Moje życie. - Netkobiety.pl

Hej wszystkim. Potrzebuje spojrzenia na moje życie z boku, bo ja już dawno przestałam ogarniać... Jestem kobietą mam 26 lat, jestem ze swoim narzeczonym (lat 27) od 8 lat , od roku jesteśmy zaręczeni, za 4 msc ślub. Każde z nas mieszka u swoich rodziców, nie chcieliśmy mieszkać ze sobą przed ślubem. Przeżyliśmy ze sobą wiele... szkołę średnią, studia pierwsza praca, wszystkie złe i dobre momenty w naszych rodzinach np. wesela, pogrzeby wspólne święta, wiemy o sobie wszystko... Jeszcze na początku tego roku pracowaliśmy w tym samym mieście położonym 25 km od naszych rodzinnych miejscowości. Razem dojeżdzaliśmy do pracy, jakieś zakupy po pracy spędzanie czasu razem po pracy. Mój narzeczony zmienił pracę w lutym i aktualnie dojeżdza do pracy do innego miasta oddalonego od nas 60 km. W naszym związku zaczeło się psuć jeszcze przed zmianą pracy... W poprzedniej pracy miał takiego dobrego kolegę który był po 40, żonaty z dwójką małych dzieci, a na mieście miał opinie "babiarza", nie podobała mi się ta znajomość ale na szczęście na kontaktach w pracy sie kończyło. Pewnego dnia przez przypadek odkryłam że mój narzeczony pisze z tym kolegą na whatsappie. Mój narzeczony zostawił u mnie telefon i przyszła wiadomość, miałam mu zanieść telefon myślałam że to coś ważnego, ale nie chcący odczytałam a tam w konwersacji pokazał mi się zdjęcia nagich kobiet które ten kolega wysyła mojemu narzeczonemu. Wkurzyłam się zostawiłam telefon i nie powiedziałam nic, musiałam ochłonąć żeby nie narobić awantury. Za parę dni chciałam sprawdzić czy coś jeszcze mu wysyłał, a tam już tych zdjęć nie było. Okazało się że mój narzeczony usuwa te zdjęcia i wiadomości na temat kobiet, a zostawiał tylko te które są na temat pracy. Zabolało mnie to tym bardziej że mieliśmy umowę że nic nie usuwamy z telefonów, telefony są ogólnodostępne i nic nie ukrywamy przed sobą, dodatkowo w tamtym okresie bardzo się kłóciliśmy teraz wiem że to był jego sposób na odreagowanie. Po tamtym incydencie straciłam do niego zaufanie, dodatkowo na stronie Spotted miasta były pozdrowienia dla mojego narzeczonego za miła obsługę od jakiejś dziewczyny (o tym też dowiedziałam się po czasie). Zawsze byłam wporządku wobec mojego faceta, mówiłam mu o wszystkim traktowałam jak przyjaciela.
Ponadto przez większość naszego związku głównym tematem naszych kłótni był jego ojciec, który jest specyficznym człowiekiem. Na początku przez jakieś 2 lata było ok potem ze strony jego ojca pojawiły się docinki.. jakieś żarty, zaczepki typu : "co Ty taka smutna chodzisz ?  kiedy miałam pomalowane usta - Co Ty takie sine usta masz ? Ojciec mojego narzeczonego ogólnie jest dla mnie człowiekiem niewychowanym, nie zastanawiającym się nad tym czy słowa które wypowiada mogą komuś sprawić przykrość.. Jest budowlańcem i ostatnio często wyjeżdża a to na mazury, a to nad morze. Chwali się wszystkim na lewo i prawo gdzie to on nie jeździ. Raz siedzieliśmy przy stole ja narzeczony brat narzeczonego i jego dziewczyna oraz mama narzeczonego. Brat narzeczonego zapytał: "Tato może zabrałbyś mamę ze sobą na mazury " na co odpowiada ojciec narzeczonego "Po co przecież drewna do lasu się nie zabiera" i inne tego typu teksty. A gdy widzi że nie śmieje się z jego żartów to mówi że na żartach się nie znam.  Albo nie raz byłam świadkiem jak z bratem mojego narzeczonego oglądał dziewczyny na Facebooku i mówił która fajna a która nie. Dodatkowo przechwala się kasą ile to on nie zarabia, w jakich to on luksusowych domach nie robił wykończeń. Czasami dla niego liczy się kto kim jest i ile ma pieniędzy, a nie jakim jest człowiekiem. Ostatnio na dzień dziecka przy mnie i przy dziewczynie brata wyciąga po 2 tys zł i daje swoim synom podkreślajac "Zobaczcie jakiego chojnego macie tatusia".
