Teoria Milości

Widzę to trochę podobinie. Czyli, że można kochać więcej niż jedną osobę. Mimo, że jestem młoda tego doświadczyłam. Może to nie była prawdziwa miłość a zauroczenie, jednak darzyłam tym uczuciem dwie osoby i rzeczywiście trudno mi było wybrać, do kogo czuję więcej. Dziś wiem, że w swoim wyborze kierowałam się przeszłością, bo chłopak, którego wybrałam, był już moim chłopakiem. Wiedziałam czego się po nim spodziewać itd., mimo że ten drugi miał w sobie coś, czego nie umiem nazwać. Jednak przeważyło to, że tamtego znałam a tego dopiero poznawałam. Wyszło jak wyszło, ostatecznie do tej pory jestem z tym drugim i czuje się szczęśliwa.

Uważam, że w miłości za bardzo kierujemy się rozsądkiem. Górę bierze materializm, strach przed czymś nowym i nienzanym, zdanie innych. Jesteśmy za mało otwarci i odważni. Na pewno mało jest ludzi, którzy swoje szczęście a nawet życie stawiają na jedną kartę.

Aktualnie kocham jedną osobę. Mimo, że dziewczęce marzenia mówią "to ten jedyny", rozsądek mi mówi " wszystko może się zdarzyć". Trzeba kochac bezgranicznie ale tak by się w tym nie zatracić.

Nie, nie mam zadnych problemow, omawiam poprostu temat. Mialem krotkie zauroczenie w sesie ze spotkalem inna osobe i bylo czuc "to cos", w odczuciu ze moglibysmy porzucic dla nas swiat lecz od razu czulem ze moja dziewczyna jest mi wazniejsza i po "tamtej" zostalo tylko mile odczucie, ze sa tacy ludzie, pasujacy do nas.... Pozniej bylem jeszcze dlugo ze swoja dziewczyna, ale nie omawiam tu siebie bo na to mam inny dzial, tu omawiam ten poglad

Wygląd + charakter

niektorzy sprobowali i zaluja, bo akurat im sie tak wydawalo ze ktos jest 'fajniejszy' a tu nagle klapka sie okazywalo po kilku tygodniach miesiacach, niektorzy nawet po latach zaluja. mam taka bliska kolezanke. 5 lat zwiazku, nagle nuda rutyna , spróbunek czegos nowego , rozpad zwiazku i 2 lata zalowania ...do dzis wspomina..

takze jedni ktorym wyjdzie powiedza , trzeba probowac,
a drudzy ..powiedza "dopiero teraz widze jaki to byl blad" ..
nie ma reguly, niestety.
dobrze ze Tobie sie udalo Koliber.

CookieBitch zgadzam sie teraz często kieruje nami strach a to najgorszy doradzca..
przeszkadza wielu ludziom byc szczęśliwymi.
ja w sobie ten strach zwalczyłam w wiekszosci i pomoglo to nie tylko mi ale tez mojemu obecnemu zwiazkowi, i teraz w 100% wiem ..kiedy czuje strach - musze go w 100% odrzucic i podjac decyzje ta ktora kryje sie we wezystim tym co czuje.. procz strachu.

a ja uwazam, ze nie mozna kochac dwoch osob jednoczesnie. jasne, moze mi sie wiele facetow podobac na raz, ale to wlasnie dzieki milosci do tego kogo kocham jestem w stanie sie powstrzymac przed zdrada.
poza tym uwazam, ze nie ma czegos takiego jak 'nie wiem czy go/ja kocham'. jesli kogos darzysz tym uczuciem to o tym doskonale wiesz a jesli nie jestes pewien- to po prostu swiadczy o braku milosci.
nie wierze rowniez w to, ze kocha sie prawdziwie tylko raz w zyciu. nie wierze w teorie o dwoch polowkach. mysle, ze mozemy byc z kims szczesliwi, kochac i byc kochanym ale po jakims tam czasie moze to uczucie przeminac i doprowadzic do rozstania. ale wcale nie musi to oznaczac, ze nie kochalismy.

