wsi spokojna, wsi wesoła - o plusach i minusach mieszkania na wsi

Zanim poszłam na studia, mieszkałam na wsi. Myślałam ,ze się pochlastam. Dokładnie tak jak mówisz- strój niedzielny i przegląd mody w niedzielę w kościele i wszędzie daleko. Do tego dwie koleżanki na krzyż. Całe moje Liceum dlatego ,że mieszkałam na wsi to byłą niekończąca się nuda i brak jakichkolwiek możliwości. Np. zawsze chciałam grać na skrzypcach- na wsi nie miałam szans na to żeby się tego gdzieś uczyć a rodzice nie mieli czasu żeby dowozić mnie do miasta. Myślę ,że młodość na wsi to brak szans na rozwój sowich zainteresowań i generalnie tragedia. Odżyłam dopiero teraz na studiach w mieście i nawet wakacje wolę pracować w knajpie w mieście byle tylko nie musieć wracać na tą durną wiochę. Wioska jest dobra tylko na weekendy Ale nie na takie codzienne życie ... No chyba ,że jest się już na emeryturze i pragnie tylko spokoju. Ale dla mnie to jeszcze długa droga

Całe życie mieszkałam w mieście w domku jednorodzinnym.Jak wyszłam za mąż to poszłam na wioskę. Mieszkam na wspólnocie!!! Koszmar. Teraz szukamy mieszkania,bo dalej tak nie można mieszkać. Jak nam si e uda to mogę potem przyjeżdżać w odwiedziny do teściowej,ale nie mieszkać.

Ja też mieszkam w małej miejscowości i nienawidzę TEGO!!!  wszyscy wszystko widzą, wszyscy wszystko wiedzą. Boże nawet jak mam doła nie mogę sama wyjść bo zaraz stare babsztyle plotkują ze pewnie mnie mąż zostawiał to sama chodzę to jakieś chore.. JEST!!! wieś jest dobra na chwilę na wekend, na odpoczynek a nie na dłuższe mieszkanie oczywiście to tylko moja ocena ale osobiście wolę MIASTO!!!

Czy mieszkamy w mieście,czy na wsi-zawsze ma to swoje plusy i minusy.Od urodzenia mieszkam na wsi,mam swój dom,ogród,sad ,czyste powietrze i co najważniejsze nie mam sąsiadów za ścianą.A i z dostaniem sie do miasta w tych czasach to nie jest żaden problem-przecież prawie wszyscy mamy samochody.Te 15 czy 20 minut drogi,w dużym mieście dojazd gdziekolwiek zajmuje więcej czasu.

Też wiem jak to jest-przez rok po ślubie mieszkaliśy z moimi rodzicami i nie było za wesoło:(
Kredyt,mnóstwo wyrzeczeń,remonty(bo dom nie był nowy)-i jest cudownie!!!

, cisza, spokój, świeże powietrze, po prostu super
mieszkam na wsi długo i jakoś nie ciągnie mnie do miasta, jestem zdrowsza, moja kondycja jest lepsza
las blisko, jezioro blisko, sklep pod nosem 
szczerze mówiąc to ja do mojego brata jadę pół godzinki {ponad 40 km}, a on do pracy autobusem miejskim przez miasto jedzie prawie godzinę, więc nie wierzę, że w mieście wszędzie szybciej się dostać
no i człowiek na wsi też może rozwijać swoje zainteresowania, ja uwielbiam robić zdjęcia i na wsi jest dużo ciekawszych miejsc niż w mieście na fajne fotki
lubię malować - wychodzę na spacer, siadam na trawie i mam tysiące pięknych widoków

Tak to juz jest,ze wsi ludzie garna do miasta, a z miasta na wies.Ja mieszkam na wsi i jest cudnie!Ciezko mi tylko z dojazdami na uczelnie,ale ogółem jest bajecznie.Moja ciocia mieszka na takim wypizdowie, ze WC ma na dworze, taki drewniany wychodek,dopiero od niedawna ma biezaca wode,bo do tej pory korzystała ze studni.Tam to dopiero swojski klimat,kogut cie budzi,otwierasz okna i zalatuje aromacik gnojownika,na sniadanie mleko prosto od krowy i chleb ze swojskim masłem,ubierasz filcaki i idziesz do porannego obrzadku !Co roku jestem u niej na wakacjach,tam jest super!

