Sposób na poderwanie faceta..czy wypada kobiecie coś zaproponować? - Netkobiety.pl

hahah dzięki:) Pogratulujecie jak się luby odezwie:)

Dlatego bardzo dziękuję za rady i propozycje. Ta sytuacja z aptekarzem nie dawała mi spokoju, byłam ciekawa reakcji i tego co wydarzy się później. No chyba że nic się nie wydarzy, ale to też do wiadomości przyjęłam. To fajnie pokonać swoją blokadę, lęk, nieśmiałość. No i jaka ulga...:)

:* :* :* :* :*

Jestem pod wrażeniem. Myślałem, że takie akcje to są tylko w filmach

Z jednej strony gratuluję zrobienia nieśmiałego pierwszego kroku ( chociaż jak widzę trwało to kilka miesięcy).
Z drugiej strony nie rozumiem całych tych podchodów, strachu i tłumaczenia.
Jaki był problem żeby już dużo wcześniej wręczyć mu wizytówkę albo podczas którejś z wizyt zapytać go o poradę w jakiejś "lekowej" sprawie i przy okazji zapytać o której kończy pracę...
Przecież najgorsze co może spotkać to odmowa...

Najlepsze scenariusze pisze życie.
Z doświadczenia swojego widzę, że każdy chciałby spotkać swoją drugą połówkę w "filmowych" okolicznościach ale nie każdy jest na tyle otwarty albo ma tyle odwagi aby pójść za ciosem... a szkoda.

Hehehe pewnie masz rację. Najbardziej odważni to jesteśmy w swoich fantazjach A jak przychodzi co do czego to "dupa blada"

Może się jeszcze odezwie. Musi wyjść z szoku

Hej, spokojnie, minął tylko jeden dzień Może on uznaje zasadę trzech dni czy coś haha
Poczekaj, jak do tygodnia będzie cisza, to dopiero wtedy spisz go na straty

Obyście mieli rację

Nie wiem, ale powinien odpisać tego samego dnia.
Kurde, nawet, jak nie jest zainteresowany to powinien jednak grzecznościowego sms'a napisać i docenić Autorki pomysłowość i odwagę.

Nie rozumiem tych wszystkich gierek.
Nie lubię w nich uczestniczyć.

Może nie ma nic na koncie?

Jakby Mu zależało i nie miałby Nic na żadnym, żadnym koncie to mógłby wysłać sms'a z bramki sms z Internetu.
Dla chcącego nic trudnego.

Dokładnie..... w lesie chowany chyba:)

Szczerze, to już czasem się gubię w tym czy to "tylko" gierki czy najzwyklejsze ignorowanie. Jakżeby życie było prostsze, gdyby ludzie dorośli nie decydowali bawić się jak dzieci w takich sprawach

W końcu jakiś głos rozsądku.

Przypuśćmy, że facet jest w związku. Musi się z tego tłumaczyć komuś kto wizytówkę zostawił? Nie musi i nie świadczy to o braku kultury. Ciapa, bo się nie odezwał? Dajcie spokój

Mi się kiedyś zdarzyło, że jakaś kobieta dostała od kogoś mój numer. Nie obchodziło ją, że jestem zajęty i co jakiś czas ''nękała'' mnie smsami z prośbą o wyjście na kawkę.

Mało to wariatów i wariatek, desperatów i desperatek?

Jeżeli mnie by spotkała taka historia i nie byłabym zainteresowana to, zadzwoniłabym z zastrzeżonego numeru albo faktycznie wykorzystałabym bramkę sms z Internetu i poinformowałabym, że niestety, ale nie jestem zainteresowana znajomością.

Przepraszam, czy Ty czytałeś wszystkie posty Autorki?

