Nie lubie jak chłopak pije alkohol

nie wiem czy życie polega na zażartym bronieniu i pilnowaniu swoich przekonań, śmierdzi mi to współuzależnieniem

współczuje chłopakowi autorki, nie spodziewany "prysznic" się szykuje

pokuszę się że jeśli występuje spożywanie alko które wywołuje postawę kontroli nadmiernej, to może ale nie musi świadczyć i o problemie alkoholowych, i o współuzależnieniu
jeśli osoba jest po powiedzmy przejściach, to jej wymuszanie na osobie nie pijącej nawet ryzykownie, zaprzestania, jest próbą kontroli
i problemem życiowym,

czym jest nadmierna obawa, oparta na wcześniejszych złych doświadczeniach, oprócz rzekomej "rozwagi"
chorobą "głowy" która psuje moje postrzeganie!!! doświadczanie, pojmowanie

nie tej drugiej osoby!!! ta druga nawet tego może nie rozumieć

więc autorce życzę owocnej i spokojnej rozmowy na ten temat, bo tak naprawdę nie to forum, nie opinie, nie różne postawy piszących jej problem ewentualny rozwiąże

chyba wszędzie na tym świecie, najważniejszy jest DIALOG, a w szczególności w związkach różnej maści, homo, hetero itd itp
inaczej to nic nie warte egzystowanie

pozdrawiam pogodnie

ja już nie jestem na etapie życia, że muszę udowadniać komuś czy mam "rację", a jestem spokojny, i jestem trzeźwy   dziś

także daruj sobie,
mam nadzieje że ta Twoja gorliwość, coś Ci pokazuje,

różnice pomiędzy "pijanym myśleniem" a "zdrowo rozsądkowym" rozumiem że nie są Ci obce

pamiętam nie tak dawno w sumie, jak zażarcie broniłem swoich teorii, do niczego normalnego mnie to nie doprowadziło, oprócz tego ze widownia opustoszała

każdy ma wolny wybór, ale są też konsekwencje tego, dopóki bronimy się przed konsekwencjami, jako alkoholik, czy jako osoba zrzucająca winę na alkoholika, alkohol, i można tu każde zdarzenie życiowe postawić

jesteśmy uzależnieni od swojego myślenia, takie dualistyczne rozkminianie "wszystko albo nic", "tak nie" i wiele innych, taka biegunowość, takie udowadnianie swojej racji, itd itp

i chyba najważniejsze czego doświadczyłem w swoim życiu, w związku oprócz rozmowy, jest coś ważniejszego umiejętność słuchania, co okazało się bardzo mi służy w życiu codziennym

jeśli nie dopuszczam do siebie tego co mnie otacza, to nawet bez alkoholu jestem "szkodliwy" dla otoczenia

spokoju i jeszcze raz spokoju życzę

Marajko,  wiesz jak cenię Twoje posty, racjonalne, wyważone i trafne. Natomiast Twój udział w tym temacie rozczarowuje, bo zakrawa na fanatyczna wręcz walkę o abstynencje, posuniętą do obrażania rozmówców, dorosłych jednak, i z własnymi doświadczeniami i zdaniem na ten  temat.
Zgadzam się z większością,  że problem ma autorka, nie jej chłopak. Ona ma prawo do obaw związanych z alkoholem, jest zrozumiałe,  że niepokojące wydaje jej się jego  imprezowanie w stanie upojenia, bo tak już jest z osobami,  które zetknęly się z alkoholizmem. Tyle że to są jej lęki,  jej trauma, i nie w porządku jest projektowanie ich na,  być może, niewinnego partnera. Znam mnóstwo osób które nie stronią od trunków i nie są alkoholikami. Sama bardzo lubię piwo.  Istnieje szansa, że ten młody mężczyzna też nigdy nie popadnie w przesade. A to, że ona " nie lubi jak on pije", to jeszcze za mało,  by go ograniczać i traktować jak nałogowca. Do czasu,  oczywiście,  gdyby problem się pogłębil i odbiło by się to na niej bezpośrednio. Ale póki co, to tylko gdybanie. On jest dorosły i ma prawo do życia po swojemu. Do niej należy decyzja, czy zaakceptuje go takim, czy poszuka sobie abstynenta.
I,  na jej miejscu, zracjonalizowalabym te lęki co do alkoholu. Przepracowanie ich może pomóc w życiu i nie popadaniu w paranoję. Zagrożenie związku z alkoholikiem jest realne, ale nie pewne. Warto dać kredyt zaufania i ewentualnie obserwować rozwój sytuacji.