Szkoda tylko, ze gdy che skorzystac z komorki to musze wejsc na dach obory,bo nie łapie zasiegu....

Jedna z naszych "wakacyjnych" sąsiadek mieszka podobnie jak ciocia w opisie Malwinki.
.

Troszkę poczułam się wywołana do tablicy tym tematem z uwagi na fakt,że całe życie mieszkam na wsi.Chociaż moi rodzice nie mieli dużo ha- wiem co to znaczy praca w polu często ponad siły ,każde wakacje spędzane w domu- bo bylismy traktowani jak bezpłatna siła robocza.Nie mieliśmy maszyn ani ciągnika- więc wynajmowanie tych cudości było na tzw.odrobek.Pomijam aspekty świeżego powietrza,zieleni,świergolenia ptaszków za oknami,owoców z sadu,warzyw z grządek- skoncentruję się na ludziach. Wieś potrafi być i wspaniała i okrutna.To zależy kim się jest w tej społeczności i dla tej społecznosci - bardzo zwartej i zasadniczej.Oczywiście - kichniesz na początku wsi- na drugim krzyczą Ci na zdrowie.Na pewno nie można powiedzieć  nic o anonimowości -bo ona tu nie istnieje.  Nie lubi się odludków -  bo to z pewnością Ktoś Kto ma coś do ukrycia.Jednak jeśli prowadzisz życie niegodne- czujesz napiętnowanie i brak akceptacji.Ja ze swojej perspektywy powiem,że  dobrze się tu czuję - bo zawsze mogę liczyć na pomoc i życzliwość.A od kiedy jestem sama- czasem się zdarza,że z niej korzystam.Wczoraj wróciłam z pracy- patrzę- a mój ogród warzywny pieknie zaorany- i tak jest co roku.Bez słów,bez proszenia-to samo było z drzewami owocowymi ,które trzeba było usunąć - bo były chore.Czasem się zdarza,że muszę wcześniej jechać do pracy i nie zdążę zrobić zakupów  rano.Wiem,że chlebek czy gazetka -będą na mnie czekały gdy wrócę z pracy.Córka przyjechała na Święto Zmarłych i gdy szłyśmy na cmentarz nie nadążałyśmy mówić lub odpowiadać..... dzień dobry- stwierdziła,że tego Jej brakuje w Poznaniu.Oczywiście dostęp do dóbr kultury jest utrudniony- ale jak mówią chcieć to móc- zawsze można cyknąć do miasta.

To wspaniałe. To że bez proszenia sąsiedzi pamiętają, że w pewnych obowiazkach potrzebna Ci pomoc.

oxyewa- może nie dla Każdego ma to znaczenie- a wręcz przeciwnie- takie działania mogą byc odczytane jako zamach na to co moje- ja jednak bardzo się cieszę.Jednak to się nie wzięło z niczego.Moi dziadkowie tu mieszkali,moi rodzice,tu przyprowadził się mój mąż.Wszyscy byli niesamowitymi społecznikami- i na Każdego z nich zawsze można było liczyć.To procentuje teraz- dla mnie- wiesz- dobroć za dobroć.Jasne,śmieszne są sytuacje "wścibstwa",o których  wspomina blumen.Opowiem Wam coś.Jednego dnia przyjechał do mnie kolega.Przywiózł mi przepiękny bukiet róż.Wjechał autem na podwórze...... wszedł do domu .Po Jego odjeździe poszłam po coś do sklepu .... i  .... usłyszałam......... to jest sprawiedliwość ja mam męża 27 lat a nigdy kwiatka mi nie przyniósł.... a ta.........jakie piękne kwiaty dostała............czy mnie to rozzłościło????? ależ przeciwnie- śmiałyśmy się z Panią,która to powiedziała - bo wypytywała o szczegóły -bo rzeczywiście kwatki były cudnej urody- i tylko zastanawiałam się- jak Ona je tak dokładnie zobaczyła.

