czy walczyć o związek, który trwał 2 miesiące - trudny facet - Netkobiety.pl

wiem własnie że piszę i piszę i nie mogę przestać... ale chciałabym przestać. Nie wiem po co mi te analizy.
Tylko tak, nie wiem skąd to się wzięło, takie zmiany frontu - obrażony i z łaską przyszedł na spotkanie wtedy -> na spotkaniu cały zakręcony -> na rozmowie o nas niechętny i niespokojny -> po moich tłumaczeniach i ciepłych słowach uspokojony -> mimo to rano wspominał o kursie języka żebym mu dała -> potem brak odezwu 3 dni i ja dopiero musiałam zadzwonić -> potem sam zaczął dzwonić codziennie i gdy byłam na wyjeździe też sam z siebie zaciekawiony monitorował mnie, i jak wracałam... choć czułam że jeśli chodzi o spotkanie to nie jest pewny -> tydzień po moim wyjeździe oddalony i zimny na spotkaniu i gdybym nie przycisnęła go wtedy, nie wiem ile to by się wszystko ciągnęło, ale skoro go przycisnęłam o powody jego męczącego zachowania, to już był koniec.
Z tym że taki był miły i delikatny i taki zmartwiony że nie wie czego chce i ze mnie nie chce skrzywdzić - a natychmiast potem mnie juz kompletnie zlał i teraz pokazał ostentacyjny brak szacunku ale nadal w białych rękawiczkach - grzecznie że przepraszam bla bla i spotkajmy się jutro o...
Masakra... a ja rozwalona... gdyby nie to forum to nadal bym nie powstała z kolan, a i tak mam huśtawki.

wiem wałkuję do porzygania sorry

w weekend się z kimś umówię prawdopodobnie, choć nie wiem, czy to dobry pomysł taki klin. Nie, nie zamierzam porównywać i rozmyślać nad X podczas spotkania.

Bardzo dobrze!!!!

Bardzo dobrze, ze walkujesz, analizujesz do znudzenia......bo to typ klasyczny. I jesli masz miec jakis pozytek z tej przygody, to jest to nauczka na przyszlosc, zeby patrzec na takich krytycznie.
Bo, mozesz mi wierzyc, takich jest pelno, wszedzie i czesto sie przyklejaja.( maja duza rotacje) im szybciej sie nauczysz radzic sobie z nimi, tym dla ciebie lepiej.

I tak, umow sie w weekend, czemu nie?
Przeciez nie deklarujesz " gotowosci zwiazkowej" na takim spotkaniu, a rozmowa z innym facetem swietnie ci zrobi!!

On czy przystojny? Moim koleżankom nie podoba się mówią że nie... ja się zastanawiałam, może ma kogoś, a one "gdzie tam, popatrz na niego" - ale mówiły to może, bo były podk... za to jak się nade mną emocjonalnie pastwił
Są gusta i guściki. Dość wysoki, dobrze zbudowany, mi się bardzo podobał, może feromony jakieś między nami zadziałały?

Tak, wpadłam w schizy i kompleksy z tego powodu, że przy tych ostatnich spotkaniach nie chciał mnie dotykać. Wcześniej lgnął do mnie, potem nagle zaczął trzymać dystans, nie chciał złapać za rękę, no i unikał sytuacji żebyśmy... I to mnie najbardziej zabolało, właśnie to. Zaczęłam się zastanawiać oczywiście czy może coś nie tak ze mną, z moją budową (aż zadzwoniłam do eksa i on mi powiedział że nie narzekał i wszystko ok).
Może dlatego, że ja mu powiedziałam, że przywiązuję się emocjonalnie jeśli z kimś sypiam?

To generalnie postepowało tak - najpierw po tym fochu, po naszej rozmowie, po której niby wszystko miało być dobrze między nami i on powiedział że postara się w moim towarzystwie wstrzymywać z takimi żartami - zaczął się fizycznie dystansować. Idziemy - rower między nami. Siedzimy na ławce - jego torba między nami. Pocałunek na pożegnanie - przez rower, a kilka dni wcale bo "gardło go boli i nie chce zarazić".
Potem była tamta chryja z smsem, jego zerwanie, i gdy namówiłam go na spotkanie - znów do mnie lgnął.  A potem następne spotkanie już nie... zgłupiałam, normalnie zgłupiałam.

http://www.netkobiety.pl/t87421.html

wstyd:(

No to kolejne 3 co najmniej na zalewanie popiołów...
I może lepiej bez spacerów, bo po co kogoś przypadkowego jeszcze pokrzywdzić..

ooo nie nikogo nie skrzywdze!
Nawet napisałam ostatnio do Eksa z przeprosinami za wszystkie moje zachowania, które go mogły ranić, a wiem, że tak bywało (nie do X, tylko tamtego poprzedniego) i odpisał że bardzo mu się podoba, że to napisałam. My po prostu nigdy nie byliśmy kompatybilni. Ale nasze relacje są dobre.

