrafisz sobie tego wyobrazić.Jeśli nic nie zobaczysz nawet odrobiny uczucia to daj jej czas,wróci jeśli jest tobie przeznaczona, lub znajdzie sobie innego. Koniec zawsze jest początkiem (pamiętaj).

odpowiem Ci tak:
każdy z nas chce by ktoś go kochał i gdybym to ja był po tej drugiej stronie to pewnie bym to wszystko przemyślał i zdał sobie sprawę z tego że ktoś mnie potrzebuje, ktoś chce dla mnie żyć, a to wszystko dało by mi do zastanowienia że może warto ten jeden raz spróbować i sprawdzić czy oby na pewno nie jestem w błędzie

"Jesteś tym, czym wierzysz, że jesteś." Paulo Coelho

Noelle czy to aby nie ten cytat jest przy każdym Twoim poście ?? Jaro nie chce się poddawać i bardzo dobrze. Głęboko wierzy że właśnie jest dla niej tym jedynym i niech walczy o to z całych sił.

Przysłowie z bumerangiem bardzo zacne ale z drugiej strony miłości nigdy nie wystawia się na próbę bo to nie jest coś czym można się bawić...

a jak to mówią miłości trzeba pomóc i moim zdaniem Jaro powinien się tego trzymać a nie jakiegoś tam bumerangu ;D

Walcz chłopie staraj się, Kochaj i próbuj a jak zobaczysz że nie masz już sił to dopiero wtedy będzie koniec. Jak to wcześniej napisałem "piłka w grze"

Zgadzam się z tym w stu procentach. Z tym że, nie wiesz czy w tym konkretnym przypadku rzeczywiście chodzi o to by zatęskniła. Równie dobrze ten czas który da na jej refleksje może zepsuć wiele. Tego nie wiem ja ani Ty. Dlatego odnoszę się przede wszystkim do tego żeby nie rezygnował z miłości. Uważam że nie powinien się pogrążać skoro ma jeszcze szanse i wiarę na lepsze jutro.

Dokładnie

Jaro daj znać jak się sprawy mają.

Trzymamy za Ciebie kciuki

Oszukujesz sam siebie stary... Nawet jesli bys cos takiego zrobil, w co szczerze watpie, to jak by na horyzoncie pojawila sie jakas nowa niunia, ktoraby sie Tobie spodobala, to tamta, z ktora jestes dlatego, ze Cie "potrzebuje", bys zostawil...
Nie mowiac juz o tym, ze zgadzajac sie na taki uklad krzywdzilbys te druga osobe.

Ja tez swoje ostatnio przeszedlem ale powiem wam jedno, jesli kobieta mowi, ze nie kocha, to NIE TESTUJE a jesli to jest jej test, to jest idiotka... Takze wykluczylbym, ze to test.

Poza tym seks jest bardzo waznym aspektem w zwiazku i jesli sie psuje, to sa WYRAZNE oznaki, ze cos jest nie tak.

U mnie seks byl udany do konca, do konca trzymalismy sie za rece, byla intymnosc, bliskosc, a mimo tego nastapil koniec - takze nie zadreczaj sie ani nie analizuj, dlaczego tak sie stalo bo przeciez nic na to nie wskazywalo...

Jesli ona mowi, ze NIE KOCHA, to nie zmusisz jej do tego a robiac teraz cokolwiek tylko ja bedziesz odpychal od siebie jeszcze bardziej.

Po tym jak piszesz widze, ze jestes strasznie zakochany i rozumiem burze Twoich uczuc, nie mozesz usiedziec, chcesz cos zrobic, podjechac do niej, zabic 10 smokow i pokazac, jak bardzo ja kochasz i ze jestescie dla siebie stworzeni.
No niestety, nie wytlumaczysz jej tego ani nie udowodnisz, bo do wnioskow odpowiednich musi dojsc sama, tak jak bedac przy Tobie doszla do wniosku, ze to nie jest to, tak moze dojdzie do odwrotnych wnioskow, jak dasz jej spokoj i zateskni.

Tak czy siak nie rob sobie nadzieji, ja przez moja nadzieje stracilem 6 miesiecy mojego zycia...