.
To jest właśnie trochę kłopotliwe w małej społeczności, że za bardzo niektórzy ludzie z określoną mentalnością interesują się stylem życia innych, a już o kategorycznym osądzaniu, nie wspomnę..  No, ale wszystkich zadowolić się nie da
Pewnie tego rodzaju "zainteresowanie" sąsiadek ma na myśli blumen.
.

o kurcze........ czy ja dobrze widzę? oxyewa zmienila się w Balladynę??

dobra......oxyewo....  Balladyno- mnie lenienia się nie zarzucają- a wprost przeciwnie-zwracają mi uwagę ,że za szybko latam,że powinnam zwolnić tempo życia.Ale sama powiedz... jak zwolnić? Moja mama uwielbiała kwiatki- więc zostały mi po Niej ogródki kwiatowe- przy domu,w którym mieszkam i przy drugim domu...... nie .... nie...... nie jestem bogolką- ten dom jest do rozbiórki- tylko ja nie mam na tę rozbiórkę kasy.Mam warzywa.... też się same nie wypielą,do tego trawa,trawa,trawa,którą ciągle trzeba kosić.A propos....... opowiem coś z czasów gdy żył mąż a miał niesamowite poczucie humoru.Mam sąsiada- starszego człowieka,którego szlag trafiał,że u mnie zawsze grządeczki czyściutkie- nawet mówił  do mnie oparty o płot..... czy ty nie masz nic innego do roboty tylko ciągle w ogródkach siedzisz??? Zazdrość było widać gołym okiem.Mąż zrobił taki numer.Siedzimy sobie na tarasie.......  ogórki ledwie  wzeszły... miały po dwa listki - a mąż mówi:zobacz Danusiu- ogórki zakwitły!! matko.... jak ja się zdziwiłam.... faktycznie.... patrzę z piętra a tam przy listkach -żółte kwiatki.Wiesz...... powiedziałam- to niewiarygodne - tyle lat sieję ogórki- ale żeby tak szybko zakwitły to jeszcze nie widziałam.Na to On w śmiech........ cicho- to dla sąsiada...... wiecie co zrobił? Nazrywał kwitnących mleczy i popodkładał pod listki ogórków-licząc na to,że jak sąsiad zobaczy.... padnie ze zgrozy,że to nie u Niego warzywa w takim tempie rozkwitają.

I co Danusiu - udało Ci się zobaczyć minę sąsiada ?

to najbliższe otoczenie pojawia się nie tylko na wsi ja mieszkam w centrum wielkiego miasta i mam trzy bloki w koło,z boku podwórka stoją dwie ławeczki a na nich starsza część mieszkańców spędza większość wolnego czasu.One wiedzą wszystko!!kto z kim,kiedy,dlaczego i za ile.Nie wiem dlaczego nie przeszkadza im ziąb i słota oraz fakt że czasami zbiera ich się na tyle dużo że część musi stać,normalnie to one muszą usiąść bo padają(np.autobus czy tramwaj)a tu stoją i memlają na sąsiadów wcale nie gorzej niż na wsi.
U moich dziadków na wsi jest też taka ławeczka przed domem i tam dokładnie tak samo zbierają się kumy z całej wsi i nadają wiedzą wszystko o wszystkich.

:D Moja babcia od lat 50-tych minionego wieku mieszka w tej samej dzielnicy miasta, mają tam takie zwyczaje, o których napisałaś brysiu. A jeszcze śmieszniej jest latem, kiedy niektórym babciom nie chce się zejść na ławeczkę i wygląda to tak, że część pań (panowie też się trafiają) - urzęduje przed wejściem do klatki na tejże ławce, a część na krzesełkach na własnych balkonach (2-piętrowy blok) - i wszyscy ze sobą konwersują.
A raz było tak: moja babcia siedziała sobie na swoim bajecznie ukwieconym balkonie, a ja postanowiłam pojechać do niej w odwiedziny rowerem. Babcia jest dalekowidzem, poznała mnie z tej swojej "wieży obserwacyjnej" zanim ja ją tam dostrzegłam.
(A ławeczka cała "oblepiona" lokatorami z bloku). Babcia swoim donośnym głosem zaalarmowała "wnusia moja patrzcie !, patrzcie !!  Stój tam /to do mnie/ stój! poczekaj! niech cię obejrzą!!! No i musiałam poczekać, bo każda z babci koleżanek musiała wyrazić opinię, czy  fryzurę mam ładniejszą niż poprzednio, czy nie zrobiłam się bardziej podobna do ....tu wymieniają moje ciotki...itp itd   No komedia !! , ale dzięki temu babci się tam żyje jak w gronie rodzinnym.

