Kiedy mamy prawo zacząć życie od nowa?

Xymena napisał/a:

Zorija
Każda z nas patrzy przez swoje doświadczenia.

Xymena, tylko skąd się biorą te doświadczenia? Czyż nie same się na nie zdecydowałyśmy? W takim razie musiała nam na nie pozwolić nasza etyka, nasze normy...

Ja, jak jestem w związku małżeńskim to nie szukam seksu z innym facetem. Bo wiem, że robiąc tak, zraniłabym mojego męża, bez względu na to co już tak naprawdę do niego czuję.
Jeśli seks z mężem przestał mi jednak odpowiadać, odkochałam się w nim - to, zanim poszukam sobie kolejnego fiuta, przez zwykłą przyzwoitość i poczucie lojalności w stosunku do drugiego człowieka, z którym kiedyś przecież wiele mnie łączyło - kończę najpierw jedno zanim zacznę drugie.

Tylko widzisz, najłatwiej jest oskarżyć własnego męża/żonę... bo się nie starał... bo rutyna... bo zupa była za słona... i usprawiedliwić swoje zdrady.

Na szczęście nie każdy jest taki!
Bo gdyby tak było (jak chce Toorank i Keti), to powiedzcie mi Kobiety! - czy miałabym jeszcze kiedyś komuś ZAUFAĆ ?? UWIERZYĆ ?? ZWIĄZAĆ SIĘ Z KIMŚ ?? POKOCHAĆ??
No chyba nie.... i to byłoby straszne

ps. Majka, gdzie jesteś do cholery... czy ja tu muszę się tak sama produkować? Przestań już tak sprzątać i szorować! Dosyć! Już ładnie jest.

Zorija
Pewnie, że co do zasady masz rację.
Tylko, że jednak w życiu, to nie takie proste.
To, że z mężem nie patrzysz już w tym samym kierunku, to wydaje się za mało, aby zrobić sobie i dzieciom rewolucję w życiu.
Narazić je na pogorszenie warunków mieszkaniowych, stres związany z rozwodem.
Tym bardziej, jeśli nie zamierzasz, jak to subtelnie ujęłaś, szukać kolejnego fiuta.
Więc sobie tak trwasz, a że smutek czasami dopada, to trudno.
No i nie szukając, spotykasz kogoś, a wtedy sytuacja staje się trudna do zniesienia.
I nie potrzeba do tego fizycznej zdrady.