Jest mi to naprawde obojetne, czy ktos uwaza mnie tu za fanatyczke pod tym wzgledem, czy za nawiedzona.

Dla mnie jest to po prostu przerazajace, ze alkohol ma w kazdej warstwie spoleczenstwa i u ludzi na kazdym poziomie tak ogromne poparcie i ze jest tak malo swiadomosci o tym, skad sie te wszystkie problemy biora.
Swego czasu zajmowalam sie sporo ta tematyka wsrod mlodziezy i wspolpracowalam z pewna organizacja, starajaca sie o uswiadamianie nie tylko tych dzieci, ale przede wszystkim ich rodzicow, ktorzy co prawda strasznie pomstowali na to, ze ich dzieci na szkolnych wycieczkach upijaja sie do takiego stanu, ze niektorych trzeba bylo wiezc do szpitala, i oskarzali za to nauczycieli, zadajac od szkol rozwiazan, ale sami nie byli w stanie zrozumiec, ze te ich dzieci nie przezyly ani jednej imprezy we wlasnym domu, czy domach znajomych i rodziny, na ktorej nie byloby zadnego alkoholu. Ze to oni sami dzieciom te wzorce zachowania wpoili.
Nawet jesli sami nie lezeli pod stolem na tych imprezach, to wpoili swoim dzieciom, ze alkohol jest artykulem codziennego uzytku i nie ma w nim nic zlego, wrecz przeciwnie, przekazali, ze jest niezbednym elementem zycia towarzyskiego.

Wiadomo, kultura picia w Polsce nie zachwyca.
Ale ja mam w nosie, jak piją inni.

Ja spożywam alkohol okazyjnie, na imprezie u znajomych, ew. na weselu, lub czasem wieczorem lampka wina lub drink.
Nigdy się nie upijam. Mój mąż lubi napić się piwa raz na 2 tygodnie. Wypija max 3. Kiedyś mi to przeszkadzało, ponieważ sama byłam zaburzona. Chodziłam do specjalisty i wiele rzeczy sobie poukładałam dzięki temu. Każdemu polecam.

I nie piszcie, proszę, że namawiam do picia. Alkohol jest dla ludzi dorosłych i odpowiedzialnych.

Wszystko jest dla ludzi. Autorka mówiła chyba na poczatku ze chłopak sie nie upija. Ja bym nie wrzucala od razu go do alkoholików bo raz na miesiąc 4-5 piw to nie jest alkoholizm. Chłopak musi  byc świadomy ze powinien miec kontrolę itd. Wszystko nadużywane stanie się problemem.

Tak sie zastanawiam, nad țm co piszesz, dochodze do wniosku ze jednak ta obojętność jest kluczem,

Jesli z kims rozmawiasz wspolpracujesz, to bardzo to wplywa na odbior Ciebie, czyli sama w pewnym sensie wplywasz na innych

Tu nie chodzi o prawde czy nie prawde, bardziej o sposob przekazu
Jesli kgos powiedzmy atakujemy z grubej rury, to co automatycznie ten ktos robi, broni sie, broni syna, broni córkę, broni siebie

Zdecedowanie lepsza "marchewka" nie "kijek"
To bardzo ugolonione jest co pisze, idac tym tropem trzeba by prz3kopac drzewo genealogiczne zeby winowajce znalesc, uswiadomienie kluczem do sukcesu, jak sama widzisz do uswiadomienia prowadza rozne drogi, by potem poruszac sie wspolna

Takie troche pretensjonalne uswiadamianie, musialo by byc COOL, trendy zeby w mlodym wieku ludzi chwytalo, tak mi sie osobiscie wydaje, inaczej to jest grochem o sciane, poza nie wielkim procentem

To co ja tutaj obserwuje, to sa proby zwalczania kazdego krytycznego zdania, dotyczacego tego towarzyskiego, uznawanego za niewinny fenomenu, ktory "jest dla ludzi".
Te nieliczne osoby, ktore odwaza sie cos innego na ten temat powiedziec, sa obskakiwane przez obroncow "kultury picia" i klasyfikowane jako fanatyczne, kontrolujace, ignoranckie, psychiczne z problemami u siebie samych, wiec kwalifikujace sie na terapie i co tu jeszcze w wypowiedziach mozna znalezc.

