Koniec miłości czy przejściowe problemy? - Netkobiety.pl

Nic nie poradzisz. Tak naprawdę jesteś idealnym przykładem na to, że najpierw trzeba przetrawić poprzednie rozstanie, żeby dać nowemu związkowi czystą kartę. Ty tak bardzo wątpiłaś i tak bardzo przenosiłaś na niego swoje problemy, że facet po prostu ma dość i jest to całkowicie naturalne. Każdy by miał dość.
Masz nauczkę na przyszłość do tego, żeby nie wątpić w drugą osobę, kiedy nie masz do tego podstaw, żeby nie wchodzić w związki, jeżeli nie umiesz zaufać i żeby nie zrywać, kiedy zrywać nie chcesz.
A z tego już nic nie będzie, bo dzięki Tobie on już przekroczył pewną granicę, i nie będzie powrotu do tego, co było wcześniej.

Może nie wiedzieć, ale od niewiedzy zwykle idzie się w stronę "nie" związkowego niż w stronę "tak". Niestety.
Albo po prostu wyrachowanie czeka na lepszą okazję.

Dzięki za odpowiedz.
Oczekuje, a bardziej chciałabym żeby było jak dawniej, żebyśmy razem stworzyli plany na przyszłość.
Zastanawiam się czy jeśli pokaże mu ze sie staram to czy znowu zacznie myśleć o mnie w kategori kobieta mojego życia/żona.
Teraz powiedział mi że to niemożliwe.
Nie wiem czy straciłam go tak na prawde, czy potrzebuje czasu. A jeśli tak, to jak mu ten czas dać?

A do tej pory jakie były wasze relacje? Nie starałaś się w związku. nie okazywałaś mu że zależy Ci na nim?

Nic nie masz myśleć, Jeśli zależy Ci na chłopaku, to mu po prostu to okaż, tak na co dzień normalnie i z radością, nie oczekując niczego od niego, skoro zawaliłaś. Może zatrybi, może nie.
Po prostu skup się na każdej chwili, drobiazgu. Jeżeli go kochasz, przyjdzie Ci to bez trudu, bo miłość niczego nie oczekuje tak naprawdę.

Jeżeli ślub jest dla Ciebie ważny ( nawet nie w tej chwili) natomiast on myśli tylko o luźnym związku to może czas porozmawiać poważnie. Czy kategorycznie tego ślubu nie chce. Bo może szkoda czasu jego i Twojego. Rzeczywiście może dobrze było by odpocząć od siebie na jakiś czas i przemyśleć to i owo.

Nie zazdroszczę Ci. Ciężko coś planować z osobą która "nie wie, może..." Okazuj mu uczucia jak do tej pory a potem zobaczysz co się będzie działo. Obecna sytuacja w kraju bardzo ogranicza możliwość rozwiązywania problemów.

A możesz jeszcze napisać czego dotyczyła kłótnia po której zerwałaś z nim?

Napisałam do Ciebie wiadomość prywatną. Możemy tam porozmawiać?

Ostro, nie ostro, ja za takie ostro dostałem bana na tydzień.
Nikt nie chce w tym związku mieć kogokolwiek u stóp. Ktoś chce aby ktoś inny się określił czy planuje coś więcej np. małżeństwo a odpowiedź " nie wiem...może..." jest co najmniej niejednoznaczna i może świadczyć że koleś jednak poszukuje czegoś więcej. Tak jak pisałem-potrzebna szczera rozmowa. Jeżeli intencją autorki jest ewentualny ślub a partnera wolny związek to najwyższa pora to wyjaśnić.

Ale nie rozumiem. Ty masz prawo mieć wątpliwości, bać się zaufać, a w drugą stronę to już działać nie może? Rzuciłas chłopaka, potem się rozmyślilas i on musiał uszanować, że Ci się odmieniło, a teraz nawet nie może czuć się niepewnie, przemyśleć sobie sprawy, bo Ty nie potrafisz czekać? Odnoszę wrażenie, że w tym wszystkim jest tylko Twoje JA, a z chłopakiem i jego uczuciami się nie liczysz....
Poza tym dopiero co zerwałas, bo miałaś wątpliwości, a teraz nagle oczekujesz deklaracji ślubu, bo nagle tak bardzo zaczęło Ci zależeć? No ja nie rozumiem tego wszystkiego....

