Rada i info dla zostawionych....

Znaczy chodzi o to, ze jesli ktos jest raniony, zostawiany, olewany to nie jest kochany przez ta druga osobe?

A gdzie tu jest "rada i info dla zostawionych" ???

moze jako nadzieja, ze jednak istnieje milosc?

ja akurat wierze, ze istnieje prawdziwa dozgonna milosc.... tylko jakos obchodzi mnie wielkim lukiem

To tak troche jest , jak by opowiadac ludziom spragnionym wody pitnej, jaka pyszna   jest oranżada, oraz  że nie wiadomo czy lepsza jest  gazowana , czy nie gazowana......, a moze cola lepsza , zapytano padającego z pragnienia pustelnika ??? Nie, nie ,najepszy to szampan...albo nie, moze jednak sok!!!pyszny aromatyczny schłodzony....a spragniony szklanki wody  szpce niemrawo  : wode schłodzona raz prosze ...odmówiono, zaproponowano ze najlepsza to coca cola, ale akurat niedostepna....., więc prosze cierpliwie cekac...., może zamówimy jakies wyszukane napoje..to sie pan napijesz , panie pustelnik....ale ja ..wody tylko..nie szkodzi, po co sobie woda zawracac d. lepsza schłodzona cola itd.itp.
Ludziom porzuconym obznajmia  sie, ze istnieje milosc  dozgonna. Ciekawy rodzaj terapii...  - .wstrząsowej?????
Powinno sie stworzyc fundusz unijny bezzwrotny , na rzecz porzuconych, na indywidualny rozwój osobisty  - i to by była  pelna szklanica wody .

Czy dośc sugestywnie sie wyraziłam?

Hahaha, dobre
No ja zyje juz 28 lat ale wlasnie zeby zapewnic sobie dlugie i mniej stresujace zycie, ucze sie odlozyc romantyzm na bok (a przynajmniej bardzo go ograniczyc) i zmieniac postawe na troche "zdrowsza" i bardziej zblizona do rzeczywistosci.

Moze dlatego Median, musimy kochac za bardo, zeby przynajmniej na tych dupkow sie zalapac?

tez tak mysle
Trzeba miec inny cel niz dwunogi przyjaciel na starosc
moze czteronogi?

Albo po prostu zaakceptować fakt, to będzie przyjaciel/przyjaciółka będę naszą opoką, a nie partner/partnerka?
Ja już doszłam do takiego momentu.... Nie będę się napinać....

Umawiacie sie na stare lata? To ja tez chce.....

Moja propozycja została odrzucona , no fakt za niska rencina....ale , ale ! plus alimenty!

Oooo... widze, ze sie klaruje... Podoba mi sie, podoba

yy... sprawy z rodzenstwem nie zmienie, dziecka nie mam miec z kim, a co do przyjaciol to nie zmieniam, bo nie wiem co zmienic - nie mam gdzie poznawac ludzi to raz, a dwa - nie potrafie sie juz przyjaznic (czyt. zaangazowac)

Chodziło mi o to, czy nie próbujesz czegoś zmienić w związku z poczuciem osamotnienia ogólnie. Nie miałam na myśli namówienia Twoich rodziców na braciszka

Ludzie moi drodzy...

jesli chodzi o kontakty wirtualne, to mam glebokie przekonanie o tym, ze wirtual mnie nie zaspokaja Potrzebuje zywego czlowieka, ktorego moge uslyszec, czasem dotknac, popatrzec na niego, uslyszec jego smiech i inne pierdoly.
Zawsze bylam wyalienowana. Nie wiem czemu, moze po prostu taka karma. Z biegiem lat jest coraz gorzej, ja sie w jakims momencie zaczelam bac ludzi - tego, ze mnie nie zaakceptuja, ze nie mam nic, co moglabym dac drugiemu czlowiekowi. Stad blokada na blizsze kontakty z ludzmi. Kiedys znajomych bylo faktycznie duzo, ale z biegiem lat kontakty sie pourywaly, bo pozmienialy sie priorytety. Kolezanki, ktore mialam dawno temu pozakladaly rodziny, a co za tym idzie zmienily im sie tematy (glownie na dzieci), skurczyl im sie tez czas - wiadomo, zobowiazania. I chcac nie chcac te kontakty sie poluzowaly. Mysle, ze nawet gdybym chciala cos odnowic, to nie byloby to juz tak intensywne, jak kiedys.
Jak wspomnialam wczesniej - nie mam gdzie poznawac ludzi. W moim zyciu wystepuje tylko praca (ktorej szczerze nie znosze), a ludzie ze mna pracujacy sa ok, ale tylko jako luzni znajomi - nie znajduje ani jednej osoby, z ktora potrafilabym sie "zżyć". Bardzo sie lubimy, ale to wszystko. Piwo po pracy raz na pol roku a i tak konczy sie na tematach pracy, o ktorej po pracy chce zapomniec.
Ktos moglby powiedziec - idz na jakies kolko zainteresowan, zrob cos ze soba, ale jak juz kiedys wspominalam Zazdrosci, moim problemem, ktory chyba wszystko mi wali w zyciu - ja nie mam zainteresowac. Tak, wiem, brzmi tragicznie, ale ja naprawde nie mam nic, o co moglabym sie zaczepic. Moje zycie to zycie z dnia na dzien.
A to wszystko okraszone jest jeszcze niesmialoscia, ktora bierze sie z masy kompleksow. I taki moj bigos kochani
Podsumowujac - cholernie brakuje mi ludzi, jakiejs paczki znajomych, ale z drugiej strony - nie wiem gdzie ich znalesc.

