Próbować czy sobie darować?

Witaj...
Plusem jest dla niego to, że przyznał Ci się do tego, że był w związku i że posiada z niego dzieci. Pytanie jest czemu postanowił odejść od żony?
Wiesz w przyszłości może być tak, że dzieci będą Cię obwiniać za rozpad związku ich ojca z ich matką. Jednakże uważam, że każdy niezależnie od przeszłości (mam tu na myśli rozwody i wcześniejsze związki) powinien mieć szanse na szczęście z drugą osobą, w tym wypadku także i on.
Jednakże jak sama przyznałaś znacie się tylko kilka dni. Poczekaj, nie spiesz się , zobacz jak owa znajomość się rozwinie. A wiek nie stanowi żadnej różnicy.
Mimo to, jeśli podejmiesz decyzję spróbowania z nim musisz mieć na uwadze, że pewnym osobom może się to nie podobać...

Pozdrawiam

Co do faceta to raczej nie ma się czego przyczepić. Ja to raczej skupiłabym się na pytaniu czy chcę być z facetem po rozwodzie , który ma dwoje dzieci z inną kobietą. To dość duży bagaż nie tylko dla niego ale też dla jego przyszłej parterki i musisz się z tym liczyć jeśli zdecydujesz się na związek z nim. Ale może warto ? ... czas pokaże

Jestem ciekawa gdzie poznalas faceta starszego prawie o 10 lat? Czy nie na portalu randkowym albo czacie???
Bo watpie aby posrod twoich rowiesnikow.
Ten facet tak naprawde wydal ci sie tylko powierzchownie interesujacy bo tak naprawde nie znasz go, zeby poznac czlowieka musi naprawde minac troche czasu.
Poprostu narazie nadajecie na podobnych falach.
Wiem, ze chcialabys pewnie stworzyc jakis powazny zwiazek ale to czas pokaze czy miedzy wami cos wogole wypali.
Bo to ze dojrzalego faceta ciagnie do mlodej laseczki to nic dziwnego:) bo 90% takich panow by ciaglo, sek w tym czy ten mezczyzna wogole teraz bedzie chcial sie wiazac z kims na stale po tak ciezkim przezyciu jakim jest rozwod.
I kolejna sprawa: decydujac sie na zwiazek z rozwodnikiem trzeba przeanalizowac wszelkie za i przeciw.
Musisz wiedziec o tym,ze ma 2 dzieci z poprzedniego malzenstwa z ktorymi zawsze bedzie zwiazany, tak samo ze swoja byla zona.
Bedzie placil alimenty, uczestniczyl w najwazniejszych okazjach ktore beda tyczyly sie jego dzieci: komunie swiete.
Kobieta ktora zwiaze sie z rozwodnikiem musi byc naprawde wyrozumiala.
bo wiele kobiet jest zazdrosnych o dzieci partnera lub byle zony, niektore kobiety boja sie,ze partner wroci do bylej zony.
Kolejna sprawa musisz sie liczyc z tym ze o slubie koscielnym, bialej sukni mozesz zapomniec.

Chociaz ja mysle ze to za wczsenie mowimy o takich aspektach, gdyz ta znajomosc jest dopiero kilkudniowa.
A napewno kazda z nas przezywala na poczatku kazdej nowej znajomosci takie zafascynowanie tylko nie zawsze cos z tego wychodzi.

a ja myślę że jeszcze nie raz poznasz wspaniałego faceta bez przeszłości... jesteś młoda, całe życie przed Tobą. Decyzja należy do Ciebie, ale miej świadomosc jak jest. Ja osobiście nie pakowała bym się w taki związek. Jest tylu facetów że trafisz na odpowiedniego!   ale byc może będziesz chciała rozwinąc tą znajomosc, to będzie twój wybór, oby był dobry!:)

Vengo, znacie się kilka dni...nie planuj, nie kalkuluj, nie drąż. Daj sobie czas na poznanie, na radość, być może na szczęście. A nawet jeśli nic poważnego z tego nie wyjdzie, pozostanie wspomnienie pewnej znajomości, która tak czy owak coś wniesie do Twojego życia.