A jak z kimś się spotkam to zachowam duży dystans tak, by ta osoba się nie wkręcała zanadto od razu...

I myślę cały czas nad jakąś terapią może co do poczucia własnej wartości, bo leży to u podstaw wielu moich złych decyzji... Ale czy to w ogóle działa, taka terapia. Czy ktoś był kiedyś? Co ten terapeuta tłucze do głowy? Czy w/g terapeuta to psycholog czy to nie to samo?

E... Myśle że ta analiza to przesada, każdy powinien postępować tak, by mieć na względzie dobro innych i to powinna być podstawa... może ostatnio niemodne...

Poza tym naprawde bywałam niemiła dla Eksa - wściekałam się, że jest jaki jest, że lekceważy podstawowe zasady bezpieczenstwa socjalnego i co do przyszłości ma same mrzonki, a mimo to byłam z nim - a nie tędy droga - i przez to jego samoocena jeszcze bardziej mogła spaść, wiadomo że faceci znacznie gorzej znoszą psychiczne obciążenia i nie radzą sobie z nimi, bo kobiety gadają i analizują, wyrzucając w kosmos złą energię, gdy faceci duszą w sobie wszystko nie rozumiejąc swoich uczuć (i umierają przez to młodziej - także biorąc pod uwagę samobójstwa).

Podsumowując - fakt jest taki, że przeszłam sporą drogę i duże zmiany charakterologiczno-emocjonalne na przestrzeni ostatnich lat, miesięcy, a nawet ostatnich tygodni, i w chwili obecnej nie wiem, jaka jestem.
Zdaje mi się, że naprawdę jestem spokojniejsza przez to wszystko ostatnio i bardziej zrównoważona i nie kłótliwa. Przestałam zwracać uwage na szczegóły, które kiedyś spędzały mi sen z powiek. Mam wrażenie, że to we mnie zostanie.

Nie pójdę przeprosić X
Choć nie wiem jak się zachowywać gdy go spotkam.
A miasto niech zostanie tajemnicą, bo świat jest mały a ściany mają uszy

thx

hm wiem wiem, dziekuje, ale już teraz mam schizy że ktoś wygugluje i i tak skojarzy sytuację

No opcja z mówieniem cześć jest jedyną opcją - przecież ani w gimnazjum nie jesteśmy, ani niewychowanymi chamami też.
E... no chyba że on jest. Ja już nic nie wiem. W końcu jest taaaki nieprzewidywalny.

Ale czy udawać że jest super, a miedzy nami nic nigdy nie było - nie wiem czy możliwe do wykonania.

Nic nie udawaj.
Było- minęło.
Cześć- cześć.
I adios.

Do tej pory byłam bardziej asertywna, naprawde
Tylko teraz ten Xc%@#*& zawrócił mi w głowie porządnie i porzuciłam wszelkie naturalne mechanizmy obronne
Jestem wściekła, jak sobie przypominam niektóre sytuacje.

Manipulantem jest i to bardzo świadomym (oczywiście dumnym z tego). Gdzie ja bym sobie pozwoliła z kimś innym na takie ceregiele!
Zdawałam sobie sprawę, że odwraca kota ogonem, że insynuuje że moje intencje są złe (a potem jak tłumaczyłam że nie i czemu tak zrozumiał, to było "nie wiem czemu", albo "zrozumiałem tak, jak było napisane" - tonem rodzaju: "powinnaś była się wyrażać jaśniej")

Na początku byłam w szoku, bo wcześniej chłopak się starał, dążył do wyjaśnienia jak coś było nie do końca jasne - a potem nagle zmiana o 180 stopni i to ja musiałam tłumaczyć, jeśli chciałam ułagodzić sytuację, bo on ma to gdzieś.
Wtedy gdy byłam na niego zła za "tyłek" i w ogóle pierwszy raz miałam do niego o cokolwiek pretensje - on wywalił mi z automatu  5 moich "przewin" z dupy - jakby sobie każdą sytuację skrzętnie notował i normalnie przydzielał punkty jakieś! Podobno podniosłam na niego głos dwa razy (wyolbrzymione, ja zdumiona że tak intensywnie to odebrał więc pomyślałam, że jest przeczulony i trzeba z nim delikatniej) itp

Potem gadaliśmy przez telefon i ja mu powiedziałam, że nie może tak sobie własnie zbierać do zeszyciku drobnych sytuacji i wykorzystywać je ni z gruchy ni z pietruchy gdy omawiamy coś innego - i  - usłyszałam normalnie jak się uśmiecha, mówiąc słodkim i łagodnym głosem może nawet z satysfakcją?: "no bo musisz wiedzieć, że ja mam zawsze rację"

Oj wtedy może i poczułam, że to jest jakieś pokręcone zaproszenie do gry? jakieś dziwne manipulacje.
Ale gdzie tam brnęlam dalej - myślałam, że potrafię rozgrywać lepiej; no i główną sprawą było to, że już byłam zaangażowana dość.