Stary nic nie straciłeś wiele zrozumiałeś

masz rację to nie testy ale czasami tak jest

ii to jest wlasnie tak naprawde. a bolec to jeszcze dlugo bedzie ale przezyc naprawde mozna. Trzymam kciuki

Ja zaakceptowałam wybór mojego byłego ( przez pewien czas trzymał 2 sroczki i wybrał jedną - nie mnie a byłam z nim 5lat,o tamtej oczywiście nie wiedziałam) przestałam się odzywać, błagać, dzwonić, smsować, po pewnym czasie bólu, tęsknoty, rozpaczy, płaczu po nocach i samotności zrozumiałam że muszę polubić samą siebie bo tak naprawdę żyłam jego życiem i tak się stało, mam trochę zainteresowań, pasji, znajomych, koleżanek i życie jakoś płynie. Nie jestem gotowa wejść w żaden stały związek i nawet zaakceptowałam to że może długo nie wejdę, w kazdym razie nie bede leczyła sie kimś innym, na zasadzie klin klinem. A były odzywa się, wcześniej pisał długie maile, teraz codziennie smsuje i dzwoni, czasem z nim pogadam a czasem zwyczajnie mi się nie chce, jego wybór nie okazał się trafnym wyborem ale cóż miał swój czas u mnie i go nie wykorzystał bo kłamał, jeszcze parę m-cy temu wszystko bym mu wybaczyła gdyby wrócił, tylko aby był, teraz nie chcę, zmieniłam się bardzo, poznałam swoją wartość, podbudowałam niską samoocenę, lubię siebie, mogę być ze sobą sama i nie nudzę się, nie chodzę po scianach jak kiedyś, naprawdę warto zaprzyjaźnić się ze sobą, głowa do góry.

bellew a czy mogę zmienić kogoś? Nie, mogę zmienić tylko siebie aby być szczęsliwa najpierw ze sobą, jeżeli kiedyś kogoś poznam kto mnie zainteresuje a ja jego to pewnych błędów juz nie popełnię, przede wszystkim ta osoba nie bedzie odpowiedzialna za moje szczęście, bo trzeba mieć to coś głęboko w serduszku i w głowie, jakąś taką radość że jestem, ze istnieję sama dla siebie i jesli nawet kogoś pokocham i znowu ten ktoś odejdzie, to nie będzie tak boleć i świat mi się nie skończy, bo będę miała siebie, tak myslę.

Są pożegnania,
które ranią do krwi,
ostrzejsze niż nóż,
trudniejsze niż cała
matematyka
a przy tym konieczne,
bo pozwalają zrozumieć,
jak wiele znaczy
czyjaś zwykła obecność...

Pozdrawiam.

do kolegi - odeszla, bo okazalo sie ze wasz zwiazek to jednak nie bylo TO, nic nie zrobisz.

Mój drogi-nic na siłę.Nie wierzę z zrywania bez powodu.Piszesz ,że nie układa wam się,że tak powiem ,w sprawach intymnych .Może to jest problem ,który Tobie wydaje się mało istotny a dla niej stanowi problem nielada.Może to jednak nie był ,,JEDYNY''problem ale jeden z wielu(zazdrość) (może ich nie dostrzegasz).To,że ona była taka szczęśliwa i uśmiechnięta-to pozory,gra żeby Cię nie ranić albo robienie dobrej miny do złej gry-co nie znaczy ,że chce być dalej z Tobą.Zgadzam się z Tobą ,że każdy potrzebuje kochania ale czyż nie wymagasz od niej trwania na próbę w zwiazku ,któtego nie chce(poświęcania się) dlatego , że Ty tak chcesz albo Ty bys tak zrobił ?(Egoizm nie jest miłością do kogoś,jest miłością do siebie). Rozstania zawsze są bardzo bolesne lecz na tym życie polega .Nie można mieć samych cukierków w życiu bo by nas szybko zemdliły.Gorycz dodaje pikanterii i uczy rozumu.Jeżeli partnerka pragnie odejść to znaczy,że należy jej na to pozwolić ,nie narzucać się na siłe,uszanować jej uczucia.Może kiedyś to wszystko przemyśli a może nie ,jest dorosła i ma prawo walczyć o swoje życie tak ,jak jej się podoba i nikomu nic do tego.Takie jest moje zdanie ,wziąwszy pod uwagę szczątkowe informacje ,które podałeś-zeby przeanalizować problem i doradzić trzeba znać zdanie obu stron..pozdrawiam