Walczyc czy sie mscic?

Zerwałeś?

Nie zerwałeś?

Zerwałeś?

Jaka karma? Co Ci zrobiła? Sam sobie zrobiłeś ;>

Czyli nie zerwałeś?
O rety, achievementy. Po co ją masz na fb skoro z nią zerwałeś kontakt?

A razem byście nie mieli? Czy to księżniczka?

Piszesz, jakbyś ostatni rok żył, żeby się popisywać przed nią...chora zazdrość..

(niestety po 1 poście nie odszyfrowałem kto gdzie kiedy)

Przecież już zdecydowałeś, że chcesz jej dowalić. Czego tu oczekujesz, gotowych rozwiązań "jak upokorzyć kogoś, bo śmiał mnie odrzucić", "jak urządzić komuś piekło, bo nie umiem zaspokoić jego potrzeb", "jak wywyższyć się robiąc komuś przykrość", "jak poczuć się lepiej używając do tego upokorzenia innej osoby", "jak leczyć złamane serce bólem innej osoby".

Mam ogromną, OGROMNĄ nadzieję, że ona do ciebie nigdy nie wróci. Pokazujesz właśnie tak ogromną słabość, oraz zachowanie poniżej poziomu, schodzisz tak nisko, że aż naprawdę liczę, że ona po prostu doskonale wie, z kim miała do czynienia, poznała się na twoim charakterze i dlatego nie chce z tobą być (a nie z powodu kasy). Nie znoszę mściwych ludzi (oraz agresywnych ludzi), w obu przypadkach to osoby, które nie potrafią sobie radzić z własnymi uczuciami więc szukają krzywdy innych.

Nie mówię, że jesteś złym człowiekiem, nie zarzucam ci agresji (tylko że nie radzisz sobie z uczuciami, więc planujesz zemstę), nie mówię, że już ją skrzywdziłeś. Ale zobacz sam, co piszesz.
Zastanawiasz się, jak jej dopieprzyć, zastanawiasz się, co ją może zaboleć, zastanawiasz się, czy się mścić, wiesz, że robisz coś podłego. To wszystko są twoje słowa, cytuję. To nie brzmi na udowadnianie, że stać się na więcej. Wręcz przeciwnie, pokazujesz, do czego potrafisz się zniżyć. Wszystko to, co mogło być ogromnym twoim wzrostem teraz okazuje się, że było misternym planem na utarcie nosa komuś, kto cię nie zechciał. Ani to ładne, ani dojrzałe, ani imponujące. Ostatecznie pokazujesz tylko, że to ta dziewczyna rządzi twoim życiem.

Każdy z nas, wszyscy jesteśmy sumą naszych genów, środowiskowych uwarunkowań i życiowych doświadczeń.
Nie mamy wpływu na swoje geny. Jako dzieci nie mamy też zbytniego wpływu na środowisko, w którym żyjemy i dorastamy, ale także na to, co nas spotyka. Chociaż ślady tego, jak wyglądało nasze dzieciństwo będą obecne przez całe nasze życie.
Omajgashor, w twoich postach widoczne jest poczucie gorszości, w którym wyrosłeś. Dopóki nie zrozumiesz, że twoje wczesne doświadczenia zostawiły w tobie głęboki ślad, który jest dzisiaj łatwoaktywowany w różnorakich sytuacjach, dopóty będziesz w różnorakich życiowych sytuacjach czuł się gorszy niż inni, odczuwając w związku z tym ból i dyskomfort oraz będziesz dążył do poprawy swojego samopoczucia i pozbycia się bólu poprzez zmianę swojego położenia względem "krzywdziciela" w ten sposób, żeby "krzywdziciel" poczuł się gorzej, cierpiał, odczuwał dyskomfort, żałował. Dlatego "zlanie sprawy" nie da ci spokoju. Tylko zemsta da ci ukojenie. Tylko potrzeba zemsty daje ci napęd, żeby coś zmienić w swoim życiu, nadrobić zaległości, wyrównać różnice.
To bardzo źle wygląda, bo pokazuje, że jest w tobie coś z socjopaty. Zbyt mocno pragniesz dokopać drugiemu zamiast spróbować zrozumieć motywy jego postępowania. Wiesz dlaczego najprawdopodobniej tak właśnie robisz? Bo w głębi siebie czujesz, że nie jesteś zbyt wiele wart, dlatego gdy spotkało cię odrzucenie że strony dziewczyny, to z jednej strony aktywowała ona u ciebie dobrze znany tobie stan gorszości, a z drugiej strony zadziałał normalny ludzki, ale prymitywny mechanizm obronny, którym jest dążenie do utrzymania swojej samooceny na satysfakcjonującym poziomie. W obecnym twoim stanie wiedzy o sobie ukojenia da ci tylko świadomość cierpienia i straty u wyimaginowanego "wroga".

