Zakochałam się w przyjacielu

No tak, zbieram sie w sobie od jakiegoś czasu żeby mu powiedzieć ale mogę tylko przez internet bo jesteśmy daleko teraz od siebie.
Już mam plan żeby powiedzieć mu, lecz w ostatniej chwili zawsze rezygnuje bo boje się co o mnie pomyśli ((( Może lepiej wogóle nie robić takich wyznań?

Jeśli mu powiesz , a on nie czuje tego co Ty to wasza przyjaźń na pewno się posypie. Faceci tacy są, że on Ci nawet nie zaproponuje dalszej przyjaźni tylko zerwie kontakt... stwierdzi, że to bedzie dla Ciebie najlepsze wyjście..

No tak, na 100 % nie wiem czy odwzajemnia moje uczucie, na tyle co ja. Choć wiem, ze bardzo się lubimy. Jeśli przez to wyznanie zerwie ze mna kontakt to będzie dla mnie bolesne. Nie wiem co mam robić, nie chce czekać w nieskończoność...

Poczekaj jeszcze troche, dawaj mu jakieś sygnały, że coś do niego czujesz i zobacz jak się zachowa.

Myślę, ze tak. Pisze smsy, opowiada o swoim życiu, mówi, ze mnie lubi (tylko nie wiem czy to jest takie przyjacielskie lubienie czy bardziej). U mnie stało sie bardziej niż kumplowskie dlatego chciałam żeby się rozwinęło w coś więcej. Ale czy mam szanse, nie wiem . Może lepiej zaczekać na jego ruch?

Próbuje sobie wyobrazić jak by mnie ktoś powiedział wprost że się zakochał we mnie, a ja bym go traktowała jako przyjaciela tylko. Myśle, że zaczełabym go unikać. Jakby mi zalezało troche na tej osobie to bym ją pocieszyła, że znajdzie kogos innego ze jest fajna itp. itd.
Tylko ze jak on tak zareaguje to mnie nic z tego nie zostanie: tylko ból. Nie chce zeby mnie pocieszał i mowil ze znajde innego:-(

Chce mu to powiedzieć, ale chyba nie dam rady. Boje się ze pomyśli ze jestem nawiedzona
Chciałbym żeby facet mi to powiedział pierwszy a nie ja Jemu...

Chyba każda osoba poczułaby się dowartościowana jakby jej ktoś powiedział, ze się zakochał w niej .

Jak człowiek jest zakochany to przyjazn juz nie wystarcza, a jak druga osoba chce kontynuowac przyjazn, mimo tego ze nie chce milosci,  to kazdy kontakt z ta osoba boli.

Chyba ze uczucie przeminie wtedy mozna sie przyjaznic, bez bolu.

A co myslicie, jak facet opowiada o swoich sprawach rodzinnych (np matce), o tym ze nie chce byc sam, albo próbuje podrywac w mojej obecnosci dziewczyne, ktorej wcale nie chce poderwac, bo to widac, tylko po to by zobaczyc czy bede zazdrosna. Myslicie ze jednak cos do mnie czuje?

A jestes pewna, ze jestes zakochana? a moze to tylko dlatego ze on jest daleko, i tesknisz za czyms czego tak naprawde nieznasz? sama niewiem..
A jazeli jestes pewna na 100%, no to ja bym sie umowila i postawila na szczera rozmowe..
Nawet jesli poczekasz, to i tak predzej czy pozniej bedziesz musiala mu o tym powiedziec.. A czym szybciej tym lepiej, bo niedaj Boze, znajdzie jakas milosc? bo ciebie naprawde bedzie traktowal jako przyjaciolke.. wiesz roznie bywa.

Witaj motylku. Miałam tak samo. Zaryzykowałam złamanie granicy przyjaźni - wiadomo jakiej. Niestety czar prysł, i walczę z rosnącą niechęcią. Odradzam.