No nie dlatego, że mam też parę ofiar na sumieniu..
Chciałam, żeby mój nick był łatwy w wymowie i  w pisowni (przekonałam się, że czasami trzeba przytoczyć w poście nick rozmówcy - a sprawdzanie pisowni tegoż nicka bywa denerwujące). Chciałam też, by był ciekawszy, niż moje własne imię. Chciałam, żeby mi się podobał..  Przychodziły mi do głowy piękne i interesujące loginy zaczerpnięte z różnych mitologii... potem zaczęłam przeglądać jakiś imiennik w necie i już na literce "B" trafiłam na imię - które do mnie przemówiło    Przypomniałam sobie, że niewiele lektur szkolnych wywarło na mnie takie wrażenie jak tragedie i dramaty z późnej twórczości Słowackiego. Poza tym, Balladyna też była brunetką..    hihihi

Taaaaak , też uważam, że masz tam przepięknie

Wiesz co Danusiu,te nasze wsie przez ostatnie kilkanaście lat bardzo się zmieniły.:)
Są bardziej ładne, zadbane,czyste....U mnie jest to samo każdy stara się żeby jego obejście wygladało jak najładniej skalnieczki,iglaczki,trawniaczki....mnie samą to dopadło.;)
Czasami wkurza mnie jak w talewizji pokazują polską wieś-chałupa kryta strzechą,rozwalająca się stodoła....pezecież to wcale tak nie wygląda.

ja mieszkam na wsi i jestem z tego baardzo zadowolona.

największym jednak minusem mieszkania w małej miejscowości jest to, że każdy każdego zna i każdy o każdym 'wszystko wie'
powstają różne hostorie.

można się o sobie dużo dowiedzieć hahaha
jednak ja osobiście się tym  wcale nie martwię i w sprawy sąsiadów wcale się nie mieszam

gorzej jak tych życzliwych sąsiadek jest 50, albo więcej ;D

Opowiem Wam jeszcze coś co zwiazane jest z mieszkaniem na wsi. Małe dzieci miałam ponad 20 lat temu. Wtedy nie wyobrażalne było- by facet z wózkiem -chodził z dzieckiem na spacery przez wieś.Nie wiem dlaczego- ale mój mąż nie przejmował się tymi zwyczajami.Któregoś dnia - pewna pani jechała przez wieś- i zepsuł się Jej samochód.Mąż z wózkiem spacerował z córką.Oczywiście zainteresował się tym autem i pomógł w jego uruchomieniu .Ta Pani jak wróciła do domu - opowiedziała o tym wydarzeniu swojej koleżance,której rodzice tu mieszkają gdzie my.Powiedziała- wiesz pomógł mi pan z wózkiem.Na to Ania odpalantowała......... oooooo to wiem....... tam tylko jeden facet chodzi z dzieckiem na spacer.Jak nam o tym opowiadała........śmialiśmy się wszyscy. Teraz jest już inaczej . Tak jak Atino wspomniałaś- zmienia się otoczenie..... zmieniają się ludzie.

właśnie mnie kogut obudził
Ja mieszkałam na wsi i teraz też mieszkam na wsi, a po przeprowadzce będę tez mieszkała na wsi...
Wieś ma swoje plusy i minusy.....ale "wsi spokojna, wsi wesoła"...kocham tą moja wieś.

Minusy:
- żeby było ciepło muisz sobie sama napalic... w mieście robi to za ciebie elektrociepłownia
- jak cię zasypie to z łopata w śniegu po pas stoisz - w mieście zrobi to za ciebie dozorca
- jak drogę ci zaleje - nie ruszysz z miejsca
- ceny w sklepach wiejskich 20-40% wieksze od tych w miescie

resztę można przezyc a juz nie ma co sie przejmowac tym co ludzie gadaja....
poza tym pieszemy tu o wsi gdzie sa kury, kozy i swinie a nie przedmiesciach... bo to chyba o taka wies chodzi?
ja mieszkam na wsi od lat 3 - pochodze z Warszawy ale tu nas przywialo - zamienilabym sie na miasto - tylko poki co nie mam z kim:)

u mnie we wsi jest jeden spożywczak, kościół i do niedawna była poczta...gdzie mi tam do "kilku sklepów spożywczych"