Hmmm... Dlaczego myślisz, że tylko w związku z tą właśnie jedną jedyną kobietą możesz być szczęśliwy? Dlaczego uzależniasz swoje poczucie szczęścia od innych ludzi?

Na początku chciałem zaprzeczyć, ale... kurcze, masz rację. Od dzieciaka byłem porównywany do rodzeństwa i nie byłem wystarczająco dobry; całe życie na 4 leciałem, bo po co więcej - ważne że umiem. To samo ze sposobem ubierania, muzyką, gustem itd. Masz tutaj 100% rację.

Ale z całą pewnością nie zgodzę się z tym, że chce by cierpiała. Po prostu nie chcę. Bardziej szukam czegoś w stylu, że kurcze nie wiem, kiedyś usłyszę od niej przepraszam i żałuję? Że kiedyś dowiem się od Niej dlaczego to robiła? To mi nie daje spokoju. Oczywiście mam domysły, mam to co mówiły jej koleżanki, ale jednak nie mam na 100% pewności. A z natury jestem zdobywcą i lubię być "najlepszy" w tym co robię, mam duszę lidera. Podważyła moje kompetencje i to jest dla mnie dobijające.
Gdybym chciał się mścić to uwierz mi naprawdę mam milion sposobów by to zrobić - od prymitywnego wrzucania zdjęć poprzez jej wpadkowe historie skończywszy na opowieści co robiła kiedyś w jej obecnym środowisku(w poprzednim jest kompletnie spalona jednocześnie po mojej jak i swojej stronie - zasługa tutaj "pozostałych" gości). Nigdy tego nie robiłem i nie mam zamiaru - co mi to da? Zniszczę Jej życie, znienawidzi mnie i nic ponadto. Pamiętam jak ryczała, że nie ma znajomych - nie no, co by nie było nie mam zamiaru jej tego fundować.

Co do poczucia swojej wartości to nie wiem. Ciężko mi rzetelnie stwierdzić co o sobie myślę. Jestem świadomy swoich wad i staram się je zmieniać - wierz mi zrobiłem już baaardzo dużo. Wydaje mi się, że osoba która chce "się poczuć lepiej" podrywa na potęgę by wynagrodzić sobie niedostatki. Ja tego nie potrzebuję. Ciężko jest mi się do tego odnieść, ale raczej tego tak nie odczuwam. Socjopatą z całą pewnością nie jestem - mam mnóstwo znajomych, znam masę ludzi, z moimi byłymi dziewczynami do tej pory utrzymuje bardzo dobre kontakty - często jedno broni drugie. Raczej nie.

To nie jest tak, że uzależniam szczęście od niej. Widzisz, są cechy w kobietach których szukam. Ona miała wszystkie które potrzebowałem. Mimo, że ciągle poznaje ludzi nie potrafię znaleźć drugiej takiej. Ma coś w sobie czego nie ma inna.