Skad ta potrzeba takiej zajadlej obrony swojego stanowiska?  Przeciez ja nikomu tu nie wyrywam kieliszka z reki, tylko prezentuje swoje stanowisko. Dlaczego nie daje Wam to spokoju i dlaczego tak usilnie staracie sie mnie przekonac o tym, jak bardzo ja nie mam racji, a dla poparcia swojego stanowiska probuje sie tu dyskredytowac mnie jako fanatyczke?
Czy ci obroncy, ktorzy zarzucaja mi fanatyzm, przypadkiem sami nie stosuja fanatyzmu? Moze by tak popatrzec w lustro?

Tenniedobry, zarzucasz mi, ze jestem obojetna na takie oceny? mam sie tym przejmowac? Jakbym to rzeczywiscie robila, to dopiero wtedy faktycznie bylabym ta z problemami!
Zreszta Ty podobno tez sie nie przejmujesz opiniami innych, sam to o sobie tu napisales. Moze przypatrz sie wlasnej obojetnosci, wez pod lupe wlasna zdolnosc sluchania czy czytania ze zrozumieniem tego, co ten inny przekazuje i skontroluj, czy te same kryteria, ktorymi mierzysz innych, stosujesz w stosunku do siebie, jesli juz mamy sobie dawac wzajemnie rady .

Ja nie chce tu ani Ciebie ani nikogo z tych tak broniacych tego alkoholu przekonywac do abstynencji.

Nie mam zwyczaju stawiac sie na z gory przegranych pozycjach, bo na zycie patrze trzezwo (choc nawet sama nie jestem zadna 100% abstynentka, jak juz pisalam).  Dlatego nie podstawiam zadnych "marchewek", tylko przedstawiam sytuacje tak, jak ja widze.
Nie mam tez wizji uwolnienia spoleczenstwa od plagi alkoholu, ale mnie nie jest obojetne, jak pija inni, bo skutki tego moglabym w kazdej chwili odczuc na sobie.

Moj wystep na tym temacie ma na celu dac glos tym, ktorzy mysla jak ja i potwierdzic tych, ktorzy maja uczucie, ze dla nich cos jest nie tak, gdy widza pewne zachowania i postawy zwiazane z alkoholem. Pokazac, ze sa i inne zdania od tych typu, ze "wszystko dla ludzi i nie ma o co robic rabanu". Mnie wystarczy, jesli sa takie osoby, ktore tu czytaja i w duchu przytakna i swoja postawe beda konsekwentniej stosowac w swoim zyciu.

Tak apropos to nie jestem przeciwniczka alkoholu, jak mi tu ktos usilnie ustara sie wmowic, tylko przeciwniczka pewnych postaw ludzkich w zwiazku z alkoholem. Tez juz to pisalam, tylko ten, kto nie chce tego zrozumiec, bedzie to oczywiscie nadal ignorowal.
Jak mozna byc przeciwnikiem jakiejs substancji? To pochodzi chyba z historii o Don Kichocie, ale ja osobiscie nie nawiazuje emocjonalnych zwiazkow z natura martwa.
Moze sa tacy, ktorzy to robia, ale to ich problem.

Gagatka, owszem, prawie wszystko czym sie w naszym zyciu kierujemy, wynika z nabytych wzorcow, nie tylko w rodzinie, takze we wszystkich innych formach zycia spolecznego, z ktorymi mamy doczynienia. To nie jest zadna "naciagana" teoria, tylko codzienna praktyka w poradniach terapeutycznych.
Poza tym skad bralyby sie inaczej roznice w mentalnosci i zachowaniach miedzy kulturami nie tylko roznych krajow, ale nawet w tym samym kraju, tylko w roznych srodowiskach? 

Nie jest powiedziane, ze kazdy wzorzec sie przejmuje, to byloby za duzo. Faktem jest, ze ich zdecydowana wiekszosc utrwala sie we wczesnym dziecinstwie i to steruje nami przez reszte zycia. Zmienic mozna potem te wzorce, ktore sobie uswiadomimy i przerwiemy polaczenie miedzy emocja i reakcja. Poki tej swiadomosci nie ma, steruja nami przede wszystkim podswiadome, wyrobione reakcje emocjonalne w polaczeniu ze strategiami zachowan, nabytych przy pierwszych konfrontacjach z tymi emocjami. To jest biologiczne uwarunkowanie, calkiem rozsadne zreszta, bo swiadoma mysla nie bylibysmy w stanie poradzic sobie ze wszystkimi bodzcami i adekwatnie na nie reagowac. Swiadome myslenie jest na to za powolne.
Istnieje znaczaca zbieznosc miedzy tym, jak toczy sie pozniejsze zycie czlowieka i tym, w jakich warunkach, z jakimi wzorcami czy zachowaniami byl on konfrontowany w dziecinstwie. To nie jest nic wyssanego z palca, tylko wykazuja to badania socjologiczne. Oczywiscie, ze ta zbieznosc nie jest nigdy 100%.

