Obawy przed niepewnym jutrem

Witam,

Moje zarobki kształtują się w okolicach 1000-1100 zł. Dodam, że jest to praca na umowę zlecenie. A zatem można ją w każdej chwili wypowiedzieć... Z zawodu jestem nauczycielem filozofii - mam dorobione także uprawnienia do nauczania etyki oraz wosu. Jednak filozofii w szkołach nie ma ze względów finansowych. Rząd Tuska odrzucił ustawę, wg której od 2010 roku filozofia miała wejść do większości szkół ponadgimnazjalnych. Drogie Panie zapytacie pewnie: czy filozofia w ogóle była w szkołach? Sam jestem dowodem na to, że przez pewien czas gościła w niektórych szkołach, a przynajmniej w jednej w moim rodzimym mieście. To miłe, gdy uczy się innych tego, co się naprawdę lubi... A co z wosem? Jak na razie uprawnienie do nauczania tego przedmiotu nie pomaga mi w znalezieniu pracy. Wszystkie miejsca w mieście są już od dawna obsadzone...

Dziewczyna jeszcze studiuje zaocznie. To, co zarobi odkłada na szkołę. Dodam, że jej zarobki są identyczne do moich. Nie mieszkamy ze sobą, ponieważ 1) nie mamy ślubu, 2) nie mamy odpowiednich zarobków, by utrzymać siebie.

Najgorsze jest to, że nie mam kompletnie pomysłu, co dalej ze sobą zrobić. Spotykam wielu znajomych po studiach, po różnych kierunkach - począwszy od żywienia człowieka, administracji a skończywszy na prawie. I dla nich nie ma odpowiedniej pracy.

Oczywiście zgodzę się ze stwierdzeniem, że praca w ogóle jest. Każdy może przecież zarobić te 1000 zł. Pytanie czy kwestie ekonomiczne oraz moja słaba zaradność wystarczą, by ułożyć sobie z Moją Ukochaną spokojne i dostanie życie. Szczerze w to wątpię.

Jesteś nieproduktywny, dlatego Twoje zarobki są niskie.

Każdą umowę można w każdej chwili wypowiedzieć.

Rada od serca - zmień zawód. Operator wózka widłowego zarobi 3k brutto.

Byłem, widziałem, spałem. Ten bełkot nie jest nikomu do niczego potrzebny.

Czego się spodziewałeś po regulowanym rynku?

Wziąć sie w garść, przestać marudzić że "Tuski nie dały mi pracy" i zmienić zawód na taki, którego rynek potrzebuje. Niska płaca to informacja - Twoje usługi są zbędne.

Ponieważ cały system szkolnictwa wyższego to ściema. Ludzie mają konkretne problemy i potrzebują konkretnych rozwiązań: zespawać rurę, wyleczyć kolano, wyborować ząb, naprawić silnik, opracować logo. Z jakiegoś powodu inteligencji wydaje się, że to zajęcia uwłaczające godności.

Można więcej, ale nie "leżąc i pachnąc".

Jak dalej będziesz się oszukiwał, że pieniądze należą się za odebraną na rozdaniu dyplomów celulozę to nie.

Zresztą, los się do Ciebie uśmiechnął i wyświadczył Ci przysługę. Za 10 lat, kiedy pod ciężarem długów kręgosłup państwa pęknie, zwyczajnie nie będzie z czego utrzymywać tej bandy darmozjadów poupychanych na pensjach przy korycie. I co wtedy będą robić wywaleni z pracy 40-letni wuefiści, nauczyciele wosu, platyski? Wybrałeś sobie zawód, który nie produkuje niczego, nie wzbogaca nikogo. Jedyne zapotrzebowanie na niego wynika z ustawy, która, jak sam wydziałeś na przykładzie filozofii, może być w każdej chwili zmieniona. Dla dobra swojego i swojej kobiety - znajdź sobie jakieś produktywne zajęcie. Fryzjer, kierowca, programista, budowniczy, cokolwiek, co jest komuś potrzebne.