I właśnie dlatego zawsze mówię, że tego rodzaju małe gesty to półśrodki... zamiast odpowiedzi z reguły tworzące jeszcze więcej pytań.
W swoim życiu wielu kobietom wręczyłem swój nr telefonu na karteczce... odezwały się może ze 4 odważne. Reszta bez odzewu jakiegokolwiek... czy to pozytywnego czy to negatywnego jakiegokolwiek.
Nie wymagałbym od faceta jakiejkolwiek odpowiedzi - jakby mu zależało odezwałby się. Brak odpowiedzi jest najlepszą odpowiedzią.
Z moich obserwacji w analogicznie "odwróconej" sytuacji jakieś 90% kobiet nie ma problemu z przemilczeniem delikwenta który wyszedł z inicjatywą.
Naturalnie obojętność i brak reakcji boli gdy się wyjdzie z inicjatywą, prawda?
Gratuluję - teraz wiesz co czuje olbrzymia większość facetów, spławianych w ten czy inny sposób.

Nie ma co kminić czy był wolny czy nie, tudzież zainteresowany czy nie... tego rodzaju informacje można było uzyskać w ciągu góra 10 minut normalnej niezobowiązującej rozmowy z danym "Panem" wychodząc od tematu leków a kończąc na temacie ciekawej rozmowy i miło spędzonego czasu z opcją powtórzenia w bardziej korzystnych okolicznościach.
Spróbowałaś, wiesz że to nie to - nie plujesz sobie w brodę. Może następnym razem będzie lepiej. Tylko widzisz, gdybyś pogadała z facetem od razu nie straciłabyś kilku miesięcy na bezowocne podchody.

W tym miejscu powinienem napisać, że każda kobieta która w analogicznej sytuacji postępuje tak samo ( a moim zdaniem jest takich bardzo sporo) też dość mocno pachnie buractwem.

Ja bym tak osobiście zrobił... ale nie każdy ma moje podejście.
Krejzi powiedz mi coś swoją drogą, ja facet wyjdzie z inicjatywą to można go olać ( w ten czy inny sposób) a jak kobieta wyjdzie z inicjatywą to należy ja traktować ulgowo...?
Wiesz, bez aluzji i obrazy ale często mam wrażenie, że ten temat to ostoja podwójnych standardów.

Rozsądne - wszystko w temacie...
Nie otrzymujemy jakiejkolwiek odpowiedzi - odmowa.
Dostajemy odpowiedz negatywną - odmowa.
Tyle, że w tym drugim przypadku człowiek nie jest olewany i wychodzi się zwrotnie w jego stronę z choćby szczątkową inicjatywą.
Zawsze mówię, że każdy powinien zadać sobie pytanie w temacie tego jak chciałby zostać potraktowany... ale to takie moje głośne myśli.

Ja również nie. Jeśli panie z forum sądzą, że inne panie są tak kulturalne, że zawsze informują "Sorry Winnetou", to grubo się mylicie I to nawet po kilku randkach. Dlatego skuteczniejszym sposobem w sytuacji autorki tematu, jest zagajenie neutralnej rozmowy, wybadanie rozmówcy i zaproszenie wprost. Wtedy nie musimy czekać z telefonem przyklejonym do ręki całymi dniami. Ile to ja w życiu wysłałem smsów "bez odpowiedzi" to bym nawet nie zliczył. Zdecydowana większość osób czuje dyskomfort informując o odmowie, więc uznaje że brak odpowiedzi jest najlepszą odpowiedzią.

Nie daję facetom swojego numeru telefonu, jak mnie zaczepiają na ulicy.
Nie lubię tego i już.

Powtórzę to jeszcze raz: gdyby mnie spotkała taka sama historia i nie byłabym zainteresowana to zrobiłabym to co napisałam we wcześniejszym poście.
Dlaczego bym tak zrobiła?
Ponieważ, jak dla mnie bardzo odważna i ciekawa inicjatywa poznania się.
Na bank Facet kojarzy naszą Autorkę, to nie jest taki zwykły podryw, jak podchodzi facet na ulicy i zaczepia pierwszy raz widzącą kobietę.

I taka prośba nie mieszajmy wszystkich rodzai podrywu w tym temacie.
To jest tak niespotykana sytuacja, że może warto skupić się tylko na tym jedynym przykładzie?