Ja zrozumiałem to tak" Jesteście ze sobą od roku, w poprzednim związku partner nie był fair w stosunku do Ciebie np. oszukał Cię itp. Po roku bycia razem oczekujesz aby partner określił się jakie ma plany co do waszego związku, czy dalej go rozwijacie kończąc na ślubie czy czekacie? Partner po zerwaniu nie wie co o tym wszystkim myśleć mimo to mówi że Cię kocha i zależy mu na Tobie. Dobrze zrozumiałem? Co do kłótni i zerwania myślę że chodziło o przyszłość związku.

Dziękuje bardzo za tą odpowiedz.
Myśle że masz racje co do tego że potrzeba czasu. Tylko nie wiem jak mam się zachowywać. Mieszkamy razem więc jesteśmy skazani na swoją obecność. Staram się dawać mu przestrzeń ale boli mnie to że traktuje mnie z dystansem. Nie za bardzo wiem co mam zrobić. Troche odpuścić? Zapewniać jak bardzo mi zależy?
Jesteśmy razem ale tak troche osobno.

Dokładnie.
Zapewniać, jak bardzo Ci zależy, bym sobie darowała. Tak samo kajanie się i tłumaczenie za to, że kiedyś zerwałaś. Nadskakiwać też nie warto. Czyli odpuść. Po prostu jak on się dystansuje, to Ty też. Daj mu tą przestrzeń. A jak zrobi krok w Twoim kierunku, wyjdzie z inicjatywą rozmowy/porobienia czegoś razem, to to szczerze odwzajemnij No trochę będzie tak, jakbyście byli osobno, ale w takiej sytuacji to zrozumiałe. Bądź sobą, zajmuj się swoimi sprawami. Być może to nie pomoże, ale nadskakiwanie i kajanie się nie pomoże tym bardziej.
Żeby nie być rozczarowaną, weź pod uwagę to, że może będzie tak, że on zdecyduje, że związek bez zaufania nie ma sensu. Wtedy trzeba będzie to niestety uszanować i pozwolić mu odejść, bo siłą niczego trwałego i wartościowego się nie zbuduje.
A może jednak jeszcze się ułoży?
Czas pokaże...

no to nie naciskaj....i zapomnij o rozmowie....
On wie jak sprawa wygląda, to nie przedszkolak. Twoje zdanie na ten temat zna, aż do bólu i kolejne męczenie buły i wiercenie mu w brzuchy jedynie go utwierdza w tym.

A tak z innej mańki to może on już jest zdecydowany, żeby cie olać, a trzyma cie narazie w niepewności poprostu z wygody. razem mieszkacie, łatwiej o zapłatę rachunków w czasie kryzysu itp. Przeczeka tak jakiś czas i ci podziękuje....Taki scenariusz też jest możliwy. I co ciekawe nic z tym zrobić i tak nie możesz.

Ajajaj, no trułaś chłopakowi, nie wierzyłaś mu, w końcu postawiłaś na ostrzu noża mówiąc o zerwaniu, to teraz nie powinnaś się aż tak dziwić.. Każdy ma swoją wytrzymałość. Chłopak pękł i zdystansował się i zmęczył, bo twój problem nie jest jego problemem.
Jednak on to on, trudno mu się dziwić, ale ciekawe jest to, że jednego dnia jesteś w stanie mówić całkiem serio o rozstaniu, by już następnego wiedzieć o swojej dozgonnej miłości do niego...
A poza tym, jeśli jesteś struta jakąś zdradą, to nie wchodź w nowe związki i - jak to mawiają - daj człowiekowi żyć.

Aha, jeszcze takie coś:

A ja myślę, że weź go na rozmowę, powiedz mu, że byłaś trochę upierdliwa ze swoim niedowierzaniem oraz że chciałabyś zacząć od nowej karty bez uprzedzeń, jednak jest teraz pora by się zdecydował, czego on w stosunku do ciebie chciałby tak naprawdę. Bo nie chciałabyś marnować czasu na kogoś kto sam nie wie czego chce. Daj mu góra kilka dni na namyślenie się i wówczas właśnie -  w tę lub wewtę.

