Witam. Postanowiłam napisać tutaj ponieważ nie mam z kim porozmawiać o moim problemie. Moja matka jest osobą uzależnioną od alkoholu i nieszczerą wobec mnie o ojcu lepiej nie wspominać przyjaciółki nie mam.A problem dotyczy mojego małżeństwa.
Przed ślubem znaliśmy sie 4 miesiące. Oświadczył mi sie szybko ale od razu zaznaczył że gdybym sie nie zgodziła wogóle nie byli byśmy razem bo to znaczy że go nie kocham jesli nie chce slubu. Sama nie wiem czy chcialam tak szybko wychodzic za mąz ale zgodziłam sie ponieważ bylo wszystko miedzy nami dobrze i nie chcialam go stracic. Po slubie tez bylo dobrze ale z czasem zaczelo sie psuc. Oboje sie zmienilismy. Maż rozpił sie strasznie ma do mnie o wszystko pretensje wyzywa mnie po alkoholu od najgorszych z moim zdaniem sie nie liczy ma gdzies to co mysle czuje jakby on myslał w ten sposob że mam sie dostosowac głupi przykład gdy pyta mnie czy może iść na piwo a ja powiem że nie męczy mnie że dlaczego nie, że tylko najedno i nawet jak mu powtórze ze nie dalej na mnie wymusza odpowiedz jaka by chcial uslyszec i tak wychodzi. Nie moge liczyc na niego zupełnie bo nie mam nawet kiedy z nim porozmawiać bo albo jest na kacu, przed piciem, poza domem w trakcie picia lub w domu już pijany. A później ma do mnie pretensje o błednie podjęte decyzje o to że jak nie wiem to się nie poradze nikogo tylko działam na własną reke. Dosłownie wszystko jest MOJA WINA. Ja mam wiedziec gdzie on kładzie telefon jak wraca pijany gdzie kładzie portfel gdzie zostawia jakieś rzeczy które po za tym przyniesie (zakupy czy pisma urzedowe itp) ogolnie mam rejestrować każdy jego ruch żeby później mu przypomnieć.... Bo pier.... książe nie pamięta;/ A jak czegoś nie wiem gdzie co dał to się " na ch... nadaję i jestem nic nie warta". Mnie obwinia o to że przeze mnie pije. Bo jestem wredna arogancka i wulgarna co do niego. Ale jaka mam być jak jednego dnia mnie zwyzywa od dzi.wek a za chwile chce buzi.... Czuje sie jak szmata. Jak pracowałam też na niego liczyć nie mogłam nie interesował sie mną wogole liczyli sie tylko koledzy i alkohol. Przyznaje stałam sie inna oziebła i nieczuła ale nie umiem okazać szacunku komuś kto mnie poniża. Żadne rozmowy nie pomogły bo gdy z jego ust słyszę " nie kłocmy sie juz" jest to rownoznaczne z - przestan sie czepiac.
Byłabym idealną zona gdybym chodziła do pracy sprzatała mieszkanie po pracy robiła obiad i podawala jemu pijanemu naczynia zmyła zakupy zrobiła w tym piwka dla męża... Dosyć mam tego życia z nim. On nic nierobi już zupełnie owszystko musze sie upomniec nawet o glupie wlaczenie pralki a i tak nie ma pewnosci czy to zrobi bo niech tylko kolega zadzwoni i o bozym swiecie zapomni...... nie chce mi sie zyc juz dluzej jak wiem ze sie bede meczyla z nim do konca zycia. A rozwiesc sie nie mam jak bo mnie nie stac, bo mi powiedzial ze jak bede chciala odejsc zabije mnie a potem siebie i ogolne boje sie go przez te wyzwiska.... Nic nas już nie łaczy tak naprawde on mówi ze mnie kocha a wyzywa codziennie on szmat i tłuków ja go nie kocham albo może i kocham ale zbyt duzy mam zal za takie traktowanie bo nie zazluzylam sobie po za tym czuje sie jak w wiezieniu jak ja poszlam z kumpela na piwo to malo co w gebe nie dostalam jak wrocilam "bo on jest zazdrosny" ale sam jak nie wraca na noc albo znika na całe dnie to jest ok? Sypiać ze soba tez juz nie sypiamy prawie że..... seks to może z 2 razy na miesiac po 5 minut trwa i tyle czasem nawet spie w drugim pokoju bo obok niego nie chce.... Jeśli ktoś może sie orientuje proszę o jakieś porady wzgledem separacji jak narazie.
