Co lubicie w byciu w związku? - Netkobiety.pl

Kochanie  i bycie kochaną

Nie wiem (bo nie byłem) A z pozycji singla wolę się nie wypowiadać
Na pewno większość rzeczy można robić zarówno razem jak i osobno, ale wierzę, że w związku ma to specyficzny charakter

To, żę nie jestem samotny.

tak...
tez jestem singielką,  do teraz myśłąłam ze szczęśliwą ale jednak nie do końca
przeczytałam post PASŁAWKA to  mi sie  tak tęskno zrobiło

Zapomniałem.

Piękne zdanie pokazujące  o co w tym wszystkim chodzi   brawo

Związki są fajne ale ja chyba już na zawsze mam wryte w beret, że w każdym momencie można zostać z tą przejmującą ciszą i trzeba być na to przygotowanym.

Coraz gorzej mam z pamięcią

No seks się zdecydowanie różni. Choć to kwestia subiektywna, kto jaki uważa za lepszy

Partnerkę

Intymność, ale to można mieć i w długim romansie, i nadbudowę.. A ta jest związana że zwyczajami w domu, dziećmi, historią przezyć wspólnych, miliona wspomnień, wspólnych znajomych, przyjaciół, spraw.
I czegoś co uważałam za pewnik, a czego w związkach z racji związku nie ma: pewności  że jest ktoś na zawsze. Że ktoś uważa  za cenne to samo.
Tak jak Piegowata, myślę, że nie ma się co przywiązywać do trwalosci związkow i budować drogich domów na grząskim gruncie, a zycie pokazuje, ze nie jestesmy w stanie tego gruntu ocenić. Więc też zaczynam od dymu z komina jest bardziej realny, chociaż nietrwaly. Może jak w "Incepcji" trzeba mieć te pinezki:)

Mozliwosc dzielenia sie swoimi przezyciami wewnetrznymi, przegladania sie w czyichs oczach, tworzenia wlasnej historii.

Uwielbiam tą świadomość że mam swoje dopełnienie. Lubię przy niej pomilczeć, uwielbiam z nią rozmawiać. Motywuje mnie tam gdzie mi brakuje entuzjazmu, ja ją wtedy gdy ona się wypali. Teraz więcej jesteśmy osobno niż razem, ale mimo wszystko to poczucie wspólnoty dusz jest nadal.
W mojej żonie uwielbiam jej zapach, ma cudowna w dotyku skórę. Kocham na nią patrzeć. Kocham jej niesforne włosy które kwadrans po starannym wymodelowaniu wybierają własną formę.
Jest dla mnie jak akumulator. Sam jestem leniwy i ospały. Ona sprawia że mam energię do dalszego życia. Mógłbym wstawać o siódmej, ale że ona musi wstać o 5:15, to codziennie dzwonię z pobudka, bo uwielbiam słyszeć jej zaspany głos w słuchawce.
Ma cudowne, zielono-bursztyniwe oczy w których utonąłem ponad trzydzieści lat temu. Z biegiem lat się zmieniła, ale dla mnie nadal jest tą nieśmiałą dziewczyna sprzed lat. Przy niej czuje że nic mnie nie powstrzyma, bo to co najlepsze jeszcze przed nami.
Generalnie jestem raczej ponurakiem, ale przy niej potrafię się śmiać do rozpuku. Jest jedynym człowiekiem na świecie z którym umiem i lubię tańczyć.
Lubię określenie że jesteśmy jak dwie połówki jednego jabłka. Jedno bez drugiego nie istnieje. Wiele osób tu pisało że można być szczęśliwym singlem. Być może, ale ja już nie potrafię sobie wyobrazić życia bez mojej żony.

A czemu depersyjny? Dobrze wiedzieć, że jedni wolą to a inni tamto Fajnei przeczytać też, co ludzie sobie w związku cenią

Wczoraj rozmawialam o tym temacie z moim mezem, w kontekscie tego, ze niektorzy ludzie sa w zwiazku bo nie chca byc sami.
Moj maz mowil, ze relacja ze mna jest calkiem inna od wszelkich relacji jakie mial kiedykolwiek bo w tej relacji jest on caly obecny, a nie tylko czesc jego. Czuje sie zwiazany ze mna jak z nikim nigdy.