Nie wiem, przede wszystkim rób, co czujesz. Ja po prostu mam takie doświadczenie, że moje "zakochanie" minęło.
Widzisz, moim zdaniem często może być tak, że nasz przyjaciel, który wydaje się być świetnym kandydatem na partnera w związku, pod ciężarem pragmy życia okazuje się potem jako partner zupełnie... nieodpowiedni. Nie ma wtedy powrotu do wcześniejszych relacji.
Ja np. staram się wyleczyć swój negatywny stosunek do Sz., ale niestety trudno to przezwyciężyć.
Z drugiej strony to, że się zakochałaś już się stało i być może faktycznie nie ma już lepszego wyjścia niż powiedzieć mu o tym, bo w końcu jakby nie było - i tak do przyjaźni już moim zdaniem nie wrócicie.

hej Kobietko, posluchaj.

Po 8 latach niewidzenia sie, w moim zyciu zupelnym przypadkiem pojawil sie stary kolega, z tzw mlodych szalonych lat. Nasze drogi wtedy sie nie zeszly bo ja szukalam w zyciu niewiadomo czego a on byl zupelnie normalnym, spokojnym starszym odemnie o rok chlopakiem, ktory tak naprawde nijak pasowal do moich wtedysieiszych milostek. Przez osiem lat jakims sposobem pamietalam jednak jego spokojny zrownowazony krok, pewny glos, dobre oczy, zostalo mi w pamieci cos jeszcze czego nie potrafilam sobie 8 lat temu okreslic... dwa lata temu spotkalam go znowu, w warszawie. Nie wie o tym i sie nie dowie ale wywrocil moje zycie do gory nogami, kilkoma spotkaniami przy kawie, nie dojedzonym ryzem w chinskiej restauracji i dlugimi spacerami... ktorych przez te ostatnie dwa lata bylo moze z 5... rok temu zdarzylo mi sie po raz pierwszy w zyciu po spacerze z nim wpaść w potworna rozplacz, ktorej nie moglam powstrzymac...

Pol roku temu zerwalam z chlopakiem, z ktorym przezylam ostatnie 8 lat, moje zycie sie przewartosciowalo....

Dzisiaj relacje z  kolega tez zanikaja a jesli sa - robia sie "niespecjalne"... choc kiedys kazal obiecac, ze juz nigdy nie stracimy kontaktu...  to tak sie powoli dzieje... znow.
Przezylam przez i dzieki niemu potworny kryzys chcialo mi sie krzyczec z powodu niemocy jaka mnie ogarniala... bo pierwszy raz w zyciu zobaczylam na horyzoncie latarnie, ktrora dawala mi sile do pracy, sile do zycia... a nie mam smialosci zeby na prawde ogrzac sie jej swiatlem, zeby mu powiedziec wprost co czuje, bo przeciez jesli ktos czuje podobnie poprostu to powie tymbardziej ze on to mezczyzna, ktory zreszta chyba nadal kogos ma...

Powiem Ci - z perspektywy czasu choc trudno sie mieszac w Twoje zycie, mysle ze powinnas zrobic wszytsko, zeby dac temu komus sygnal, poki jestes w tzw. DOBRYM CZASIE, on moze zaraz minac, rozejdziecie sie, wasze relacje zrobia sie wyplowiale i bedzie Ci dalej pekac serce (jesli sie naprawde zakochalas)... tylko ze juz bedzie za pozno na cokolwiek bo to wszytsko bedzie Cie zniechecac coraz mocniej... az calkowicie stracisz wiare w cos co moglo byc przeciez najpiekniejsze w twoim zyciu.

Pamietam taki jeden paskudny listopadowy wieczor w 2008 roku kiedy wracalam zupelnie bez sil do domu z pracy, dostalam wtedy od mojego kolegi smsa z podrozy, nie uwierzylabym gdybym tego nie przezyla ale o 21 wieczorem przez padajacy snieg z deszczem wyjrzalo slonce... nie tylko w moim sercu, bylo na wszytskim na co patrzylam.

Pozdrawiam i zycie Ci szczescia.