I ja na wsi mieszkam prawie całe życie, w związku z czym czuję się zobowiązana do postawienia jednego, za to ogromnego minusa, bo zalety zostały już szczegółowo omówione
Największym problemem na wsi jest mentalność, szczególnie starszych, niewykształconych osób. W większości to starsze zdewociałe wiedźmy, które nie uznają innego sposobu myślenia oprócz jedynego prawidłowego - ich! Zaglądają wszędzie, płodzą plotki, donoszą księdzu i kobitkom w sklepie, sieją zawiść i kłótliwość. Doskonale znają odpowiedzi na pytania: kto z kim?, gdzie?, kiedy?, o której? i za ile? Są dwulicowe - ich opinia zawsze zależna jest od poglądów osób, z którymi właśnie rozmawiają, pogaduchy z ludźmi drugiego obozu niosą ze sobą również zmianę zdania. Jak się uwezmą na kogoś to przestaną gadać po paru miesiącach kiedy temat się znudzi, albo kiedy pojawi się świeży obiekt godny plot. Bo właśnie nuda tak bardzo doskwiera tym babom. Jedynymi atrakcjami są codzienne msze (w tym pogrzeby) i nieszczęścia sąsiadów. Nauczyłam się, że z nimi w dyskusję wchodzić nie wolno,ewentualnie zdawkowo odpowiadać na pytania. I to, o dziwo! pomaga
Poza tą wstrętną cechą wieś ma wiele uroków. Koleżanki wyręczyły mnie w ich wymienianiu, więc daruję sobie powtórki z rozrywki. Może o tej jednej wadzie rozpisałam się zanadto, przez to będziecie myśleć, że nienawidzę wsi. Jednak ją kocham za kolory, naturalność i ciszę (pomijając zrzędy) i nie zamieniłabym jej na mieszkanie w miejskim bloku.

Wychowywałam się w mieście, a wakacje zawsze spędzałam u babci na wsi. Nie wyobrażam sobie scenariusza albo-albo, bo chciałabym mieć wszystko Czyli domek na wsi, do wycieczek na weekendy byłby jak znalazł. Albo chociaż dom na obrzeżach miasta, taki, jaki mają moi rodzice: spokój, świeże powietrze, i "prawie jak na wsi".
Szczerze mówiąc nie wyobrażam sobie, by moje przyszłe dzieci miały spędzać wakacje w mieście. Sama miałam kontakt z przyrodą, zwierzętami, od dziecka uczyłam się odpowiedzialności. I opiekowanie się kurami, kaczkami, gołębiami, czy wyprowadzanie krów na pastwisko, pielenie pola buraków to była frajda. I, oczywiście, radziliśmy sobie z rodzeństwem, jak tylko mogliśmy- z drewna rzeźbiliśmy sobie zabawki, kije do baseballa itp, budowaliśmy małe domki za stodołą, a starym pługiem jeździliśmy po szosie. Nie wyobrażam sobie co miałabym robić wtedy w mieście.

A mi się wydaje, że to po prostu ludzka ciekawość. I to nie tylko przywara Polaków, ale ludzi w ogóle. Moja starsza siostra często chodziła do miasteczka koło tej wsi, na imprezy. Raz babcia ją zapytała: o której wróciłaś? Siostra na to: nie miałam zegarka, ale jeśli pójdziesz do sąsiadów- na pewno ci powiedzą. Bo pewnie cała wieś już to wie.

akurat wścibstwo nie jest niestety tylko domeną wsi... na blokowiskach nie gadają??...

Miszkałam w małym miasteczku, potem na wsi... teraz mieszkam w dużym mieście i powiem wam szczerze, że mając 21 lat, samochód i możliwośc wybudowania domu przeniosła bym się na wieś... bez wa hania.

Wieś jest fajna Ja mieszkam na wsi i nie narzekam na warunki. Opłaty mniejsze niż w mieście. Dla biedniejszych to duży plus. Jest swoje podwórko i można robić na nim co się tylko podoba, nikt nic nie może zabraniać. Np wypić rano kawkę w ogrodzie pełnym kwiatów czy też opalanko Przy Zambrowie takie małe miasteczko na podlasiu :-) Do miasta mam zaledwie 5 min drogi samochodem. Jedyna rzecz co mnie irytuje na wsi to te stare dewoty zbierające się u jednej i obgadują wszystkich co przejdą! Albo zmianka( Jest w każdą pierwszą niedzielę miesiąca gdzie starsze dewotki chodzą sie "modlić"- rzecz jasna, że ploteczki) ale w końcu babcie muszą mieć jakiś temat bo by było cicho na wsi... Ale ja się tym nie przejmuję