Poza tym potem znów zachowywał się w porządku.

Jest ktos z toba tutaj...jest...

Ale swoje musisz zalatwic sama.

Owszem, nie latwo spotkac kogos, z kim czujesz sie ok.
Nie przejmuj sie tym spacerem....trzeba bylo nie nawijac, nie zabawiac- nie masz takiego obowiazku.
I nie doluj sie.

Iggam, co Tobie każe tak bardzo naginać rzeczywistość?
To najzupełniej normalne, że nie wszyscy ludzie do wszystkich pasują. Wy do siebie nie pasujecie, ale Ty usilnie szukałaś sposobu, żeby jednak coś z tego mogło być. Wiesz, równie dobrze możesz wyjść teraz na ulicę i szukać sposobów na stworzenie związku z facetem, który jako pierwszy pojawi się w zasięgu wzroku. Podobny punkt wyjściowy, podobne szanse powodzenia... Po prostu nie z każdym możesz stworzyć związek. A filozofia, że na pewno się uda, trzeba tylko to i to (może i wszystko) zmienić jest utrudnianiem sobie życia.

Przyjmij, że nie wszyscy myślą, czują i zachowują się tak, jak Ty uważasz za słuszne. Nie każdy ma ochotę i potrzebę być szczerym z drugim człowiekiem, nie kazdy otwarcie mówi o swoich odczuciach i potrzebach. Tak jest i już. Więc nie upieraj się na tę "prawdę", bo nigdy jej nie poznasz. Obstawiam, że po prostu z jego strony nie powstały takie uczucia, jakie Ty pragnęłabyś u niego widzieć. Stąd nikłe zaangażowanie, poczucie, że "on nie wie czego chce". Ale przecież Ci tego nie powie, zresztą, po 2 miesiącach wcale nie ma obowiązku mieć wyklarowanego stosunku do Ciebie. Często się coś ciągnie przez jakiś czas, bo któraś ze stron (albo obie) mają nadzieję, że może coś się wykluje.
U was nic się nie wykluło. Ot i cała "prawda". Naprawdę nie ma sensu szukać innej, bo jej pewnie nawet nie ma.
A jego "wymagania"? Co one Cię obchodzą? Dla Ciebie powinny się liczyć TWOJE wymagania! Tylko to daje szansę stworzenia sensownego związku - kiedy OBIE strony mają swoje oczekiwania i szukają osoby, która te najważniejsze spełnia, a w reszcie się za bardzo nie rozmija. Nigdy, przenigdy, nie będziesz szczęśliwa w związku jeśli będziesz kierowała się wymaganiami faceta. Jak on lubi "z pazurem" to co, tipsy sobie przykleisz? Przecież pazura na charakterze sobie nie wyrobisz z dnia na dzień... Zresztą - rzadko który człowiek (baaardzo rzadko) mówi to, co naprawdę myśli. Jeszcze rzadziej potrafi to ubrać w słowa. Wniosek - nie kieruj się czyimiś słowami, ale obserwacjami jego czynów. I nie dopasowuj się do "wymagań" człowieka, którego ledwo co poznałaś! Później zresztą też tego nie rób.

No tak, ale to jest, gdy zaczynam się z kimś spotykać, nie ma chemii i dajemy sobie szanse w nadziei na jej rozwinięcie.
Tu chemia na początku była, bardzo silna, obustronna.
To z jego inicjatywy zaczął się związek, to jemu wyrywały się frazesy o przeznaczeniu, albo o przyszłości...
A potem jak zobaczył że nie może sobie już tak żartować z koleżankami (w sumie może rzeczywiście przesadziłam) to jego zaangażowanie zaczęło słabnąć. Dlatego jest mi tak ciężko, bo początki były bajkowe, tak jakbyśmy właśnie pasowali do siebie.

Dokladnie!!!
( ja moze jestem na przeciwnym biegunie, niz ty)

Ale, gdyby te 3 miesiace, to byla " sympatia, poznawanie sie, staranie sie o siebie,", czyli poznawanie sie z dystansu- to byloby z dystansem na spokojnie i bez nerw...