Już śpieszę Wam wyjaśnić dlaczego, ponieważ sama jestem z tych co przeważnie przemilczą, jak nie jestem zainteresowana kontynuowaniem takiej znajomości, ale powtarzam dla mnie nie jest to zwykła forma podrywu.
Jestem szczerze pełna podziwu dla Autorki.

Napisze jeszcze raz- to, ze ktos mi da swoja wizytowke nie oznacza, że mam OBOWIAZEK zadzwonic z odmowa. I nie chodzi tu jedynie o kwestie kultury, ale o bezpieczenstwo - nie bede ujawniac swojego numeru telefonu obcej osobie. NIE i juz. I argumentowanie tego brakiem kultury jest bezpodstawne.

Poza tym wcisniecie wizytowki niczego nie oznacza - to nie jest odmowa a jedynie nie podjęcie oferty. 

Taka wizytowka (dla mnie)  jest jak ulotka reklamowa, a ja nie oddzwaniam do kazdego sklepu z informacją, że nie, dziękuję, ale wolę konkurencję.
Jezeli ktos mi sklada oferte bezposrednio to oczywiscie nie odwracam sie na piecie bez slowa, ale swistek papieru nie jest dla mnie niczym zobowiazujacym.

Napisałam sobie to tak, nie miałam na myśli konkretnego postu.

Ja rozpatruje to na swój sposób, Ty na swój.
Ja nie zgadzam się z Tobą, a Ty ze mną.
I niech tak pozostanie.

Powtórzę to jeszcze raz,może wreszcie zrozumiesz.
Odbieram to tak, jak odbieram i to moja sprawa.
Dla Ciebie to nic nie oznacza i spoko.
Dla mnie Autorka zrobiła super sprawę i mam prawo tak myśleć, pozwól, że każdy odbiera po swojemu daną sytuację.

Jak wyżej, Ty odbierasz to po swojemu, ja po swojemu.

A ja Was nie rozumiem i dla mnie przykład Iceni jest nieporozumieniem.  Bezuczuciowy przykład. I sorki nie chciałabym być porównana do ulotki reklamowej.

Ale macie prawo tak to odbierać,  a ja mam prawo się z tym nie zgodzić.

Dobra to Waszym zdaniem co powinna Autorka zrobić?
A no tak powinna Go zaprosić na kawę.
Tylko jak to miała zrobić?
Przecież Oni się tylko i wyłącznie widują w aptece, jako "klient-sprzedawca".
Może miała przy Wszystkich zaproponować kawę?
A może czekać aż On wyjdzie z pracy?
A może czatować na Niego rano przed apteką?

Co powinna autorka zrobić? Znaleźć pretekst by nawiązać z nim tam, w tej aptece, rozmowę. Rozmowę, którą można kontynuować nastepnym razem, a jeszcze lepiej kilka razy. Nie podrywać, tylko rozmawiac.

Ja bym poszła w stronę jakiegoś artystycznego projektu, bo to moja działka, więc nie byloby problemu  z wymysleniem czegos. A jak już udałoby się nawiazac znajomość na zasadzie pogawędki to wtedy nastepny krok. To przeciez łatwo sie da zauwazyc czy ktos podtrzymuje rozmowe i ten kontakt chce utrzymac, czy zbywa.

Niemniej jeżeli ktoś mnie "atakuje" znienacka to zawsze odmawiam.  Jezeli bylaby to akcja z podejsciem na ulicy to 100% odmowa. Chyba, że idealnie wpisywalby sie w moj ideal.
Jestem skrajną introwertyczką, wiec zbliżenie się do mnie do droga przez mękę

A dla mnie tak i tak jesteś super odważna.

Aha i żeby była jasność, nie załamuj się tą sytuacją.

Nie pisz nic o e-mail'u ponieważ niektórzy napiszą, że też by nie ujawnili swojego i takie tam.

A co z apteką, zmieniasz czy odważnie zostajesz?

