Kompleksy - Netkobiety.pl

Tak, wie.

Nie chodzi mi tylko o niego, tylko jak zaczęliśmy mówić o spotkaniu zdałam sobie sprawę, że wstydzę się własnego ciała. I tu nie chodzi czy tego faceta, czy innego. Ale ogólnie wstydzę się swojego wyglądu, brzucha. Nie wiem czy z tym się spotkam, czy nie. Może kiedyś kogoś poznam.

Można się wstydzić. Moja żona miała, choć właściwie to nadal ma, straszny problem ze swoim wyglądem. Trzy porody swoje zrobiły. Mi to kompletnie nie przeszkadza, ale w kwestii swojego wyglądu kobiety są nieracjonalne.

Wiesz. To jest tak, że pewne rzeczy są dla mnie oczywiste. Skoro w krótkim czasie trzykrotnie ciało zostało wystawione na taki stres i taki wysiłek, to ślady muszą być.
Na początku to miała ogromne opory żeby mi się pokazać, ale ja nie z tych. Lubię na nią patrzeć, podoba mi się właściwie od zawsze, więc byle czym nie dam się zbyć. Jak nie chce się kochać przy świetle, to ją zdybałem, że to niby umyć plecy. I tak powolutku, powolutku. Ale wiem że dla kobiety wygląd to trudny temat i jak sobie wbije coś do głowy, to nie ma takiego mędrca który by jej wytłumaczył.

Miałem w pracy przyjaciółkę. Przegadaliśmy długie godziny na wszystkie możliwe tematy. Była bardzo atrakcyjna. Niewysoka, bardzo szczupła, z dużym biustem. I co? Całe życie narzekała że jest za chuda, wszystkich wypytywała jak to zrobić żeby przytyć. Mężowi się podobała, kolegom w pracy też. Na ulicy niejeden nadwerężył sobie szyję oglądając się za nią. A ona miała problem z wyglądem, bo za chuda.

Dobre pytanie.. Nigdy nie myślałam pod tym katem.

Myślałam o tym, ale kwestia finansowa od tych myśli mnie oddala. Odkąd mąż odszedł nie jest łatwo, płaci alimenty, ale się nie wysila przy tym. Ja dostaję 60% zasiłku rodzicielskiego, a muszę utrzymać dziecko, siebie i mieszkanie. Nawet nie mam z czego odłożyć, a takie zabiegi do tanich nie należą.

Może rzeczywiście przesadzam, nie ukrywam, że mam dziecko, że niedawno rodziłam, więc w sumie można się domyślać, że mój brzuch do idealnych nie należy.

Nie wiem co się dzieje z tym światem. Wprawdzie kobiety zawsze były nieco próżne. Uwielbiały dobrze wyglądać, ukrywały swoje niedoskonałości. Ale jeśli facet faktycznie chce być z kobietą, to drobne, a czasem i te wielkie niedoskonałości nie mają kompletnie żadnego znaczenia. Poznaję człowieka. Fajnie mi się z nim rozmawia, jest to "coś", ta więź dusz. Jakie znaczenie ma w tej sytuacji to że ten człowiek ma mniejsze piersi niż laski z pornoli, że ma milion pieprzyków, trochę cellulitu, czy właśnie obwisły brzuch?
Chcecie być jak lalki z żurnala? Photoshop działa tylko na zdjęcia. Na żywych ludziach się nie sprawdza. Każda ma coś co ją wyróżnia z tłumu. Niekształtny, nierówny biust, wady cery, lekką nadwagę, czy jeszcze coś innego. To właśnie jest normalne. Jeśli facet przez to się zrazi, to nie jest wart czasu który mu poświęciłyście. Czy któryś z Waszych facetów wygląda jak model z okładki MensHealth? Wątpię. To czemu wymagają od Was wyglądu modelki?