Witam Cię Sokratesie w świecie dorosłych! Czego mój drogi spodziewasz się po zakończeniu studiów? że od razu zarobisz kilka tysięcy na rękę ? no niestety, ale nie każdy ma tak kolorowo, owszem sa osoby , którym od razu po studiach udaje się zarobić takie kwoty , ale bardzo czesto mają znajmości, bo niestety bez doświadczenie po ukończeniu studiów, jeszcze humanistycznych to za wiele nie można się spodziewać ... Poza tym wkraczasz w świat pracy i teraz już powoli orientujesz się w jego realiach, sam zauważasz, że praca i zarobki ci nie odpowiadają, ale na Boga nie od razu Kraków zbudowano, nie każdy wygrał los na loterii i niektórzy muszą się bardziej postarać, od innych. Teraz głównie dobrą pracę zdobywa się po znajomości, można też samemu ale na to potrzeba czasu Musisz zdobyś doświadczenie.

Dobrze byłoby, abyś pomyślał, o podyplomówce tylko takiej która przyniesie Ci jakieś korzyści, albo o jakimś kursie który da Ci uprawnienia do wykonywania innego zawodu, lepiej płatnego.

Piszesz, że Twojej dziewczynie się nie spieszy.. no to się nie spieszy no to czym się martwisz ???? skoro cie kocha i jesteście razem już tyle czasu, to Cię nie zostawi z powodu kiepskiej pracy, ma chyba trochę oleju w głowie Pieniądze to nie wszystko ! Poza tym ona sama ma sowje zobowiązania, slubu nie musicie jeszcze brać, poza tym nie musi być z pompą , może być cywilny i skromny, a z czasem zarobicie na kościelny i weselicho, mozecie też zaręczyć się i poczekać, jeszcze ze ślubem, rób wszystko po koleji, skoro skończyłeś studia , to teraz czas, na ukształtowanie się zawodowo, zdobycie pewnej pozycji materialnej i ślub..

Praktykę mają wszyscy obowiązkowo. Zazwyczaj to wygląda tak "przynieś podaj pozamiataj".

A może nie zamykaj się tylko na podstawówkę, gimnazjum i liceum. Ja jestem na kierunku technicznym i miałam takie przedmioty jak prawo europejskie, nauki o zarządzaniu oraz uwaga: religie i filozofie orientu. To powalało ale przeżyłam. Skoro Tusk nie podpisał tej ustawy (swoją drogą uważam, że dobrze zrobił), to może spróbuj jako nauczyciel akademicki. Nauczyciele przedmiotów humanistycznych są także potrzebni nawet na politechnice.

Jasne, że tak. Ale ja się tak ładnie 'zakręciłam', że i pracowałam na serio, i dostałam za to pieniądze. Teraz jestem na drugim roku, idę na kolejne praktyki w wakacje. Nawet ja wiem, że po samych, 'gołych' studiach pracy nie ma, i jak ktoś 5 lat tylko studiuje, to później może sobie tylko pluć w brodę.

Owszem, to miłe, że stara się być odpowiedzialnym, i chce dobrze dla swojej dziewczyny. Tylko, czy same intencje wystarczają? Bo mnie się wydaje, że on jednak swoich decydujących wyborów życiowych nie przemyślał do końca.

Sokrates, a czy wyprowadzka do większego miasta wchodzi w grę?

fajnie, że podążałeś za głosem serca i poświęciłeś się kierunkowi, który Cię pasjonuje. Jednak widzisz - chleba z tego nie ma. Filozofia to może i szlachetny kierunek, ale w dzisiejszym realnym świecie nieprzydatny. Jesteś w takim punkcie, gdzie potrzebujesz jakiegoś zwrotu.

Po pierwsze: przeglądaj oferty pracy i zobacz, na jakie zawody jest zapotrzebowanie.

Po drugie: są szkoły darmowe, tzw. studium. wybierasz tam konkretny zawód np. technik spedytor, technik prac biurowych, technik ratownik medyczny itp. to jest już coś konkretnego, co możesz rozwijać. możesz mieć fach w ręku.