P.S. A co do rozmowy napiszę tylko tyle, Oni się nie znają z pracy, żeby mieć możliwość porozmawiania.
Ludzie to jest apteka i naprawdę nie ma tam miejsca na rozmowy.
I chyba nie muszę pisać dlaczego nie jest to dogodne miejsce na rozmowy towarzyskie.

Moim zdaniem absolutnie wystrzegać się prób podejmowania jakiejkolwiek rozmowy w tej aptece.
Sam przez ponad 15 lat pracowałem za ladą i podobnych sytuacji (niedwuznacznych zaczepek ustnych) nie zliczę,
ale to nie jest tak jak się tutaj niektórym wydaje, że wystarczy zagadać i rozmowa sama popłynie tak jak na filmie.

Po pierwsze totalne zaskoczenie obiektu (w tym przypadku naszego magistra farmacji) zupełnie temu nie sprzyja,
zwłaszcza w takim miejscu jak apteka, gdzie gość musi być maksymalnie skupiony na tym co robi i non stop ma pacjentów.
W takich sytuacjach zaskoczony facety albo gada jakieś kompletne idiotyzmy, albo nie mówi wcale i tylko się uśmiecha jak debil.
tak czy inaczej najczęściej wychodzi się na totalnego kretyna i wcale nie jest tak jak na filmach, lecz dokładnie na odwrót.

Po drugie w tak nieprzewidywalnych okolicznościach przyrody jak miejsce pracy delikwenta (czy tam delikwentki też może być)
zachodzi znacznie podwyższone ryzyko (graniczące z pewnością) że będziemy mieli do czynienia z piątym prawem Murphyego,
które mówi, że "jeśli tylko coś może pójść nie tak, to na pewno pójdzie" i nawet plan doskonały runie w jednej chwili jak stary dach.
A to ktoś wejdzie, a to coś spadnie, a to telefon zadzwoni, a to kierowca przywiezie akurat towar, który trzeba przyjąć...

Nie, nie, nie i jeszcze raz nie. Apteka czy sklep, to nie kawiarnia, gdzie można wisieć na barze godzinami i nawijać makaron na uszy.

No to co powinna Autorka zrobić?
Inteligentny i wykształcony facet, a z takim mamy tutaj do czynienia, jest raczej na tyle lotny, że chyba zajarzył o co lasce biega.
Pewności oczywiście nie mamy i może on też pewności nie ma czy wręczenie wizytówki oznaczało to co my wiemy że oznaczało
czy może jednak niekoniecznie i dzwoniąc na ten numer do obcej dziewczyny zrobi z siebie tylko głupka... tego na 100% nie wiemy.
Moim zdaniem teraz już lepiej nic nie robić, tylko tam iść wybadać teren. Po prostu na razie tylko zobaczyć co się stanie i nic więcej.
Ja na Jej miejscu inaczej bym zaczął. Zresztą miałem kiedyś niemal identyczny problem, tyle, że obiekt moich westchnień akurat
znajdował się kiosku, takim zwyczajnym, gdzie się kupuje papierosy i gazety. No i ten kiosk stał obok sklepu w którym pracowałem,
więc można powiedzieć, że po tych kilku latach chodzenia tam do tego kiosku i kupowania różnych artykułów, trochę się "znaliśmy".
Ponieważ konwencjonalne próby podrywu (mniej lub bardziej wyrafinowane żarty na pograniczu flirtu) nie przynosiły żadnego efektu,
obmyśliłem idealny sposób na wyciągnięcie od niej numeru telefonu. Otóż we wtorek jak co tydzień poszedłem po moje gazety,
a kiedy mi je podała, to zacząłem przy niej wertować strony. Przeleciałem wszystkie i udając wielkie zdziwienie wypalam do niej:

-No ale chyba Pani o czymś zapomniała?
-Tak? A o czym? Brakuje czegoś?
-Brakuje. Numeru telefonu (uśmiech numer cztery) Może Pani tutaj zapisać (podaję jej gazetę)
-Nie wydaje mi się, żeby to był dobry pomysł (teraz ona się uśmiecha)
-Dlaczego (mina już mi nieco zrzedła, ale jeszcze trzymam fason)
-Po prostu. Ale dziękuję, to było miłe (cały czas się uśmiecha, a mi tak serce wali, że zaraz chyba zemdleję)
-To co, chyba już sobie pójdę, nie? Co będę tak sam tu stał (gram głupa do końca udając wyluzowanego)
-Miłego dnia.