Motylku - żarty i przekomarzanie to najlepszy sposób dla kobiety, żeby dowiedzieć się o uczuciach drugiej strony... Masz normalnie asa w rękawie, tylko musisz go właściwie wykorzystać. Możesz tak pokierować rozmowami, żeby, niby w żartach, jak najwięcej mu powiedzieć i sprawdzić reakcję. Jeśli reakcja będzie inna od oczekiwanej - możesz się wycofać zachowując twarz i przyjaźń.

Witajcie kochane, przeglądam te wszystkie fora od dłuższego czasu..ale jesli nie zwrócę się do Was osobiście to nie pozbędę się wątpliwości..

Przyjaźnię się z Nim od siedmiu lat..
zawsze traktowałam Go jak braciszka..
za małolata zaprosił mnie na bal.. na którym poznałam jego kolegę a mojego pierwszego chłopaka.

jak sie okazało On zle wspomina ten czas.

Sądziłam że nasze relacje są niezmienne, że po prostu bardzo mnie lubi..tymczasem on chce je teraz budowac na nowo.
potem przez parę lat rzadziej się kontaktowalismy ale wciaz darzylismy sie ogromną sympatią.
od pol roku ten kontakt jednak bardzo sie wzmocnil.. zawsze mnie wspieral, pamietal.. jak najlepszy przyjaciel..zwierzalismy sie sobie takze z milosnych rozterek..on nigdy z nikim sie nie zwiazal.. zawsze jednak chwalil moja atrakcyjnosc.. a ja jego.
teraz piszemy ze soba codziennie, dzwonimy..rozmawiamy godzinami.. nawet gdy jedno pojdzie spac..drugie potrafi wyciagnac je z lozka..

on studiuje i mieszka w innym miescie..
czesto zarywamy noce by porozmawiac..
sypie sie duzo komplementów. mowimy sobie ze sie kochamy, z eise uwielbiamy, ze tak wiele dla siebie znaczymy.. dedykuje mi piosenki na portalu spolecznosciowym, ja jemu takze.. zaproponowal mi wspolny wyjazd.. w gory.. ze znajomymi.

gdy ostatnio z nim rozmawialam o marzeniahc napisal mi ze marzy o tym by gdziej wyjechac-parami, i ze moze to sie spelni..
razem lubimy ksztaltowac te marzenia.. np pobujac w oblokach z emieszkamy w domku w Toskanii pijemy wino, grzejemy sie na sloncu..itp.

powiedzialam z epewnie pojedziemy jesli on do tego czasu sie w kims nie zakocha..on mi na to ze nie ma takich obaw.
ciagle mowi z enie ma w planie milosci..ze postanowil byc singlem ja utrzymuje ta sama wersje..
potem wstawia na fb piosenke ktora pod koniec brzmi tak:
"Ciągle żyje tym co było, wciąż pamiętam naszą miłość
Prosze wróc i badz znów blisko, mowisz że pamietasz wszystko
Dzis to w koncu zrozumiałam, poza nami nic nie miałam
Jeśli chcesz nasz czas powróci, zaśnij dotyk mój cie zbudzi. "

następnie ustawia na gg opis-fragment z angielskiej piosenki-"ona ustala reguły Waszej milosci ;*"

gdy pytam czy sie w kim zakochal twierdzi ze nie i ze opis jest dla mnie PO PRZYJACIELSKU..

tak bardzo mi na nim zalezy..
i boję się ze przez to uczucie mogę jedynie nadinterpretowac jego slowa, czy gesty..

A ja dla odmiany napiszę Ci szczęśliwą historyjkę o miłości i przyjaźni

W liceum miałam najlepszego przyjaciela P. Byliśmy ze sobą bardzo blisko, no po prostu najlepsi przyjaciele, mówiliśmy sobie rzeczy jakich nie mówiliśmy nikomu innemu itd. Potem ja wyjechałam na studia, on został. Dzieliło nas, (i wciąż dzieli), od siebie 100 km. Dwa lata temu on zaryzykował  wszystko i powiedział, że chciałby być ze mną. Miałam mnóstwo dylematów co zrobić, bo też czułam do niego coś więcej, ale bałam się zaryzykować naszą przyjaźń. Zaryzykowałam i od dwóch lat jesteśmy szczęśliwą parą, planujemy wspólne życie