Więc nie zgadzam się z badaniami socjologicznymi, bo ja bym czasem i 50 % tej zgodności wzorców nie dała. Mam rodzeństwo i mimo wielu cech wspólnych,  mamy różne zasady, priorytety, styl życia, sposoby wychowywania dzieci i właśnie podejście do używek. I wielu moich krewnych z rodzin wielodzietnych też jest skrajnie odmienna od swojego rodzeństwa. A środowisko i wzorce te same przez cały okres dzieciństwa.
Mentalność i zachowania między kulturami i narodami też nie do końca jest jednakowa,  występuje wiele buntów,  niezgody na tradycje,  nierówne traktowanie, brak prawa głosu. W każdej rodzinie i społeczeństwie są myślące jednostki wybierające swoją własną ścieżkę, niezależną od wychowania i wpojonych wzorców. I to jest dobre, bo indywidualność chroni nas przed byciem "stadkiem baranków " żyjących schematycznie,  grzecznie i nierozwojowo.
I tak samo jest z dyskusją w temacie. Świetnie,  że opinię wyrazili i zwolennicy, i przeciwnicy alkoholu, bo to daje szerszy obraz problemu i  skłoni być może  autorkę i innych zainteresowanych do refleksji,  decyzji, wyborów. Choć nadal jestem za dyskusjami na poziomie,  bez obrażania i osobistych wycieczek.
A przeciwnikami  niektórych "postaw ludzkich" związanych z alkoholem jesteśmy raczej wszyscy. Tylko wielu nie martwi się na zapas, stosując czarnowidztwo, a neguje postawę, gdy jest faktycznie szkodliwa dla bliskich i otoczenia.

Haha przeczytałeś kiedyś, że podobają mi się faceci nie jacyś mocno ćwiczący, z lekkim zarysem jedynie i dałam wtedy zdjęcie i przytaczasz mnie teraz To jakiś przytyk? Każdy ma inny gust i ma do tego prawo. Nie ma co wyśmiewać facetów o innej sylwetce - uwaga dla Ciebie. No mój facet taką ma sylwetkę, ale chce ćwiczyć i być bardziej zbudowany jak kiedyś zanim mnie poznał, a widziałam zdjęcia i faktycznie był. Nie podoba mi się może taka sylwetka mocniej zbudowana, ale najważniejsze, by on był zadowolony, a łączy nas coś więcej niż wygląd.

Co do tematu to też uważam, że nie ma co się przejmować jak to jest raz w miesiącu. Z umiarem jest ok. To by było podobnie jak jedno czy dwa piwa w tygodniu. Czasem i ktoś pije z 2 razy w tygodniu piwo i nie ma problemu z alkoholem, o ile jest to dla niego tylko dodatek i po prostu bez niego też dałby radę. A czasem i ktoś parę dni pod rząd się napije, ale też z umiarem, a potem nie pije długo, po prostu jakieś okazje czy np lato i ma ochotę, to też wtedy nie musi być jakiś problem.

MARKA do tego fragmentu miałam Cię za w miarę inteligentną osobę, już nie mam.
Prawdy o świecie wygłaszamy dopiero jak zdobędziemy jakąś wiedzę,  ok?
W innym wypadku ktoś mógłby pomyśleć że jesteś po prostu, hmmmmm, głupia? 

A skoro takie sądy wygłaszamy bez elementarnej wiedzy i refleksji, to inne prawdopodobnie też, więc wychodzi ze twoimi radami można sobie tylek wytrzeć.

