A więc mam jeden problem. Muszę sobie w swojej głowie ułożyć, bo z żoną się nie da, bo ona tak już ma i tyle.
A więc tak, żona nigdy nie proponuje seksu, nigdy nie zaczepia, nigdy o tym nie rozmawia, nigdy nie inicjuje. Jednocześnie nigdy nie odmawia i jak już jest ten seks to również i jej sprawia radość.
Ja w swoim życiu nie miałem problemu z kobietami i również często inicjatywa była po stronie kobiety. I zawsze tak wolałem. Jako że nie jestem przystojniakiem to i inicjatywa często musiała być i po mojej stronie, to było tak 50 na 50.
I teraz tak, z żoną trwa to już lata. To jej cecha która się już nie zmieni i ona też jej nie chce zmienić więc muszę ją zaakceptować albo odejść. Jednak wydaje mi się to pierdołą na odchodzenie i wolał bym zmienić własne myślenie.
Jak zamiast zadręczać się tym, że ona ma zerową inicjatywę to cieszyć się tym, że kiedy chcę mam dostępny praktycznie każdy rodzaj seksu z piękną młodą kobietą, która też to lubi ale jest tak pasywna, że nie potrafi tego powiedzieć i muszę zrobić to ja.
Wiem, że jak jeszcze chodziła do liceum to miała faceta który był w tym bardzo nachalny. Łącząc kropki wnioskuje że ona woli tak, że nawet jak ma ochotę to i tak idzie spać i że facet to ma mieć jaja i brać co jego w cudzysłowie. Ona najwyżej odmówi jak nie będzie miała ochoty, ale inicjatywa musi być faceta.
Więc w sumie tak
Ona: Inicjatywa wyłącznie faceta - facet bierze co swoje - to jest sexy.
Ja: Inicjatywa faceta - "proszenie" o seks - to nie jest sexy - inicjatywa powinna być po stronie kobiety.
Jak widać zupełnie inne podejście.
Jak zmienić podejście i z "pipki" która się kręci i czeka na propozycje które nie nadchodzą i sam inicjuje jak już "ciśnie" mega co frustruje w długim terminie na "prawdziwego" faceta który bierze co swoje (w sensie jasno mówi czego chce nie czekając na czyjąś inicjatywę)