A wy to nazywacie zwiazkiem( on tak to nazwal, a ty poczulas sie bardzo " zobowiazana")
Ta " chemia", czyli sympatia wzajemna, to jedynie powod, zeby poznac sie blizej, poswiecic sobie uwage.
Chemia to nie milosc.

Tiaaa...a teraz tak pusto sie zrobilo...
I masz czas myslec, analizowac....

hmmm podobają mi sie mądre wypowiedzi niektorych forumowiczek, zwłaszcza orlando

chyba ten autor napisał tutaj,ze ten facet , o ktorym tak tyle autorka pisze, nie szukał miłosci, a zemsty. Raz doznał odrzucenia przez kobiete.....i jest takim typem, ktory nie dzis nie umie sie pogodzic. Byc moze uznaje,ze zawsze ten porzucony jest gorszy, brzydszy, głupszy. Bo to oczucie,ze ktos cie nie chciał...wyrzucił z zycia...no jest okropne.
On do tej pory moze sie z tym nie pogodził.

Jak widział cień wątpliwosci, bał sie,ze go zostawisz, to pierwszy cie odrzucił,byleby samemu nie dostac kosza.
Albo bawil sie.....wie doskonale co oznacza gdy ktos go nie chce i wiedzial,ze ty tez tak bedziesz to przezywac i chyba sprawiło mu to przyjemnosc. 

To jest sensowna wypowiedz i autorko nic tu juz nie pomoże. Jak juz to on wróci na chwile, bedzie dobrze i znowu urwie kontakt.

To ja napisałam i dokładnie to miałam na myśli, co teraz dodałaś.

Z kims takim nie ma szans na wejście w związek, bo w ogóle nie o związek tu chodzi, a porachunki z płcią przeciwną.

No wspomniał raz "tylko raz w życiu zależało mi bardziej na kobiecie... o jak ja się wtedy wściekałem..." - ale nie powiedział że coś między nimi w końcu było, być może nie było nic.

Aha ok to sorki:) nie doczytałam,

Autorko, on to zobaczył,ze wpadłaś po uszy i o to mu chodziło, o to żeby cie bardzo bolało to jego nagle zmienienie sie,ze juz sam nie wie czego chce, ten twoj lęk, może troche rozpacz....
jest jak takie małe dziecko,ktore mówi "a masz, dobrze ci tak, ja też tak kiedys mialem"

Mysle,ze takiemu zaburzonemu to wystarczy jedna mała rzecz , ktora mu sie nie spodoba i juz po tobie, np jakiś zart z niego, albo niezrobienie tego co chcial ,cokolwiek , jakakolwiek pierdola, ktora skojarzy mu sie z negatywnym czymś, co mzoe doporowadzic, do tego,ze zostanie porzucony

tylko ja podejrzewam, że ta na której mu zależało tak bardzo, była w przeciągu ostatnich 2-3 lat, kiedy miał tylko przelotne związki, natomiast wczesniej był bardzo długo z jedną dziewczyną (4 lata i zapewniał że nie zdradził jej), ale przed tą dziewczyną to "żył jak pączek w maśle" bawiąc się z koleżankami w liceum. Ogólnie to nie miał więcej niż 11 przygód. Czy naprawdę myslicie że jest tak skrzywiony przez 1 doświadczenie? hm...
pewnie szuka bardzo pewnej siebie dziewczyny.

a w sumie... bo on się zachowuje bardzo kulturalnie zwykle... więc jak raz zasypialiśmy i on do mnie z takim jakimś kulturalnym tekstem wypalił "no to teraz poproszę..." (a chciał zasnąć z łapą na mojej piersi) i ja się na to zaśmiałam, no bo to tak zabawnie wyszło, a on z lekka zaniepokojony i urażony, że co w tym śmiesznego (tak jakbym śmiała się z niego)

no dokładnie.....bardzo łatwo go urazić....on myśli,ze sie śmiejesz z niego. I za to cie ukarał,ale pozniej...

Iga- ja wiem, ze musisz go analizowac....( swietnie to rozumiem)
Ale odpowiedz, tak szczerze:

Czy ty czujesz, ze on cie kocha?
Czy uwazasz, ze zalezy mu na tobie, ze jestes w jego zyciu kims wyjatkowym/priorytetowym?
Czy uwazasz, ze za zadne skarby nie chcialby cie zranic?

