Witam dziewczyny

Witaj Aniu. Późno wiem, ale spać się nie da z synem mam problemy, albo nauczyciele z nim bo już sama nie rozumiem moje dzieci zasypiają jak nic, tylko ja się męczę. Sprawa byłego męża jeszcze się pociągnie, ile przy tym moich nerwów poszło jestem kłębkiem. Syna z prywatnej szkoły wydalili rozwiązali umowę, szkoła prywatna Montessori, nie wiem co dalej robić. Prywatny detektyw, którego wynajełam, przynosi mi jeszcze dowody zdrady męża, choć nie musi to non stop coś jeszcze wyskakuje i łączyć to muszę z starym okresem, robi to choć już nie musi tak naprawdę. Będzie kolejna sprawa sądowa ....jezu gubię się z tym wszystkim. Mąż mnie zostawił, dla mnie jest podłym draniem, by nie użyć innego słowa. Syn wydalony z szkoły niby źle się zachowywał, przecież do żaden szatan z niego nie jest święty ale na 4 uczni w klasie i Pani nie daje sobie z nimi rady! masakra jakaś. nie wiem co robić, za dużo tego. I chciało by się powiedzieć ...JAK ŻYĆ.
Trzymaj się cieplutko.

Rozstanie odbija się na dzieciach i zachowanie syna może być tego pokłosiem, jeśli wcześniej nie było takich problemów.
Póki co przenieś syna do szkoły publicznej.

Lepiej jakby dzieci miały opiekę naprzemienną, a wy zamiast walki próbowali się dogadać, dla dobra dzieci.

Dziś wysłuchałem pewnej opowieści. Małżeństwo się rozpadło, rozwód, czwórka dzieci. Po roku od rozwodu zeszli się ponownie. Dwójka z czwórki dzieci zaczęła mieć problem z nauką, przestali chodzić do szkoły, znikali nie wiadomo gdzie. Rodzina zaczęła terapię: u matki depresja po roku życia samej z dziećmi, terapia dwójki dzieci nie dawała żadnych rokowań, bo nie powiedzieli ani słowa, zamknęli się zupełnie w sobie. Refleksja i decyzja o ponownym wspólnych zlepieniu rodziny przyszła już raczej po katastrofie.

To są właśnie te osławione dobrodziejstwa rozwodów.

Po detektywie? Po detektywie to już jest pogorzelisko, ruina i teren skażony na kilkadziesiąt lat.

O tym, czy warto rzucać bombę jądrową w swoją rodzinę to się trzeba zastanowić zanim się ją rzuci. Ale wiadomo, koleżanki z pracy pomogą...

Do samozniszczenia... o pardon,  do "poprawiania samooceny" "facet" wcale  nie jest niezbędny.  Brak "faceta" prowadzi znacznie szybciej do poprawienia... "samooceny".

Trzymaj się tego, że jesteś dzielna, tak długo, jak długo się da. Która z Pań próbowała kiedyś chwycić się drążka nad głową i trzymać się dzielnie?