Nie można kochać dwóch osób jednocześnie.

Definicja miłości jako przyjaźń + sex to bardzo uboga definicja. Wynikało by z niej, że jeśli decyduję się na sex z przyjacielem to znaczy, że go kocham. Bzdura - to bardziej złożone uczucie, nie można go tak rozczłonkować.

Niemniej jednak wracając do tematu, wypowiedzi typu: "jestem z jedną dziewczyną, ale poznaję drugą i zakochuję się w niej bo podoba mi się jej wygląd i charakter" traktuję jako bardzo infantylne, świadczące o braku dojrzałości emocjonalnej autora i jednocześnie jego nieznajomości tego magicznego uczucia jakim jest miłość.

Dlaczego?

Ano dlatego, że jeśli jestem z kimś oznacza to, że tą osobę obdarzam ogromnym zaufaniem [nie mam tu na myśli zaufania w kontekście "wiem, że mnie nie zdradzi", ale zaufanie - czyli wiem, że on mnie akceptuje, że mogę na nim polegać cokolwiek by się nie działo, że nie muszę nic udawać przy tym człowieku, mogę otworzyć całą siebie przed nim wiedząc, że tego nie wykorzysta, że nie zrobi mi krzywdy], że chcę stworzyć z nim odpowiedzialny związek, założyć rodzinę, powielić siebie i jego poprzez potomstwo, że chcę być z nim cokolwiek by się nie działo - banalnie - na dobre i na złe. Wiążę się z partnerem czyli biorę odpowiedzialność za swoje postępowanie względem niego, dążę do tego by był szczęśliwy.

Jak więc mogę pokochać inną osobę? Zbliżając się do innej osoby łamię wszystko to co definiuję jako  miłość. Łamię zaufanie partnera, krzywdzę go swoim postępowaniem, zachowuję się nieodpowiedzialnie. Wynika z tego, że jeśli jestem w stanie zachować się tak względem niego to znaczy, że tak naprawdę go nie kocham. Z drugiej strony patrząc na tą nową osobę - jeśli zbliżam sie do niej mając partnera to znów nie mogę mówić o miłości. Bo krzywdzę też tego drugiego prowadząc podwójne życie.

Wydaje mi się, że kluczowe jest rozróżnienie miłości od fascynacji, pożądania, namiętności, chwilowej chęci posiadania i pokusy. Będąc w związku, zwłaszcza w długim związku jesteśmy narażeni na wiele pokus. Bo swojego partnera znamy na pamięć, a tu pojawia się ktoś nowy, tajemniczy, świeży. Bardziej pociąga nas ta jego mistyczność, czujemy znużenie w zwiazku, mamy ochotę odkrywać i być zaskakiwani. W długim związku ciężko o takie emocje, nawet propagowane metody odświeżania związku są tak naprawdę picem na wodę. Bo co z tego, że wyjadę w jakieś egzotyczne miejsce, czy nie wiem wynajmę z partnerem ekskluzywny pokój w hotelu na weekend jeśli ciągle partner jest ten sam? Moge stworzyć piękną otoczkę, ale co z tego kiedy patrzę na niego i widzę to dokladnie to samo co dzień wcześniej, miesiąć wcześniej, rok wcześniej? To jest właśnie cała sztuka, żeby pomimo tego co nieuniknione czyli rutyny i znużenia, dalej pielęgnować ten ogień, który zapłonął na początku.

Dlatego dla mnie jedyną słuszną definicją miłości są emocje + zaufanie [być może wy nazywacie to przyjaźnią] + namiętność + [co najważniejsze] nasza ciężka praca włożona w związek i odpowiedzialne podejście do partnera.