Nie wiem czy powinnaś zaryzykować czy nie, tylko Ty to wiesz. Ale chciałam Ci pokazać, że nie wszystkie takie historie źle się kończą Powodzenia :*

Ja też przeszłam przez zakochanie do przyjaciela. Nie powiedziałam mu o tym, ale sądzę, że wyczuł pismo nosem. Teraz sie cieszę, że mu o tym nie powiedziałam. Wciąż się przyjaźnimy, ale ograniczyłam z nim kontakty do minimum. W końcu to jest przyjaciel, a nie mój chłopak

bez serca
jedna podtsawowoa zasada facet nigdy nie traktuje dziewczyny jak kumpeli (chyba ze jest gejem). kobieta zawsze bedzie kobieta moze jedynie byc: pociagajaca/niepociagajaca/matka lub siostra (ostatnie 2 kategorie nie wzbudzaja zainetersowania). ale skoro piszecie ze soba,sms,jakis komunikator to znaczy ze chłopak czuje chemie tylko gra niedostepnego bo takim sie zadeklarowal na samym poczatku, gdyby teraz nagle zaczal sie z taba spotykac randki to wyszedl by na klamce. A ze umie grac w ta gre no to musi sie jeszce pomeczyc. Jeżeli zalezy ci na zwiazku z nim to mam dla ciebie dobra rade jeszce gora 1-2 miesiace i zacznie cie zapraszac. nie staraj sie nic przyspieszac chlopak sam wszystko rozegra.

no i dupcia blada. powiedział mi mój kolega że traktuje mnie jak dobrą koleżankę, że nie wiem czy między nami mogło by być kiedyś jakieś uczucie, że ma nadzieję że nasze stosunki nie pogorszą się przez to ... mówił też że każdy jego związek zaczynał się od przyjaźni.
ale ja wychodzę z takiego założenia że jeśli miał by coś poczuć to już by to czuł głęboko gdzieś tam, z czasem nie można się zakochać albo się to czuje albo nie

Myślę, że w formie żartu możesz się z nim poprzekomarzać i zobaczysz jego reakcję. Powiem Ci, że warto zaryzykować. Ja też zakochałam się w swoim przyjacielu, ale miał on wtedy dziewczynę. Teraz jesteśmy razem i jest nam bardzo dobrze

W ZŁOŚCI WYZNAŁAM CO CZUJĘ.
odpowiedział że też starał się stłumić w sobie to uczucie. ze względu na przyjaźń.
i tu jest bolesna prawda, mężczyźni przeważnie traktują miłość czy chocby stan zadurzenia jako przeszkodę dla przyjaźni, kobiety jako jej rozwinięcie. obawiam się ze stchórzy.. skoro ma do tego takie podejście.. nie wiem wciąż na czym stoję.. on na razie próbuje ochłonąć..
zwariowane to wszystko.. nie mam siły dłużej żyć złudzeniami, i z obawą cy nad interpretuję czy nie.. chciałabym by miał dość odwagi by o to zawalczyć..ale jeśli stchórzy to przecież nikogo do niczego nie zmuszę.

Znalazłam nazwę wątku, który idealnie odnosi sie do mojej sytuacji.
Mam dobrego kolegę/przyjaciela z którym znam się już 4 lata. Zawsze go lubiłam. Na początku naszej znajomości trochę między nami iskrzyło, ale potem zachowywaliśmy się tylko jak dobrzy kumple. Nie jedni myśleli że nadal coś jest między nami. Jednak od czasu kiedy do moich uszu (ze strony moich znajomych) zaczęły dochodzić teksty typu: ładnie razem wyglądacie, ładna byłaby z was para, zaczęłam częściej myśleć o NAS. W mojej głowie doszło to do tego stopnia, że ostatnio nie myślę prawie o niczym innym. Ostatnio znajoma powiedziała mi że przecież to widać jak na niego lece, ale ja oczywiście zaprzeczyłam, boje się trochę do tego przyznać.  Kiedy jestem blisko niego jest mi po prostu dobrze, przyjemnie. Nie wiem czy to nie ma tez jakiegos wpływu na to, że nie oglądam się tak za innymi chłopakami, no chyba że naprawdę są przystojni. Jednak nie zdarzają się sytuacje gdy spotykamy się poza szkołą tylko we dwójkę. Ostatnio tak wyszło że długo się nie widzieliśmy i kiedy w końcu mieliśmy okazje porozmawiać, to ta rozmowa nie miała końca. Zaprosił mnie tez do siebie bo akurat miał wolna chatę. tylko bez żadnych podtekstów proszę. Ale na następny dzień niestety okazało się że jednak jego rodzice nigdzie się nie wybierają. Myślałam, że to mógłby być jakiś krok, bo nie wiem czy on coś do mnie czuje. wiele bym za to oddała. teraz pytanie - co mam robić? czasem mam takie wrażenie jakby czuł to samo co ja, ale jeśli to tylko moje urojenie? Podpowiedzcie coś, prosze..