Nie lubię jego ojca nie umiem z nim czasem rozmawiać. Wielokrotnie były takie sytuacje że po jakiś imprezach rodzinnych robiła się między mną a narzeczonym napieta atmosfera i zaczynaliśmy sie kłócić. Kiedyś podczas rozmowy narzeczony przyznał mi że całe życie wychował się w takiej atmosferze i nie widział nic złego w takich docinkach, że dopiero ja otworzyłam mu oczy. Chciałam nie raz by mój narzeczony zwrócił mu uwagę- powiedział coś w stylu "Tato przestań, nie gadaj durnot ", zawsze mu powtarzałam że przez Twojego ojca psuje się atmosfera między nami, nie każde Ci z nim zrywać kontaktów, rozumiem że to Twój ojciec ale zwróc mu czasem uwagę".  Kiedyś narzeczony mi w kłótni wykrzyczał że "nie będę całe życie zwracać uwagi mojemu ojcu i psuć sobie i jemu nerwów" a ostatnio usłyszałam od niego że "mogę to wszystko obrócić w żart, że coraz cześciej myśli ze to ja nie znam sie na żartach". Odnoszę ostatnio wrażenie że ojciec ma duży wpływ na swoich synów poprzez to że daje im kasę. Mój narzeczony pracuje ale np brat narzeczonego studiuje i ojciec daje mu kasę na wszystko, ostatnio nawet na pierścionek zaręczynowy mu dał. Ostatnio przyszła teściowa rzuciła do nas takim tekstem: " Że będą nam po ślubie dawać kasę na wszystko na co zechcemy" - myślałam że wyjdę z siebie i stanę obok. Już widzę jak to wygląda z bratem mojego narzeczonego dzwoni do nich po 3 razy dziennie i spowiada się co robił co robi jego dziewczyna i że potrzeba mu kasę na coś.
Po ślubie planujemy pomieszkać trochę u jednych rodziców trochę u drugich i potem wziąść coś na kredyt... ale nie wiem czy ja teściów wytrzymam tydzień, którzy z reszta chcieli byśmy przyszli na stałe do nich mieszać. Dodatkowo boli mnie fakt ze mój narzeczony zmieniając pracę i przenosząc się do drugiego miasta nie pomyślał co dalej z nami. Ja w sierpniu jak dobrze pójdzie dostanę umowę na stałe i będe miała już w miarę stabilną pracę, zarobki nie są zadawalające ale już można pomyśleć o kredycie. Dopiero jak zrobiłam mu awanturę to zobaczył że faktycznie jest problem bo ja w jednym mieście on w drugim, że nawet jak będzie źle u rodziców to nawet na stancję nie pójdziemy no bo gdzie do jakiego miasta. Zaproponował mi bym szukała pracy w jego mieście. Z jednej strony napewno jest jakieś rozwiązanie z drugiej za niedługo mam mieć tą umowę na stałe, w razie ciąży bo chcielibyśmy już dziecko to dobrze jest trzymać się tej pracy. Odniosłam wrażenie że mój narzeczony kompletnie się tym nie martwi co ja bede robić, gdzie ja będę pracować. Skupił się tylko na swojej pracy przygotowań do egzaminu i przygotowaniach do ślubu.
Ja gdzieś w tych całych nerwach i kłótniach straciłam tą radość z przygotowań do wesela. Osatnio kłócimy się non stop już czasem puszczają nam hamulce i potrafiły sie zacząć szarpać .... Przeraża mnie brak szacunku, nie wiem czasami czy jest sens to dalej ciągnąć... Kocham go jest moim pierwszym facetem jestem typem dziewczyny która jest bardzo stała w uczuciach i ślub traktuje bardzo na poważnie i na całe życie, ale nie wiem czy w obecnej sytuacji ślub to dobre rozwiązanie... Poza tym wkurza mnie ta niepewność co do przyszłości, dalszych planów. Dodatkowo ostatnio dobił mnie fakt, że podczas badania u ginekologa wykryto u mnie mięśniaki, lekarz kazał mi zajść w ciąże w ciągu 2 lat potem moge miec problemy z zajściem w ciąże lub donoszeniem jej... Strasznie mnie to martwi chciałabym mieć stabilną sytuacje jakiś własny kąt, pracę i pewną osobę u boku i w dobrej atmosferze wychowywać dziecko. Boje się że potem już nie będe mogła mieć dzieci....
Proszę o jakieś rady, dobre słowo bo czasem już wariuje i nie mam z kim pogadać ... rodzice nie zrozumieją a wszystkie koleżanki bliskie mają już swoje rodziny i swoje sprawy, poprostu potrzebuje się wygadać...