Tak, bo właśnie to jest przyjaźń
bo tak jak piszesz partner jest na dobre i na złe i mimo wszystko...czyli jest przyjacielem

a dla mnie jest to przyjaźń+seks=partnerstwo...bo z samym przyjacielem bym nie poszła do łózka, a jesli łaczył by mnie z kims tylko seks to bylby to tylko mój kochanek...
dlatego dla mnie musi być i fajny seks i chęć bycia przyjacielem drugiej osoby zeby stworzył sie zwiazek

no jedynie nie zgodze sie z ta odpowiedzialnością za swoje zachowanie, bo np. jeśli stwierdze ze nie kocham swojego obecnego patrnera i zdradze go z innym, po czym zostawie to patrzac moim tokiem myslenia to jest normalna kolej rzeczy a nie brak odpowiedzialnosci.
Brakiem odpowiedzialnosci byłoby dla mnie zostawienie swoich dzieci bez opieki przykładowo.

emocje+zaufanie...ok z zaufaniem sie jeszce zgodze, ale emocje przeciez sa zmienne.
emocje to zarówno szzescie, zachwyt ale i gniew, lek, odraza.
Przeczysz sobie z jednej strony mówiac ze miłosc to emocje a później piszesz, ze zacytuje:
Wydaje mi się, że kluczowe jest rozróżnienie miłości od fascynacji, pożądania, namiętności, chwilowej chęci posiadania i pokusy", przeciez to wlaśnie wszystko sa emocje.

Owszem emocje sa fajne i potrzebne w zwiazku, bo bez tego by nudą powiało i one własnie podsycają i urozmaicają zwiazek

Tiszka troche skomplikowałaś to co napisałam...
przeciez przyjaciel nie musi mnie pociągać fizycznie i tak samo na odwrót, nie musze zaprzyjaźniac sie z kochankiem bo np.ma cechy lekkoducha których bym nie przełknęła...
przeciez sie nie bede do nikogo na siłe zmuszać proste.

Owszem jeśli tego chce to otwieram sie na związek ze swoim partnerem seksualnym bądz przyjacielem jesli oczywiscie on bedzie takiego samego nastawienia do mnie.

jeszcze dodam, że  miałm zwiazek zaczynający sie od przyjaźni jednak z biegiem czasu nie byłam zadowolona z seksu wiec go zerwałam...
seks jest istotnym elementem i jeśli ta sfera leży to choć "ukochani" beda szeptac sobie miłe słowa do ucha to ten brak kiedyś wyjdzie.
I wtedy zaczynaja sie problemy typu zdrada.
Dlatego osobiscie wole jesli zacznie sie od pozadania, seksu a nie ze jakieś czekanie na odpowiedni moment.

odniose sie jeszce do tego:"A moim tokiem myślenia to nie jest miłość. Bo jak kochasz to nie zdradzisz, ba! Jeśli masz w sobie choć grosz uczciwości to w takiej sytuacji po prostu powiesz partnerowi, że nie ma miłości z Twojej strony i odejdziesz. Zdrada nie ma usprawiedliwienia, to kwestia dojrzałości. Coś się kończy - odchodzisz, a nie oszukujesz i lecisz w ramiona innego."

Ale po co zrywac z partnerem tak po prostu żeby sobie zerwać, bo pod wpływem emocji nagle  sobie uświadomiłam ze go nie kocham...przeciez taka wspaniałomyślnosć nigdy nie nadchodzi sama do puki ktos nie pojawi na horyzoncie albo jakas sytuacja np.odległosć, wyjazd, choroba nie uświadomi ci tego.

Oczywiscie że nie zdradzisz jak kochasz o ile jest to miłosć szczera i prawdziwa w której widzisz partnera w całej okazałosci(wady+zalety) a nie tylko przez pryzmat wyobraźni.

Ja osobiscie nie nadaje sie do podwójnego zycia....
raz zdradziłam i wiem co to znaczy....
lubie sie angazowac w jedną osobę a nie w dwie...
zbyt dużo komplikacji jak na moje proste podejscie

Tak jak już napisałam Numerze0, nie można kochać dwóch osób naraz kiedy mówimy o miłości prawdziwej, przelotne "miłostki" to nie miłość.