spodobala mi sie TRwoja historia wydaje sie taka romantyczna.. jestescie razem kochana ?

Acha i jeszcze jedno, wcześniej pisałam że prawdopodobnie i on był we mnie skrycie zakochany..myliłam się ale to nic. zawsze bardzo mnie cenił, a że szanował mnie jako przyjaciółkę nic nie próbował wskórać bo inne koleżanki w tej sytuacji zawsze się wtedy od niego odwracały. Cieszę się że padło na mnie i mi nigdy nic nie mówił, bo byłam wtedy gówniarą i mogłam to tak samo zniszczyć jak te pozostałe.
Wyznałam mu swoje uczucie i od tamtej pory oszalał na moim punkcie ) ;D to że facet nie odwzajemnia naszych uczuć od razu nie przekreśla naszych szans dziewczyny-więc odwagi i do dzieła-SZKODA DNIA ;P 

gdybym miała się cały czas bać jak on zareaguje to bym chyba zeszła z tego świata..i tak panikowałam kilka miesięcy.. myślicie że dacie radę tak udawać do końca? oszukiwać same siebie? to bez sensu. zawsze jest ryzyko ze się wyda, lepiej więc samemu wyznać prawdę. Boicie się że stracicie przyjaciela? JA TEŻ SIĘ BAŁAM łatwo tak popaść w obsesje.. to że kogoś kochamy nie jest naszą wadą, za miłość się nie przeprasza więc i za miłość nie powinno się obrażać. jeśli taki przyjaciel opuści Was po miłosnym wyznaniu bo będzie dla niego zbyt trudne to i każda inna sytuacja tak samo mogłaby go przerosnąć. to tylko świadczy o sile przyjaźni z jego strony. jeśli jest więc byłby do tego zdolny teraz to kiedyś w przyszłości i tak by to zrobił.. w pierwszej trudniejszej sytuacji.. bez sensu się zadręczać i czekać aż samo wyjdzie. I tak będzie co ma być.

Mialam podobna histroie.Ale opowiem w skrocie.
Poznalam M 4 lata temu, mial wtedy dziewczyne rozstali sie dopiero w tym roku w maju, kolegowalam sie z nia bylysmy nie rozlaczne.
Gdy sie rozstali, ona znalazla nowego chlopaka i juz nie miala dla mnie czasu a ja zaprzyjaznilam sie z M.
Moglam z nim porozmawiac o wszystkim i o niczym, i on ze mna tez, zwierzalam mu sie on mi, plakalismy razem w te ciezkie dni. Gdy mial ciezka sytuacje w domu sypial u mnie w domu, wspolne wyjazdy ze znajomymi, bylismy nie rozlaczni
Pewnego razu pocalowal mnie, po tym zdazeniu niby bylo wszystko ok nadal mielismy dobry kontakt ale nie taki jak kiedys.
Myslalam, ze cos do niego czuje powiedzialam mu o tym, widzial, ze jestem zazdrosna o jego kolezanki i czesto mnie bral pod wlos.
Niestety on traktowal mnie tylko jak przyjaciolke, kontakt co raz to bardziej malal, on znalazl dziewcznyne i teraz juz w ogole nie mamy kontaktu sporadycznie jak wracam do Polski to sie widzimy bo mamy wspolnych znajomych ale juz nie jest to samo co kiedys.
Osobiscie nie wierze w przyjazn miedzy kobieta a mezczyzna jedno z dwoch napewno po pewnym czasie poczuje cos wiecej.