Kurcze, dziewczyno, rzeczywiscie troche tego jest. Jesli jestes z Wawy to daj znac, jeszcze tydzien zostaje, mozemy sie spotkac i pokaze Tobie ile w zyciu mozna fajnych rzeczy robic i moze czyms sie zainteresujesz i rozerwiesz

aaa... musze cos jeszcze dodac (wstydliwego).. poniewaz moje zycie to praca-dom to jak juz kroi sie raz na pol roku jakies wyjscie to...to nie chce mi sie. Dopada mnie len. Moze to byc jeden z dwoch powodow:

- rozleniwienie, tak po prostu rozleniwienie
- niechec spowodowana tym, ze osoby, z ktorymi mam spedzic czas mnie nudza pff.. nie wiem jak to wytlumaczyc, bo pewnie zabrzmialo beznadziejnie. Hmm.... chodzi mi o to, ze wole jednak zostac w domu niz isc gdzies i zmuszac sie do udawania, ze sie swietnie bawie w czyims towarzystwie jesli nie odczuwam podobnych fluidow czyli - podobne poczucie humoru, jakies tematy, ktore pociagaja obie strony. Niby nie mam zainteresowan, a okazalo sie, ze jak poznalam J. to nie moglismy przestac gadac, bo znalazlo sie wiele wspolnych tematow 

jak to milo, ze ktos mnie rozumie

No więc jesteśmy umówione.

Za pozno, zanim dotarlem do nawiasow to juz skojarzylem.
Zreszta to byl celowy zabieg, czyz nie prawda Swintucho

Sluchaj, mowisz, ze nie masz zainteresowan itd. Swoje zycie mozna zmienic tylko wtedy, kiedy sie tego szczerze chce i jest sie konsekwentnym. Zastanow sie, czy dobrze jest Tobie tak jak teraz a jesli nie, to rusz cztery litery i zrob cos. Sproboj czegos nowego, czego nigdy nie probowalas, nie wiem, pojdz na tor gokartowy, zapisz sie na joge, zapisz na zajecia garncarstwa, idz na fitness, wyjedz na weekend na narty, idz na SpeedDating dla zabawy, idz na miasto albo do centrum handlowego i dla zabawy poderwij jakiegos kolesia i idzcie na kawe - mozliwosci jest cholernie wiele.

Nie wypraszaj sobie, jesli Twoj podany wiek jest prawdziwy to nalezysz do grupy kobiet o statystycznie najwiekszych i najbardziej wysublimowanych "potrzebach"...

No kurde, ale zeby nie bylo smutno samemu, trzeba miec partnera/partnerke, prawda?
Jesli w danej chwili nie ma sie takowego/takowej, trzeba skads wykombinowac, prawda?
Aby kogos poznac, trzeba ku temu stworzyc okazje, prawda?

Okazja do poznania kogos jest wlasnie zrobienia czegos nowego. Nie wazne, ze robisz cos sama, jak jestes na torze gokartowym i chcesz poznac nowego kolesia, to wystarczy mu zajechac droge, wjechac w tyl i mamy jakis start
Masz dwie lewe rece? To co z tego, idz na garncarstwo i jak zamiast garnka wyjdzie Tobie bezksztaltna masa, to nie dosc, ze bedzie duzo smiechu to moze jeszcze jakis przystojny instruktor pokaze Tobie, jak sie to robi i cholera wie co dalej.

Kurcze, czasem zeby kogos nowego poznac wystarczy na ulicy sie zagapic i po prostu na kogos wpasc.

A moze zaloz jakas bluzke z bezczelnie duzym dekoltem, idz do baru i na pewno sie kogos pozna, wystarczy zarzucic wedke...

Median, ja nie jestem jasnowidzką,ale na prawde w Twoim przypadku mam przeczucie, że niedługo z kims będziesz. Slowo daje, bez sztuczek i cyrków. Po prostu to bedzie , i już. latem napiszesz , ze miałam racje. I co Ty na to? To czuje i już. A moze ja estem jasnowidzka? tylko dlaczego sobie nie przewidziałam jego odejścia?  A moze telepatka ze mnie  jakas...

Wiesz , ja to po prostu przeczuwam. Serio.

Ide spac, Median, bedize jak mówie. Zobaczysz. tylko powiesz mi , ok? Ide spać, cześc.

Median, zgadzam się z Tobą w 100% - duży dekolt w barze to kiepski pomysł.