Krotko:
Ja mysle , ze na moje pytania odpowiedzialabys" nie"
A na te same pytania dotyczace ciebie, odpowiedzialabym" tak"

Nie pytalam o analize charakteru tego pana, ani o przyczyny.
( tym niech sie terapeuta zajmuje), ale o fakty.

Iggam, zapewniam Cię, że on nie analizuje tego nawet w ułamku procenta tak jak Ty. Sama mam skłonność do nadmiernego analizowania, ale nawet dla mnie Twoje zapędy do dywagowania nad przyczynami niepowodzenia 2-miesięcznego "związku" są niepojęte.
Można więc założyć, że Twoje analizy w stylu "bo Ty się za bardzo zangażowałaś" i się biedny przestraszył są mocno na wyrost. On nie rozmyśla czy się przestraszyć czy nie. On po prostu uznał, że większą ochotę ma na luźną znajomość niż na zwiazek z Tobą i to jest cała filozofia.

Nawet najbardziej narcystyczny czy inaczej popaprany facet, kiedy najbardziej na świecie zapragnie danej kobiety, jest w stanie na dość długo zrezygnować ze swojego egoistycznego podejścia i zamienić się w księcia. Choćby był nie wiem jakim narcyzem - jak mu hormony na mózg padną to będzie latał za wybranką i szukał możliwości zrobienia na niej wrażenia. Takie są prawa ludzkiego tańca godowego. U was to nigdy nie miało miejsca. Chwilowa "chemia" była najwyraźniej zbyt mała, żeby popchnąć go do zabiegania o Ciebie. Z jego strony nie było i nie ma takiego zaangażowania, jak z Twojej strony. Wątpię, czy spowodowało to jakieś konkretne Twoje zachowanie, słowo czy cokolwiek. I choćbyś szukała tej swojej "prawdy" przez najbliższe kilka lat - do niczego innego nie dojdziesz.

Owszem, może jakieś wcześniejsze doświadczenia z kobietami sprawiły, że sceptycznie podchodzi do związku i wygłasza jakieś dziwne teorie. Ale lata doświadczeń własnych i cudzych mówią, że jak człowiek się zakocha to zapomina o wszelkich nieufnościach i wcześniejszych założeniach. Ale do tego musi człowiekowi naprawdę porządnie "odbić". Jemu nie odbiło na Twoim punkcie i tyle. Choćbyś mu zrobiła pełną analizę psychologiczną to i tak niczego nie zmieni w jego podejściu do waszej relacji.

no to jest takie straszne, bo na początku była między nami taka nic porozumienia, ciągnęło nas do siebie niesamowicie, i on właśnie zabiegał, i tak po miesiącu mniej więcej powiedział (po pijaku i już właściwie spał taki bezbronny, więc wiem że mówił szczerze) że naprawdę super spędza mu się ze mną czas... wiec chemia była, tylko zniknęła właśnie jak wyszłam wtedy wkurzona po tym jak wyśmiał mojego focha na akcję z sukienka koleżanki. Wtedy rozmawialiśmy o tym i mimo że  teoretycznie było wszystko wyjaśnione, od tej pory relacja zaczęła sie psuć. Więc tak, sądzę, konkretne zachowania
Wymiętolenie emocjonalne z mojej strony, wybaczcie. Łatwo przyjąć że to dupek i już, ale strasznie zaangażowana wciąż jestem.

Aneta, on przełożył na dzien następny, a ja odpisałam że rezygnuję ze spotkania.

a on na to
nic.

Napiszę wprost - on ma Cię w dupie.
Przestań się poniżać i robić z siebie ścierkę do podłogi, błagam.
Jesteś pełnowartościową kobietą, zasługujesz na lepsze traktowanie.
SZANUJ SIĘ.

Bo Ty potrzebujesz, by Cię poprowadził dobry specjalista.
Masz zerowe poczucie własnej wartości.

NIE, NIC NIE ZROBIŁAŚ. Naprawdę. Uwierz w to. Skorzystaj z pomocy profesjonalisty.

...ide we wtorek

Miałam znajomą , która była podobna do mnie, nie mogla sie pogodzic,ze koleś ją olał, ona chociaz chciała z nim sie kolegować,przyjaxnic, nie wiem, ciezko jej se bylo z nim uciąc kontakt. Pisala do niego pierwsza, chciala do widywac. Zaden stalking to nie byl, ale bylo widac,ze ona nie umiala o nim zapomniec. Takdlugo to analizowala, rozpamietywala...płakała...

I pewnego razu koleś jej powiedzial "spierdalaj, nie narzucaj mi sie,spadaj"

Gorzej jak do psa sie odezwal. dziewczynie myslałam,ze serce pęknie....upokorzył ją tak bardzo,że dopiero to pomogło.