Po trzecie: mało kto na samym początku drogi zawodowej ma wysokie zarobki. do tego trzeba dojrzeć, mieć doświadczenie itp. musisz być cierpliwy

Po czwarte: nie wyobrażam sobie, abym mogła rozstać się z mężczyzną z powodu małych zarobków partnera. jak kocha, to na pewno nie odejdzie

Po piąte: dziewczyna studiuje, więc po skończeniu studiów  (jak się domyślam) również będzie pracować i zarabiać. związek tworzą 2 osoby, jeśli 2 osoby pracują, to da się przeżyć nie głodując. razem można się dorobić. trochę cierpliwości, pokory i wysiłku.
I jeszcze 1: jeśli dziewczyna studiuje załóżmy administracje, a pracuje jako kelnerka, to też raczej od razu nie zdobędzie pracy w zawodzie. trzeba szukać pracy, czasami za mniejsze pieniądze, ale zgodnej z wykształceniem. dzięki temu mamy wyrobione doświadczenie,a to jest baaardzo ważne na rynku pracy.

Sokrates, zmień zawód, bo z filozofii nie wyżyjesz!
Mój syn nie chciał słuchać głosu rozsądku i skończył....geografię! Dzisiaj pracuje fizycznie po ukończeniu różnych kursów (operator koparki, wózki widłowe i jeszcze coś). Jego studia dały mu tytuł magistra rzeczy niepotrzebnych, dyplom moze powiesić na ścianie dla ozdoby. Córka natomiast, osoba praktyczna poszła na medycynę. Ciężko pracowała przez 6 lat + staż +  LEP, nie było szaleństw młodości, imprez i balang. Dzisiaj pracuje w dwóch miejscach + dyżury, robi specjalizację z psychiatrii i zarabia dobre pieniadze, a bedzie jeszcze lepiej.
Dzisiejsze czasy nie pozwalają na brak rozsądku. Geografią i filozofią mozna zajmować się amatorsko, a zawód trzeba mieć konkretny, potrzebny ludziom, bo inaczej będzie się "pod kreską". I nie ma co zrzucać winy na rząd, jakikolwiek by nie był, tylko posługiwać się własnym rozumem i oceną rynku pracy.  Nie wiem na co ludzie liczą, masowo studiując kierunki niepraktyczne, różne politologie, europeistyki i marketingi, bo pracy zgodnej z wykształceniem nie ma! Nie słyszałam natomiast, żeby problemy z pracą miał inżynier budowy dróg, nie wspominając już o dobrych fachowcach od wykończeniówki, malarzach, hydraulikach itp.
Więc Sokratesie nie przywiązuj sie zbytnio do swego dyplomu, tylko zaiwestuj w porządny kurs w ZDZ. Być kierowcą TIR-a czy spawaczem to żaden wstyd tylko konkretny zawód, dzięki któremu zarobisz na chleb!

A mnie to wcale nie dziwi że tak masz - ososby któe 5 lat studiują dziennie i tylko się chwalą piątkami w indeksie na filozofii daleko nigdy nie zajdą.

Sama studiuję socjologię (kierunek do bani jeśli nie masz tej elastyczności i sprytu, zeby odnieść sukces), dziennie owszem, stypendium mam całkiem ładne, ale od 3 lat pracuję zawodowo, obecnie na umowę o pracę, dochód średni bo 1200 na 3/4 etatu, ale pozwala mi to samej się utrzymać. Dodatkowo robię biżuterię, z tego już odkładam co zarobię. I tak sobie powoli gromadzę - od rodziców nie biorę nic, nie mam hojnych dziadków.
Uwierz mi - można nie przymierać głodem mimo że nie urodziłeś się jako dziecko milionerów tylko więcej pracy, uporu, no i przede wszystkim jakiegoś optymizmu a nie marazmu!

Jeśli masz jakikolwiek dryg do komputera, to za to się zabierz! Grafika komputerowa jest naprawdę dochodowym zajęciem, a możesz się jej uczyć choćby szukając sam w necie - od mniejszych rzeczy do - być może - zmiany pracy! Próbuj!