Koniec.

Oczywiście byłem wściekły, bo poszedłem tam na pewniaka. Kilka dni później z okna zobaczyłem jak wsiadała do auta jakiegoś fagasa
i przestałem się wściekać na nią, a zacząłem na siebie, bo może gdybym tydzień albo miesiąc wcześniej uderzył, to kto wie...
Dobra, do czego zmierzam. Ano do tego, że Autorka mogła to rozegrać inaczej, a zamiast mojej "gazety" wykorzystać np. paragon,
który by mu podsunęła pytając z udawanym zdziwieniem, gdzie jest numer telefonu. Obyłoby się bez ryzykownej rozmowy
i miałaby pewność na czym stoi, bo albo by zapisał, albo by nie zapisał, i przynajmniej jedna niewiadoma wypada z równania.
A tak to nawet nie wiemy czy koleś w ogóle zajarzył o co kaman z tą wizytówką. Jeśli zajarzył i milczy, to przekaz jest czytelny.
Ale może milczy, bo ma wątpliwości czy na pewno dobrze odczytał intencje naszej Autorki. No i co teraz? Dobre pytanie.
Tak czy siak, powinna tam iść, a nóż widelec coś się wyklaruje. Przecież i tak nie ma nic do stracenia, najwyżej zmieni aptekę

Ja to czasami nie kumata jestem  i wolę dopytać, więc o kogo Ci chodzi?
O Autorkę czy mnie?

Czyli jednak kumata jestem czasami, super.

Tylko, że Kolego wiesz, że na plakacie miałbyś 4 letnią dziewczynkę?

Spoko, spoko.
Też miałam cały pokój w plakatach.

Podejrzewam, że "1983" w nick'u to rok urodzenia Autorki.

Teraz to poleciałeś nieźle.
To Twoim zdaniem ile Autorka ma lat, jak 30-ści lat temu powiesiłbyś sobie Jej plakat?

Oj, bardzo Cię przepraszam, że tak dosłownie odczytuje to co  tutaj napisałeś.
Już jeden taki Pan stąd zwrócił mi uwagę, że wszystko biorę na serio i odczytuję dosłownie, więc spoko.
A nie, już dwóch Panów mi na to zwróciło uwagę.
Więc możesz być trzecim Panem.
Nie pogniewam się wcale a wcale.

Szczególnie jeśli to była wizytówka "Sklep zoologiczny Anna Kowalska". Teraz się facet może zastanawia czy to próba nawiązania znajomości czy pani wizytówkę zostawiła jakby karmy dla zwierzaka potrzebował. Ogólnie pomysł z wizytówką to coś w rodzaju "jak się boisz, to zrobienie pierwszego kroku zrzuć na faceta". On nie dzwoni i od razu, że cham i prostak... Kobiety strasznie lubią komplikować proste sprawy. Czy to naprawdę coś strasznego poprosić o numer telefonu? Da albo nie da

Naprawdę uważacie, że Facet nie zorientował się  o co Autorce chodzi?
Jeszcze ok. byłoby gdyby rozmawiali na temat Jej sklepu i wtedy Autorka wyciągnęłaby wizytówkę. To wtedy Facet miał prawo pomyśleć, że ot tak daje Mu wizytówkę.
Ale przecież nie było żadnej rozmowy i przecież ot tak nie daje się wizytówek.

Ale ja przecież napisałam co ja bym zrobiła w identycznej sytuacji, więc po co mam to pisać ponownie?