Zasadniczo to są też moje marzenia. Jak byłem młodszy dużo uprawiałem sportu i byłem w miarę wysportowany. Później mutacja, liceum i wszystko strzeliło. Gdy byliśmy razem widziała fotki i stwierdziła, że naprawdę fajny wtedy byłem. To w sumie wtedy zapragnąłem rzeźbić ciało. Teraz widzę, ze do twarzy mi z mięśniami, więc czego nie? Po prostu wtedy nie zdążyłem, teraz chce skończyć.
A co do muzycznej to od dziecka chciałem grać na gitarze i grać w zespole. Miałem nawet epizod grania na koncertach. Nie mogłem iść wcześniej do szkoły na naukę bo rodzice zwyczajnie w świecie nie mieli na to pieniędzy. Teraz zarabiam na siebie więc mogę sobie na to pozwolić. Od dawna piszę teksty piosenek, gram i śpiewam - teraz robię to na poważnie. Ten temat przewijał się przez każde dziewczyny i nie jest to stricte pod moją ex.
Ale prawdą jest, że taki typ zawsze się Jej podobał. Zresztą w takich okolicznościach się nawet poznaliśmy.

AD dokopania. Zawsze było tak, że na wieść co teraz planuje słyszałem "nie no, nie ma szans, nie uda się". Jakieś takie podkładanie nóg, dołowanie. Gdy jednak się udawało miałem podwójną satysfakcję ze zwycięstwa - raz, że zrobiłem to co chciałem, dwa - że widziałem miny osób, które w to nie wierzyły. Czy to toksyczność? Być może, ale z całą pewnością nie raz pomogło mi to w życiu. Nic nie potrafi mnie zmotywować jak właśnie to.

O tym dowiedziałem się po 3 miesiącach związku. Ale faktycznie, moi znajomi też często walą do mnie z problemami, a później coś razem myślimy. Może jakoś podświadomie?

No moim zdaniem to rysuje się kompletnie inny obraz Twojej osoby. Polecam obiektywną ocenę siebie samego - wybrałeś Ją, bo chciałeś. Miałeś Ją na fb, bo chciałeś. Pisałeś z Nią, bo chciałeś (nie musiałeś wysyłać Jej życzeń, jeśli pielęgnowałeś w sobie krzywdy doznane w Waszym związku). Kobietę z problemami... tyle innych kobiet, a Ty wybrałeś Ją. Mam nadzieję, że już wreszcie pojmujesz.
Jesteś typową osobą z brakami emocjonalnymi, który podświadomie wybiera sobie kobiety z problemami dla korzyści emocjonalnych. Pewna siebie kobieta nie jest dla ciebie atrakcyjna, bo Ty w kobiecie nie szukasz oparcia Ty chcesz takiej, którą będziesz mógł trochę za bardzo uzależnić od swojej osoby. Dowodem na to jest Twoje wypominanie, że byłeś dobry oraz skryte przeżywanie krzywd jakoby którykolwiek związek na świecie był czarno-biały. Masz zachwiany obraz samego siebie - miałeś wybór, dokonałeś takiego, a nie innego i czego oczekujesz?
Wszedłeś w związek z osobą z problemami, to logiczne, że w związku będzie się coś działo.
Owszem nie potrafisz stworzyć związku, ale Twoja ex nie ma z tym nic wspólnego. To Twoje, a nie Jej problemy są powodem takiego stanu rzeczy.

A dla mnie duża litera to oznaka szacunku..

A to nawet nie wiem na podstawie czego zostało wywnioskowane

Jak pisałem w poprzednim temacie poznałem Ją w liceum i nie wiedziałem, że ma problemy. Cały czas dostaje od Was zrypki bo "dlaczego kobieta z problemami". Ale kurcze, jak idę przez ulicę to nie potrafię odróżnić taką co ma jakieś problemy, a taką co ich nie ma. Jak się do mnie przekonują to mi o tym mówią. No i co wtedy - mam uciekać gdzie pieprz rośnie? No przepraszam, ale nie mam zamiaru. Jeśli już się na coś decyduję to raczej do końca.