Przestańcie znęcać się nad facetem, że studiował filozofię. Nie wszyscy mają predyspozycje, by być informatykami czy inżynierami. Operator wózków widłowych? Hydraulik? I z czego masz czerpać satysfakcję zawodową? Że dużo kartonów przewiozłeś? Że rurę wymieniłeś? Nie wszyscy chcą być bankierami i trzepać kasę. Nie wszyscy mają smykałkę do interesów. Praca nauczyciela jest potrzebna, jakikolwiek by nie był poziom szkolnictwa w tym chorym kraju. Chodzi o to, żeby mieć godziwą pensję, za którą można przeżyć, za którą można chociaż coś wynająć, by mieć własny kąt. Nie trzeba zaraz zarabiać milionów.
W normalnych krajach ceny towarów są adekwatne do zarobków, a w naszym Absurdystanie?

Co by nie robił jaką uczelnie nie ukończył u nas w Polsce liczą się znajomości ..... ten kto ma  znajomości zarabia godnie taka prawda reszta żyje w nędzy ... wszystko drożeje   pensje stoją w miejscu  Polska bankrutuje ;p już na emerytury kasy nie ma w wieku 65lat przyjdzie nam umierać... nikt nie zatrudnia na stałe wszędzie tylko umowa o dzieło,pracę gdzie do emerytury nie ma się nic. A jedynie takie prace na umowę zapewniają wyższą  pensję  w miarę rozsądną niż ta sama praca ale na stałe....  opłaty mieszkaniowe to około 1000zł a zarobki 1500 żyj godnie Polaku

To prawda, z filozofii nie da sie wyżyć, chyba że znajdzie się pracę rzeczywiście na uczelni. A do tego mają dostęp nieliczni i nie bez znaczenia są znajomosci, pewność siebie i pójście "po trupach". Niestety, wydaje mi się że chłopak nie ma do tego predyspozycji i nie jest to zarzut. Jesli chodzi o przekwalifikowanie się, to rzeczywiście jest na to czas. Jest młody i jeszcze starczy mu siły. Poszukać sobie innych pokładów w sobie i próbowac. Nie ma innego wyjścia. Dziewczyna przy tym nie powinna byc roszczeniowa, ale wspomagająca i pomocna, jeśli rzeczywiście jest zakochana.

ciężko będzie, po takim kierunku Ci znaleźć pracę. Jedynie może na politechnice czy innej wyższej szkole może masz większe szanse, albo możesz spróbować pracy w gazecie jako dziennikarz i w tym kierunku później się dokształcić.
Pozdrawiam

Orszulik, syn ciężko zakuwał i guzik ma z tej geografii. Ma też ukończone pomaturalne studium leśne i też chleba z tego nie było, bo jak sie okazało, leśnicy to korporacja, która broni jak lew dostepu do zawodu. Parę lat trwało, żeby syn pogodził sie z tym, że jego hobby nie będzie jego zawodem, że nikt jego wiedzy nie potrzebuje. Był bezrobotny zanim nie nauczył się PRAKTYCZNYCH umiejętności. Nie daje się pracy człowiekowi tylko dlatego, ze cięzko zakuwał na niepraktycznych studiach, trzeba jeszcze mieć umiejętności, na które jest popyt! Taka jest rzeczywistość i  nie ma co się na nią obrażać.
Ja sama w wolnej Polsce i po czterdziestce tez musiałam schować dyplom do szuflady i nauczyć się czegoś nowego, by mieć pracę,  zresztą wspaniałą, choć kokosów nie zarabiałam (jestem juz na emeryturze).

Yola, można być "bardzo subtelnym, bardzo ludzkim o pozytywnym charakterze" spawaczem i hydraulikiem. Jedno drugiego nie wyklucza! Ważne żeby mieć pracę i zarabiać na siebie, bo dopiero bezrobocie i bycie na garnuszku u rodziców jest dołujące dla dorosłego mężczyzny i ma negatywny wpływ na jego samoocenę i zdrowie psychiczne.