No i jednej osobie alkohol może smakować czy poszczególne jego rodzaje, innej nie. Mnie nie smakuje, piwa nie lubię, próbowałam parę i żadne mi nie odpowiada, nawet smakowe, a na siłę to nie ma co. Dla mnie każde jest za gorzkie. Wódka też nic specjalnego, ciężko tu mówić o smaku, raczej palenie w przełyku. Wino dla mnie może być, półsłodkie chyba najlepiej. No, ale i tak piję bardzo rzadko i z umiarem. Jednak rozumiem, że komuś innemu może np piwo smakować i czasem się napije. Jak jest umiar to jest dobrze. No i tak może smakować i nie sądzę, że chodzi tu o zawarty alkohol jak było pisane. Alkoholik wypije wszystko, bo chodzi mu o alkohol, a ktoś kto pije z umiarem już nie, tylko napije się tego co mu smakuje, a przecież tak samo jak wina nie smakują tak samo tak samo piwa i ktoś kto lubi piwo ma też pewnie takie, których nie lubi, te które lubi i sobie wybierze.

Racja, co do zwierząt to nie jest prawda. Czytałam, że niektóre czasem jedzą coś z zawartością alkoholu. Nie pamiętam dokładnie, ale nie jest tak, że wcale nie.

Jedzenie czekolady dla przykładu razy czy dwa w miesiącu też jest niepokojącym objawem? Sama jadłam za dużo słodyczy, ale np nawet i zjedzenie czekolady z umiarem raz w tygodniu nie jest problemem. Ja jadłam częściej. No, ale teraz się staram. No ja wiem, nie jest się po niej pod wpływem, ale też można się uzależnić, chodzi mi o sam fakt. Tutaj fakt, można samemu z tym walczyć, tak jak ja i wiele innych osób, potrzebna silna wola. No to dlaczego wypicie piw raz w miesiącu to problem? No i chodzi o jeden cały wieczór właśnie jak pisze autorka, a nie w godzinę czy dwie, bo wtedy faktycznie byłoby to szybko i dużo, alkohol mógłby bardziej wejść w głowę. A jak jest cały wieczór, to szybko ten alkohol jest wydalony, upicia się nie będzie ani żadnych nieprzyjemnych skutków pewnie też nie.

No i oczywiście, że podejście, że trzeba się napić, że bez alkoholu nie ma zabawy i inne jest moim zdaniem złe. No, ale jak ktoś ma umiar to myślę, że jest dobrze. Z tym, że u faceta autorki raczej nie obserwujemy czegoś takiego, żeby on bez picia nie mógł wytrzymać. Skoro jest jedna impreza w miesiącu, akurat idzie no i się napije parę piw to nic takiego. No i pije powoli, nie szybko, to też ma znaczenie. Alkohol jest lepiej tolerowany i na pewno nie ma go wiele w organizmie. Jak pisałam jakby chciał pić częściej, to by raczej sobie tego okazje wyszukiwał sam. No rozumiem, że można mieć swoje obawy i można porozmawiać, nie zaszkodzi, bo autorka go lepiej zna, ok, ale też nie ma co popadać w przesadę, że on niby dużo pije. Tak jak pisaliście są nacje, gdzie piją kieliszek wina do obiadu i nie jest to żadna patologia tam. U nas też zdarzają się osoby, które np piły kieliszek wina do obiadu i okazuje się, że żyją bardzo długo. Dlatego, że najważniejszy jest umiar i wino ma akurat w małej dawce dobry wpływ na serce.

Hahaha Aaaa tak pamiętałem o tym i napisałem przy okazji No on wie że trochę się śmieje z niego jeżeli chodzi o to. No moze sam nie jestem idealny ^^ ale taki to już naprawdę przegięcie. I właśnie taki mój szwagier obala mit który wygłaszają kobiety, że od "piwska" to tylko brzuch rośnie, on jest generalnie cały chudy a piwko natomiast bardzo lubi i pije często:D.

Bardzo mi się podoba to co napisałaś
Jest to zbieżne z moją opinią oraz w sumie doświadczeniami hehehe.  Dla normalnego faceta powiedzmy 3 piwka wypite w 1,5-2h to nic niezwykłego i nawet niech to będzie i 4 razy w tyg. Poprostu facet ma ochote na bąbelki i chmiel i sobie dziabnie xD. W sumie można i nie pić nawet i 3msc lub dłużej. Sam miałem taki czas, nie byłem chory ani nic. Poprostu chodziłem sobie na siłownie, ćwiczyłem i nawet szybko uciekałem jak się zbieraliśmy z kumplami ^^ bo przecież niepijący raczej nie zrozumie pijącego hehehe.