Ale teraz jestem szczesliwie zakochana i nie ma sie co uzalac nad rozlanym mlekiem

Czasami warto zaryzykowac, jesli nam zalezy po prostu chcemy wiedziec na czym stoimy i nie da sie tego opanowac to calkiem naturalne.

CzarnaInes Ciesze sie, ze wam sie udalo! Szczescia zycze!!

Ja uważam że musisz zaryzykować bo możesz tego załować do końca zycia. Powodzenia

Zamieszkałam ze swoim dawnym przyjacielem-dziś już ukochanym na wakacje. (niedługo minie pół roku jak jesteśmy parą) i powiem Wam że, tak się żarlismy!!! O_o ja wiele razy pakowałam walizkę, nawet rodzice przyjeżdżali 2 razy. Chwilami się nie cierpieliśmy. A gdy tylko podołaliśmy już swoim obowiązkom (remont całego mieszkania), przegadaliśmy wiele godzin.. przestaliśmy podnosić głos, zaczęliśmy być znowu w sobie szaleńczo zakochani-jak za czasów gdy tylko do siebie dojeżdżaliśmy. Nie ma ideałów, ja tez nim nie jestem. Ale gdybyśmy przegrali ten związek, przegralibyśmy nasze życie bo dopiero razem pchnęliśmy je do przodu. Nie warto się cofać! Dziś wiem ze naprawdę chcę poślubić tego mężczyznę, z jego wadami, i z pełną świadomością tego jak mnie czasem wkurza, i kocha zarazem

ZAKOCHAŁAM SIĘ W PRZYJACIELU ! ;( POMÓŻCIE !
No więc tak,zakochałam się w przyjacielu.Mam 18 lat.On ma 17 lat (różnica między nami to tylko 3 msc.).Znamy się praktycznie od podstawówki(bo mieszka w wiosce obok),jednak do niedawna była to znajomość tylko koleżeńska. Od ponad roku się przyjaźnimy z J. Mamy mnóstwo wspólnych znajomych i przyjaciół. Zaczęło się od wakacji. Mamy wspólnych przyjaciół,przez których my się zaprzyjaźniliśmy. Spędziliśmy wszyscy razem praktycznie całe wakacje,widując się codziennie. Zaczęliśmy się wszyscy razem spotykać wieczorami, jeździliśmy do kina,na pizzę,bilarda.Odwiedzałam często J. z przyjaciółką. Teraz odwiedzam go prawie codziennie sama. Uwielbiam spędzać z nim czas. Razem się wygłupiamy. Miedzy nami jest jakaś więź,ale boję się,że to tylko przyjaźń! Ja czuję coś więcej,coś znacznie więcej! ;( Ale nie wiem czy on do mnie coś czuje. Wspomniałam już,że się wygłupiamy, dokuczamy sobie. On nie lubi jak go \\\'gilgoczę\\\' w bok brzucha tzw.\\\"boczki\\\"...ja tego też nie lubię i też mi czasami je robi. Ogólnie to często właśnie przez takie \\\'dokuczanie\\\' przytulamy się,trzymamy za ręce, głaszczemy po ręce, on mnie głaszcze po głowie, ja go po policzku,lubi jak robię mu masaż. Często jak leży to położę się koło nie go i dalej sobie \\\'dokuczamy\\\'. Albo jak siedzi to ja się położę mu na kolanach.Dla mnie to są jakieś znaki z jego strony zainteresowania mną,ale...właśnie ALE...żartujemy sobie często z wszystkiego i nie wiem czy to z jego strony też nie są żarty. Raz oglądając film leżałam oparta o jego nogi i praktycznie przez cały film trzymaliśmy się za ręce głaskając je. Jeśli się nie widzimy to praktycznie cały dzień ze sobą piszemy sms-y i na gg. Gdy jest już późno i jestem u niego, on odprowadza mnie do domu. Tylko te wszystkie jego znaki są gdy jesteśmy sami (no ewentualnie gdy jest w pokoju jeszcze jego siostra i kolega który zajęty jest grą na kompie),ale gdy jesteśmy wszyscy razem z przyjaciółmi to zachowuję się tylko jak przyjaciel. Być może przyczyną tego jest, że drugi-nasz wspólny przyjaciel podkochuje się we mnie(taki mi się zdaje) ,a ja chce z nim być tylko przyjaciółką bo zakochałam się w przyjacielu, ale J.
Nie wiem co mam robić...to wszystko jest skomplikowane. Jestem przekonana, że kocham J., ale nie wiem czy on coś czuje do mnie.
A zapomniałam wspomnieć, że razem (wszyscy przyjaciele) spędzimy ten 2011/2012 sylwester w wynajętym domku, jedziemy tam na 2-3 dni...może tam mam zrobić jakiś krok ?
Proszę o pomoc!

