Męskie fochy

Rozmawiac rozmawiac rozmawiac.
Z wiekiem moze sie nasilac, frustracja moze przeniesc sie w przyszlosci rowniez na dzieci.
Moja rada - zmienic tryb zycia/pracy. Lub po pracy jakis duzy wysilek fizyczny , lub odreagowanie w inny sposob.
Ludzie ktorzy zmaykaja sie w sobie i nie romawiaja z partnerem , maja jakies problemy z ktorymi sie nie dziela tylko dusza w sobie,
zamiataja pod dywan.. to sie nawarstwia i potem ma focha:).
Leprzy foch niz agresja - takie male pocieszonko.

Sproboj z nim o tym porozmawiac nie w trakcie tej ciszy tylko po jak juz sie tam udlawi w tym swoim sosie. Jak jest w chetny do rozmowy
W jakis dziwnych szybkich nie przewidzianych sytuacjach gdzie nie ma czasu na rozmyslanie jak strzelisz pytaniem z nikad mozesz uslyszec co tak naprde mysli partner

Pozdr

Wbrew temu, co ktoś powyżej napisał, foch to agresja, tyle, że bierna, ale tak samo skutecznie wyniszcza jak agresja otwarta i bezpośrednia.

Jak to widzisz, czy foch w jego wykonaniu to strategia działania, którą wybiera świadomie w danej sytuacji, czy raczej nieświadomy, stosowany od lat sposób reagowania, nad którym nawet się nie zastanawi?

Czyli to jego standardowa metoda osiągania celów :-/ Trudno będzie Tobie coś z tym zrobić :-( Tym bardziej, że wcześniej pozwalałaś się w ten sposób kontrolować i poddawałaś jego manipulacji Tobą poprzez foch, co nauczyło go, że w Twoim przypadku jest to skuteczna metoda, działa i nie ma potrzeby zmieniania jej.
Jakimś sposobem jest na bieżąco obnażanie focha, czyli mówienie mu, że doskonale zdajesz sobie sprawę, co teraz robi i co chce osiągnąć, ale o wile lepiej dla Waszej relacji byłoby gdyby on zamiast się fochować powiedział wprost czego potrzebuje i oczekuje. Minus tej metody jest taki, że zmieniasz się w nauczycielkę a ta rola może Tobie nie odpowiadać, już nie mówiąc o tym, że on może słabo czuć się w roli ucznia, a to wróży porażkę.
W każdym bądź razie, pamiętaj, że on to robi, aby wymóc na Tobie pewne zachowania lub choćby poświęcenie mu uwagi, więc dopóki będzie osiągał swoje cele, dopóty będzie tę metodę stosował, więc przestań reagować w sposób, o który mu chodzi.

Zgadzam się z Tobą, że nauczył się, że to działa, że przecież nie musi się starać, bo ja i tak w końcu przyjdę. Powiem tak, dzisiaj w pracy nie zwracam na niego uwagi, oczywiście jak mam pytanie czy on o coś pyta, to odpowiadam normalnie, bez jakiś złośliwości, ale nie chodzę za nim, nie pytam "Kochanie powiedz mi o co chodzi". Nie chce się odzywać to nie, w końcu mu chyba przejdzie.

Najlepszy jest ten fragment pierwszego postu, gdzie autorka napisała, że ona absolutnie nigdy na ślub nie naciskała, ale dawała do zrozumienia, że jak się nie oświadczy przed 30 to go rzuci. A ma 29 lat Już samo to świadczy o pewnego rodzaju skrzywionym postrzeganiu rzeczywistości.

Właśnie w domu w takim codziennym życiu nie ma fochów, bo np będąc na urlopie, mieliśmy spokój, nie było żadnych spięć na drodze służbowej więc nawet nie było sie o co kłócić/denerwować.
Wydaje mi się, że główną przyczyną nawarstwiania się wszystkiego jest praca. Tak jak mówiłam, pracuje dużo, jest dużo stresów, bo jest duża presja. Wydaje mi się, że sytuacje z pracy kumulują się i gdzieś to na mnie sie odbija i odreagowuje. na ludzi w pracy nie nawrzeszczy ale na mnie to przecież coś innego.