A i tak najczęściej pitym płynem przezemnie jest moja ulubiona woda Żywiec - niegazowana! Półtora litra codziennie to w sumie standard

A my Tobie życzymy nabrania dystansu .

Krótko mówiąc, bez rozwinięć PWN - są zaburzone.
Udać się do specjalisty z tym problemem, to chyba najlepsze rozwiązanie.

A dziękuję bardzo!

Skoro ufasz to co się martwisz ? Kobieta jak się napije też może byc sprzedana. To nie koncert życzeń, ewentualnie jakiś kompromis

Bo w innych sytuacjach życia codziennego nie pomyśli o innej babie?
You made my day.

Jestes przedstawicielka jakiejs grupy?

Cynicznahipo, Ty jestes tu mocno wciagnieta w dyskusje.  Mam wrazenie, ze te Twoje zyczenie bardziej pasuje do Ciebie, niz do mnie.
Rozumiem, ze to dla Ciebie bardzo wrazliwy temat, ktory przerabiasz po swojemu.
Ja nie potrzebuje dystansu do tematu, bo ja go mam z natury – nigdy nie nie bylam za ta granica, gdzie alkohol zostawia rany. U mnie to nie brak dystansu, tylko  zaangazowanie. Zycze ludziom dobrze.
Pozdrawiam.

Hehe ja tu pisząc akurat nie potrzebuję pić i nic nie piłam, bo jak pisałam rzadko to robię. No i bez tego mogę mieć dobry humor. No, ale przecież każdy ma prawo do swojego zdania i nie zauważyłam, by ktokolwiek z nas niekulturalnie się odzywał.

Marajko, a powiedz. Masz faceta, męża?

Myślę, że tak, gdyż niejednokrotnie trafiam na Twoje posty w innych wątkach i większość do mnie przemawia. W tym temacie nie uda nam się dojść do zrozumienia, to na pewno.
Ale i to ma swoje plusy, dyskusja jest ciekawa i argumenty interesujące.
Tylko wkurzył mnie ten Twój tekst ''to może idźcie się napijcie skoro tak to lubicie''. Może nie dosłownie tak napisałaś, ale tak to zabrzmiało i szczerze - mnie to uraziło i poczułam się potraktowana jak jakiś najgorszy menel.

Napisalam to rzeczywiscie pol-ironicznie, ale pol w sensie - to nie moja sprawa, jak ktos lubi, to niech sie napije.
No i akurat wcale nie do Ciebie bylo to skierowane. Widze Twoja walke z trudnym startem w zycie.
Jesli poczulas sie potraktowana jak jakis najgorszy menel, to nie ma to nic wspolnego ze mna, tylko widac tkwi w Tobie jeszcze mocno ta zadra przynaleznosci do dysfunkcyjnej rodziny.
Ja tez wiem, co to znaczy wyrastac w dysfunkcyjnej rodzinie, tylko u mnie nie byl to alkohol, tylko trauma moich rodzicow z wojny, ktora bylo/jest dotknietych wielu z mojego pokolenia. Oni nie mieli zadnych mozliwosci terapii i tego wszystkiego, co jest teraz.
Ze swojego zycia wiem, ze jedna terapia  nie likwiduje traumy dziecinstwa. Malo tego, nic jej nie likwiduje, wzor, jaki to na nas odcisnelo, zostaje na cale zycie. Tak jestesmy uksztaltowani. Jak drzewo, ktore zeby rosnac do gory wsrod ruin, musialo wykrecac swoj pien w rozne strony i jest krzywe.
Zawsze bedziemy w pewnych punktach bardziej wrazliwi, niz inni ludzie, tam, gdzie sa nasze blizny, ktore odzywaja sie jak blizny cielesne przy zmianie pogody.
Ale mozna sie nauczyc dobrze z tym zyc i w idealnym przypadku obrocic to wlasnie w druga strone, jako pomoc innym w podobnych sytuacjach. Moze to jest nawet sens tego wczesnego doswiadczenia -  zwiekszenie wrazliwosci i rozwoj swiadomosci.
To jest przeciez powod, dla ktorego Ty i ja jestesmy na tym forum

Z tym się zgodzę. Ja np. potrzebowałam kilku terapii, żeby w ogóle normalnie funkcjonować. No i wiadomo, to piętno nie znika.

Myślą o innych ale zdecydowanie rzadziej.
Poza tym po alkoholu każda kobieta wydaje się ładniejsza, rozmowniejsza, milsza