Co do Kolibra to jeśli poznajesz kogoś będąc w związku i uświadamiasz sobie, że bardziej Ci zależy na nowej osobie niż aktualnym partnerze to nie usprawiedliwia zdrady. Nie trzeba iść od razu z kimś do łóżka, można najpierw się rozstać, a potem myśleć o innym partnerze. I zdania w tej kwestii nie zmienię. Zdrada to jedna z najpodlejszych skrajności egoizmu i wynika z moralności człowieka. Wszystko można załatwić tak, żeby było uczciwie. Jeśli dla Ciebie seks jest tak mega ważny, że możesz zostawić partnera ze względu na kwestie łóżkowe to bardzo Ci współczuję, nie doceniasz tego co najpiękniejsze. To kwestia ważna, ale nie najważniejsza.

Ale jesli spotkam sie z ta osoba raz, drugi, trzeci na kawę i otwieram sie na nia mentalnie to przeciez już jest zdrada hihi....i wcale nie musze isć z nią do łoźka zeby dopiero wtedy stwierdzić zdrade.

Widzisz nie da sie w zyciu wszystkiego załatwiac tak zeby wszyscy byli zadowoleni i nie odczuli krzywdy...bo jeśli tak bedziemy podchodzic do sprawy to nigdy sami nie będziemy szcześliwi bo wiecznie bedziemy chcieli być fair wględem innych a tym samym bedziemy zaniedbywac własne potrzeby. Jak to sie rzecze "nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło",czyli równorzędne jest zło i dobro i jedno bez drugiego nie istnieje.

Szkoda ze sobie chociaz jednego nie zostawiła
pewnie dziewczyna poczuła presje otoczenia i zostawiła dwoch...
i do czego to doprowadziło ze jest samotna i to trwa już 15 lat...ehhh
do tego własnie doprowadzają glupie morale wprowadzne przez tzw."ludzi normalnych", dziewczyna nie chciała nikogo krzywdzić to pozbawiła sie wyboru...ehhh
szkoda gadać

Tak to prawda...
a jak trafi na słabsza jednstkę to juz koniec...
tak jest ze w miare dojrzewania chcemy sie wyrwac spod presji rodziny,społeczeństwa....
ja na szczęście wyrwałam sie spod takiej presji oczywiście zdarzają sie sytuacje gdzie trzeba isc na kompromis albo pewne sytuacje przemilczeć ale w rezultacie nie wpływają one na moje wybory, bo nie sa istotne dla mnie...

ciekawy temat-presja, opinia innych to sa odwiczne problemy

jeszce dodam, ze potrzeba akceptacji tak na prawde nie jest człowiekowi do niczego potrzebna,
choć tak jak piszesz buduje nas wewnetrznie...
i to nie jest złe ze potrzbujemy takich bodźców, ale kiedy przyjdzie okres gorszy w naszym zyciu i ktoś nas zgani a nie pochwali to osoba bardzo potrzebujaca akceptacji innych moze sie załamać dlatego nie warto uzalezniac szcześcia od zdania innych osób

Numer0...a powiedz mi w takim razie w jak w moralny sosób da sie zerwac z druga osoba???
czy wydaje ci sie ze jesli przeprosisz tę osobe za to ze z nią zrywasz to ona ona bedzie mniej cierpiała???...mhmm

przeciez ból cierpienia spowodowany rozstaniem jest taki sam...
i nie wazne czy zerwiesz bo "po prostu zerwiesz" czy zerwiesz dlatego ze "pojawił sie ktoś inny" czy dlatego ze "przestałeś kochać"...
ta druga osoba zawsze bedzie sie czuła poszkodowana....

a moze chodzi ci o to, ze jak juz obiecałeś komus miłosć to przy tej osobie musisz trwać mimo tego że miłosć wygasła.... i czy w takim przypadku na własne życzenie nie zrobisz źle sobie???

Wybieraj albo Twoje szczęście albo czyjes...takie życie

a kto cie tam wie co bedzie za rok a ty o końcu zycia mówisz hihihi
a to czy do końca jesteś nieszcześliwy zalezy tylko od Ciebie i od Twojego podejscia...=)