to akurat dobrze, że autorka jasno określa czego chce i potrafi rozmawiać, a facet jak widać ma z tym jakies opory... z doswiadczenia mogę powiedzieć, że taki fochowaty facet to niestety ma dlugofalowo problemy z określaniem, planowaniem, podejmowaniem decyzji... pozniej, zaraz, pogadamy o tym jutro, mamy czas... moze dlatego tez musiałas określić termin czasowy bo przecież szkoda czasu marnować na faceta ktory nie jest pewien.
Zastanow się jednak ... niby tu juz wspolny dom, wspolne zamieszkanie duzo już "zainwestowaliście" ale to cecha trudna, już Ci to przeszkadza, a tego nie da się zmienić.. przyjdą dzieci, nowe problemy a ten będzie się "obrażał" zeby się nie kłocić, a problemów nie rozwiążecie nie rozmawiając...

do następnego focha, a sprawa nierozwiązana... krótka piłka..  następnego dnia odzywa się jak gdyby nigdy nic a temat "trudny" czeka aż waćpan będzie miał nastrój, albo.. kolejny foch jak będziesz zbyt "przypierała do muru"...
co z odpowiedzią dla zwyczajnego??? jak poza tym Wam się mieszka??

Sama piszesz, że jest przemęczony.
Tutaj dodatkowo masz jasny komunikat, że źle się czuje. Więc po kurtuazyjnym ''czy coś ci trzeba'' proponujesz ''w takim razie potruję ci dupę'' - bo tak mniej więcej facet odbiera podobne ''możemy pogadać''.

Masz ewidentnie zaburzone postrzeganie zachowań własnych i zachowań jego. Twój szantaż, to 'jasne wyrażanie oczekiwań'.
Jego milczenie to 'foch'.

Może i foch, nie wiem. Ale z opisu to w żaden sposób nie wynika. Równie dobrze facet może potrzebować pobyć sam na sam z własnymi myślami w ciszy i spokoju. Nie każdy odczuwa potrzebę werbalnej ekspresji, faceci zazwyczaj jej nie mają i żona, czy tam narzeczona, brzęcząca nad uchem niekoniecznie jest marzeniem po pracy.

Może zamiast próbować się nie rozpłakać, spróbuj w wolnej chwili zauważyć, że ludzie są różni i mają własne punkty odniesienia do pewnych spraw; niekoniecznie tożsame z Twoim.

Czy on cię próbuje ukarać milczeniem czy się po prostu źle czuje psychicznie, nie chce gadać, dzielić się tym co go męczy aby nie pogarszać twojego nastroju?
Może lepiej spytać czy potrzebuje czasu, żeby pobyć sam. Lub powiedzieć, że jego częste złe nastroje i oddalanie się źle wpływa na waszą relację.
Jeśli pracuje(cie?) po 10-12 godzin dziennie to bardzo dużo. Mało czasu na inne sprawy i odpoczynek.

Dla mnie określenie foch sugeruje, że chodzi o jakieś zachowania manipulacyjne, ale czy tak jest u was?

Stresująca praca to nie wszystko....musi być jeszcze jakiś dodatkowy powód.
Wydaje się, ze wspólna praca to nie jest dobre rozwiązanie. Jesteście non stop razem ....24 godziny na dobę.
Na dłuższą metę nie da się tak ciągnąć.
Może zmień pracę? Usamodzielnij się.

czekoladka7 nie daj sobie wmówić tych bzdur.

Każdy w tych czasach jest przemęczony, chyba tylko miliarderzy nie są. Ale jednak część z tych przemęczonych potrafi czy próbuje rozmawiać, facet odezwał się do niej więcej niż chamsko, tak się po prostu nie robi, można poprosić o spokój czy czas dla siebie w zupełnie inny sposób.

Proponuję, byś przestała grać w grę, w którą gracie od jakiegoś czasu. Sytuacja powtarza się: on strzela focha, Ty biegasz, dopytujesz, zagadujesz, on po pewnym czasie łaskawie otwiera usta, Ty cała w skowronkach, bo pan przemówił. I tak ad mortem defecatam, bo oboje znacie schemat.

Jeśli nie odpowiada Ci stosowanie wobec Ciebie przemocy (bo foch, tzw. ciche dni, to rodzaj przemocy), to w dowolnej chwili powiedz jedno zdanie o tym. Jedno zdanie o Twych uczuciach wywołanych jego zachowaniem. Bez hasła "musimy porozmawiać", które mrozi niemal każdą osobę, zwłaszcza gdy powiedziane jest w sytuacji konfliktowej, bez moralizowania, obwiniania, krytykowania, grożenia, it.p.