Miłość od samego początku, czy dopiero po dłuższym czasie znajomości? - Netkobiety.pl

Zdarzyło się nawet, że ludzie się niezbyt lubili od pierwszego wejrzenia, a z czasem wszystko się zmieniło

Chcesz wiedzieć, czy facet, który Ci się podoba odwzajemni uczucie?

To Cię chyba zmartwię. Szybciej w 2 stronę to zadziała, bo kobiety mniej patrzą na mężczyzn przez cielesność, a bardziej przez osobowość.
Natomiast niestety mężczyźni odwrotnie. Więc raczej olśnij kogoś, a z tym daj sobie spokój.
PS. nie znaczy to, że mężczyźni nie doceniają charakteru- tak, ale moc wizualnego wrażenia jest mocna. I o ile kobieta nie odstręcza zachowaniem, to szybciej wejdą  w związek z atrakcyjną dla nich kobietą i przyćmi to wady charakteru, niż odwrotnie.  tak jest i nie poradzisz, że dla tego wybranego mężczyzny nie jesteś olśnieniem, niezależnie od tego jak wyglądasz. Zresztą to i tak subiektywne. 

Bo napisałaś ten post i zrozumiałam, że nie czujesz wzajemności i liczysz że przyjdzie z czasem. Jak nie o to chodzi, doprecyzuj o co.

Jeśli to ten z ostatniego wątku, to może Cię lubi, ale nie na tyle, by widzieć Cię jako partnerkę. Nie blokuj Nim sobie wolnego miejsca przy Tobie. Już dawno by coś zrobił, gdyby w ten sposób Cię widzial, szukałby kontaktu.
fiksując się na nim tracisz czas, jako młoda przypuszczam kobieta, która chce sobie życie układać.
A podejrzewam, że obok jest ktoś, kogo może nie zauważasz.

Schemat jest taki że faceci znacznie szybciej zakochują się bo wystarczy im widok pięknego ciała kobiety, jej twarzy, uśmiechu natomiast kobiety potrzebują trochę facetów poznać, ich charakter. Oczywiście od tego są odstępstwa.

Bo od pierwszego wejrzenia to jest zauroczenie a czy z tego będzie miłość prawdziwa to dopiero czas pokaże. Z tym całowaniem żony znajomego to po prostu dał ci znać że jakby co to zdrada nie jest mu obca.

Jeśli chodzi o męża, to bardzo szybko, bo chyba już na trzecim spotkaniu. Pierwsze było absolutnie przypadkowe i nie trwało długo, ale wystarczająco, by się sobie wzajemnie spodobać, drugie to niemal randka w ciemno, na której od razu mocno zaiskrzyło, a na trzecim byliśmy już razem, choć nie padły żadne pytania ani deklaracje.

Generalnie jednak uważam, że gdyby tak się moje losy potoczyły, że dziś miałabym raz jeszcze się z kimś wiązać, to nie urządzałabym polowania, czyli nie szukała partnera za pośrednictwem portali, speed dates czy biur matrymonialnych, a raczej szukała wśród osób, które już znam, co pozwala uniknąć stania się ofiarą zakładania masek, kreowania się, stroszenia piórek i tych wszystkich zabiegów, które mają przyciągnąć uwagę i wzbudzić zainteresowanie, ale niekoniecznie przekładają się na rzeczywistość. Jednym słowem stawiałabym na osobę, o której już coś wiem i zainteresowała mnie swoją osobowością, charakterem i życiową postawą. Oczywiście musiałaby mi się także podobać wizualnie, bo to jest przecież bardzo ważne.

Uprzedzając spekulacje i domysły - nie dlatego, że osobiście się sparzyłam, ale dlatego, że obserwując otoczenie widzę jak wielkiego rozczarowania można dzięki temu uniknąć. Nie bez znaczenia jest też fakt, że w pewnym wieku na długie podchody i poznawanie się zwyczajnie szkoda już czasu.