Dziękuję Austerlitz Twoje słowa dały mi dużo do myślenia...
Tylko nadal nie wiem co mam robić w związku z J. ...

Myślę,że Twoja teza może być słuszna co do lojalności facetów... No zobaczymy jak to się wszystko potoczy... Pierwszym takim wyznacznikiem do możliwej zmiany statusu między nami jest sylwester..A jeśli to nic nie zmieni to jego osiemnastka..

Tak będzie alkohol i zamierzamy się dobrze bawić w sylwestra. Ogólnie to będą 3 dziewczyny licząc ze mną i 6 chłopaków. Jeśli chodzi o podrywanie J. przez te dziewczyny to jestem spokojna bo jedna z nich jest dziewczyną brata J. a druga podkochuję się w innym który też tam będzie... Więc zostaje tylko ja! )
Gorzej z tą drugą wersją 'podbijanie mnie przez innych facetów' >> bo jak wiadomo alkohol dużo działa...

Chciałabym mu to powiedzieć przed tylko boję się reakcji...
Jutro się z nim widzę zobaczymy jak będzie...
Wczoraj odwiedziłam J. ... i jak byliśmy sami w pokoju pociągnął mnie do siebie i tak mocno przytulił patrząc później w oczy...to było miłe uczucie! ;D

Jest jeszcze jedna sprawa która mnie męczy ... Bo w styczniu mam studniówkę i już bardzo dawno temu zaprosiłam na nią znajomego,z którym dobrze mi się bawi < tańczy ... Bardzo chciałabym zaprosić J.,ale głupio mi teraz odmówić temu koledze...

Moim zdaniem J. nie uważa,że jesteśmy parą,jednak też nie traktuje mnie tylko jak przyjaciółkę ...bo całkiem inaczej traktuje tą przyjaciółkę z którą przychodziłam do niego na początku niż mnie (jest różnica)...
Myślę,że sprawę między nami wyjaśniłby pocałunek..Tak ostatnio zamierzałam się pocałować go choćby w policzek ..już się zbliżałam...ale speniałam...styknęłam tylko mój policzek z jego...

Jeśli chodzi o studniówkę to nie wiem czy mnie dobrze zrozumiałaś ..bo mam iść z kolegą starszym ode mnie... Więc jeśli bym z nim nie szła to nie musiałabym mu szukać partnerki bo po prostu nie pójdzie ... Tylko szkoda mi go teraz wystawić bo to naprawdę spoko kumpel jest..a z drugiej strony chciałabym bardzo iść z J. ..boję się,że ta studniówka (jeśli poszłabym z tym kumplem) mogłaby popsuć między mną a J. to co do tej pory między nami jest...

A to przepraszam ^^ To jak na chłopaka dajesz świetne rady! ;D Dziękuję.

No będę pewnie musiała coś z tym zrobić ..Jest jeszcze taka opcja,że ten kumpel ze mną nie pójdzie (ze wzlg. na studia),więc wtedy problem sam się rozwiąże

Dzisiaj znowu odwiedzam J. ...

Gratuluję. A jednak się udało.