Daję sobie czas,na razie nie wychodzę za niego...:)
moge go poznać,chcę przekonać się jaki jest..
jeśli nic nie wyjdzie to nie będę żałować,że nie sprobowałam przynajmniej:)

Twierdzisz droga autorko po kilku dniach znajomości (!!) ,że taki z niego super facet.Skoro się rozwodzi to chyba samych zalet nie ma przecież małżeństwa tak z winy tylko jednej osoby się nie rozpadają.Plus iż przyznał się od razu ale pomyślmy jaki normalny facet w trakcie rozwodu szuka sobie za przeproszeniem gówniary?Ale może ja jestem starej daty , nie znam się i teraz tak się robi.
Na pewno  rozwód jest pewnego rodzaju porażką życiową i człowiek stara się zapełnić powstałą pustkę , najlepiej kimś młodym kogo można na swoją modłe wychować.To tyle z luznych spekulacji.

mały_rycerz

Nie twierdzę,że jest super.Napisałam tylko,że fajnie nam się rozmawia.
Chcę go poznać.Wiem,że wina za rozpad związku zawsze leży po dwóch stronach.Nie wybielam go,bo go jeszcze nie znam,nie znam jego żony,sytuacji,więc nie mogę nic powiedzieć.Wiem,że on jest na innym etapie w życiu niż ja.Ale uważam,że to nie znaczy,że muszę z góry skazać tę znajomość na porażkę.I mimo,że mam 23 lata,nie uważam się za gówniarę.Coraz częściej zauważam,że mam lepiej w głowie poukładane niż niejedna starsza ode mnie dziewczyna.

orbitka26

Wiem jak to wygląda,też jestem przerażona...i cały czas się zastanawiam..ale nie ma co się zamartwiać o przyszłość,jeśli nie ma żadnych nawet oznak,że takowa będzie.

Ja bym się chyba nie odwazyla wchodzic w taki zwiazek.. Byla zona to zawsze byla zona. Z byla dziewczyna kontak moze urwac a tutaj gdy sa dzieci to jest juz zobowiazanie do konca zycia.. Ja nie mowie ze czlowiek po rozwodzie nie ma prawa do szczescie ale uwazaj zeby on nie wykorzystal Twojej niewinnosci i moze troche naiwnosci.. Powodzenia.

Moj brat tez jest po rozwodzie, tez maja dziecko, nie wyszlo im, trudno.. ostatnio przyprowadzil do domu nowa dziewczyne, na poczatku bylo ciezko nam ja zaakceptowac ale teraz sie ulozylo wszyscy ja lubia i jest ok
takze kazdy ma szanse zeby sie udalo trzeba tylko liczyc sie z konsekwencjami takiego wyboru.. jej tez pewnie nie ejst latwo jak w swieta przy stole rozmawiamy o dziecku mojego brata..

Z wiekiem nastawienie do rozwodników się zmienia. Kiedy jest się po 30, trudno o takiego bez przeszłości, a jeśli już jest, to też dziwne, że z nikim nie był.

Z moich obserwacji wynika, że ludzie pobierają się jako szczyle, potem się otrząsają, a następnie szukają właściwego partnera. Nie twierdzę, że tak musi być, ale wychodzi mi, że tak jest najczęściej.

Ja jestem z rozwodnikiem, sama po związku 8-letnim, a następnie 3-letnim (czym to się różni od małżeństwa?)

Też się nad tym zastanawiam...
Uważam też,że ślub tylko i wyłącznie z powodu tego wpadki...też jest bez sensu..

No i nadal w tym trwam..podświadomie czuję,że nie powinnam się w to angażować..bo on wszelkimi sposobami próbuje mnie do siebie zniechęcić..ale jednak..tak jakby cos mnie pchało,że jak nie jest dla mnie to tym bardziej musze go mieć..

I jest koniec,ja jestem zawiedziona,rozczarowana i po prostu mi smutno...ale nie potrafię racjonalnie podchodzić do tego typu spraw..zbyt emocjonalnie wszystko traktuje,zbyt wiele uczuc jest we mnie...
niestety chyba się zakochałam..
a poprosił,bym dała mu czas,by sobie przemyśleć wszystko..choć czuje,że już wszystko przesądzone..

Z jednej strony wiem,że to dobrze,powinien zrobić wszystko,by ratować rodzinę dla dzieci i nie potępiam go.Spróbować jeszcze raz dla dobra dzieci.Ciesze się,że ma w sobie tyle siły.

A z drugiej,wiem,że mi będzie go brakowało,ale muszę uszanować jego decyzję.

Smutno bardzo,ale niczego nie żałuję...

czekam,czekam,czekam...na koniec..

my spotykaliśmy się troszkę ponad dwa mies,nie jestem w stanie wyobrazić sobie co czuje dziewczyna mojego brata,z którą po 5 latach związku się zaręczył,a po tygodniu stwierdził:"nie jestem gotowy,mam glupoty w glowie,nasz związek nie ma sensu"...
dodatkowo ta sytuacja strasznie mnie rozwaliła..
nie wiem co się stało..i pewnie się nie dowiem..ale strasznie mi szkoda tej dziewczyny..
a mojego brata wcale nie rozumiem...