Hejka, jak pewnie wywnioskowałyście_liście z tytułu, mam problem z osiągnięciem orgazmu. Może zacznę od początku:
Mam 19 lat, mniej więcej rok temu zaczęłam się masturbować i osiągać orgazmy. Wszystko było super, robiłam to w miarę regularnie. Jednak z czasem zaczęłam czuć coraz mniejszą potrzebę sprawiania sobie przyjemności. Na początku nie umiałam osiągnąć orgazmu np. przez tydzień, później przez miesiąc- generalnie zaczęło mi się to dosyć mocno wahać.
W maju poznałam mojego aktualnego (jednocześnie pierwszego poważniejszego) chłopaka. Od tamtego czasu jeszcze trudniej było mi osiągnąć orgazm. Nie umiałam się skupić, kiedy już prawie dochodziłam myślałam o nim i to mnie kompletnie rozpraszało. Od maja do teraz (czy przez ostatnie 4 miesiące) udało mi się dojść może z 4/5 razy z czego ostatni raz był jakieś 3 tygodnie temu.
Dodatkowo od bardzo niedawna (bo dopiero od około 2 tygodni) zaczęliśmy współżyć. Oczywiście stymulacja itd. Sprawiała mi przyjemność, ale czułam, że nie osiągnę orgazmu i od razu jakiekolwiek podniecenie spadało. Mój chłopak mówił mi że wcześniej nie miał partnerki, która odczuwała tak słabe bodźce przy stymulacji, ale że na spokojnie, kiedyś na pewno się uda. Oczywiście wiem, że na początku trzeba poznać siebie nawzajem, ale czuje, że nakładałam na siebie coraz większą presje. Finalnie nie osiągam w ogóle orgazmów, ani sama, ani z nim.
Wcześniej nie stresowałam się ze nie dochodziłam, aż do teraz. Co jeżeli to spadek libido i to wszystko zajdzie do tego stopnia, że mój partner zacznie mnie obrzydzać?? Albo już nigdy nie osiągnę orgazmu?? Czuje, że ciągle siedzi mi to w głowie przez co nakręcam się coraz bardziej i powstaje takie błędne koło. Szczerze nie wiem co mam z tym wszystkim zrobić, potrzebuje rady, może ktoś ma/miał podobną sytuację?
P.S. jeżeli chodzi o to, jak to wygląda z jego strony: mój chłopak nie nakłada na mnie żadnej presji, bardziej martwi go, że się tym wszystkim tak zamartwiam