Rubio, ile macie lat?
Jak długo mieszkacie razem?
Czy mogłabyś mi powiedzieć, dlaczego nie czułaś się w tym związku pewnie? Nie czujesz się pewnie sama ze sobą, czy może partner dawał Ci takie poczucie?

Nie ciosaj sobie za bardzo kołków na głowie. Owszem, postąpiłaś źle zrywając z nim w emocjach, ale przecież tego żałujesz. Czemuż to tak często się kłócicie? Może jednak był ku temu istotny powód? Chłopak i tak myśli o wyprowadzce z domu twoich rodziców... Jeżeli o tym myśli, to raczej ten związek cofnie się spowrotem w rozwoju.

Jeżeli chłopak się zdystansował - uszanuj to i daj mu wolną przestrzeń. Sama wycisz się również i spróbuj zdystanować i nieco wycofać uczucia jak on. Czas pokaże, co przyniesie przyszłość.
Nie czekaj jednak zbyt długo na jego decyzję, co dalej z wami. Nie daj się wbić w poczucie winy.

Ja myślę, że chłopak ma teraz dokładnie taką sytuację, w jakiej Ty, Autorko, byłaś od lat - czuje się zawiedziony. Po takich akcjach raczej już nie będzie nigdy tak dobrze, jak było i skłaniałabym się do tego, byście się w spokoju rozstali.
I dałabym sobie na Twoim miejscu długi czas w samotności na przepracowanie traum przeszłości, bo wpakujesz się znów w coś podobnego. To Ty tutaj, niestety, zawiniłaś.

Dzień dobry.
Chciałabym się dowiedzieć co myślicie na ten temat.
Od kilku lat chodze do jednej pani psycholog która pomogła mi w wielu kwestiach i bardzo jej ufałam.
Od roku jestem w związku z pewnym chłopakiem który niedawno chciał zasięgnąć porady psychologa więc poleciłam mu moją psycholog.
Ostatnio moje problemy to zazdrość o partnera nad którą pracuje i robie postępy.
Któregoś dnia mój chłopak powiedział mi że terapia z moją psycholog bardzo mu się podoba i zaczą mi opowiadać o tym o czym rozmawiali a mianowicie o mnie i o mojej zazdrości.
To troche mnie zdenerwowało ale nie umiem określić dlaczego. Poczułam tak jakby i moja psycholog i mój chłopak nastawili się przeciwko mnie.
Zmieniłam już psychologa żeby z chłopakiem nie chodzić do jednej poradni i poprosiłam go aby nigdy już nie wspominał słowem o tym o czym rozmawia z psychologiem na terapi.
Ale jednak coś we mnie zostało i nie daje mi spokoju. Taki uczucie że obydwoje rozmawiali o mnie w sposób negatywny i to ja jestem ta zła.
Jak Wy widzicie tą sytuacje?
Dziękuje za odpowiedz.

Oczywiście  że jest się czym denerwować,  bo psycholog powinien  odmówić  prowadzenia terapii chłopaka, gdy prowadzi twoją,  obie indywidualnie. Jeśli wiedziała że jesteś  w związku z nim akurat, ale być  może nie miała tej świadomości.
Polecając  ją  postawiłaś psychologa w niezrecznej sytuacji.

Więc  dobrze że ją  zmieniłaś. Prowadzenie terapii indywidualnej 2 osób pozostających ze sobą  w związku o których się wie że w tym związku są,  może  naruszyć  zasadę  zachowanie  tajemnicy terapii.
Możesz złożyć skargę  do PTP.

Nawet jeśli masz problem z zazdrością, to ja czuję, że psycholog przekroczyła granice ujawniania twoich poufnych informacji. Uważam, ze twój chłopak również powinien zmienić psychologa. Ponieważ zostaje z osobą, która w dalszych spotkaniach będzie wykorzystywać twoje poufnie  zwierzenia. Moim zdaniem popełniliście błąd chodząc do tej samej osoby.
Tak jak zasugerowała Ela, dla mnie zachowanie tej psycholog jest niedopuszczalne, nieprofesjonalne.