Co lubie w byciu akurat z nim?
To, ze mam kogos do rozmowy kto mysli samodzielnie i mi we wszystkim dorownuje.
To, ze on jest lojalny do mojego szczescia. Czasem bardziej lojalny niz ja i czasem kloci sie ze mna o to. Popycha mnie do brania tego czego ja chce, nawet jezeli to oznaczaloby rozstanie nasze.
To, ze zepchnal mnie emocjonalnie z klifu i zaczal moja koszmarna wycieczke po mojej glowie.
To, ze powiedzialam mu swoj najwiekszy najgorszy sekret.
To, ze codziennie robi mi kawe i jedzenie.
To, ze kocha nasze koty i uratowal zycie naszej koteczki. Wybral przyniesc ja z ulicy zamiast pojsc do pracy na czas.
To, ze nie wsciekal sie na ta kotke jak sikala wszedzie i nasikala nawet na niego.
To, ze moge plakac z nim razem nad czyms smutnym.
To, ze mowi prawde nawet jezeli konsekwencje sa negatywne.
To, ze nie lubi innych ludzi (poza mna) i jest introwertykiem.
To, ze ma czarne poczucie humoru.
To, ze umie wszystko zrobic.
To, ze tez lubi deszcz i ponura pogode.
To, ze ma imie z Pottera

Wszystko to ma obie strony. Zalety i wady. Poniewaz posiadanie takiego wspolnika jednoczesnie usypia czesc moich talentow.
Czesciowo zawsze jestem jedna noga w tym malzenstwie i jedna na zewnatrz. Nigdy nie wiem czy rzeczywiscie chce byc tutaj czy byc sama.
Jak jestem sama to mam wiecej sily i czuje sie prawie caly czas w dobrym nastroju. Moze ostatecznie to jakos sie samo ulozy w jeden swiat.

rossanka bo to prawda, samemu mozna byc szczesliwym.

Jestem pod wrażeniem, bo z doświadczenia mam wrażenie, że introwertyków się ciężko lubi. Ekstrawertycy są bardziej popularni.

Sama jestem introwertyczka. Poza tym co tutaj nie lubic? Maz lubi mnie i tylko ja sie dla niego licze to chyba dobrze, nie?

Gdy byłam sama miałam depresyjne poranki, teraz cieszy mnie poranne przytulanie. Wspólne wycieczki, zwiedzanie, zakupy . Powroty do domu, gdzie ktos na mnie czeka i ja czekam na niego, ....czuły seks też jest fajny

Uwielbiam wracać do domu wiedząc, że on na mnie czeka. Jeszcze bardziej cieszę się gdy czeka na mnie pod pracą. Z nikim innym nie lubię jadać, a kawa w jego towarzystwie zawsze nabierała niepowtarzalnego smaku. Mimo kilkunastu lat razem, wciąż podziwiam go gdy pracuje z laptopem w łóżku, przybyło mu kilka siwych włosów i dorobił się okularów, on nazywa to starością a ja najlepszym czasem w życiu mężczyzny. Z nikogo nigdy się tak nie śmiałam jak z niego. Poranne walki z krawatem i jak zawsze wraca się po aktówkę są wciąż dla mnie urocze. Nie sposób zapomnieć , że w pełni akceptuje moje dziwactwa i nie przeszkadza mu mój tryb pracy. Zawsze jest dla mnie wsparciem i nigdy w życiu nawet na mnie nie nakrzyczal. Jestem zawsze pełna podziwu, jak bardzo honorowo się zachowuje nawet w sytuacjach, w których coś zawalił. Mogłabym wymieniać jeszcze mnóstwo takich elementów naszego związku, natomiast fakt, że czuję się jak księżniczka to sprawka mojego partnera.

Przykro mi, że masz takie odczucia. Mnie nie dobija czytanie o tym jak inni są szczęśliwi. Wręcz przeciwnie miło się czyta coś takiego.

Pomogłaś mi w moim temacie, a ja zbłądziłam na Twój profil i znalazłam ten przemiły wątek. Moje związki to nie wieloletnie małżeństwa, tylko dziecięce zabawy, ale chętnie podzielę się moimi faworytami.

Uwielbiam budzić się koło tego człowieka i jeść z nim śniadanie, to najlepszy sposób na rozpoczęcie dnia, mam wtedy power do wieczora.
Do tego wspaniale jest móc podzielić się wszystkim z tą osobą, od śmiesznego mema po najtrudniejsze przeżycia, zawsze mogę opowiedzieć o moich przygodach i opisać emocje.
Lubię bycie zmotywowaną. Zawsze spotykałam się z chłopakami, którzy byli bardzo pracowici i ambitni, co mi samej dawało kopa do rozwijania się i poszerzania horyzontów.
Wiele radości sprawia mi opiekowanie się nim. To, że mam komu upiec pyszne ciacho, ugotować obiad i otrzeć łzy, kiedy wszystko jest przeciwko niemu.
I na koniec wspólna jazda samochodem i spacery z psem. Takie dwie proste, codzienne czynności, które razem stają się 1000 razy lepsze.