Moj facet skończył technikum elektroniczne, zaraz po maturze poszedł do pracy w tej właśnie dziedzinie (firma zajmuje się montażem automatyki przemysłowej - kamery, kontrola dostępu itd) - od początku latał po drabinach z wiertarką, bruzdownicą i podobnymi gadżetami - zarabiał 1300 zł. Obecnie pracuje już od 5 lat, jeździ na szkolenia, stał się serwisantem, zarabia ponad 2500 na rękę miesięcznie a jego pracodawca stale w niego inwestuje - tylko trzeba się uczyć i rozwijać! [w międzyczasie próbował studiów na automatyce przemysłowej, nie udało się, skończył więc informatykę -inżynierskie].
Może dana praca nie będzie od początku idealna ani dochodowa - ale trzeba próbować i szukać swoich szans, bez tego ani rusz!

Na wstępie serdecznie dziękuję za zainteresowanie moim postem! Aż mi się wierzyć nie chce, że aż tylu osobom chciało się przeczytać moją historię... A nawet dodać coś od siebie. Naprawdę jestem pod wrażeniem.

Parę osób zadało mi kilka pytań. Może w tym miejscu na nie odpowiem

Jeżeli chodzi o wyjazd za granicę, to mam taką możliwość. Być może wyjechałbym w kwietniu lub w maju. Niestety tylko sam. Otóż praca jaką miałbym wykonywać byłaby za ciężka dla mojej dziewczyny. Z tego, co się orientuję, to pracowałbym na magazynie. A zatem typowa fizyczna robota

Tak, chciałbym pracować jako nauczyciel. Jest to niezwykły zawód. Wiele osób na praktykach, a nawet kadra pedagogiczna, przekonywała mnie, że ciekawie opowiadam o skomplikowanych zagadnieniach filozoficzno-religijnych. To nie jest, jak mogłoby się wydawać, li tylko czcze gadanie. Stawiam pytania, wraz za wieloma myślicielami, i pobudzam młodych ludzi do myślenia.

Niestety realia są, jakie są. Nie dość, że pensja nauczyciela jest niska w stosunku do średniej krajowej, to jeszcze awans jest niezwykle utrudniony. Ci co znają kartę nauczyciela, wiedzą o czym piszę. A co do pomysłu na biznes, jeszcze nie mam żadnego

Racja - pomału i do przodu. Muszę teraz obrać jakiś kurs na coś bardziej praktycznego.

Skończyłem filozofię w szkole pedagogicznej. A zatem mam uprawnienia do nauczania tego przedmiotu, jak również wosu i etyki. Poza tym pracowałem dorywczo, w różnych firmach. Najczęściej wykonywałem prace porządkowo-remontowe.

Los trochę popłatał mi figla. Miałem zamiar iść na studia doktoranckie. Ale nie zdążyłem złożyć potrzebnych dokumentów na studia III stopnia, w tym dyplomu magisterskiego, ponieważ przesunięto mi obronę magisterki blisko o 2 miesiące, z przyczyn całkowicie niezależnych ode mnie. Pani promotor po prostu wyjechała na cały wrzesień. W związku z tym obronę miałem dopiero pod koniec października zeszłego roku. Dodam, że praca była gotowa na połowę września... A może dobrze się stało, że nie poszedłem na doktoranckie? Gdybym miał 30 lat i stopień doktora nauk humanistycznych, i wtedy nie miał pracy na uczelni! To byłby dopiero dramat!

Rodzice niestety nie mogą mi za wiele pomóc, bo sami niewiele mają. Już w czasie studiów utrzymywałem się ze stypendium (socjalnego, naukowego), oraz pracy dorywczej. Ponadto nie mieszkałem z rodzicami.

Aktualnie mam pracę w jednym z większych miast w Polsce. Gdybym mieszkał z rodzicami, podejrzewam, że dalej szukałbym pracy w małej miejscowości, gdzie aktualnie mieszkają.

Byc może ktoś, kto skończył podobnie jak ja filozofię, wpisał się na tym forum. W czym problem?

Jeszcze raz dziękuję za wszystkie rady - zarówno te "zdroworozsądkowe", jak i te kierowane prosto z serca.