"Uzależnić od siebie kobietę". Kurcze, a związek czym jest? Jedno robi swoje, drugie robi swoje, ale jedno o drugie dba ze wzajemnością. A czego oczekiwałem? Napisałbym normalności, ale rozwinę - liczę na partnerstwo. Mam dosyć dziewczynek, aspołecznych pingwinków, za które trzeba wszystko robić. Chciałbym kogoś ogarniętego, ale żeby była dla mnie zagadką. Chciałbym ją podziwiać za to co robi, że ma pasję, ze ogarnia tyle rzeczy. Kurcze, kobiety są mądrzejsze od facetów, z pewnością wiecie o czym mówię. Jakaś taka przebojowość, fantazja, polot. Być po prostu kobietą. Ona była właśnie inna, mimo wszystko dumna pomimo wielu wad, miała swoje pomysły i pasje, temperament, po prostu przy niej się nie nudziłem. Była nieprzewidywalna. To mnie kręciło, takie spojrzenia, uśmieszek, dokuczanie. To było fajne.

Masz rację. Moim własnym wewnętrznym problem było to, że:
>dla zabawy uwodziła facetów by czuć się lepiej
>łaziła na imprezy często z ćpunami. Z kilka razy wróciła z siniakami bo ją pobili
>jeden gość chciał ją wrzucić pod pociąg bo nie chciała z nim być
>postanowiła rzucić szkołę by zrobić na złość matce
>cięła się i myślała o samobójstwie
i jeszcze wiele wiele więcej. Tak, to wszystko moja wina. Raz usłyszałem od niej tekst, że "ona jest na mnie zbyt niedojrzała, nie wyszumiona. Że ona musi".

A Ty jakbyś się czuła? Masz chłopaka, po czasie wyznaje Ci swoje sekrety i prosi Cię o pomoc. Pomagasz, poświęcasz mu sporo czasu. Widzisz, że to skutkuje, że problemy znikają. Zaczynacie cieszyć się sobą, zaczynacie razem bawić się życiem. Nagle orientujesz się, że otwarł się tak mocno, że zahacza o środowisko trochę liche. Później widzisz siniaki, słyszysz, że jedna dziewczyna w pijackim amoku usiłowała go zabić. Nagle słyszysz, że lizał się z jakąś dziewczyną. Zrywasz. Obiecuję poprawę. Po czasie okej, spróbujmy. Znowu to samo. Nie miałabyś żalu? Nie byłoby Ci przykro, że zwodzi?

I też nie uznaję tego jako, że z racji iż tyle czasu poświęcam to ona koniecznie musi ze mną być do grobowej deski. No nie. Ale można to było zagrać na milion sposobów. Sorry, nie kocham Cię, albo nie wiem - o! - chciałabym spróbować z kimś innym. Nie, tak nie było. W piątek rano razem tulaski ze mną, a wieczorem z kim innym. A gdy już było na granicy pęknięcia to wracała mimo wszystko do mnie, bo mogłaby mnie stracić i - jak mówiła - "jestem najważniejszą osobą w zyciu".

A ja im dłużej Ciebie czytam tymbardziej się boję, że podświadomie liczę, że po prostu do mnie wróci. Tylko to jest cholernie zgubne i naiwne.

Nie znam człowieka, który nie pragnąłby akceptacji. Ale spójrz - jeśli człowiek zamknie się na to, że "nie muszę wyglądać jak młody Bóg by być kochanym" to łatwo skończyć ze spoconą dupą na kanapie popijając piwo. Z akceptacją płynie też satysfakcja. Satysfakcja, że pięknie wyglądasz dla swojego faceta i cieszy grzeszne ślepia, że zrobiłaś mu fajną szamke i mu mega smakowało, że spodobała mu się koszulka, którą mu kupiłaś. Przykłady można mnożyć. Tak samo jest ze mną; wszak nie zaszkodzi mi jeśli 6-teczka pojawi się na brzuchalu zamiast oponki.